Maleisie

Na een paar uiterst relaxte dagen op Bali, waar we ons bijna verveelden door het  niets doen, zijn we aangekomenin Maleisie.
Vanuit het vliegtuig zagen we al hoe groen Maleisie is. Bossen zover je kunt kijken soms, en ook schitterende eilanden die vanuit het vliegtuig te zien zijn.
Douane ging snel en ook nu stonden onze koffers al klaar.
Al snel vonden we onze chauffeur die ons via een hele mooie snelweg met grote ingewikkelde op en afritten naar het centrum van Kuala Lumpur bracht.
KL is wel een leuke stad, veel grote wegen en veel groen, heel veel groen. Er wonen hier veel nationaliteiten erg leuk om te zien.

Op onze kamer aangekomen hadden we een schitterend uitzicht over de stad en 2 van debelangrijkste blikvangers:KL tower en de Petronas Twin towers.
Zie foto'ś
Het was best eng, ramen tot aan de grond, dunne enkel glas ramen, en dan 13 verdiepingen stijl naar beneden kijken. Ik was bang om al stuikelend zo door het raam naar beneden te pletter te vallen, gelukkig had Andert er geen last van en mocht hij aan die kant van het bed liggen waar je naar beneden kon kijken. De hele avond hebben we de gordijnen open gehad om van het uitzicht te genieten. Een rustige nacht hebben we niet gehad. Een ronduit verschrikkelijke nacht.
De airco kon alleen heel hard, zodat je bijna uit bed geblazen werd. We hebben het bed versjouwt maar dat hielp niet echt.
Airco uit betekent binnen 10 minuten je bed uit zweten. Het was een klein bed, 180 lang, Andert zijn voeten staker er uit, en 140 breed, dus er bungelden ook wat armen uit bed.
Het matras was 1 grote deuk, om om 3 uur liep Andert nog te foeteren en te sjgerijnen.
We hebben de volgende ochtend gelijk om een andere kamer gevraagd en nu hebben we fijne stevige bedden. De nacht heeft Andert zijn rug geen goed gedaan.

Vanmorgen zijn we naar de Twin towers gegaan. We konden met de metro of taxi, aangezien we vanwege de hitte geen zin hadden om het metro station te zoeken hebben we voor 5 euro de taxi genomen. Wat een geweldige grote gebouwen zijn de twin towers. Heel leuk om te zien. Het extravagante winkelcentrum daar was leuk om te zien en we hebben gelunchend aan de vijver met een mooi fonteinenschouwspel.
We zijn terug gegaan met de metro, 80 cent voor 2 personen! En nog stipt op tijd ook.
We stapten vlak bij het hotel uit, in Chinatown, daar hebben wel geshopt in de hitte, het was verschrikkelijk warm, we waren drijfnat van het zweet, zelfs de maleiziers vonden het heel erg heet.
Ook hier werd vanalles op straat klaargemaakt, verschillende beestjes werden op een stokje geprikt en geroosterd. Veel etens geuren, lekker en niet lekker en dan die hitte, we waren helemaal gaar toen we terug in het hotel kwamen.
We gaan zo eten en daarna uitvogelen wat we morgen gaan doen. Misschien even naar Little India en naar de Central Market, dat is hier ook om de hoek.

Groetjesssss
A&U
foto's www.flickr.com/photos/andert/sets

Bali

Vanuit het mooie maar regenachtige regenwoud van Kalibaru zijn we donderdagochtend vertrokken naar Bali. Wij vertrokken om zes uur al en een groep van fox reizen vertrok al om vier uur uit het hotel, om optijd op bali te zijn.  We konden gelukkig zo om acht uur de boot oprijden. Geen uren wachten maar zo huppakee op de boot en wegvaren. De boot was heel oud en heel roestig maar 'meestal zinkt ie niet' zei de gids. Kijk, dat is nou een geruststelling.
s'ochtends vroeg is het water het laagst en de stroming het minst maar toch ging de boot behoorlijk heen en weer. Ik heb Andert goed in de gaten gehouden hoe groen hij weg zou trekken van zeeziekte maar hij heeft netjes alles binnengehouden. En natuurlijk waren er hier ook weer mensen die met Andert op de foto wilden. Na een vaartocht van ongeveer een uur kwamen we aan op Bali. Op Bali reden we achterop een file. Omdat we in een auto zaten konden we soms langs de file rijden en na een aantal kilometers hadden we de fox bus alweer ingehaald. Daar kregen we te horen dat de file 50 kilometer lang was en er al sinds de vorige avond stond door een vrachtwagenongeluk. Daar word je dan echt even helemaal niet blij van.
We hebben veelstilgestaan, karaoke gedaan met medefilerijders, uren naar dezelfde rijstterassen gekeken en foto's gemaakt.Omdat alles stilstond en er geen tegemoetkomend verkeer was konden we met behulp van stilstaande chauffeurs langs de file rijden. Soms stapte de gids uit de auto en liep dan naar de eerstvolgende bocht om te kijken of er tegemoetkomend verkeer aankwam, zodat we veilig langs de file konden rijden. We kwamen uiteindelijk langs de plek waar het ongeluk gebeurd was. Er lagen 4 trucks behoorlijk in puin, er wasweini meer van over, een wonder dat er geen doden zijn gevallen. Vanaf de plaats van het ongeluk konden we redelijk doorrijden. Op deze manier werd onze vertraging beperkt tot slechts.... 6 uur. We kwamen dus pas tegen het donker aan in het hotel en misten dus onze eerste dag op Bali. Maar gelukkig hebben we er nog vijf.
De arme mensen van fox hebben nog véél meer vertraging opgelopen.

Bali is ontzettend toeristisch, constant lopen er mensen achter je aan om te vragen of je iets bij hen wilt kopen of een dagtripje wilt maken. Zelfs in het hotel komt de bediening vragen of je niet een dagtrip wilt boeken, best wel vervelend. We maken er maar een grapje van, hoeveel minuten zou het duren voordat iemand weer over een tripje begint.

Vrijdag hebben we lekker een dagje genikst. Gisteren zijn we naar Ubud geweest. Ubud is een klein kunstenaarsdorpje waar je voornamelijk schilderijen kunt kopen. Heel erg leuk om doorheen te rijden. Onderweg zijn we nog bij een houtsnijwerkwinkel in Celuk geweest. Souvenirs zijn wel heel erg duur hier maar gelukkig kan Andert heel erg goed afdingen. We hebben een klein schilderijtje gekocht. De verkoper wilde er 160 dollar voor hebben maar ging uiteindelijk na lang onderhandelen en veel wikken en wegen akkoord met 50 dollar.(goed bezig Andert)
We zijn ook nog in Mass geweest waar we heel bijzondere en mooie beelden hebben gezien maar die waren een beetje te zwaar om mee te nemen. Gisteravond kwamen we erachter dat tegenover ons hotel een fantastisch Indiaas restaurant zit. We hebben hier heerlijk zitten smullen van de grote hoeveelheid enorme gerechten waar je makkelijk met z'n vieren van kon eten.
Gisteren waren alle auto's versierd met bloemen. Het was autoaanbid dag en de bloemen waren offers. Heel erg vrolijk om te zien. Ook hebben ze bomen aanbid dag en dieren aanbiddag. Ze aanbidden hier wat af.
We wisten al wel dat het hindoeisme meer dan 33.000 goden had, maar dat ze autoś en bomen ook aanbidden dat was nieuw voor ons.
Vandaag hebben we bij een of andere vage strandtent gegeten. Maar hopen dat we er niet ziek van worden. Maar het eten was in iedergeval erg lekker.

Vandaag is het erg heet maar we zijn toch nog even op pad geweest om een paar laatste souvenirs te kopen.
in een souvenir winkeltje stond de eigenaar met een dikke trui aan en met muts op. Wij zeiden: t is heel heet vandaag, en u heeft een trui aan en een muts op.Waarop de man heel netjes antwoorde, u vindt  dit warm, ik vind dit koud. En zo zie je maar weer, ik ben niet de enige kou-kleum (sorry Annemarie, weet niet hoe je dat schrijft ;-)

Daarna hebben we lekker even gezwommen en nu zitten we op ons terrasje voor onze kamer te genieten van het mooie weer.
Groetjes van af een snel druk wordend Bali.

fotoś op  www.flickr.com/photos/andert/sets

Bromo

Hier zijn we weer, nu vanuit Kalibari, ookst Java, op 2 uur rijden van de ferry naar Bali.
Vanuit Kedir zijn we naar Malang gereden, een mooie rit door de bergen, af en toe ongelooflijk stijl omhoog en omlaag, de auto trok het soms met moeite moesten bijna helpen drukken om omhoog te komen :-)
Het hotel was niet echt fris, alles maar dan ook alles stonk naar rook. We hebben op onze eigen kussens en lakens geslapen. Gelukkig was het maar voor een paar uur. Andert heeft gezommen en we hebben chinees gegeten.Bestel je netjes overal de small portie, krijg je me daar toch een schaal vol! Net als hier in nederland, bestellen voor 1 is eten voor 2. Maar t was wel heel erg lekker.

Vannacht zijn we om 1.00uur vertrokken naar de mooiste excursie van de reis, de bezichtiging van de Bromo vulkaan bij zonsopgang. En ja, dan moeten we er echt vroeg uit. Om 1 uur zijn we dus vertrokken en rond 3 uur zijn we in een jeep overgestapt. We waren inmiddels naar 1500 meter geklommen en de jeep bracht ons stijl omhoog nog eens 1300meter hoger. Het was behoorlijk afzien, stijler dan stijl omhoog, in het pik donker en een verschikkelijk slechte weg. Achter en voor ons zien we dat we in een colonne van meer dan 300 jeeps rijden, we zijn blijkbaar niet de enige die dit willen meemaken.
Op 2800 meter zijn we aangekomen bij de Penanjakan berg, een berg die een onvoorstelbaar uitzicht biedt op de Bromo, de Batuk en de Semaru. Die met 3730meter uitsteekt uit de zandvlaktes van het gebergte.
Het is verschrikkelijk koud. Overal worden deken en jassen verkocht om de toeristen een beetje warm te houden.
Na een kop thee met veel suiker, is het inmiddels 5 uur, we zijn sinds 1 uur onderweg en hebben niet gegeten, we zijn best brak.
De laatste 300meter moeten we best een stukje stijl klauteren, Andert klaagt het eerst over duizeligheid en even later ga ik bijna van mijn graadje. De ijle lucht op 3000m zijn we niet gewend.
Na een tijdje krijg ik het vreselijk benauwd en veel hoesten. Het is nu nog steeds niet over.
De gids zegt dat we ook wel heel erg veel zijn geklommen in een paar uur en dat ik daar best op kan reageren, hopelijk gaat het na een goed nachtje slapen wel over.

Tussen de honderden toeristen stonden we te wachten tot de zon opkwam. Het was echt een spectaculair gezicht, schittend uitzicht. We waren er wel van onder de ondruk. Ik was Andert kwijt, die was ergens gaan staan fotograferen. De gids, liet me geen moment uit het oog omdat ik me zo benauwd voelde, zei op een gegeven mometn, nu moet je hier heen en hier kijken. Stond ik even totaal de verkeerde kant op de te kijken en mistte ik bijna de eerste zonnestralen op de Bromo vulkaan... er zijn ook zoveel vulkanen daar :-)

Na de zonsopkomt ging de hele colonne aan jeeps terug de berg af en in volle vaart over de zand/as vallei van de vulkanen, dat was echt heeeeel erg gaaf, een en al stof wolken en racen maar.
Bij de voet van de Bromo vulkaan aangkomen konden we naar de krater rand, maar we hadden geen zin om de 300 treden op te klauteren. Deze krater zelf was minder mooi dan die in Bandung, dus na weer een kop hete thee met suiker zijn we terug gereden. Er is ook een mogelijkheid om een stuk van de trappen over te slaan en met een paardje te gaan. Die scharminkels zijn zo klein en mager, daar durf je een kind amper op te zetten. Als wij er op zouden gaan zitten, zouden we met onze voeten aan de grond komen denk ik. Niet echt diervriendelijk.

We zaten te discussieren over deze trip. Ik vond dit het mooiste wat we tot nu toe hadden gezien op al onze reizen, Andert vind Sapa het mooist. Tot we op de terug weg zagen wat we in het donker op de heenweg niet zagen. De rit naar de bewoonde wereld was ontzettend mooi. En daardoor staat voor mij dit op nr 1.

We hebben bij de jeep chauffeur ontbeten en zijn nu aangekomen in Kalibaru.
We zijn heel moe en heel gaar omdat we maar 3 uurtjes hebben geslapen afgelopen nacht.
We gaan zo even zwemmen, eten en dan vroeg naar  bed. Om 5.15 gaat de wekker alweer. We nemen de eerste boot naar Bali, hopelijk is de zee en de stroming dan nog rustig zodat Andert niet de hele tocht over de reling hangt te .... Eind van de middag komen we aan in Sanur voor een weekje zon zee en strand. Misschien gaan we nog een paar dagen naar Lombok en Gilli, maar dat moeten we maar zien.
Eerst maar even bijkomen van dit schitterende avontuur!

Foto's

Kediri it is

Salamat Jalan, een groet uit Kediri, oost Java. We zitten in een mooi hotel, een sjiek zakenhotel. Goed beveiligd hier zeg,  bij aankomst werd de auto zelfs met een bom detector afgesnuffeld. Het is voornamelijk een zaken hotel maar dat maakt niet uit, mooi is mooi.

