Vanuit het koude Nuwara Eliya zijn we nu in het snikhete zuiden van sri lanka aangekomen. Het was een mooie rit langs allerlei watervallen.
Morgen gaan we een safari maken in Yala National Park. We konden vandaag eindelijk een computer met internet vinden en hebben dus wat foto's geupload! Dit duurde slechts 2 uur en 15 minuten :-)
Groetjes,
Usha en Andert
zaterdag 9 juli 2011
vrijdag 8 juli 2011
Nuwara Eliya
Ayubowan,
Gisteravond hebben we een leuke avond gehad, we zijn in kandy bij een dans voorstelling geweest. We zijn beide geen dansliefhebbers maar dit was spectaculair.
We waren een beetje te laat maar onze gids had plekken op de 1e rij gereserveerd. Dus we konden, een beetje opgelaten, gelijk doorlopen. Vreselijk om zo vooraan te zitten.
Er werden 8 danssoorten uitgevoerd ook met vuur, toen baalden we dat we voorin zaten want het was flink heet.
Aan het eind gingen ze over vuur lopen en een paar toeristen wilden het ook wel eens proberen, maar hun getwijfel duurde zolang dat we maar gegaan zijn. Zelf hadden we geen behoefte om over zo'n vuur te lopen :-)
We zitten nu in het hoge en koude centrum van sri lanka.
We zitten op 1893m hoogte, het hoogste punt van het land. Het waren talloze steile haarspeldbochten die ons vandaag door schitterende theeplantages voerden. Mooie uitzichten, hoge bergen en diepe dalen, pal langs de weg.
En stijle afgrond of niet, ze rijden hier als gekken. Af en toe je ogen dicht doen en een schietgebedje en niet nadenken.
Onze chauffeur is wel voorzichtig maar de andere weggebruikers lijken wel maniakken.
Onderweg hebben we watervallen bekeken en een theefabriek bezocht.
Om een goed zicht te krijgen op de watervallen moesten we een eindje stijl naar beneden lopen. Ik heb nog nooit zon stijl stuk gezien.
Een auto probeerde toch naar beneden te rijden, onze chauffeur riep iets naar de chauffeur, de deur ging open en Ik werd zo voorin gezet, deze chauffeurs kenden elkaar en ze vonden het sneu dat ik moest lopen.
Nou vond ik dat naar beneden niet zo erg, maar naar boven, dat was een ramp. Hier is de Cauberg niets bij. Ik denk dat we morgen allebei flink spierpijn hebben.
Na een rondleiding in de theefabriek weten we hoe thee gemaakt wordt. Dat was leuk om te zien.
En het mooiste van de theefabriek was de overheerlijke chocoladekokoscake. De thee was ook wel ok.
In Nuwara Eliyah aangekomen hebben nog een kleine toer door deze stad gemaakt. In een tuktuk, met zijn 3en achterin en scheuren maar. Blijft leuk. Maar toen kwamen we in de wolken terecht en werd het zo koud en mistig dat we terug naar het hotel zijn gegaan. We hadden het best koud en daarna volgde er regen en onweersbuien. We zijn op de kamer gebleven en hebben heerlijk een paar uurtjes bij geslapen.
Souvenirs kopen valt in sri lanka erg tegen. Ze hebben hier nog niet iets waar ik denk: zo daar neem ik een stel van mee. Andert heeft een olifant en een houten paalvisser gekocht.
Voor iedereen die normaal een souvenir krijgt... helaas.
Onze chauffeur/gids is erg aardig. Hij zit vol ideeën en sleept ons overal heen. Wachtrijen kent hij (en de meeste gidsen) niet, hij loopt er zo langs en is gelijk aan de beurt. Raar maar voor ons wel handig.
Hij is ook vaak benieuwd naar nederland. Hij vroeg mij of het blonde haar van menig nederlandse dames 'aangeboren' was. We hebben hem toch maar verteld dat we goede kappers hadden die het haar in alle kleuren kunnen verven.
Ik heb hem gezegd dat het vaak aan de haarwortels wel te zien was wat de echte kleur is. En toen zei hij : aha, dus jullie vinden blond haar leuk?
Ik zeg: niet iedereen ;-)
Die uitgroei was hem wel eens opgevallen blijkbaar en nu weet ie dat uitgroei hoort bij niet aangeboren blond haar.
Ik weet niet of ie nou teleurgesteld was, ik denk dat hij het gewoon wilde weten. Zo leert ie nog eens wat over nederland.
