Cu Chi Tunnels

Goedemorgen nederland,

Daar zijn we weer. Na onze siesta hebben we gistermiddag de Ben Than Market bezocht, een hele grote overdekte markt, hier net om de hoek bij het hotel.
Leuk! We hebben heel veel leuke sounvenirs gezien en een paar gekocht. We hadden een te kleine tas mee, dus helaas moeten we dus vandaag nog een keer weer heen.
Er was vanalles te vinden ook veel etenswaren, levend of net gevild enzo dus het stonk er ook verschrikkelijk.
Stond ik net bij een paar leuke sjaals te kijken staar ik ineens in een paar slangeogen. *%^%#$ verkopen ze ook slangewijn, een slang in een pot wijn, schijnt lekker te zijn, maar tjonge ik schrok me rot. En die slang had ook nog een schorpioen in zijn bek. Nou je moet er maar van houden. Ik heb de rest van de markt angstvallig uitgekeken naar andere (levende) of ingewekte slangen.

Het afdingen was weer een hele kunst en toch betaal je teveel. Na de markt hebben we een taxi genomen naar een restaurant, t zat bijna om de hoek dus na 500 meter en 0,25 cent waren we snel ter plaatse.
Ik heb lekker biefstuk gegeten, Andert vond zijn gerecht niet mega lekker. (weet niet meer wat het was) We zijn lopen terug gegaan, weer door een van de vele parken. Hier waren ze druk aan het badmintonnen. Heel gezellig, niet makkelijk in het donker trouwens.
We zijn om 21.00 uur gaan slapen omdat we doodop waren. Helaas zijn we van 2-5 klaar wakker geweest en om ene uur of 3 ging in eens het brand alarm. Omdat de hotels hier heel smal en hoog zijn had ik al gezien dat de nooduitgang niet echt gunstig was voor ons, dus we schrokken wel even. Gelukkig ging het na een tijdje uit, we zagen en roken geen brand. Toen we net weer indommelden ging om 6.30 de wekker. Kortom we zijn nog niet echt omgeschakeld, jetlag valt niet mee boven de 30.
Vanmorgen zijn we om 7.30 door onze chauffeur opgepikt om naar de Cu Chi tunnels te gaan. In deze tunnels hebben de Vietcong zich verborgen en verdedigd tegen de amerikaanse bezetting. Zeg maar Tour of Duty maar dan het verhaal van de andere kant.
Wat een slimme mensen waren dat, niet alleen een ondergronds gangenstelsel maar ook de vallen die ze gemaakt hadden om de amerikanen buiten de tunnels te houden (daar wil je echt niet in terecht komen) maar ook allerlei oorlogsweetjes.
Ze hadden 2 soorten sandalen, 1 'gewoon' paar en 1 paar waarvan de voetzool omgekeerd was, zodat het voetspoor eruitzag alsof iemand de tegengestelde kant op liep. De luchtgaten en de ondergrondse woon/kookgelegenheden, allemaal heel boeiend om te zien.

Andert is zelfs nog in de tunnels geweest, deze zijn speciaal voor toeristen al groter gemaakt. T is wel duidelijk waarom ik er niet in ben gegaan ;-) Andert moest zelfs op bepaalde plekken behoorlijk wurmen om er door de komen. (komt door zijn grote camera zegt ie, jaja)

We mochten daar ook even schieten op de schietbaan met ak47 en andere geweren die bijna groter waren dan mij. Maar dat vonden we nou niet echt netjes, daar waar allemaal mensen elkaar doodschoten, even voor je plezier rondschieten.
Onze gids was blij dat we het niet deden, hij zei dat de mensen die in de regio wonen door het geschiet nog steeds herinnerd worden aan de doden die toen vielen.

We hebben aan het eind nog iets onbekends gegeten,wortels van een bepaalde plant tapioca of zoiets.
We zijn toen weer terug gereden naar HCMC, de chauffeur is echt een drama. Hij rijd niet alleen heel eng, hij geeft een dot gas en dan weer niet, dan weer wel en dan weer niet dan weer wel en dan weer niet. Om kotsmisselijk van te worden, we waren heel blij dat we eindelijk weer in HCMC waren.
Helaas rijd hij ons morgen de 3 uur naar de Mekong Delta, zucht.
Toen we in de stad waren had de gids nog een leuk restaurant voor ons in gedachten. Een super tip. Het was een barbecue restaurant. Zie foto hiernaast. In het midden van de tafel zat een gasbrander met gourmet/bbq. We kregen allerlei soorten biefstuk om zelf te bbq-en. Heerlijk, alleen best wennen om dat met stokejs te doen. De bediening kwam ons dan ook meer dan eens helpen om te zorgen dat de stukjes vlees niet verbrandden, wij waren zo aan het pieren met de stokjes....
Het was het lekkerste eten tot nu toe in Vietnam, wie weet gaan we daar vanavond nog wel een keer heen!
We gaan nu even chillen, Andert heeft helaas erg last van zijn rug, de rit met de chauffeur is nou ook niet bevordelijk geweest. Wie weet helpt souvenirs kopen op de markt straks wel voor zijn rug (dan draag ik de tas heel lief voor hem ;-)

Groetjes daar.
Ps het was vandaag gelukkig niet zo onwijs heet, slechts 30 graden.