Gisteren hebben we een mooie dag in Yogjakarta gehad. Al vroeg zijn we naar de Borobudur geweest, een heel imposante boeddistische tempel, heel erg mooi.
Wat misschien nog wel indrukwekkender was, was de restauratie die ze hebben uitgevoerd, ik kan we een heel verhaal houden maar t komt er op neer dat het hele ding uit elkaar is gehaald, een afwater systeem ingebouwd, alles opgepoetst en ook nieuwe stenen zijn ingevoegd om hem beter te beschermen tegen aardbevingen. En wat zagen we daar, de restauratie is mede mogelijk gemaakt door de postcodeloterij uit nederland! Goed doel lijkt me.
Het was onwijs druk bij de Borobordur, toen we aankwamen stonden er honderden bussen, hebben nog nooit zoveel bussen bijelkaar gezien. En in die bussen zitten zoooo veel mensen. Boven op de tempel krioelde het van de mensen en op de hoogste etage kon je niet  fatsoenlijk lopen, de hele kudde mensen moest van de beveliging 1 kant op rond lopen. We hebben heeeel lang moeten wachten en de gids heeft veel mensen toegesproken om toch fotoś te krijgen met zo min mogelijk toeristen erop.
Om boven te komen moesten we in de brandende zon meer dan 100 treden op, en dat met honderden mensen tegelijk. Gelukkig delen ze gratis flesjes met water uit, wat het percentage flauwvallende toeristen aanzienlijk verminderd.
En ook vandaag was Andert weer een gewilde foto attractie. Hij zei: ik moet maar een t shirt aan met 'foto 1$' dan hebben we onze vakantie zo terug verdient :-D

2 jaar geleden was de Boroburdur bedekt onder een 3cm dikke laag as van de uitbarsting van de Merapi vulkaan. Het heeft toen 4 maanden geduurd om het schoon te maken. 1000 vrijwilligers hebben toen geholpen om as te vegen.
De Merapi en 2 andere vulkanen liggen vlak bij en het uitzicht daarop is erg mooi. De Merapi barst nog wel eens uit. Onderweg zagen we huizen die door de vulkaan uitbarsting verwoest waren, enorme hompen steen liggen her en der die door de vulkaan zijn uitgespuugd. Ook zijn er nog verzamelplaatsen van as. Grote bergen van as, van de uitbarsting van 2 jaar geleden.
De Merapi  'rookt'  nog steeds, dat ziet er best wel dreigend uit, hij kan ook elk moment nog weer uitbarsten.

De Prambanan tempels heb ik alleen van afstand gezien, ik had geen puf meer om in de hitte rond te sjokken. Andert heeft mooie foto's kunnen maken. Een groot gedeelte was afgezet omdat dat instabiel was geworden van de laatste zware aardbeving vorig jaar.
De Borobudur was destijds niet beschadigd. Afgelopen weekend was er op Sumatra een aardbeving (aardbevinkje volgens de gids) maar daar hebben we niets van gemerkt s nachts.
Terwijl Andert en de gids de tempel bezichtigden heb ik met onze chauffeur een boeiende discussie over de Islam gehad.

Gisteravond lag er een dode kakkerlak op de drempel van onze kamer. Alle nare kakkerlak herinneringen uit Thailand kwamen weer naar boven. Gelukkig hebben we tot aan ons vertrek geen familie van t beest gezien. Wat zijn dat toch ongelooflijk vieze beesten. Gekko's, spinnen, kevers maken me niet zoveel uit, maar dit blijft vies. Ik heb Andert toch gevraagd om even het bed na te kijken en mijn schoenen uit te kloppen voor de zekerheid.

We zijn vandaag naar Kediri gereden, een lange rit met stops om Andert zijn rug te ontzien. Het hotel is mooi, het heet: Grand Surya.
Toen we op de kamer kwamen stond daar gratis koffie, thee en water en daarnaast............ verschillende pakjes sigaretten!
Surya is de grootste tabaksproducent van Indonesie en ze hebben ook hotels. Overal liggen pakjes sigarettten, en wordt gerookt. Zo maak je nog eens wat mee.

Morgen toeren we gelijk door naar Malang. Vandaar uit kunnen we morgenavond een excursie maken naar de Brommo vulkaan. We moeten dan  om 1 uur s nachts al uit bed om 3 uur te rijden naar de top van een berg naast de Bromo. Daar kunnen we de zonsopgang zien. Het schijnt spectaculair te zijn. Maar zul je net mee maken dat het bewolkt is die ochtend. Maar we houden moed en we hebben er zin in.
Na de zonsopgang gaan we naar de rand van de krater toe om er in te kijken (niet vallen).
Daarna rijden we door naar Kalibaru om vandaar door te rijden naar Bali. Wat vliegt de tijd.
We gaan nu eerst hier eten. Ondanks dat het een sjiekhotel is vallen de prijzen van het eten wel mee dus we eten hier.
Het eten is erg lekker maar soms wordt je wel moe van al die nasi's en mihoens. Gister heeft Andert een eend gegeten,dat vond hij een heerlijke welkome afwisseling.
We hebben nog geen enkel souvenir gekocht. Ik heb wel heel veel leuke dingen gezien maar nog niets gekocht, dat komt vast nog wel :-D

@Modini: De foto van de spin is genomen bij een restaurant, beest was zo groot als een stoeptegel.

Hier bij sturen we jullie 10 graden warmte, dat kunnen we hier wel missen, en kunnen jullie wel gebruiken.

Een lieve groet uit zuid oost azie!

Foto's hebben we gisteren al op flickr gezet www.flickr.com/photos/andert/sets

Yogjakarta

We zijn nu in Yogjakarta, op midden Java. Een grote stad, waar het en stuk warmer is dan in Bandung. Gisteren zijn we om 6 uur naar het treinstation gegaan. Een leuk en druk station. Over sporen, dwars door treinen kwamen we uiteindelijk in onze trein aan. Een mooie trein, met verstelbare stoelen, verstelbare voetsteunen, zelfs de stoelen kunnen in zijn geheel worden omgedraaid om een 4 zits plek te creeeren. Kan de de NS nog ideeen op doen.

De reis dwars door Java was schitterend, van de bergen, waarin je soms ver naar beneden kon kijken tot vlakkere landschappen met uitzicht op de bergen. Helaas geen foto's van de stijle bergen in het begin. Om foto's te maken moet je de deur open maken en in de deuropening fotograferen, en dat leek Andert toch iets te veel van het goede met die diepte.
Er is in elke coupe een tv waar films gedraaid werden. Op een gegeven moment was de tv kapot en begon men te klagen. Bij het volgende station werd er gelijk  een nieuwe t geplaatst :-D
Wij hadden zowel een ontbijt als lunchbox mee uit het hotel. De chauffeur vind het eten in de trein te duur namelijk. We hebben ons ontzettend verbaasd. De hele reis door bestellen mensen eten en drinken. Nasi goreng en andere gerechten werden gemaakt en geserveerd. Het leken wel hobbits, ontbijt, 2e ontbijt lunch, nog een exta maaltijd en tussendoortjes. WIj hadden er geen trek in, al die etensgeuren, dan missen we onze boterham met pasta wel hoor.

In de middag kwamen we aan en zijn naar het hotel gegaan. Vanmorgen zijn we, met het ontbijt achter de kiezen, naar de mark geweest. Om 8 uur staan ze al sateetjes te bakken, kip te slachten en vis te fileren. Wat een vreselijke stank. Niet zo erg als de markt in Bangkok, maar nog steeds onfris.
Kruiden, groente en fruit werden verkocht, wel 30 soorten bananen, en ook de bloemen van de bananenboom werd verkocht.
Bij de vlees afdeling kwam de geur ons al tegemoet. Allerlei beesten worden daar in stukken gehakt. Zie de schokken de foto's van de kippenkopjes.

Daarna zijn we naar het Kraton, paleis van de sultan geweest. Eigenlijk ontzetting 'boring' tjonge zeg, die gids hield maar niet op. Sultans nummer 1-10 kwamen aan bod en al hun 4-8 vrouwen (zo'n 60 totaal) en soms wel 78 kinderen per sultan, nou die stamboom is dus heel erg groot. Vrouwen tellen niet mee, en dan nóg kwam er geen eind aan. Maar die vrouwen hadden wel allemaal kleding van Batik, en dat stond ook uitgestald, en moesten we ook naar kijken. T leek allemaal op elkaar.
Op een gegeven moment zijn we maar gewoon naar de uitgang gelopen maar toen bleef hij daar nog een eind verder praten. Gelukkig kwam de gids ons redden. Het leslokaal van de kinderen van de sultan was wel mooi, dat is wel het vermelden waard.
We zijn per Becak, fietsriksja, door de stad gereden, een leuke ervaring. Opeens stopten de becak rijders en een fikse ruzie tussen hen en onze gids ontstond. De mannen wilden extra geld van ons om bij onze bestemming te komen. Na veel gescheld en geschreeuw zijn we verder gelopen en hebben een koetsje genomen.
Ook vandaag was Andert weer een gewild foto object en is hij weer met allerlei mensen op de foto geweest.

We zijn ook naar een vogelmarkt geweest, bij de ingang stond er een bak met krioelende krekels, als hapjes voor de vogels. Er stond ook een bak met mieren, joekels van mieren van die grote bijtgrage rode mieren en het duurde dan ook maar even of de eerste mieren hadden me al in mijn been gebeten. Dat deed venijnig zeer. Even later zat er een onder mijn shirt te bijten, ik moest me inhouden om t shirt niet uit te trekken om zo snel mogelijk van die bijtende mieren af te komen.
Er waren heel veel vogels te koop, allerlei soorten, maten en kleuren. Ook waren er slangen, loeders waren  het, ze waren zo dik als mijn bovenbeen, dat zegt genoeg denk ik.
Ze hadden net allemaal een kip gekregen en die werd voor onze ogen gewurgd door de slangen. T waren verschillende soorten pythons, (wurgslangen) ook een albino python. Ook gifslangen waren er knal groene, die kregen muizen en andere knaagdieren om op te eten.
Ook waren er veel honden en katten te koop, sommige dieren lagen al dood in een hok te stinken. brrr
We zijn gaan lunchen en daarna naar een bedrijfje gegaan waar ze hebben laten zien hoe ze batik met de hand maken. Wat een werk, sommige patronen zorgen er voor dat er wel 3 maanden over gedaan wordt om het te maken, telkens weer was aanbrengen, verven, was afkrabben (of koken ingeval van zijde) dan weer was aanbregen etc.
Er was, uiteraard, ook een winkel bij, maar ik vind de natuurlijke batik kleuren niet mooi. Ze hadden wel een sjaaltje in een mooie kleur, maar t kosste 75 euro!
We zijn ook naar eenbatik kunstwinkel geweest, daar maken ze kunst op batik. En het schilderij wat ik leuk vond kostte 1500 euro.
Geen batik voor mij dus.
Tot slot zijn we bij een zilversmederij geweest, leuk om te zien hoe schitterende dingen werden gemaakt van fijn zilverdraad. Ook hier was een winkeltje met vanalles te koop. maar 50 euro voor mini oorbellen vond ik te veel van het goede.

Morgen gaan we naar de borobordur en prambanan tempels.
Dat zal een hele hete dag worden onder de brandende zon 't is hier ver over de 30 graden.

Waarschuwing: er is een nare foto van kippen bij. verder geen spinnen of slangen hoor, 1 lief leguaantje.
www.flickr.com/photos/andert/sets

Bandung

We zijn al weer in Bandung. Gisterochtend zijn we om half acht al vertrokken uit Jakarta, we hebben nog het nationaal monument bezichtigd en nog iets maar dat ben ik even vergeten.
Er ligt een schitterende snelweg naar Bogor zodat we flink door konden rijden. In Bogor hebben we de botanische tuinen bezichtigd, dit is zo'n 200 jaar geleden aangelegd door een nederlander. Een hele variatie aan bomen hebben we gezien. sommige meer dan 40 meter hoog! Heel mooi om te zien. Ook veel geimporteerde bomen en planten uit verschillende landen zijn er te vinden. Ook waren er heel veel muggen en in no time had ik 18 gigantische muggebulten. Onze gids in het park sprak nederlands, best raar dat hier zoveel mensen nederlands spreken.

Bij het park werden we aangesproken door een indonesisch echtpaar. Ze gaven engelse les aan kinderen en ze vroegen of wij wilden 'lesgeven' . De kindertjes waren heel erg verlegen en het duurde even voor ze ons in het engels wat vragen durfden te stellen. Het was heel grappig.

We zijn via de mooie punchak pass naar Bandung gereden. Andert had die dag geen last van zijn rug maar van zijn maag, het duurde dan ook niet lang voor hij zijn maag leegde langs de weg.
De chauffeur en gids kwamen met middeltjes aanzetten wat de misselijkheid wel wegnam.
Onderweg hebben welollies gekocht voor kindertjes die bij een brug spelen waar we langskwamen. De kindertjes kennen de gids en wisten dat we wat lekkers hadden, ze waren even verlegen maar daarna was het hek van de dam en was de grote zak snoep in no time leeg.

In het hotel hebben we de klok rond geslapen en vanmorgen zijn we naar een vulkaan geweest. 2000m hoog, en het stonk daar verschrikkelijk naar zwavel (rotte eieren). Maar de enorme klim was wel de moeite waard, wat een mooi uitzicht in de krater. Er kwam rook uit maar gelukkig was de vulkaan al een tijd niet meer actief. Ook was het uitzicht over de andere bergen erg mooi.
Helaas viel Andert zijn camera waardoor hij geen foto's meer kan maken, we hopen dat morgen in Yogjakarta een goede fotozaak is te vinden.