Hij vroeg, als de kappers zo goed zijn, kunnen ze ook kaalheid oplossen? Toen moest ik hem teleurstellen. Ik heb wel uitgelegd dat sommige mensen haar transplantatie doen. Toen keek ie wel raar. Hij moet maar eens googlen op gerard joling.
Ik moet mee eten van Andert. We zitten in een groot britskoloniaal hotel.
Groots, moet brits chique ogen, wij noemen dat oubollig, bloemetjes motieven overal. Mint groene gordijnen etc.
Oja we kwamen in een korte broek aan bij het hotel en er werd gelijk gezegd dat een lange broek verplicht is, wij blij dat we die toevallig mee genomen hadden. Maar er lopen nu aan het diner toch veel toeristen in een korte broek.
Groetjes daar, morgen gaan we naar Yala national park, waar het weer ouderwets 38 graden is, boehoe.
Toedeloe
Ps ook hier geen pc met internet om foto op internet te zetten. Iedereen heeft hier zijn eigen laptop of ipad mee... behalve wij :-(
Gisteravond hebben we een leuke avond gehad, we zijn in kandy bij een dans voorstelling geweest. We zijn beide geen dansliefhebbers maar dit was spectaculair.
We waren een beetje te laat maar onze gids had plekken op de 1e rij gereserveerd. Dus we konden, een beetje opgelaten, gelijk doorlopen. Vreselijk om zo vooraan te zitten.
Er werden 8 danssoorten uitgevoerd ook met vuur, toen baalden we dat we voorin zaten want het was flink heet.
Aan het eind gingen ze over vuur lopen en een paar toeristen wilden het ook wel eens proberen, maar hun getwijfel duurde zolang dat we maar gegaan zijn. Zelf hadden we geen behoefte om over zo'n vuur te lopen :-)
We zitten nu in het hoge en koude centrum van sri lanka.
We zitten op 1893m hoogte, het hoogste punt van het land. Het waren talloze steile haarspeldbochten die ons vandaag door schitterende theeplantages voerden. Mooie uitzichten, hoge bergen en diepe dalen, pal langs de weg.
En stijle afgrond of niet, ze rijden hier als gekken. Af en toe je ogen dicht doen en een schietgebedje en niet nadenken.
Onze chauffeur is wel voorzichtig maar de andere weggebruikers lijken wel maniakken.
Onderweg hebben we watervallen bekeken en een theefabriek bezocht.
Om een goed zicht te krijgen op de watervallen moesten we een eindje stijl naar beneden lopen. Ik heb nog nooit zon stijl stuk gezien.
Een auto probeerde toch naar beneden te rijden, onze chauffeur riep iets naar de chauffeur, de deur ging open en Ik werd zo voorin gezet, deze chauffeurs kenden elkaar en ze vonden het sneu dat ik moest lopen.
Nou vond ik dat naar beneden niet zo erg, maar naar boven, dat was een ramp. Hier is de Cauberg niets bij. Ik denk dat we morgen allebei flink spierpijn hebben.
Na een rondleiding in de theefabriek weten we hoe thee gemaakt wordt. Dat was leuk om te zien.
En het mooiste van de theefabriek was de overheerlijke chocoladekokoscake. De thee was ook wel ok.
In Nuwara Eliyah aangekomen hebben nog een kleine toer door deze stad gemaakt. In een tuktuk, met zijn 3en achterin en scheuren maar. Blijft leuk. Maar toen kwamen we in de wolken terecht en werd het zo koud en mistig dat we terug naar het hotel zijn gegaan. We hadden het best koud en daarna volgde er regen en onweersbuien. We zijn op de kamer gebleven en hebben heerlijk een paar uurtjes bij geslapen.
Souvenirs kopen valt in sri lanka erg tegen. Ze hebben hier nog niet iets waar ik denk: zo daar neem ik een stel van mee. Andert heeft een olifant en een houten paalvisser gekocht.
Voor iedereen die normaal een souvenir krijgt... helaas.
Onze chauffeur/gids is erg aardig. Hij zit vol ideeën en sleept ons overal heen. Wachtrijen kent hij (en de meeste gidsen) niet, hij loopt er zo langs en is gelijk aan de beurt. Raar maar voor ons wel handig.
Hij is ook vaak benieuwd naar nederland. Hij vroeg mij of het blonde haar van menig nederlandse dames 'aangeboren' was. We hebben hem toch maar verteld dat we goede kappers hadden die het haar in alle kleuren kunnen verven.
Ik heb hem gezegd dat het vaak aan de haarwortels wel te zien was wat de echte kleur is. En toen zei hij : aha, dus jullie vinden blond haar leuk?
Ik zeg: niet iedereen ;-)
Die uitgroei was hem wel eens opgevallen blijkbaar en nu weet ie dat uitgroei hoort bij niet aangeboren blond haar.
Ik weet niet of ie nou teleurgesteld was, ik denk dat hij het gewoon wilde weten. Zo leert ie nog eens wat over nederland.
Hij vroeg, als de kappers zo goed zijn, kunnen ze ook kaalheid oplossen? Toen moest ik hem teleurstellen. Ik heb wel uitgelegd dat sommige mensen haar transplantatie doen. Toen keek ie wel raar. Hij moet maar eens googlen op gerard joling.
Ik moet mee eten van Andert. We zitten in een groot britskoloniaal hotel.
Groots, moet brits chique ogen, wij noemen dat oubollig, bloemetjes motieven overal. Mint groene gordijnen etc.
Oja we kwamen in een korte broek aan bij het hotel en er werd gelijk gezegd dat een lange broek verplicht is, wij blij dat we die toevallig mee genomen hadden. Maar er lopen nu aan het diner toch veel toeristen in een korte broek.
Groetjes daar, morgen gaan we naar Yala national park, waar het weer ouderwets 38 graden is, boehoe.
Toedeloe
Ps ook hier geen pc met internet om foto op internet te zetten. Iedereen heeft hier zijn eigen laptop of ipad mee... behalve wij :-(
donderdag 7 juli 2011
Kandy
Hallo
Hier een kort bericht uit Kandy.
Kandy ligt hier mooi in de bergen. Druk gezellig stadje om een meer heen.
We hadden eerst een slechte kamer zonder ramen, en hebben gelijk gevraagd om een andere kamer. Nu hebben we er een met een belachelijk mooi uitzicht over het stadje de bergen en het meer.
Joepie.
Gisteravond zijn we naar de 'temple of the tooth' geweest. Hier zou een tand van boeddha liggen. Een hele ceremonie met allemaal toegeweide gelovigen. Heel apart om te zien hoe belangrijk dit is voor heb.
Vandaag zijn we het hele stadje rond getourd met onze chauffeur, veel gezien. We zitten nu te lunchen, gaan zo even relaxen om eind van de middag naar een dans voorstelling te gaan. Ik hoop dat deze beter is de Katakali dans in India, daar zijn we weggeglipt omdat we die zo saai vonden.
Morgen vertrekken we naar nuwara nog verder in de bergen.
Het is erg mooi en we maken gekke dingen mee.
Geen tijd om nu te typen omdat ik in het restaurant zitten.
Ik hoop snel een internet cafe te vinden.
Groetjes daar in nederland
Hier een kort bericht uit Kandy.
Kandy ligt hier mooi in de bergen. Druk gezellig stadje om een meer heen.
We hadden eerst een slechte kamer zonder ramen, en hebben gelijk gevraagd om een andere kamer. Nu hebben we er een met een belachelijk mooi uitzicht over het stadje de bergen en het meer.
Joepie.
Gisteravond zijn we naar de 'temple of the tooth' geweest. Hier zou een tand van boeddha liggen. Een hele ceremonie met allemaal toegeweide gelovigen. Heel apart om te zien hoe belangrijk dit is voor heb.
Vandaag zijn we het hele stadje rond getourd met onze chauffeur, veel gezien. We zitten nu te lunchen, gaan zo even relaxen om eind van de middag naar een dans voorstelling te gaan. Ik hoop dat deze beter is de Katakali dans in India, daar zijn we weggeglipt omdat we die zo saai vonden.
Morgen vertrekken we naar nuwara nog verder in de bergen.
Het is erg mooi en we maken gekke dingen mee.
Geen tijd om nu te typen omdat ik in het restaurant zitten.
Ik hoop snel een internet cafe te vinden.
Groetjes daar in nederland
dinsdag 5 juli 2011
Habarana 2
Zo daar zijn we weer.
Vandaag moesten we vroeg op om de leeuwenrots Sigirya te beklimmen. Mijn knie is zo dik dat ik maar besloten heb om er 1240 treden niet te beklimmen. De treden zijn ongelijk, schuin en glad vanwege de regen. En van trapleuningen hebben ze hier nog nooit gehoord. Klinkt als een goede waarschuwing. De koningin die boven op de rots haar paleis had liet zich naar boven dragen. Maar helaas ben ik een gewone sterveling...