Na de vulkaanbezichtiging zijn we naar de warmwater bronnen geweest, waar we ons centimeter voor centimeter in het hele hete water hebben laten zakken. Toen we er eindelijk in zaten zei onze gids: dit is het 1e bad om te wennen, verderop wordt het steed heter. Ik ging bijna van mijn stokje dus durfde het heetste bad niet in, Andert wel, maar hij werd er zo naar van dat ik hem moest helpen bij de ijskoude douche te komen omdat hij bijna omviel, de bikkel.
Het was een leuke ervaring en het was erg lekker ook voor Andert zijn rug.

De tocht terug naar Bandung was ook weer schitterend, het is hier echt heel erg mooi, mooie bergen met thee plantages en vergezichten.
Overal langs de weg zie je staan: sate ...... afhankelijk van het soort dier staat de naam van het dier er achter, sate ajam is kip sate. Dan is er rundvlees sate, varkensvlees sate, konijnenvlees sate, paardevlees sate, geitenvlees sate, lamsvlees sate en hondensate.
Konijnen worden overal aan de weg verkocht, van lieve poekies tot al vetgemeste konijnen die zo aan een stokje gaan, heel zielig.(zie foto) Ze mogen niet mee in de koffer van Andert, arme beestjes om te moeten eindigen aan een sate prikker.

De chauffeur is nu met onze koffers per auto onderweg naar Yogjakarta. Wij nemen om 6.15 de trein, samen met de gids, en in een uur of 7 ( zal wel weer uitlopen met een uurtje of 3) treinen we 450km dwars over Java, schijnt mooi te zijn dus we zullen zien!

Wat ook nog leuk is om te zien, is dat heel veel mensen met Andert op de foto willen, hij is een ware attractie hier. Braaf poseert hij dan en hordes mensen (mannen vrouwen én kinderen) nemen dan foto;s.

We gaan nu eten en even proberen foto's te uploaden.
Tot he volgende bericht uit Yogja.

xxx

www.flickr.com/photos/andert/sets

Jakarta

Hallo uit het hete en zonnige Jakarta, wat een contrast met het regenachtige koude weer toen we gisteren vertrokken uit amsterdam. Malaysia is een goede maatschappij, dat viel ons niet tegen. Het toestel was weliswaar wat ouder maar het eten was verrukkelijk. De stoelen kunnen naar achteren, toch echt beter dan bij Cathay. Met Andert zijn rug wilde het aardig.
Na een lange vlucht (3 films, 6 tv series, 1 boek)  kwamen we me een vreemde landing aan in Kuala Lumpur. Een erg modern vliegveld met ligstoelen om de tijd door te brengen, en dat is wel fijn als het midden in de nacht is. We waren daar al heel moe en brak en ietwat onvriendelijk.
Met een super snelle trein zijn we van terminal gewisseld en konden we snel door vliegen naar Jakarta. Vanuit het vliegtuig haddden we een schitterend uitzicht op de bromo vulkaan, die stak een heel eind boven de wolken uit.  We waren als een van de eersten bij de visumaanvraag bali, douane en de koffers rolden al over de band toen we aan kwamen lopen. Blijft toch erg fijn als we de koffers weer hebben.
Het was erg leuk om het vliegveld uit te lopen, de hitte in en de vakantie tegemoet te gaan. We zijn heel benieuwd hoe dit land er uit ziet.
Onze gids Dede en onze chauffeur Dede (makkelijk te onthouden) stonden al klaar. Omdat we zo vroeg van het vliegveld kwamen zijn we gelijk eea gaan bezichtigen tot we in het hotel terecht zouden kunnen.
Door het heerlijke chaotische verkeer zijn we naar de oude haven van Jakarta gereden, Oud Batavia, ik zal zo een aantal foto's proberen te uploaden. We hebben veel nederlandse en portugese gebouwen gezien, best mooi om te zien. Maar met 34 graden, brandende zon en slaap te kort hadden we geen energie voor een toer. We zijn in het historisch museum van Jakarta geweest, niet echt boeiend. levensgrote galgen die de nederlanders daar gebruikten staan er nog. VOC mentaliteit? Schaam.
Op een plein in oud Batavia werd Andert aangesproken door een groep meisjes, ze wilden Engels met hem oefenen. Dat vond hij wel grappig, zelf toen ze vroegen wat hij vond dat meisjes een hoofddoekje moeten dragen :-)
Aardige mensen die Indonesiers, weer heel anders dan Vietnam of andere landen waar we geweest zijn.
Toen Andert last van zijn rug kreeg en ik te wazig werd vanwege slaapgebrek zijn we naar het hotel gereden, gelukkig was de kamer klaar.
We zitten op de 14e verdieping (geen aardbeving aub) en namen de lift naar boven. De lift is aan 3 kanten val glas en  'hangt' aan de buitengevel. Tjonge wat naar, je vliegt met een flinke vaart naar boven en kijk overal de diepte in. In de lift kun je je nergens aan vast houden. Je moet er maar van houden.
We hebben lunch besteld (Annemarie: Soto, helaas met mega veel citroengras, dus Andert heeft het opgegeten).
Na een paar uur slapen hebben we zojuis gedineerd. De gids raadde een Chinees restaurant aan naast het hotel. Vol goede moed togen wij daar heen.
We kregen een menu kaart en tja wat kies je dan als alles in het Chinees staat. In nederland staat bij de chinees in iedergeval de nederlandse benaming er onder.
Na wat hulp van de bediening, die slechts gebrekkig engels sprak, hebben we iets met chicken en beef besteld. Alle gasten in het restaurant zaten te kijken of we ons zouden redden om met de stokjes te eten.. en ja dat kunnen we :-D. t was erg lekker, beetje sambal en ketjap er bij.

We gaan nu slapen het is 21.20 uur en we zijn behoorlijk moe. We hebben 1 nacht overgeslagen, morgen moeten we om 6.45 uur op, we verlaten deze niet heel inspirerende stad en rijden naar via de puncak pass en de botanische tuinen naar bandung, dat ligt hoger en daar door is het iets koeler.
De daaropvolgende dag moeten we al om 7.00 met de trein, weer er zo vroeg uit... hoezo vakantie

xxx
A&U

Voor foto's:
www.flickr.com/photos/andert/sets

Schiphol

Gisteren zijn we uitgezwaaid door mijn ouders en kon het echte vakantie gevoel beginnen.
Na een relaxt nachtje in het hotel zijn we op tijd gaan inchecken. Ging allemaal Super vlot, geen wachtrij en bij de douane kun je zelf je paspoort scannen: hoppakee.
Toch grappig om te zien hoe sommige reizigers moeite hebben om hun paspoort op de scanner te leggen :-o.

Met Andert zijn rug wil het wel. Hopelijk gaat het vliegen goed.
Over een uur kunnen we t vliegtuig in en om 12.00 vertrekken we.
We staren suf, naar dit vliegtuig, zie foto, klm, maar we vliegen nu met Malaysia (mh 17 & mh 713)
Over 12.30 uur landen we in Kuala Lumpur. Dan nog 3uur naar Jakarta

Geen beter moment om te vertrekken dan nu, 12 graden en stromende regen :-D.
Tot over heel veel uur en nieuw bericht uit de Indonesische warmte!
X A&U

Reis nr 6

Reis nr 6. Na de nodige onzekerheid komt het er toch van: we gaan naar Java, Bali en Maleisie! De koffers worden nu gepakt en we kunnen alvast online inchecken, eindelijk komt het vakantie gevoel echt los. 

Zondag kom mijn ouders om gedag te zeggen en ons uit te zwaaien, (nog even wat halen voor vaderdag) we nemen weer een hotel bij Schiphol, en maandagochtend vliegen we via Maleisië naar Jakarta. Over een paar dagen hopelijk de eerste berichten/ foto's van Indonesië

Groetjes A&U

Foto's:
Foto's op Flickr

Colombo

Halllllllo

Hier een bericht uit Colombo, de hoofdstad van Sri Lanka. Gisteren zijn we hier aangekomen, de chauffeur heeft nog wat dingen in de stad laten zien maar echt bijzonder is het niet.
Colombo is nou niet echt onze stad, te druk en te heet, de gezelligheid van Steden als Mumbai en Ho Chi Minh missen we hier.
We zitten in een superdeluxe hotel aan zee. te luxe bijna, we voelen ons niet mega op ons gemak. Iedereen loopt hier in een lange broek en overhemd, en daarkomen wij aan in ons vakantie korte broek en shirt. haha
Maar het hotel is schitterend en alle restauarants zitten pal aan zee.

We zijn vandaag nog even rondgecrosst in een tuktuk om de laatste souvenirs te kopen. Dat was wel leuk. En het kost ook nog bijna niets, wat willen we nog meer.

Afgelopen dagen hebben we dus niet veel gedaan, in Bentota niet en hier ook niet echt.
Met de hitte hier is het ook niet echt veel aan om veel te doen.
Maar we genieten wel van het warme weer, zeker als we het weer in Nederland zien.
Maar over dik 24 uur staan wij ook weer op nl bodem. We hebben vannacht ingecheckt (vond andert niet zo leuk om 3 uur s nachts:-) ) en net vast onze boardingpass geprint. We hoeven pas om 1.45 op het vliegveld te zijn,omdat we om 3.15 vliegen, een heerlijk tijdstip.
Morgen middag hopen we rond een uur of 13.30 in dusseldorf te landen.
We gaan nog even genieten van het mooie weer! En kijken naar een aantal bruiloften die hier vandaag gevierd worden in het hotel, een leuk spektakel om naar te kijken.

Groetjes uit een gezellig relaxed en heet Sri Lanka

Bentota 2

We hebben even een paar fotootjes geupload. Wij gaan lekker verder met relaxen en niks doen.

groetjes,

Usha en Andert

Bentota

Hallo arme verkleumde hollanders.
Zo heet als het hier is zo 'niet heet' is het daar lees ik.
We zitten nu in Bentota een mooi beach resort 60km onder Colombo.
We hebben schitterend uitzicht op een bulderende oceaan.

Afgelopen dagen hebben we Yala National Park bezocht, veel mooie dieren gezien! 5 uur hebben we rond gecrosst in een jeep. Heel erg gaaf. Maar helaas de zo beroemde luipaard niet gezien. Dat hebben wij weer hoor. Tjonge zeg. Gekke beest was nergens te vinden. Overal olifanten buffels krokodillen varanen veel verschillende vogels maar geen luipaard. De volgende ochtend hoorden we waarom niet. De luipaard had aan de andere kant van het park een vrouw dood gebeten....

Vanuit Yala zijn we parallel aan de kust naar Galle gereden. Overal was de schade van de tsunami nog goed te zien. Best indrukwekkend. De weg ligt op 1meter boven zee niveau dus er was weinig nodig om de hele kustlijn te overspoelen
In Galle hebben we het grote fort bezichtigd wat de nederlanders daar in 1600 gebouwd hebben. Bijzonder bouwwerk, in het fort zijn leuke gebouwen te vinden, oa een nederlandse kerk uit 1687 ongeveer. Er liggen veel mensen begraven en het is apart om zo ver van huis nederlandse grafteksten te kunnen lezen.
Onze gids vroeg of we het mooi vonden wat de nederlanders gemaakt hebben, ik ben maar niet begonnen over de VOC mentaliteit.
In het fort zie je nederlandse namen zoals Utrecht, akersloot etc. Wel grappig. Dat zagen we in Cochin, zuid India ook.

Vanmorgen zijn we naar Bentota gereden. Onze gids heeft laten zien waar hij was toen de tsunami toesloeg. Zijn hotel had 3 verdiepingen daardoor konden ze vluchten, zijn vriend, ook gids, zat in een hotel zonder verdieping en is omgekomen. We hebben stil gestaan bij een groot boeddha beeld en onze gids heeft daar nog even een moment stilgestaan bij zijn vriend. Om stil van te worden.

Langs de hele kustlijn is de schade nog te zien. Veel funderingen waarvan het boven liggende huisje is weggespoeld Inclusief de bewoners.
En veel graven met gedenktekens.

We zijn langs een schilpadden boerderij geweest. Hier worden de eieren van schilpadden beschermd uitgebroed om ze vervolgens onder in zee te zetten.
Zo kunnen mensen en dieren deze schilpadden niet eten of verkopen.

Dat was heel bijzonder, ik hoop morgen even een foto van mij met 2 schilpadjes te kunnen laten zien. Die 2 en honderden anderen zijn nu veilig en wel de onveilige oceaan in geholpen.
Ook waren er gehandicapte en albino schilpadden, die zetten ze niet uit omdat hun overlevingskansen nihil zijn.

We luieren nu aan het strand het is een fijn resort. De zee is erg wild. Ik wilde even pootje baden maar werd al snel klets nat door de hoge golven in combinatie het opkomende tij. De foto's die Andert daarvan heeft gemaakt zal ik er maar niet opzetten:-)

Het blijft grappig dat ze me zo vaak vragen waar ik vandaan kom. Ik zeg dan altijd: uit holland. En dan zie je ze denken: ja ja zo'n uiterlijk en dat uit holland.
Vervolgens is het afwachten hoelang het duurt voor ze zeggen: but you look sri lankan.
Soms vragen ze het gelijk, soms duurt het even. Als ik zeg dat ik uit india kom willen ze vaak weten wat ik van sri Lanka vind. Of ik het mooier dat india vind enz. Grappig.

Ok 19.30, etenstijd hier. Andert staat alweer te wachten.
Ik hoop morgen weer foto 's te kunnen uploaden. Hier is een hotel met een pc! Ik wou dat ik mijn laptop mee genomen had, weinig hotels hebben een internet café in tegenstelling tot alle andere landen waar we zijn geweest.

Fijne dag daar en de groetjes vanaf het mooie strand van Bentota!

Tissamaharama

Vanuit het koude Nuwara Eliya zijn we nu in het snikhete zuiden van sri lanka aangekomen. Het was een mooie rit langs allerlei watervallen.