Ik zat beneden op een paar rotsen te wachten. Deze rotsen worden bewoond door allerlei dieren. Er kwam een grote varaan langs lopen die lang naar me bleef staren. Blijkbaar zat ik net op zijn rots. T zijn lange beesten, vooral hun staart is heel lang en sterk. Onze gids zei dat ze niet alleen kunnen bijten maar je ook een flinke mep kunnen verkopen. Dus ik ben blij dat ie me niet van zijn rots heeft afgejaagd.
Onderweg moesten we stoppen voor een slapende schildpad. Hij lag lekker in de zon maar midden op de weg. Na wat getoeter sjokte ie heel langzaam van de weg om heel demonstratief in de berm verder te gaan slapen.
Gisteren zagen we ook schildpadden die wegrenden voor krokodillen. Er zijn hier veel krokodillen. Ook in het meer bij het hotel en in de grachten rond de leeuwenrots.
Andert en de gids hebben in record tempo van 30/35 minuten de 1240 treden beklommen.
Het waaide erg hard boven op de rots zei Andert. Windkracht 8á9 en ze konden elkaar niet meer verstaan.
Na deze beklimming zijn we gaan lunchen. De bediening was druk bezig de apen weg te jagen die het op het eten hadden voorzien.
We hebben snel gedouched en zijn naar een ayurvedische spa gegaan. Daar hebben ze een paar uur lopen pieren, masseren, kneden etc. Het deed af en toe wel bijna zeer. En hoe ze aan mijn vingers en mijn tenen trok, ik mag blij zijn dat ze nog in de kom zitten. Maar t was heel lekker.
Na de massage (met veel olie) was de stoomcabine aan de beurt. Het leek wel een crematieoven. Onderin werd onder een houten rooster een vuurtje gestookt. Wij moesten op dat rooster gaan liggen (en dat deden we ook nog)en toen kwam er een klep over ons heen en werden we gaar gestoofd. Ik voelde me door al die massageolie net zo'n gemarineerde kip in een gril/bbq.
Daarna gingen we in de sauna om na te garen. Tot slot kregen we al liggend hete olie op ons voorhoofd gegoten. Dat werkt ook zo heerlijk ontspannend. Heerlijk! Tot slot konden we douchen. Maar al die olie krijg je zelfs met een hete douche en veel doucheschuim er niet echt af. Dus we glimmen en glibberen nog steeds.
Dit was echt geweldig, we zijn er enorm van opgeknapt. We zijn compleet ontspannen, soepel, fit, zacht en soezerig etc.
Super zo'n middag.
We zitten nu bij ons huisje op de veranda. Een aap zit op onze bananen te azen.
De pc doet het hier niet, de man van de receptie zei: waarom heb je zelf geen pc mee: ik zei omdat hij daar:Andert dat niet wilde...
Dus helaas nog even wachten op de geweldige olifantenfoto's.
Morgenochtend vertrekken we naar de bergen waar het gelukkig koeler is dan hier.
We gaan via de rotstempels van Dambulla en via de kruidentuinen van Malate naar Kandy. Hopelijk hebben ze daar een pc waar we foto's kunnen uploaden.
Ayubowan
A+U
Vandaag moesten we vroeg op om de leeuwenrots Sigirya te beklimmen. Mijn knie is zo dik dat ik maar besloten heb om er 1240 treden niet te beklimmen. De treden zijn ongelijk, schuin en glad vanwege de regen. En van trapleuningen hebben ze hier nog nooit gehoord. Klinkt als een goede waarschuwing. De koningin die boven op de rots haar paleis had liet zich naar boven dragen. Maar helaas ben ik een gewone sterveling...
Ik zat beneden op een paar rotsen te wachten. Deze rotsen worden bewoond door allerlei dieren. Er kwam een grote varaan langs lopen die lang naar me bleef staren. Blijkbaar zat ik net op zijn rots. T zijn lange beesten, vooral hun staart is heel lang en sterk. Onze gids zei dat ze niet alleen kunnen bijten maar je ook een flinke mep kunnen verkopen. Dus ik ben blij dat ie me niet van zijn rots heeft afgejaagd.
Onderweg moesten we stoppen voor een slapende schildpad. Hij lag lekker in de zon maar midden op de weg. Na wat getoeter sjokte ie heel langzaam van de weg om heel demonstratief in de berm verder te gaan slapen.
Gisteren zagen we ook schildpadden die wegrenden voor krokodillen. Er zijn hier veel krokodillen. Ook in het meer bij het hotel en in de grachten rond de leeuwenrots.
Andert en de gids hebben in record tempo van 30/35 minuten de 1240 treden beklommen.
Het waaide erg hard boven op de rots zei Andert. Windkracht 8á9 en ze konden elkaar niet meer verstaan.
Na deze beklimming zijn we gaan lunchen. De bediening was druk bezig de apen weg te jagen die het op het eten hadden voorzien.
We hebben snel gedouched en zijn naar een ayurvedische spa gegaan. Daar hebben ze een paar uur lopen pieren, masseren, kneden etc. Het deed af en toe wel bijna zeer. En hoe ze aan mijn vingers en mijn tenen trok, ik mag blij zijn dat ze nog in de kom zitten. Maar t was heel lekker.
Na de massage (met veel olie) was de stoomcabine aan de beurt. Het leek wel een crematieoven. Onderin werd onder een houten rooster een vuurtje gestookt. Wij moesten op dat rooster gaan liggen (en dat deden we ook nog)en toen kwam er een klep over ons heen en werden we gaar gestoofd. Ik voelde me door al die massageolie net zo'n gemarineerde kip in een gril/bbq.
Daarna gingen we in de sauna om na te garen. Tot slot kregen we al liggend hete olie op ons voorhoofd gegoten. Dat werkt ook zo heerlijk ontspannend. Heerlijk! Tot slot konden we douchen. Maar al die olie krijg je zelfs met een hete douche en veel doucheschuim er niet echt af. Dus we glimmen en glibberen nog steeds.
Dit was echt geweldig, we zijn er enorm van opgeknapt. We zijn compleet ontspannen, soepel, fit, zacht en soezerig etc.
Super zo'n middag.
We zitten nu bij ons huisje op de veranda. Een aap zit op onze bananen te azen.
De pc doet het hier niet, de man van de receptie zei: waarom heb je zelf geen pc mee: ik zei omdat hij daar:Andert dat niet wilde...
Dus helaas nog even wachten op de geweldige olifantenfoto's.
Morgenochtend vertrekken we naar de bergen waar het gelukkig koeler is dan hier.
We gaan via de rotstempels van Dambulla en via de kruidentuinen van Malate naar Kandy. Hopelijk hebben ze daar een pc waar we foto's kunnen uploaden.
Ayubowan
A+U
maandag 4 juli 2011
Habarana
Hallo
Eindelijk weer een berichtje.
Gisteren zijn we vertrokken uit Negombo. Na vertrek werd Andert steeds zieker en zeker. Onderweg moesten we stoppen omdat hij moest overgeven.
Aangekomen bij het resort heeft hij uren geslapen. We hebben langs het meer gewandeld tussen de apen en eekhoorns. Andert heeft rijst met suiker gegeten en ik heb me tegoed gedaan aan het meest uitgebreide buffet wat ik ooit heb gezien. Zo veel zo verschillend. Ik had ook niet eens door dat ik geen vlees at, zo smaakvol was het. En het dessert buffet was zelfs zo uitnodigend dat zelfs ik allerlei toetjes heb gehad.
We zijn vroeg gaan slapen want om 7uur moesten we er weer uit.
Andert zich voelde zich beter, gelukkig maar.
Maar omdat hij zich nog wat gammel voelde hebben we een aantal ruïnes bezichtigd die zich op vlak terrein bevonden. Helaas was het extreem heet over de 35 graden en wat het veel afzien. Ik ben af en toe ff gaan zitten wachten om bij te komen.
Op weg naar een van de ruïnes zagen we een hele grote varaan (soort hagedis)de weg over slenteren. Hij was opweg naar het kippehok voor een makkelijk maaltje.
T was een heel groot beest. Hij was net zo groot als ik(qua lengte dan, niet qua omvang)
's Middags zijn we op safari gegaan. We hadden een prive jeep gehuurd. We hebben gezien: reigers, koeien, waterbuffels, allerlei soorten vogels en wel meer dan 100 olifanten! Echt supergaaf. De eerste groep die we tegenkwamen stond middenop de weg. Het waren er meer dan 20, incl jongen en na een tijdje vonden ze het niet meer leuk dat we naar ze stonden te kijken, na eerst wat waarschuwend getrompetter kwamen er 3 boos op ons af rennen. De chauffeur probeerde snel van de weg af te rijden, niet wetend dat daar ook nog 3 boze olifanten achter een boom stonden, die kwamen ook heel hard trompetterend op ons af, waarop onze gids heel hard terug schreeuwde. Gelukkig bleven ze toen staan en konden wij heel hard weg rijden. Best eng hoor, dat harde getrompetter zo dichtbij. En het avontuur in thailand was ik ook nog niet vergeten.... Andert vond me natuurlijk een scheiterd maar hij was ook wel geschrokken hoor.