Morgen gaan we een safari maken in Yala National Park. We konden vandaag eindelijk een computer met internet vinden en hebben dus wat foto's geupload! Dit duurde slechts 2 uur en 15 minuten :-)

Groetjes,

Usha en Andert

Nuwara Eliya

Ayubowan,

Gisteravond hebben we een leuke avond gehad, we zijn in kandy bij een dans voorstelling geweest. We zijn beide geen dansliefhebbers maar dit was spectaculair.
We waren een beetje te laat maar onze gids had plekken op de 1e rij gereserveerd. Dus we konden, een beetje opgelaten, gelijk doorlopen. Vreselijk om zo vooraan te zitten.
Er werden 8 danssoorten uitgevoerd ook met vuur, toen baalden we dat we voorin zaten want het was flink heet.
Aan het eind gingen ze over vuur lopen en een paar toeristen wilden het ook wel eens proberen, maar hun getwijfel duurde zolang dat we maar gegaan zijn. Zelf hadden we geen behoefte om over zo'n vuur te lopen :-)

We zitten nu in het hoge en koude centrum van sri lanka.
We zitten op 1893m hoogte, het hoogste punt van het land. Het waren talloze steile haarspeldbochten die ons vandaag door schitterende theeplantages voerden. Mooie uitzichten, hoge bergen en diepe dalen, pal langs de weg.
En stijle afgrond of niet, ze rijden hier als gekken. Af en toe je ogen dicht doen en een schietgebedje en niet nadenken.
Onze chauffeur is wel voorzichtig maar de andere weggebruikers lijken wel maniakken.

Onderweg hebben we watervallen bekeken en een theefabriek bezocht.
Om een goed zicht te krijgen op de watervallen moesten we een eindje stijl naar beneden lopen. Ik heb nog nooit zon stijl stuk gezien.
Een auto probeerde toch naar beneden te rijden, onze chauffeur riep iets naar de chauffeur, de deur ging open en Ik werd zo voorin gezet, deze chauffeurs kenden elkaar en ze vonden het sneu dat ik moest lopen.
Nou vond ik dat naar beneden niet zo erg, maar naar boven, dat was een ramp. Hier is de Cauberg niets bij. Ik denk dat we morgen allebei flink spierpijn hebben.

Na een rondleiding in de theefabriek weten we hoe thee gemaakt wordt. Dat was leuk om te zien.
En het mooiste van de theefabriek was de overheerlijke chocoladekokoscake. De thee was ook wel ok.

In Nuwara Eliyah aangekomen hebben nog een kleine toer door deze stad gemaakt. In een tuktuk, met zijn 3en achterin en scheuren maar. Blijft leuk. Maar toen kwamen we in de wolken terecht en werd het zo koud en mistig dat we terug naar het hotel zijn gegaan. We hadden het best koud en daarna volgde er regen en onweersbuien. We zijn op de kamer gebleven en hebben heerlijk een paar uurtjes bij geslapen.

Souvenirs kopen valt in sri lanka erg tegen. Ze hebben hier nog niet iets waar ik denk: zo daar neem ik een stel van mee. Andert heeft een olifant en een houten paalvisser gekocht.
Voor iedereen die normaal een souvenir krijgt... helaas.

Onze chauffeur/gids is erg aardig. Hij zit vol ideeën en sleept ons overal heen. Wachtrijen kent hij (en de meeste gidsen) niet, hij loopt er zo langs en is gelijk aan de beurt. Raar maar voor ons wel handig.

Hij is ook vaak benieuwd naar nederland. Hij vroeg mij of het blonde haar van menig nederlandse dames 'aangeboren' was. We hebben hem toch maar verteld dat we goede kappers hadden die het haar in alle kleuren kunnen verven.
Ik heb hem gezegd dat het vaak aan de haarwortels wel te zien was wat de echte kleur is. En toen zei hij : aha, dus jullie vinden blond haar leuk?
Ik zeg: niet iedereen ;-)
Die uitgroei was hem wel eens opgevallen blijkbaar en nu weet ie dat uitgroei hoort bij niet aangeboren blond haar.
Ik weet niet of ie nou teleurgesteld was, ik denk dat hij het gewoon wilde weten. Zo leert ie nog eens wat over nederland.

Hij vroeg, als de kappers zo goed zijn, kunnen ze ook kaalheid oplossen? Toen moest ik hem teleurstellen. Ik heb wel uitgelegd dat sommige mensen haar transplantatie doen. Toen keek ie wel raar. Hij moet maar eens googlen op gerard joling.

Ik moet mee eten van Andert. We zitten in een groot britskoloniaal hotel.
Groots, moet brits chique ogen, wij noemen dat oubollig, bloemetjes motieven overal. Mint groene gordijnen etc.
Oja we kwamen in een korte broek aan bij het hotel en er werd gelijk gezegd dat een lange broek verplicht is, wij blij dat we die toevallig mee genomen hadden. Maar er lopen nu aan het diner toch veel toeristen in een korte broek.

Groetjes daar, morgen gaan we naar Yala national park, waar het weer ouderwets 38 graden is, boehoe.

Toedeloe

Ps ook hier geen pc met internet om foto op internet te zetten. Iedereen heeft hier zijn eigen laptop of ipad mee... behalve wij :-(

Kandy

Hallo

Hier een kort bericht uit Kandy.
Kandy ligt hier mooi in de bergen. Druk gezellig stadje om een meer heen.
We hadden eerst een slechte kamer zonder ramen, en hebben gelijk gevraagd om een andere kamer. Nu hebben we er een met een belachelijk mooi uitzicht over het stadje de bergen en het meer.
Joepie.

Gisteravond zijn we naar de 'temple of the tooth' geweest. Hier zou een tand van boeddha liggen. Een hele ceremonie met allemaal toegeweide gelovigen. Heel apart om te zien hoe belangrijk dit is voor heb.
Vandaag zijn we het hele stadje rond getourd met onze chauffeur, veel gezien. We zitten nu te lunchen, gaan zo even relaxen om eind van de middag naar een dans voorstelling te gaan. Ik hoop dat deze beter is de Katakali dans in India, daar zijn we weggeglipt omdat we die zo saai vonden.

Morgen vertrekken we naar nuwara nog verder in de bergen.
Het is erg mooi en we maken gekke dingen mee.
Geen tijd om nu te typen omdat ik in het restaurant zitten.
Ik hoop snel een internet cafe te vinden.

Groetjes daar in nederland

Habarana 2

Zo daar zijn we weer.
Vandaag moesten we vroeg op om de leeuwenrots Sigirya te beklimmen. Mijn knie is zo dik dat ik maar besloten heb om er 1240 treden niet te beklimmen. De treden zijn ongelijk, schuin en glad vanwege de regen. En van trapleuningen hebben ze hier nog nooit gehoord. Klinkt als een goede waarschuwing. De koningin die boven op de rots haar paleis had liet zich naar boven dragen. Maar helaas ben ik een gewone sterveling...
Ik zat beneden op een paar rotsen te wachten. Deze rotsen worden bewoond door allerlei dieren. Er kwam een grote varaan langs lopen die lang naar me bleef staren. Blijkbaar zat ik net op zijn rots. T zijn lange beesten, vooral hun staart is heel lang en sterk. Onze gids zei dat ze niet alleen kunnen bijten maar je ook een flinke mep kunnen verkopen. Dus ik ben blij dat ie me niet van zijn rots heeft afgejaagd.
Onderweg moesten we stoppen voor een slapende schildpad. Hij lag lekker in de zon maar midden op de weg. Na wat getoeter sjokte ie heel langzaam van de weg om heel demonstratief in de berm verder te gaan slapen.
Gisteren zagen we ook schildpadden die wegrenden voor krokodillen. Er zijn hier veel krokodillen. Ook in het meer bij het hotel en in de grachten rond de leeuwenrots.
Andert en de gids hebben in record tempo van 30/35 minuten de 1240 treden beklommen.
Het waaide erg hard boven op de rots zei Andert. Windkracht 8á9 en ze konden elkaar niet meer verstaan.
Na deze beklimming zijn we gaan lunchen. De bediening was druk bezig de apen weg te jagen die het op het eten hadden voorzien.
We hebben snel gedouched en zijn naar een ayurvedische spa gegaan. Daar hebben ze een paar uur lopen pieren, masseren, kneden etc. Het deed af en toe wel bijna zeer. En hoe ze aan mijn vingers en mijn tenen trok, ik mag blij zijn dat ze nog in de kom zitten. Maar t was heel lekker.
Na de massage (met veel olie) was de stoomcabine aan de beurt. Het leek wel een crematieoven. Onderin werd onder een houten rooster een vuurtje gestookt. Wij moesten op dat rooster gaan liggen (en dat deden we ook nog)en toen kwam er een klep over ons heen en werden we gaar gestoofd. Ik voelde me door al die massageolie net zo'n gemarineerde kip in een gril/bbq.
Daarna gingen we in de sauna om na te garen. Tot slot kregen we al liggend hete olie op ons voorhoofd gegoten. Dat werkt ook zo heerlijk ontspannend. Heerlijk! Tot slot konden we douchen. Maar al die olie krijg je zelfs met een hete douche en veel doucheschuim er niet echt af. Dus we glimmen en glibberen nog steeds.
Dit was echt geweldig, we zijn er enorm van opgeknapt. We zijn compleet ontspannen, soepel, fit, zacht en soezerig etc.
Super zo'n middag.
We zitten nu bij ons huisje op de veranda. Een aap zit op onze bananen te azen.
De pc doet het hier niet, de man van de receptie zei: waarom heb je zelf geen pc mee: ik zei omdat hij daar:Andert dat niet wilde...
Dus helaas nog even wachten op de geweldige olifantenfoto's.
Morgenochtend vertrekken we naar de bergen waar het gelukkig koeler is dan hier.
We gaan via de rotstempels van Dambulla en via de kruidentuinen van Malate naar Kandy. Hopelijk hebben ze daar een pc waar we foto's kunnen uploaden.

Ayubowan
A+U

Habarana

Hallo

Eindelijk weer een berichtje.
Gisteren zijn we vertrokken uit Negombo. Na vertrek werd Andert steeds zieker en zeker. Onderweg moesten we stoppen omdat hij moest overgeven.
Aangekomen bij het resort heeft hij uren geslapen. We hebben langs het meer gewandeld tussen de apen en eekhoorns. Andert heeft rijst met suiker gegeten en ik heb me tegoed gedaan aan het meest uitgebreide buffet wat ik ooit heb gezien. Zo veel zo verschillend. Ik had ook niet eens door dat ik geen vlees at, zo smaakvol was het. En het dessert buffet was zelfs zo uitnodigend dat zelfs ik allerlei toetjes heb gehad.
We zijn vroeg gaan slapen want om 7uur moesten we er weer uit.
Andert zich voelde zich beter, gelukkig maar.
Maar omdat hij zich nog wat gammel voelde hebben we een aantal ruïnes bezichtigd die zich op vlak terrein bevonden. Helaas was het extreem heet over de 35 graden en wat het veel afzien. Ik ben af en toe ff gaan zitten wachten om bij te komen.
Op weg naar een van de ruïnes zagen we een hele grote varaan (soort hagedis)de weg over slenteren. Hij was opweg naar het kippehok voor een makkelijk maaltje.
T was een heel groot beest. Hij was net zo groot als ik(qua lengte dan, niet qua omvang)
's Middags zijn we op safari gegaan. We hadden een prive jeep gehuurd. We hebben gezien: reigers, koeien, waterbuffels, allerlei soorten vogels en wel meer dan 100 olifanten! Echt supergaaf. De eerste groep die we tegenkwamen stond middenop de weg. Het waren er meer dan 20, incl jongen en na een tijdje vonden ze het niet meer leuk dat we naar ze stonden te kijken, na eerst wat waarschuwend getrompetter kwamen er 3 boos op ons af rennen. De chauffeur probeerde snel van de weg af te rijden, niet wetend dat daar ook nog 3 boze olifanten achter een boom stonden, die kwamen ook heel hard trompetterend op ons af, waarop onze gids heel hard terug schreeuwde. Gelukkig bleven ze toen staan en konden wij heel hard weg rijden. Best eng hoor, dat harde getrompetter zo dichtbij. En het avontuur in thailand was ik ook nog niet vergeten.... Andert vond me natuurlijk een scheiterd maar hij was ook wel geschrokken hoor.
Daarna zijn we nog meerdere grote kuddes tegengekomen. Sommige met hele kleine baby olifantjes van ongeveer 2 weken oud.Heel erg mooi om ze zo in het wild te zien. En ook zo dichtbij. Ook een aantal waren aan het badderen /modderen, en 2 waren aan het spelen in diep water.
Helaas doet de computer het hier niet en kunnen we nog geen foto's plaatsen. Heel jammer want die zijn wel super gaaf geworden.
We hebben vanavond weer onwijs lekker gegeten. Morgen gaan we naar de leeuwenrots maar of we allebei de meer dan duizend treden omhoog gaan overleven.... Hopelijk morgen wel foto's!

Groetjes vanuit schitterend maar snikheet sri lanka.