Daarna zijn we nog meerdere grote kuddes tegengekomen. Sommige met hele kleine baby olifantjes van ongeveer 2 weken oud.Heel erg mooi om ze zo in het wild te zien. En ook zo dichtbij. Ook een aantal waren aan het badderen /modderen, en 2 waren aan het spelen in diep water.
Helaas doet de computer het hier niet en kunnen we nog geen foto's plaatsen. Heel jammer want die zijn wel super gaaf geworden.
We hebben vanavond weer onwijs lekker gegeten. Morgen gaan we naar de leeuwenrots maar of we allebei de meer dan duizend treden omhoog gaan overleven.... Hopelijk morgen wel foto's!
Groetjes vanuit schitterend maar snikheet sri lanka.
Eindelijk weer een berichtje.
Gisteren zijn we vertrokken uit Negombo. Na vertrek werd Andert steeds zieker en zeker. Onderweg moesten we stoppen omdat hij moest overgeven.
Aangekomen bij het resort heeft hij uren geslapen. We hebben langs het meer gewandeld tussen de apen en eekhoorns. Andert heeft rijst met suiker gegeten en ik heb me tegoed gedaan aan het meest uitgebreide buffet wat ik ooit heb gezien. Zo veel zo verschillend. Ik had ook niet eens door dat ik geen vlees at, zo smaakvol was het. En het dessert buffet was zelfs zo uitnodigend dat zelfs ik allerlei toetjes heb gehad.
We zijn vroeg gaan slapen want om 7uur moesten we er weer uit.
Andert zich voelde zich beter, gelukkig maar.
Maar omdat hij zich nog wat gammel voelde hebben we een aantal ruïnes bezichtigd die zich op vlak terrein bevonden. Helaas was het extreem heet over de 35 graden en wat het veel afzien. Ik ben af en toe ff gaan zitten wachten om bij te komen.
Op weg naar een van de ruïnes zagen we een hele grote varaan (soort hagedis)de weg over slenteren. Hij was opweg naar het kippehok voor een makkelijk maaltje.
T was een heel groot beest. Hij was net zo groot als ik(qua lengte dan, niet qua omvang)
's Middags zijn we op safari gegaan. We hadden een prive jeep gehuurd. We hebben gezien: reigers, koeien, waterbuffels, allerlei soorten vogels en wel meer dan 100 olifanten! Echt supergaaf. De eerste groep die we tegenkwamen stond middenop de weg. Het waren er meer dan 20, incl jongen en na een tijdje vonden ze het niet meer leuk dat we naar ze stonden te kijken, na eerst wat waarschuwend getrompetter kwamen er 3 boos op ons af rennen. De chauffeur probeerde snel van de weg af te rijden, niet wetend dat daar ook nog 3 boze olifanten achter een boom stonden, die kwamen ook heel hard trompetterend op ons af, waarop onze gids heel hard terug schreeuwde. Gelukkig bleven ze toen staan en konden wij heel hard weg rijden. Best eng hoor, dat harde getrompetter zo dichtbij. En het avontuur in thailand was ik ook nog niet vergeten.... Andert vond me natuurlijk een scheiterd maar hij was ook wel geschrokken hoor.
Daarna zijn we nog meerdere grote kuddes tegengekomen. Sommige met hele kleine baby olifantjes van ongeveer 2 weken oud.Heel erg mooi om ze zo in het wild te zien. En ook zo dichtbij. Ook een aantal waren aan het badderen /modderen, en 2 waren aan het spelen in diep water.
Helaas doet de computer het hier niet en kunnen we nog geen foto's plaatsen. Heel jammer want die zijn wel super gaaf geworden.
We hebben vanavond weer onwijs lekker gegeten. Morgen gaan we naar de leeuwenrots maar of we allebei de meer dan duizend treden omhoog gaan overleven.... Hopelijk morgen wel foto's!
Groetjes vanuit schitterend maar snikheet sri lanka.
zaterdag 2 juli 2011
Negombo 2
2e en laatste dag Negombo
Gisteravond hebben we een heerlijke italiaanse welkoms maaltijd gehad. Pizza met tomaat en kaas, daarna over heerlijke pasta met pesto en 10 knoflooktenen ongeveer en ijs na. Italiaans of niet, het was erg lekker.
Om 20.00 kon ik mijn ogen niet langer open houden en we hebben tot 9.00 geslapen (ik ben midden in de nacht nog een uurtje wakker geweest zoals sommigen gemerkt zullen hebben :-)
Na een ontbijt met heerlijke fruitsoorten hebben we 2 nederlandse dames gesproken die hun rondreis nu hier afsluiten. We hebben leuke verhalen en mooie fotos gezien van plaatsen waar wij nog naar toe gaan.
We hebben dan ook erg veel zin om morgen verder te gaan.
We zijn met de riksja/tuktuk het dorp door getourd. Dat gaf een heel klein beetje verkoeling op deze hete dag. Ok ook niet slim van ons om op het heetst van de dag op pad te gaan....
We zijn naar het strand gegaan, leuk hoor maar de verkoeling was daar ver te zoeken: een warme zee bries en warm zee water.
We hebben weer een tuk tuk genomen nu naar t centrum van Negombo. De chauffeur wilde ons heel graag allerlei nederlandse dingen laten zien, fort en kanalen. Ze vinden het heel leuk dat de nederlanders dat destijds gegraven hebben. Wij weten hier niet beter, maar voor hen bijzonder.
We hadden geen zin in een stadstour en hij liet ons nog de clocktower zien. Wat volgens hem het centrum van de stad was. Soort van Big Ben maar dan eh klein en vies. Ik zal kijken wanneer we een foto kunnen plaatsen. Ik internet nu steeds op mijn gsm en de foto s staan op de camera.
We zijn meerdere keren aan gesproken of we uit nederland kwamen, en hoe ajax het deed in de ....cup oid. Nou ik heb geen idee. Heb gezegd dat ze goed deden en dan keken ze blij. Op de vraag wat we van van basten vinden als coach antwoordde Andert: not good en daar maak je hier vrienden mee blijkbaar. Ze vinden het een goede voetballer maar slechte coach. Nou t zal wel.
En dan beginnen ze ook nog over de wk finale tegen spanje....
Tijd om door te lopen.
We hebben gegeten bij Ammehula heerlijk eten en een gezellig eigenaar die vol trots over zijn land verteld.
We liggen nu aan het zwembad bij te komen.
We gaan vanavond weer op pad om ergens wat te eten.
Groetjes en hopelijk morgen de eerste foto s van olifanten. We maken geloof ik morgenavond rond zonsondergang een safari. De chauffeur had allerlei ideeën waar we op weg naar Habarana allemaal heen kunnen. We zijn benieuwd of we ze zien.
Groetjes uit HEET sri Lanka
E
Gisteravond hebben we een heerlijke italiaanse welkoms maaltijd gehad. Pizza met tomaat en kaas, daarna over heerlijke pasta met pesto en 10 knoflooktenen ongeveer en ijs na. Italiaans of niet, het was erg lekker.
Om 20.00 kon ik mijn ogen niet langer open houden en we hebben tot 9.00 geslapen (ik ben midden in de nacht nog een uurtje wakker geweest zoals sommigen gemerkt zullen hebben :-)
Na een ontbijt met heerlijke fruitsoorten hebben we 2 nederlandse dames gesproken die hun rondreis nu hier afsluiten. We hebben leuke verhalen en mooie fotos gezien van plaatsen waar wij nog naar toe gaan.
We hebben dan ook erg veel zin om morgen verder te gaan.
We zijn met de riksja/tuktuk het dorp door getourd. Dat gaf een heel klein beetje verkoeling op deze hete dag. Ok ook niet slim van ons om op het heetst van de dag op pad te gaan....
We zijn naar het strand gegaan, leuk hoor maar de verkoeling was daar ver te zoeken: een warme zee bries en warm zee water.
We hebben weer een tuk tuk genomen nu naar t centrum van Negombo. De chauffeur wilde ons heel graag allerlei nederlandse dingen laten zien, fort en kanalen. Ze vinden het heel leuk dat de nederlanders dat destijds gegraven hebben. Wij weten hier niet beter, maar voor hen bijzonder.