Negombo 2

2e en laatste dag Negombo

Gisteravond hebben we een heerlijke italiaanse welkoms maaltijd gehad. Pizza met tomaat en kaas, daarna over heerlijke pasta met pesto en 10 knoflooktenen ongeveer en ijs na. Italiaans of niet, het was erg lekker.
Om 20.00 kon ik mijn ogen niet langer open houden en we hebben tot 9.00 geslapen (ik ben midden in de nacht nog een uurtje wakker geweest zoals sommigen gemerkt zullen hebben :-)
Na een ontbijt met heerlijke fruitsoorten hebben we 2 nederlandse dames gesproken die hun rondreis nu hier afsluiten. We hebben leuke verhalen en mooie fotos gezien van plaatsen waar wij nog naar toe gaan.
We hebben dan ook erg veel zin om morgen verder te gaan.
We zijn met de riksja/tuktuk het dorp door getourd. Dat gaf een heel klein beetje verkoeling op deze hete dag. Ok ook niet slim van ons om op het heetst van de dag op pad te gaan....
We zijn naar het strand gegaan, leuk hoor maar de verkoeling was daar ver te zoeken: een warme zee bries en warm zee water.
We hebben weer een tuk tuk genomen nu naar t centrum van Negombo. De chauffeur wilde ons heel graag allerlei nederlandse dingen laten zien, fort en kanalen. Ze vinden het heel leuk dat de nederlanders dat destijds gegraven hebben. Wij weten hier niet beter, maar voor hen bijzonder.
We hadden geen zin in een stadstour en hij liet ons nog de clocktower zien. Wat volgens hem het centrum van de stad was. Soort van Big Ben maar dan eh klein en vies. Ik zal kijken wanneer we een foto kunnen plaatsen. Ik internet nu steeds op mijn gsm en de foto s staan op de camera.
We zijn meerdere keren aan gesproken of we uit nederland kwamen, en hoe ajax het deed in de ....cup oid. Nou ik heb geen idee. Heb gezegd dat ze goed deden en dan keken ze blij. Op de vraag wat we van van basten vinden als coach antwoordde Andert: not good en daar maak je hier vrienden mee blijkbaar. Ze vi

nden het een goede voetballer maar slechte coach. Nou t zal wel.
En dan beginnen ze ook nog over de wk finale tegen spanje....
Tijd om door te lopen.

We hebben gegeten bij Ammehula heerlijk eten en een gezellig eigenaar die vol trots over zijn land verteld.

We liggen nu aan het zwembad bij te komen.
We gaan vanavond weer op pad om ergens wat te eten.

Groetjes en hopelijk morgen de eerste foto s van olifanten. We maken geloof ik morgenavond rond zonsondergang een safari. De chauffeur had allerlei ideeën waar we op weg naar Habarana allemaal heen kunnen. We zijn benieuwd of we ze zien.

Groetjes uit HEET sri Lanka



E

Negombo

Goedemiddag,

Hier een bericht vanuit Negombo. Vanmorgen vroeg zijn we aangekomen op het vliegveld.
Douane en koffers halen ging heel snel, tussen allen absurd grote baggage stukken lagen onze bescheiden koffers. Er werd dan ook niet gecontroleerd bij de douane.
Na immigratie was er

een tax free zone waar je tv s koelkasten diepvriezers en allerlei andere apparatuur kon kopen.
Dat hadden we nog nooit gezien. En We zagen dan ook niemand die daar wat kocht.
Misschien gokken ze erop dat mensen schrikken van de warmte en een koelkast en ventilator kopen?
Onze gids/chauffeur stond al op ons te wachten bij de aankomst hal.
We hadden indiase chaos verwacht maar het was dan wel druk maar geen hectiek. Best saai haha. Nee hoor, we warren lekker brak en dan hebben we echt geen zin in hectiek, dat komt vast nog wel. T is Azië natuurlijk!
Onze chauffeur heeft ons naar Het hotel gebracht, we hebben al een klein stukje sri lanka gezien. Het lijkt veel op india.
In Het vliegtuig en op het vliegveld vragen veel mensen me of ik uit sri lanka kom. Ze vinden het leuk dat ik als indiase naar sri lanka kom. Nou dat vind ik ook leuk hoor :-)
Het hotel is een villa met wat kleine huisjes er omheen. Kleinschalig en gezellig. Eigenaars is nederlandse.
We hebben ontbeten en zijn daarna snel in bed gedoken om een paar uur te slapen, dat is wel nodig wanneer je een nacht overslaat.
Andert is nu water aan het halen, 2 emmers. En daarna krijgen we hier een welkomsdiner aangeboden. De eigenaar heeft vanmorgen gezegd wat er op het menu stond maar ik kan me het niet goed herinneren. T was wel met pesto en ijs, en dat lijkt me eerder italiaans dan singghalees :-)
We zullen zien. We doen vandaag nog lekker rustig aan. Morgen maar eens Het dorp en strand verkennen.
We zijn heel benieuwd naar de rest van het land. Zeker nadat de chauffeur heel enthousiast heeft verteld over wat we gaan doen.
Greetz

Dubai

Hallo uit Dubai,

Hier een eerste bericht vanuit Dubai. We wachten hier nu op onze aansluiting naar Colombo.
Met de nodige heisa hebben we onze auto kunnen parkeren tegen een goedkoop tarief. We hadden een plek gereserveerd maar per ongeluk iets niet goed gedaan. Terwijl ik al halverwege de terminal was heeft Andert toch de auto van de 5e verdieping weer naar beneden gereden en er opnieuw ingereden. Scheelt nu 15 euro per dag en dat voor 18 dagen.....

Bagage inchecken ging vlot. Er stonden tig mensen om in te checken maar omdat wij alleen maar bagage hoefden af te geven hadden we mazzel. Er was maar 1 iemand voor ons in de rij. Alleen had hij 7 koffers bij zich.
En uitleggen dat dat extra kost, en hoeveel en voor dat allemaal gelabeld is...... t is een spektakel om te zien wat men allemaal mee sjouwt.We hadden een uur vertraging.
Het was een vlucht van 6 uur en na een paar films was aanvliegen hier boven Dubai was een erg mooi gezicht.

Het is hier nu bijna 1.30 en we zitten even een salade te eten. We vertrekken zo naar Colombo een uur of 4 vliegen nog. Het is daar dan 9.00 bij jullie midden in de nacht. Hopelijk nu geen krijsende kinderen achter ons :-(
Het is hier ontzettend druk.
We eten ff verder en hopen snel in colombo aan te komen.

Xxx AU

Nieuwe reis, nieuwe bestemming

Hallo

Geheel onverwacht hebben we een bestemming gevonden voor onze zomervakantie. We gaan naar Sri Lanka!
We willen een drieweekse rondreis maken over dit eiland. We zijn heel benieuwd wat voor land het is, lijkt het op India of het het toch anders?

We willen weer een blog incl foto's bij gaan houden dus als je zin hebt, lees en kijk gezellig mee!

Groetjes Andert & Usha

Hanoi laatste keer

We zijn nu weer voor de laatse keer in Hanoi.
De treinrit van Sapa naar Hanoi was ronduit vreselijk. We hebben maar 1 uur geslapen. De machinist remde telkens zo hard dat we ons flink vast moesten houden om niet uit bed te vallen. Dus van heerlijke geschommel zoals op de heenreis was helaas geen sprake. Daarnaast stond de airco zo koud en hard te blazen dat we alles aangetrokken hebben wat we bij ons hadden om een beetje warm te blijven. En nog lagen we te bibberen in bed. Toen het personeel ons wakker maakte kregen we thee aangeboden, en plots wilden ze er geld voor. We vonden het al onprettig personeel en ook dit paste wel bij hun rare gedrag. Dus we hebben geen thee genomen, ookal was het bij de ritprijs inbegrepen. Toen we het station binnen reden kwamen ze opnieuw langs met een briefje van 100.000 dong in hun hand en zeiden: je moet nog 100.000 aan service betalen. We waren zo pissig, Andert deed net of hij hem niet begreep en stuurde hem weg. Ze probeerden het ook nog bij de andere passgiers. Nare jongens waren dat. We waren al blij dat we de deur van onze cabine van binnen op slot en op een haak konden zetten zodat er niemand in kon.
Toen we om 4.30 aankwamen stond ook onze gids te wachten ipv alleen de chauffeur. Er was een nieuwe chauffereur die ons niet kenden en bang was dat we elkaar mis zouden lopen in de onwijze drukte op het station, dus mocht de gids om 4 uur zijn bed uit ;-) We zjn na een hete douche (om te ontdooien) tegen 6.00 ons bed in gedoken en tot 12 uur geslapen. Na het ontbijt/lunch zijn we een eindje door het Old Quarter gelopen.
We hadden willen lunchen of dineren met de gids van het andere reisburo die ons vorige week meenam vanaf het vliegveld. Maar ze had toeristen die naar een protestantse kerkdienst wilden, dus we gaan nu met haar eerst naar de kerstdienst en daarna Indiaas eten.
Kerst hier in Vietnam is erg apart, het boeddistische Vietnam is helemaal in kerstsferen versierd 'vanwege het feest van de katholieken' zoals ze het noemen. Velen weten niet wat het betekend, maar ze vinden het gezellig. Daarin verschilt het geloof ik niet zo heel veel met nederland....

Het is nu 2e kerstdag en we staan op het punt om te vertrekken.
We hebben vanmiddag nog heerlijk in de zon op een bankje aan het Hoan Kiem meer gezeten. We blikken terug op een hele mooie reis. Vietnam is zelfs meer dan dat we er van verwacht hadden. Een mooi land, heel divers van grote steden, het leven op en rond het water in de Mekong Delta, het midden van Vietnam met weer een ander klimaat en een hele andere sfeer en dat zelfde geld voor het noorden en in de schitterende bergen tegen de grens met China. Het is een land met leuke mensen, vaak met veel humor. En na al die weken blijft het een apart gezicht: vietnamezen met stokbroden en croissants op al die honderden scooters.

Vanavond stappen we op het vliegtuig naar HongKong en dan door naar het koude Amsterdam. 1.50uur en dan nog 13.10uur vliegen. Pff we zien er wel tegen op, hopelijk kunnen we op de lange vlucht nog een beetje slapen.

Ookal waren onze verhalen een korte weergave zijn van alles wat we hier hebben beleefd, we hopen dat jullie het leuk vonden om mee te lezen.
Een goede 2e kerstdag gewenst en alvast de beste wensen voor het komende jaar!

Chaøo
A & U

Sapa dag 2

Hallo allemaal,
We zitten momenteel in de na middagzon, met uitzicht op schitterende bergen.
Na een heerlijk diner bij de openhaart zijn we als een blok in slaap gevallen. Vanmorgen zijn we met de auto het dorp uit gereden. Het was nu gelukkig zonnig weer dus we kregen gelijk schitterend uitzicht op bergen en valleïen. We hebben een 4 uur durende trekking gemaakt. Erg stijl omhoog en dan weer omlaag. De lokale bevolking woont soms met 17 mensen in 1 schuur. En hebben alleen rijst te eten. Geen groente of vlees. Soms hebben ze wat mais.
Hun gezondheid is dan ook slecht. Ondanks dat zijn ze best gelukkig. Dat zet je wel aan het nadenken, als westerse toerist met veel spullen in en om ons huis. Wat een groot contrast is dat dan.
Deze mensen wassen zich 1x per maand en de kleren worden alleen eens per 2 maanden gelucht en niet gewassen. Het rook dan ook niet erg fris....
In een van de kleine dorpjes hebben we gegeten. Onze gids had eten gekocht op de markt en bij een gezin in een van de bergdorpjes heeft ze dat in hun keukentje klaargemaakt.
Er werd wat hout verzameld en er werd een vuur gestookt. Daarop maakte de gids het eten. Heerlijk was dat. Zelf gemaakt eten in de bergen met goed uitzicht. Op de weg terug naar het hotel hebben we ontzettend genoten van de adembenemende  uitzichten
Dit was onze mooiste dag in Vietnam.
Vanavond nemen we de nachttrein terug naar Hanoi waar we op kerstochtend aan komen.

Vanuit vietnam wensen we iedereen goede kerstdagen toe!

Warme groet
Andert en Usha

Sapa

We zijn nu in Sapa, het schitterende groene bergachtige noorden van Vietnam.
Woensdag hebben we eerst een bezoek gebracht aan de parfum pagoda.
Na een lange rit kwamen we bij de Yi Yen rivier. Per roeiboot hebben we een schitterende tocht over de rivier gemaakt. Dat dat echt heel mooi, zo rustig en zo prachtig uitzicht op de karst bergen. Na dik een uur kwamen we onder aan een berg.nog een uur laten stonden we boven. Bek en bek af we zijn 100 stijl om hoog geklautred. Pf ik had het niet meer. Andert was helemaal verbaasd dat ik het toch vol hield.
Boven aangekomen konden we met een kabel baan. Een schitterend uitzicht op de bergen. Andert vond de kabel baan een beetje eng, ik voor de verandering eens niet. Boven aan de kabelbaan moesten we weer 100 stijle onregelmatige treden om hoog. Daarna ben ik afgehaakt en Andert en de gids gingen verder.. maar ik heb niet veel gemist. De pagode viel tegen. Maar het uitzicht op 2000m hoogte was de moeite waard. De boottocht terug was weer relaxed.

Na het diner zijn we naar de trein gebracht. We zaten eerst in een overvolle wacht ruimte vol onfris ruikende vietnamezen die ook nog massaal hun schoenen uit hadden. We werden door het personeel uit de massa gehaald omdat we een luxe trein hadden en dus in de luxe wachtkamer mochten zitten. Dat was beter.
De trein was super leuk.we hadden een prive cabine met 2 bedden. Het was echt heel gezellig. Maar toen de trein ging rijden werd het minder prettig. De trein schokte heel erg. Soms zo erg dat we bijna uit ons bed rolden. En te horen aan de geluiden waren we niet de enige die ons vast moesten klampen af en toe. We konden er niet van slapen. Maar ineens rond middernacht vielen we beiden als een blok ik slaap. We hebben beiden super lekker geslapen. Tot 5:15 toen bonsde de conducteur net zo lang op de deur tot we open deden.
Heel brak zijn we uitgestapt. Omdat we in de laatste wagon zaten konden we zo naar de ingang van het station lopen waar de gids al klaar stond....in de regen! Het regende hard en het was erg mistig. Ondanks het slechte zicht dan +-50meter scheurde de chauffeur de bergen door. Stijl omhoog, langs diepe ravijnen.gelukkig konden we door de mist niet zien hoe diep het was :-(
Na een uur kwamen we in Sapa. Na het ontbijt duurde het nog wel lang voor we onze kamer in konden. We hebben tot 10uur geslapen. Toen hebben we in de stromende regen en met onze poncho aan een schitterende trekking gemaakt naar een van de berg volkeren. We zijn in een traditionele woning geweest, waar ze met zijn  Op een gegeven moment werd het gelukkig droog. Omdat we helemaal verzuurde benen hadden hebben we aan de lunch even een rust pauze geknoopt. Eind van de middag zijn We weer op pad geweest. En ja hoor daar kwam de zon even tevoorschijn! 5 min later is het dan weer zo mistig dat je de overkant van de straat niet meer kunt zien.
We gaan nu eten. Morgen combineren we 2 trekkingen. De gids (onze tweede vrouwelijke tijdens deze reis)neemt eten mee wat ze onderweg in een van de kleine bergdorpjes voor ons gaat koken. Begin van de avond gaat de nachttrein naar Hanoi al weer! De tijd vliegt heel snel. Sapa is een van de hoogte punten van de reis, ondanks de regen en mist.

Groetjes vanuit een koud en mistig regenachtig sapa.

Sapa

We zijn nu in Sapa, het schitterende groene bergachtige noorden van Vietnam.
Woensdag hebben we eerst een bezoek gebracht aan de parfum pagoda.
Na een lange rit kwamen we bij de Yi Yen rivier. Per roeiboot hebben we een schitterende tocht over de rivier gemaakt. Dat dat echt heel mooi, zo rustig en zo prachtig uitzicht op de karst bergen. Na dik een uur kwamen we onder aan een berg.nog een uur laten stonden we boven. Bek en bek af we zijn 100 stijl om hoog geklautred. Pf ik had het niet meer. Andert was helemaal verbaasd dat ik het toch vol hield.
Boven aangekomen konden we met een kabel baan. Een schitterend uitzicht op de bergen. Andert vond de kabel baan een beetje eng, ik voor de verandering eens niet. Boven aan de kabelbaan moesten we weer 100 stijle onregelmatige treden om hoog. Daarna ben ik afgehaakt en Andert en de gids gingen verder.. maar ik heb niet veel gemist. De pagode viel tegen. Maar het uitzicht op 2000m hoogte was de moeite waard. De boottocht terug was weer relaxed.

Na het diner zijn we naar de trein gebracht. We zaten eerst in een overvolle wacht ruimte vol onfris ruikende vietnamezen die ook nog massaal hun schoenen uit hadden. We werden door het personeel uit de massa gehaald omdat we een luxe trein hadden en dus in de luxe wachtkamer mochten zitten. Dat was beter.
De trein was super leuk.we hadden een prive cabine met 2 bedden. Het was echt heel gezellig. Maar toen de trein ging rijden werd het minder prettig. De trein schokte heel erg. Soms zo erg dat we bijna uit ons bed rolden. En te horen aan de geluiden waren we niet de enige die ons vast moesten klampen af en toe. We konden er niet van slapen. Maar ineens rond middernacht vielen we beiden als een blok ik slaap. We hebben beiden super lekker geslapen. Tot 5:15 toen bonsde de conducteur net zo lang op de deur tot we open deden.
Heel brak zijn we uitgestapt. Omdat we in de laatste wagon zaten konden we zo naar de ingang van het station lopen waar de gids al klaar stond....in de regen! Het regende hard en het was erg mistig. Ondanks het slechte zicht dan +-50meter scheurde de chauffeur de bergen door. Stijl omhoog, langs diepe ravijnen.gelukkig konden we door de mist niet zien hoe diep het was :-(
Na een uur kwamen we in Sapa. Na het ontbijt duurde het nog wel lang voor we onze kamer in konden. We hebben tot 10uur geslapen. Toen hebben we in de stromende regen en met onze poncho aan een schitterende trekking gemaakt naar een van de berg volkeren. We zijn in een traditionele woning geweest, waar ze met zijn  Op een gegeven moment werd het gelukkig droog. Omdat we helemaal verzuurde benen hadden hebben we aan de lunch even een rust pauze geknoopt. Eind van de middag zijn We weer op pad geweest. En ja hoor daar kwam de zon even tevoorschijn! 5 min later is het dan weer zo mistig dat je de overkant van de straat niet meer kunt zien.
We gaan nu eten. Morgen combineren we 2 trekkingen. De gids (onze tweede vrouwelijke tijdens deze reis)neemt eten mee wat ze onderweg in een van de kleine bergdorpjes voor ons gaat koken. Begin van de avond gaat de nachttrein naar Hanoi al weer! De tijd vliegt heel snel. Sapa is een van de hoogte punten van de reis, ondanks de regen en mist.

Groetjes vanuit een koud en mistig regenachtig sapa.

Hanoi 2e keer

We zijn voor de 2e keer in Hanoi.
Afgelopen 48 uur waren heel leuk. Het begon met zeer slecht eten zondagavond. Het restaurant wat we zochten bestond niet meer, dus we zijn ergens anders op de gok heen gegaan, zeer slechte keus. We hadden beiden een pizza besteld. Niet te eten. Ik heb 's avonds maar even wat chocolade koekjes naar binnen gewerkt. Om half 9 stond de chauffeur klaar voor onze trip naar Halong Bay. een evenerverende rit met tientallen bijna ongelukken. Het verkeer is chaos. Op een gegeven moment haalde een vrachtwagen een scooter in, de vrachtwagen werd ingehaald door een busje en wij haalden dat busje dan weer in, dus de hele breedte van de weg wordt ingenomen door inhalende voertuigen en in de verte komt een tegemoet komende vrachtwagen angstaanjagend snel dichterbij....t is toch een wonder dat we heelduids over zijn gekomen. We hebben de chauffeur dan ook maar een leuke fooi gegeven.
Bij de kade in Halong Bay aangekomen voltrok zich daar een ware toeristen stoelendans. Honderdentoeristen staan op kade en worden met kleine bootjes naar de grote boten gebracht. Het is een gekroel van jewelste.
Wij werden op een kleine boot gezet met 6 toeristen en we moesten nog wachten op 25 mensen. Dus het zou flink druk worden de boot. Na een korte tocht kwamen we uit bij een grote boot. Daar kregen we onze hut toegewezen, eentje op het bovendek zodat we mooi uitzicht hadden. Het is werkeljk schitterende daar, duizenden van die rotseilanden die boven het water uitsteken. Omdat het regende en mistig was viel het uitzicht wel tegen, maar wat we zagen was wel heel mooi en het had iets mysterieus. We hebben deze tocht veel opgestrokken met een Australisch stel. Omdat de tafels ingedeeld waren per 4 hebben we steeds samen gegeten. Dat was heel erg gezellig. Nadat we vertokken kregen we een lunch aangeboden,
1e gang: garnalen, 2e gefrituurde krab, 3e gang inktvis, 4e gang, salade met vissaus, 5e gang, loempia, en tot slot de 6e gang fruit. (k vergeet 3 gangen want het waren in totaal 9 gangen) Ik heb erg weinig gegeten. De krab keek me zielig aan met de oogjes en het smaakte me dus zowieso al niet meer. Ik was blij met de 25 chocolade koekjes die ik onderweg gekocht had. Andert en de autstralische mensen hebben zich te goed gedaan aan alles was ik niet lustte, dus gelukkig zo werd het niet weggegooid.
Na de middag konden we een grote grot bezichtigen, omdat mijn knie al erg pijnlijk was leek het me niet verstandig de 220 treden te beklauteren naar de grot. Andert en de rest van de mensen op de boot gingen wel. Het was een zeer zware klim en het uitzicht was leuk, Andert is nu bezig met wat foto's.
Na de grot gingen we naar de hoogste berg in de baai. ook dit leek me veel te hoog, Andert, nog nahijgend van de vorige trip ging toch weer dappper naar boven. De treden hier zijn trouwens heel erg hoog dus je kunt hier alleen tree voor tree lopen, en dat was heel erg stijl en zwaar vond hij. Omdat het bewolkt en mistig was hadden we geen schitterende zonsondergang helaaaaaaas.
Het koelde snel af en terug op de boot hebben we snel een kop hete thee besteld (a 3,50euro per kop) Het diner werd geserveerd en wederom waren de australische mensen blij met mijn eten.
1e gang soep (lekker) 2, gang, gefrituurde garnalen (lekker) 3, inktvis (niet lekker) 4, salade met vissaus (erg niet lekker) 5 kreeft (niet lekker) dat arme beest werd levend gekookt, en toen met een grote tang aan stukken geknipt. 6 Kokkels/mosselen oid (niet lekker, leek wel rubber) 7 vis ( niet lekker, smaakte naar zand, 8 biefstuk met tauge (jammmie, ik mocht van Andert en de australiers hun portie joehoe)9 fruit.
na het eten dronken we een paar biertjes en wijntjes. Toen die op een gegeven moment werden geserveerd door bemanning in pyama's zijn we maar naar bed gegaan.
Andert heeft slecht geslapen helaas, ik als een blok. Om 7.30 was al het ontbijt. Na alle gangen van de vorige dag was dit toch summier broob met jam. Ik heb maar bananen gegeten als ontbijt. Na het ontbijt gingen we in een klein gammel bootje een grot bezoeken waar veel apen zaten, best grappig maar de regen maakte het er niet leuker op. Andert heeft nog wel leuke foto's gemaakt. De apen vochten om de bananen en af en toe viel er 1 in het water. Het was wel grappig om te zien dat de 2 aanwezige kinderen voor het eerst apen zagen. Tegen de middag kwamen we terug in de haven waar we afgewisseld werden voor de volgende horde toeristen. Echt heel erg toeristisch, we voelden ons er haast onprettig bij. Enige troost is dat de honderden boten zich maar in een klein gebied in de baai mogen begeven omdat het werelderfgoed van Unesco is.
We zijn in 3 uur weer terug gereden. Bij het pitstop restaurant en marmerwinkel hebben we onze ogen uitgekeken bij enorme marmeren beelden en fonteinen. Maar gewoon kijken, niet kopen.
We hebben gezellig gekletst met de chauffeur, hij was in Duitsland geweest en vond de autobahn schitteren, 215 had ie gereden. Hier in vietnam haal je de 115 niet eens.
Aangekomen in het hotel kregen we nu een mooie kamer. we hebben net super lekker gegeten, dat was wel een keer fijn omdat ik sinds zondagmiddag niet meer iets fatsoenlijks had gehad. We gaan zo slapen en morgen een lange dag voor de boeg. om 8.30 rijden we naar de Yi Ven River. 1,5 uur rijden, dan 1,5 uur op de boot naar de Parfume Pagoda (men zegt de mooiste van Vietnam) en dan weer terug, en om 20.00 uur op de trein naar Sapa, waar rond 4.30 uur aankomen donderdagochtend.
dan kunnen we even slapen, en dan s middags maken we een trekking door de bergen, de volgende dag ook en dan aan het einde van die 2e dag nemen we de nachttrein terug naar Hanoi.
We hebben erg veel zin om naar Sapa te gaan, we zijn heel benieuwd. Halong Bay vonden we schittende en op de boot was het heel relaxed en hopelijk is Sapa ook zo mooi. Onvoorstelbaar dat we over een paar dagen alweer naar huis gaan. We zien wel op tegen de sneeuw en de kou. Ik ga nog even een schipholtaxi bestellen om te zorgen dat we thuis komen maandag want zo te lezen op internet is de NS nog steeds het spoor compleet bijster.

xxx A & U

Hanoi (1e keer)

Een hele goede zondagmorgen daa in nederland.
We zijn gisteren van Hue naar Hanoi gevlogen, een korte vlucht van 45min, in een vliegtuig vol met touristen. naast Andert zat een vietnamees die flink heeft lopen overgeven tijdens de vlucht... ( ik dacht dat ik last van vliegangst had)
In Hanoi aangekomen was er geen chauffeur voor ons te bekennen. We hebben meer dan een uur gewacht en wilden toen het vietnamese reisbureau bellen. Het nummer werkte niet maar zoals altijd kan namaste in nederland ons snel verder helpen, het telefoonnummer misste 2 cijfers, tja logisch dat het niet lukte. Toen we eindelijk iemand van het reisbureau aan de lijn hadden maar de vrouw ana de lijn kwam niet verder dan Olsman, we sorry. Ik kreeg niet duidelijk of er wel of geen chauffeur was, of nog zou komen.
Ondertussen liepen er nog andere gidsen van andere reisbureaus rond op zoek naar mhun touristen. 1 vrouwelijke gids kwam naar ons toe en vroeg naar mensen die bij ons op de vlucht zaten. Wij waren als laatste uit het vliegtuig gestapt dus die mensen hadden er al lang moeten zijn. Toen ons vietnamese reisbureau ons belde en we er weer niets van begrepen behalve Olsman sorry, Olsman sorry, hielp deze gids ons door het gesprek aan te nemen. Het bleek dat 'haar' touristen onze chaufeur hadden verteld dat ze ' ons' waren. Dus onze chauffeur was met de touristen van de vrouw op weg naar hun hotel. Deze vrouw was zo aardig om ons mee te nemen naar het hotel waar de andere gasten waren afgezet. We opgewacht door een zich excuserende chauffeur.
De chauffeurs/gidsen staan hier met naambordjes te wachten. Onze namen lijken totaal niet op Grant, dus ze vermoedden dat de mensen een gratis taxi wilden. En dat terwijl ze in het duurste hotel van Hanoi zitten voor 400euro per nacht, dan onze auto inpikken en 20 dollar taxi kosten te besparen.......
Maar de vrouw was zeer aardig en heeft veel verteld over Hanoi. Zo zie je maar weer, zo ontmoetten we een leuke Vietnamese vrouw. Ik had erg hoofdpijn dus we hebben eten op de kamer besteld en om 21.00 ben ik in slaap gevallen en 11 uur als een blok geslapen. Andert heeft minder goed geslapen en was behoorlijk brak.
De chauffeur en gids stonden om 9.15 klaar voor een leuke rit door hanoi.
We zijn eerst naar het Mausoleum van Ho Chi Minh geweest. Heel erg groot, we zijn niet naar binnen geweest, waar je hem opgebaard kunt zien liggen, daara hadden we niet zo'n behoefte aan. Daarna naar het huis op palen van Ho Chi Minh en bunker en naar het paleis van de president geweest. Daarna zijn we naar Temple of Literature geweest,eeuwen geleden hebben hier confusianen gestrudeerd, dat was mooi om te zien. Daarann hebben we het Etnologish Museum bezocht, over allerlei bevolkingsgroepen in Vietnam. Daarna hebben we gelunched in een restaurant vol touristen en nederlanders.
En omdat het zondag is zijn we naar de de grootste kerk geweest, st. Jozefs Cathedral, een hele mooie kerk. Hier gaan we volgende week met kerst ook weer heen om de speciale kerstdienst bij te wonen. Ze waren nu druk bezig om een ontzettend grote kerststal te bouwen.
Hierna zijn we naar het Hoa Kiem meer geweest, een mooi groot meer, met een tempel. Rond dit meer kun je gezellig lopen, zitten etc.
Overal in de stad zijn stelletjes die trouwen, we hebben er ongeveer 50 gezien. Het is een populaire tijd om te trouwen legde de receptioniste ons net uit.
vervolgens zijn er in een cyclotai gestapt. een bakje wat vorop de fiets zit. Andert in 1 en ik in 1. En zo zijn we een uur door the Old Quarter in Hanoi gefiets, door 2 oude mannen. Heeel traag maar wel heel erg leuk, zo zie je hoe hier in deze wijk geleefd wordt. Ik hoop dat Andert er nog leuke foto's van opzet.
We zijn nu heel erg moe, het was een pittige dag en de rit in de cyclo was vermoeiend vanwege het constante getoeter van auto's en scooters naast je. En het inademen van al die uitlaatgassen zorgt dat we allebei nu een zere keel en hese stem hebben.
We vinden Hanoi minder leuk dan Saigon, maar vandaag was zeker de moeite waard.
Morgen om 8.30 vertrekken we naar Halong Bay voor 1 nacht op de boot. Dinsdag komen we dan hier weer terug.
Onze kamer viel een beetje tegen, een heel klein raampje en dan een muur ervoor, eind van de week krijgen we er eentje met uitzicht. De mensen in dit hotel zijn ook erg vriendelijk en behulpzaam.
We gaan nu even relaxen op de kamer en straks naar een Indiaas restaurant.

Fijne dag daar!
xxx A&U

Hallo Hue

Bibberdebibber in Hue

Na een paar heerlijke dagen in Hoi An, zijn we gisteren vertrokken naar Hue. Een mooie rit over de Hai Van pas, de wolken pas. Met schitterende uitzichten over de baai. Tenminste als het mooi weer is en dat was het gisteren zeker niet.
Sterkte nog, het hoosde toen we uit het hotel vertrokken. Van die plensbuien dat je in 10 seconden doorweekt bent. De mooie gezellige straatjes van Hoi An werden kolkende wateren. We reden de stad uit langs de MarbleMountains (marmerbergen) we hebben een stop gemaakt bij zo'n fabriek. Onwijs grote beelden worden daar uit grote blokken marmer gemaakt. Ook kleine dingen en al snel werden we naar de winkel gemanouvreerd. Zeer zeer duur. Ander had een leuk bootje van Marmer gezien. Maar ze wilden er 30 dollar voor hebben. Andert zei 5, en toen liepen ze beledigd weg. Toen we naar de auto liepen werd het verlaagd naar 25, 20, 15, en 10, maar Andert vond zelfs dat nog schandeljk duur. Dus geen marmeren bootje voor hem. De chauffeur vond het wel grappig dat we niet zoveel wilden betalen voor zo'n ielig bootje.
Tegen de tijd dat we de de kust bereikten en de bergen in reden waaide/stormde het zo hard dat de mensen van de weg werden geblazen. Bomen waaiden om en takken vlogen door de lucht.
In korte tijd klommen we vanaf de zee stijl omhoog met hellingen tussen de 9 en 19%. Best wel stijl, en soms leek het of we stil stonden. Her en der kwamen stukken rots naar beneden vallen op onze weg. Door het slechte weer was het zicht nauwelijks 40 meter. Er waren meerdere uitkijkpunten onderweg maar we zijn niet gestopt. Vanwege het slechte zicht was er toch niets te zien en ons nat laten regenen leek ons ook niet leuk. Aan de andere kant van de pas klaarde het iets op en konden we pal naast de weg de zee zien liggen, zo'n 500 meter onder ons. We kregen er bijna hoogtevrees van. Ondanks het slechte zicht had de chauffeur er flink de vaart in en 3,5 uur later stonden we in de stromende regen van Hue, 1,5 uur eerder doordat er weinig verkeer op de weg was (alleen auto's en vrachtwagens werden niet weggeblazen)geen tientallen scootertjes.

We hebben een heerlijke grote kamer met eigen pc/internet. Op zoek naar een restaurant hebben we allebei een poncho gekocht. Iedereen heeft hier een poncho aan. (paraplu werkt niet met de harde wind).
Is regen normaal saai en troosteloos, hier veranderen de straten in een kleurijke ponchoverzamelingen. Alle kleuren van de regenboog, met en zonder motief, met en zonder doorzichtige uitsparing voor over de voorlamp van de scooter. 1 en 2 persoonsponcho's echt grappig. De man die ons de poncho verkocht deed zijn best om ons niet uit te lachen, we zien er niet uit. Maar omdat iedereen er een heeft en iedereen er zo dorky bijloopt maakt het me niets uit.
We zijn gaan lunchen bij 'little Italy' nou de italiaanse smaak van de spagetti en de pizza was ver te zoeken dus we hebben de helft laten staan en hebben later maar wat bananen gegeten. Na de lunch hebben we gerelaxed en Andert is nog met foto's wezen pieren op de pc. We gingen dineren in een Frans restaurant, nou de biefstuk was niet doorheen te komen. Klompje kouwen was het dus, en voor de zekerheid een flinke slok sterke drank erachteraan om de beestjes te doden en toen maar weer wat bananen gegeten. Na het diner hebben we nog tv gekeken en zijn we optijd gaan slapen.

Vanmorgen hebben we een super ontbijt gehad. Brood en stokbrood was lekker en er was een soor van arretjescake of zo met mega veel chocolade met kokos. We hebben ons er flink mee volgegeten.
Om 9 uur stond onze gids klaar. Tot onze grote verrassing een vrouw. Vrouwtje moet ik zeggen want ik was een kop groter dan haar. We hebben een hele bijzondere begraafplaats/tombe bezocht van een van de keizers van Hue, Minh Mang. Het was nogal een eindje rijden maar toen we er waren begrepen we wel dat de keizer graag daar begraven wil de worden. Een bijzondere plek, heel mystiek met al dat water er omheen. Hopelijk kan Andert er nog wat foto's van opzetten.
Daarna zijn de naar de citadel van Hue gegaan. De citadel was de zetel van het keizerlijk bestuur over Vietnam. Het is een uitgestrekt complex van paleizen, tempels en musea van wel 10m2.
De gebouwen zijn zwaar beschadigd tijdens gevechten tussen de Fransen en de Vietcong in 1947 en nog eens in 1968 tijdens het zogeheten Tet Offensief van de Vietcong en de daarop volgende bombardementen door de Amerikanen. Vooral in de Verboden Stad werd erg beschadigd.In een filmpje werden digitale bewerkingen getoond waarin we een mooi beeld kregen van hoe het er uit zag en hoe men het na de restaratie wil hebben. Een mooi, groot en indrukwekkend complex.
Vanwege het miezerweer hebben we de fietstoch overgeslagen en zijn we per auto naar de Thien Mu pagoda gegaan. Ook mooi. Per boot zijn we terug naar de stad gegaan.
Op de boot werd weer geprobeerd om ons vanalles aan te smeren. Andert had zijn oog laten vallen op een grappig bootje. Net zo'n bootje als we gisteren in marmer hadden gezien. Ze wilden er 15 dollar voor hebben, Andert zei 5. Ze deed heel boos. Ik zei tegen Andert, het duurt nog wel even voor we er zijn, benieuwd hoeveel ze zakt. Gedurende de reis wilde ze heel langzaam zakken van 15 naar 14 naar 13. Toen de kade inzicht was en ze doorhad dat het 5 dollar of niets was ging ze toch akooord. Prima prijs zei onze gids. Dus Andert heeft zijn bootje nu.
We zijn wezen lunchen maar na de 2 teleurstellingen van gisteren was ook de lunch een teleurstelling. Het is wel vervelend dat je dan 3x iets eet wat echt niet lekker is. Hopelijk vanavond beter,we gaan hier vlakbij eten, de gids zei dat hollanders het daar vaak erg goed vinden, dus ik ben benieuwd wat wij er van vinden.
We waren behoorlijk verkleumd. Was het gisterochtend in Hoi An nog 32 graden hier in Hue is het 18 graden. Andert is net na de lunch in bed gekropen om warm te worden. Hij slaapt al behoorlijk lang. Ik ga zo even warm douchen/in bad om de kou een beetje uit mijn lijf te krijgen. Morgen ochtend gaan we er nog even opuit.
Morgenmiddag gaan we onze kofferspakken en aan het einde van de middag vliegen we naar de hoofdstad Hanoi. De tijd vliegt. Want maandag gaan we vanuit Hanoi naar Halong bay. Dinsdag weer terug naar Hanoi. Woensdagavond met de nachttrein naar Sapa en vrijdagavond met de nachttrein al weer terug naar Hanoi en dan zit het er op 3e kerstdag al weer op. Pff best snel. We genieten van elke dag gelukkig.
Hopelijk het eerst volgende nieuwe bericht vanuit Hanoi!
xxx A&U

My Son

Vandaag was onze laatste dag in Hoi An. Gisteravond hebben we heerlijk gegeten in een italiaans restaurant. De fajita's, de loempia's pizza en lagasne waren helemaal te gek.
We waren vanwege de 5 uur sjouwen van die ochtend te moe om helemaal naar de standlaats van de shuttle bus te lopen.
De shuttle bus van het hotel komt helaas niet in het centrum, maar aan de rand. Hij stopt bij de winkel van de broer van de hoteleigenaar. Toen we de eeste keer de shuttle bus namen werden we ook gelijk daar de winkel in geloodsd en werd ons ook verteld dat we vooral niet in andere winkels moesten kopen om dat het daar heel duur was, haha nou daar trappen we niet in. De Winkel betaalt het hotel om ons daar af te zetten in de hoop daar wat te kopen maar wij zijn niet gek.
De dames van de shop waren een stuk minder aardig toen ze afgelopen dagen zagen dat we kleding hadden gekocht in een andere zaak.
Maar goed die zaak zit aan de andere kant van het centrum dan waar het restaurant zat en we waren te moe om daar heen te lopen. En we hebben dan ook met liefde 90 eurocent betaald voor een taxi direct naar het hotel.
Vanncht werden we wakker door een tropische stortbui. Dat is iets anders dan de regenbuien die we in nederland kennen.
Toen we opstonden was het heel erg broeierig, en nog maar 8 uur. Dat beloofde weinig goed. om 9.00 uur zweetten we ontzettend toen de gids en chauffeur ons kwamen halen. De gids adviseerder ons om onze hoeden mee te nemen.
Na een uur rijden kwamen we aan in My Son. Heet en niet echt super leuk. We hebben de ruines gezien en ik heb meer op een bankje in de schaduw gezeten dan rondgelopen in de brandende hitte. My Son ligt hoger, in de bergen in de jungle, vochtig heet en vol met reptielen. Overal hoorde je beetjes rondscharrelen. Allerlei hagedissen enzo. Ik durfde op een gegeven moment niet meer te kijken omdat ik bang was om een van de vele aanwezige slangen te zien.
Tegen 13.00 waren we weer in Hoi An, na de lunch hebben we een tour door oud Hoi An gemaakt. Leuk maar veel te heet.
We gaan nu eten in het Ligthouse restaurant van de nederlander. Eergisteren was dat super dus we hopen dat het vanavond een mooie afsluiting wordt van ons verblijf in Hoi An.

Groetjes daar en sorry voor het geklaag over de warmte. Te warm ik ook niet leuk meer namelijk.
Toedeloe en tot morgen vanuit Hue ( 5 uur rijden)

Hoi van uit Hoi An

En ja daar zijn we weer!
Het duurde even sinds ons laatste bericht.
Andert zit weer fit en wel naast mij, en dat is een hele opluchting.
Hij heeft zich flink naar gevoeld maar het lijkt nu echt beter te gaan.
Zondag hebben we heerlijk uitgerust en maandag zijn we het stadje in gegaan. We hebben heerlijk rondgewandeld, overal en nergens een hapje en een drankje gedronken.
Dinsdag eigenlijk ook van het zelfde, heerlijk relaxed hier rondgelopen.
De mensen zijn hier erg vriendelijke, en niet opdringereig zoals in sommige andere landen.
Ze willen allemaal horen waar we vandaan komen, en als ik zeg Holland, dan kijken ze me aan zo van: ja tuurlijk. Dus ik zeg nu maar gelijk dat ik uit India kom, dat vinden ze heel er leuk op 1 of andere manier.

Gister aan het einde van de middag zijn we bij het water, waar vele bootjes liggen, op zoek gegaan naar een boot van een restaurant op het eiland bij Hoi An. Dit restaurant is van een Nedelander en zijn Vietnamese vrouw. Het staat goed aangeschreven dus we dachten: laten we het maar eens proberen. Op zoek naar de boot krijgen we van veel mensen de vraag of zij ons naar de overkant mogen bregen. Mensen met grote boten en kleine boten. Ook hele oude mensen met een kleinbootje zonder motor. Nou ik zou niet durven om die oude mensen mij naar de overkant te laten peddelen. Ik geef ze liever gewoon wat geld.
Op een gegeven moment hadden we de boot gevonden en klauterden we aan boord. Op dat soort momenten is het echt balen dat ik niet zo flexibel ben. Andert gaf me braaf een hand om te ondersteunen, maar ik trok hem bijna mee de plons in!

In het restaurant hadden we een schitterend uitzicht over Hoi An, jammer dat we de camera niet bij ons hadden. We hebben super lekker gegeten. Na het eten hebben we de taxi naar het hotel genomen. Onderweg hebben we gezellig gekletst met de chauffeur, en met andere chauffeurs toen Andert even moest pinnen onderweg.
De chauffeur vertelde dat hij diensten draait van 24 uur achter elkaar, best wel lang. Ik hoopte maar dat hij nog wel fit genoeg was om ons veilig en wel bij het hotel af te zetten.
We wilden eigenlijk ook wel een kookles doen bij het restaurant waar we aten, maar ze zaten helaas al vol.
Gelukkig hadden we al een ander alternatief, een fototour olv een fotograaf in/rond Hoi An op pad.
Vanmorgen zijn we om 4.40uur opgestaan en om 5 uur werden we opgepikt door de fotograaf en 2 andere touristen. We zijn richting de zee gereden. Het was nog donker en er was een mooie sterrenhemel te zien. Dat beloofde een mooie zonsopkomst. We stopten bij een opstapplaats voor een taxiboot. Hier konden we even afstemmen wie welke camera bij zich had. De vrouwlijke toerist wist niet hoe haar grote camera aan moest.... dus de introductie over fotografie duurde even.
De jongen had een superkleine compactcamera mee, dus hoefde geen uitleg.
Tegen de tijd dat de taxiboot ons naar een dorpje aan zee zou brengen werd het in eens mistig/bewolkt. Maar nee de zon hebben we niet gezien. Helaas geen mooie foto's van een zonsopkomst op zee :-(
De trip naar het dorpje was zeer de moeite waard. Toen we daar om 5.30 aankwamen kwamen net de vissersboten van zee om de vis uit te laden bij de kade. Er vlogen mensen op af om de vis al eerste en een zo goed mogelijke prijs te kopen. Een er leuk gezicht, de stank van al die zeedieren was wat minder.
Op een gegeven moment kwam er weer een grote boot aan vanaf zee en toen wenkte de fotograaf een man in een heel klein bootje. Wij mochten in dat bootje om de zien hoe deze boot de vis uitlaadde. Ook hier was in stappen niet echt handig. Het was leuk om te zien was er van deze grotere vissersboot geladen werd. Inktvissen, garalen, grote en kleine vissen, alen etc.
Andert werd steeds stiller en stiller en helaas kreeg hij weer last van zeeziekte. Ik zei heel stoer: van die weinige golven, maar even later voelde ik mij ook steeds weeiger voelen. Het uitstappen ging mede daardoor ook niet vlekkeloos en met natte schoenen was ik toch blij weer stevig op de grond te staan. Het was inmiddels 8 uur en we hadden alleen een halve banaan gegeten. geen wonder dat we ons er niet beter op begonnen te voelen.
We zijn het dorpje in gelopen, een authentiek vietnamees dorpje waar ze weinig toeristen zien. De fotograaf is de enige die toeristen meeneemt het dorpje in.
In een klein eet/drinkresturantje heben we vieze thee gedronken. Het zoontje van de eigenaar probeerde telkens onze camara's te pakken dus we zijn hem gauw gesmeerd. Vervolgens zijn we naar een huis gelopen waar een vrouw heerlijk geurende koekjes had gemaakt. Ze waren super lekker. De smaak kwam ons bekend voor en de fotograaf (fransman) zei: in holland noemen ze dit eierkoeken. En ja ze smaakten naar eierkoeken. Volgens andert roken ze naar rotte eierkoeken, en dat zei hij nadat ik ze opgegeten had, leuk is dat.

Daarna zijn we bij een bruwerij voor vissaus geweest. Vissaus is en Thailand, Cambodja en ook Vietnam een basis ingredient in bijna alle gerechten. Het is de zoutmaker, een soort van maggie. Maar ze gooien het over al door, zelfs als ze rijst komen dan is het vaak daar in gekookt. Het wordt gemaakt in grote bakken waar 1 op 1 vis en zout in gaat, dat blijft dan 6 maanden rotten en voila daar is de vissaus. Ik kan er niet tegen, van de geur moet ik al bijna overgeven, laat staan om bij zo'n huis naar binnen te gaan. Andert is wel wezen kijken.
We zijn nog even door het dorpje gelopen en op weg naar de taxiboot kwamen we langs een rijstveld waar ze rijst aan het oogsten waren. We mochten het rijstveld in, en de fotograaf zei dat we even op blote voeten moesten. Nou dat leek me dus geen goed plan. In rijstvelden leven ratten, en wie zijn er dol op ratten: Slangen. No way dat ik daar mij mijn blote voetjes door heen ga banjeren.Ik neem wel foto's vanaf de weg. Andert keek ook al niet blij en aangekomen bij het rijstveld hadden ze het water van het land laten lopen zodat we door de, weliswaar blubberige, rijstvelden konden lopen met schoenen aan.
Het was grappig om te zien hoe de rijst wordt geoogst en het gedorst wordt.
Na terugkomst op het vasteland zijn we al fietsend teruggereden naar Hoi An, een leuke en relaxte ervaring. Na het einde van de 5 uur durende tour, was het ontzettend heet, waren we kletsnat van het zweet, waren we moe van het vroege opstaan, maar wel heel blij met de super leuke ochtend.
Omdat het ontbijt hier niet lekker is hebben we in het dorp gegeten. Terug bij het hotel bij het zwembad neergeploft waar Andert nog lekker heeft gezwommen.
We gaan zo naar het dorp om te eten. Vanavond maar optijd naar bed om wat extra uren bij te slapen.
Morgen staat de gids om 9.00 uur op de stoep voor een bezoek aan de ruines van My Son en een stadswandeling door Hoi An. En dan gaan we overmorgen alweer weg.
Hoi An is een relaxed dorp waar het heerlijk toeven is.
Andert maakt nu naast mij een selectie van de honderden foto's die we vandaag gemaakt hebben. We kunnen nu niet alles erop zetten helaas.

Wij gaan zo italiaans eten. Na frans, indiaas, vietnamees is dat weer eens wat anders.
Groetjes allemaal!

Hoi An

Daar zijn we weer.
Nu vanuit midden Vietnam. Zaterdagochtend zijn we naar het vliegvelg gebracht voor een korte vlucht naar DaNang en 40 min later waren we in Hoi An. Wat een verschil met Saigon. Vanuit het vliegtuig zaten we all schitterende heuvels/bergen. Op we naar Hoi An reden we langs een prachtige blauuwe zee. Erg mooi.
Ons hotel ligt niet aan zee, en niet in het centrum van het dorp. er gaat elk half uur een shuttel busje dus dat is prima. Het hotel is mooi, ik zal eens wat foto's maken. De kamer stinkt alleen naar vocht, dat is minder.

We vinden de mensen hier veel reaxter en vriendelijker dan in Saigong.
Gistermiddag zijn we gelijk naar het centrum gegaan. Hoi An staat vooral bekend om het kleding maken. We hebben onze ogen uitgekeken, elke straat heeft tientallen winkeltjes waar in de etalage schitterende voorbeelden staan van kleding die je op maat kunt maken. Jassen, tassen, broeken, rokken, blazers, overhemden, laarzen, pakken etc. De ene winkel nog mooier dan de andere.
Andere winkeltjes zie je niet erg veel. De shuttle bus stopt in het centrum bij de kledingwinkel van familie van de hotel eigenaar. Ze proberen ons steeds iets te verkopen. Goed koop zijn ze niet. dat was me al we opgevallen.
Het dorpje is erg gezellig en kneuterig. Gisteravond zag het er nog gezelliger uit met al de lichtjes.
Helaas ligt Andert nu ziek in bed. Gistermiddag in het dorp kreeg hij ineens erge buikpijn en diarree. we zijn toen terug gegaan naar het hotel en het leek weer beter te gaan. We hebben heerlijke curry gegeten in een indiaas restaurant. Tegen 24.00uur kreeg hij steeds meer buikpijn en op een gegeven moment was het echt heel erg. Hij is wel 20 keer naar de wc gerend echt heel erg sneu. Ik heb vanmorgen een boterham en banaan voor hem gehaald, en dat is er tot nu toe ingebleven.
Hij slaapt nu nog steeds hopelijk knapt hij in de loop van de dag iets op.
Ik ga aan het schitterende zwembad liggen, evt een filmpje kijken of een boek lezen.

Groetjes daar en hopelijk een volgend bericht met een fitte Andert

Terug in Saigon

We zijn weer terug in Saigon.
We zijn vanmorgen al vroeg uit bed gegaan. Het was een erg rumoerig hotel met veel lawaaierige gasten. Onze oordoppen kwamen dan ook erg goed van pas, een van de belangrijkste dingen in onze koffer.
We hebben ontbeten en het was net 7.30 en we zaten al op de boot naar de drijvende markt. Zo kort na het ontbijt het water op zorgde bij ons beiden voor een drijvende maag inhoud. Gelukkig hebben we alles binnen weten te houden.
De drijvende markt was leuk om te zien. Heel veel boten, groot en klein, proberen hun koopwaren te slijten. Deze worden vervolgens door de kopers veelal naar andere kleinere markten verscheept.
Er worden grote watermeloenen en annanassen rond gegooid en we waren verbaasd dat dat zo soepel ging. Bij dichte boten werd de lading door de kleine patrijspoortraampjes naar binnen gebonjourd. Erg grappig om te zien. We zaten eigenijk te wachten tot er zulke groten koopwaren langskwamen die dan vast zouden blijven zitten, maar nee, helaas niet.

Na een tijdje zijn we naar een boerderij gevaren waar de thee en fruit kregen. Het as een boerderij waar ze beesten houden voor de verkoop. Maar het was zo vreselijk sneu om te zien. Dieren zoals apen, stekelvarkens, krokodillen in onwijs kleine hokken. Focker heeft zelfs nog een grotere kooi!
Er zaten ook weer groter slangen, cobra's en phytons, zo dik als (Andert's) bovenbeen. bah. Daarnaast zater de krokodillen en kikkers. De kikkers werden gekweekt als voer voor de slangen.
De mensen van de boerderij hadden het wel door dat we het niet zo leuk vonden.
Vervolgens zijn we weer terug gevaren naar het hotel. Het was heerlijk om zo relaxed te varen op de boot. We dommelden soms heerlijk weg.
Na de boottrip zijn we weer richting Saigon gereden. Een 4 uur durende trip over veel opgebroken wegen. Een zeer vermoeiende rit. De chauffeur had een zeer vermoeiende rijstijl. Onderweg hebben we gegeten in een groot restaurant waar veel touristen komen onderweg van en naar de mekong te eten.
We kregen een tafel vol met 8 verschillende gerechten. Ik luste er helaas maar 1 van, de loempia's. Andert vond de andere wel lekker, de een minder dan de andere. De inktvis vond hij lekker, ik durfde niet omdat ik bang was dat de tentakels vast zouden blijven hangen in mijn keel of zo brrr.
Er waren allerlei aquaria waar ze je eigen aal, meerval, krab, vis of slang uit kon kiezen. Gelukkig had onze gids voor ons aangegeven dat we geen van allen wilden proberen.
Na een paar hapjes zijn we snel weer opweg naar Saigon gegaan. Gaar gehost en gehobbeld kwamen we aan en hebben we afscheid genomen van onze gids. We zijn op bed neergeploft, blij om bij te komen van alle gehos en geklots.
Even later werden we gebeld dat de gids nog weer beneden was. Hij had nog een kado voor ons namens de reisorganisatie. Een erg mooie sieradendoos. Als inspiratie zijn we nog maar even weer wezen neuzen voor souvenirs. We wilden naar het postkantoor, daar waren veel leuke en goedkope souvenirs. Het grote postkantoor is een attractie op zich, daar waren we al eerder geweest. Naast de postoffice zit een kleine versie van de Notre Dame, ook een belangrijke toeristische attractie. Maar nee hoor de taxi chauffeur begreep ons niet. Aangezien we geen plattegrond bij ons hadden liep de hotelbewaking naar de hotelreceptie en hij mocht even vertalen waar we nu precies heen wilden. Ach ja zo komen we er wel, haast hebben we we toch niet. Daar aangekomen was het gezellig druk en konden we de laatste souvenirs kopen.
Omdat we een tip hadden gehad dat in Saigon de souvernirs nogal goedkoper waren dan in onze laatste bestemming de hoofdstad Hanoi, hoopt Andert dat ik dan na vandaag niets meer koop.....

Morgen gaan we naar Hoi An, we hopen daar na de middag aan te komen na een korte binnenlandse vlucht. We zijn benieuwd hoe het daar is, in ieder geval een beetje koeler.

Hopelijk tot morgen vanuit een koeler Hoi An!