We hadden geen zin in een stadstour en hij liet ons nog de clocktower zien. Wat volgens hem het centrum van de stad was. Soort van Big Ben maar dan eh klein en vies. Ik zal kijken wanneer we een foto kunnen plaatsen. Ik internet nu steeds op mijn gsm en de foto s staan op de camera.
We zijn meerdere keren aan gesproken of we uit nederland kwamen, en hoe ajax het deed in de ....cup oid. Nou ik heb geen idee. Heb gezegd dat ze goed deden en dan keken ze blij. Op de vraag wat we van van basten vinden als coach antwoordde Andert: not good en daar maak je hier vrienden mee blijkbaar. Ze vinden het een goede voetballer maar slechte coach. Nou t zal wel.
En dan beginnen ze ook nog over de wk finale tegen spanje....
Tijd om door te lopen.
We hebben gegeten bij Ammehula heerlijk eten en een gezellig eigenaar die vol trots over zijn land verteld.
We liggen nu aan het zwembad bij te komen.
We gaan vanavond weer op pad om ergens wat te eten.
Groetjes en hopelijk morgen de eerste foto s van olifanten. We maken geloof ik morgenavond rond zonsondergang een safari. De chauffeur had allerlei ideeën waar we op weg naar Habarana allemaal heen kunnen. We zijn benieuwd of we ze zien.
Groetjes uit HEET sri Lanka
E
vrijdag 1 juli 2011
Negombo
Goedemiddag,
Hier een bericht vanuit Negombo. Vanmorgen vroeg zijn we aangekomen op het vliegveld.
Douane en koffers halen ging heel snel, tussen allen absurd grote baggage stukken lagen onze bescheiden koffers. Er werd dan ook niet gecontroleerd bij de douane.
Na immigratie was er
een tax free zone waar je tv s koelkasten diepvriezers en allerlei andere apparatuur kon kopen.
Dat hadden we nog nooit gezien. En We zagen dan ook niemand die daar wat kocht.
Misschien gokken ze erop dat mensen schrikken van de warmte en een koelkast en ventilator kopen?
Onze gids/chauffeur stond al op ons te wachten bij de aankomst hal.
We hadden indiase chaos verwacht maar het was dan wel druk maar geen hectiek. Best saai haha. Nee hoor, we warren lekker brak en dan hebben we echt geen zin in hectiek, dat komt vast nog wel. T is Azië natuurlijk!
Onze chauffeur heeft ons naar Het hotel gebracht, we hebben al een klein stukje sri lanka gezien. Het lijkt veel op india.
In Het vliegtuig en op het vliegveld vragen veel mensen me of ik uit sri lanka kom. Ze vinden het leuk dat ik als indiase naar sri lanka kom. Nou dat vind ik ook leuk hoor :-)
Het hotel is een villa met wat kleine huisjes er omheen. Kleinschalig en gezellig. Eigenaars is nederlandse.
We hebben ontbeten en zijn daarna snel in bed gedoken om een paar uur te slapen, dat is wel nodig wanneer je een nacht overslaat.
Andert is nu water aan het halen, 2 emmers. En daarna krijgen we hier een welkomsdiner aangeboden. De eigenaar heeft vanmorgen gezegd wat er op het menu stond maar ik kan me het niet goed herinneren. T was wel met pesto en ijs, en dat lijkt me eerder italiaans dan singghalees :-)
We zullen zien. We doen vandaag nog lekker rustig aan. Morgen maar eens Het dorp en strand verkennen.
We zijn heel benieuwd naar de rest van het land. Zeker nadat de chauffeur heel enthousiast heeft verteld over wat we gaan doen.
Greetz
Hier een bericht vanuit Negombo. Vanmorgen vroeg zijn we aangekomen op het vliegveld.
Douane en koffers halen ging heel snel, tussen allen absurd grote baggage stukken lagen onze bescheiden koffers. Er werd dan ook niet gecontroleerd bij de douane.
Na immigratie was er
een tax free zone waar je tv s koelkasten diepvriezers en allerlei andere apparatuur kon kopen.
Dat hadden we nog nooit gezien. En We zagen dan ook niemand die daar wat kocht.
Misschien gokken ze erop dat mensen schrikken van de warmte en een koelkast en ventilator kopen?
Onze gids/chauffeur stond al op ons te wachten bij de aankomst hal.
We hadden indiase chaos verwacht maar het was dan wel druk maar geen hectiek. Best saai haha. Nee hoor, we warren lekker brak en dan hebben we echt geen zin in hectiek, dat komt vast nog wel. T is Azië natuurlijk!
Onze chauffeur heeft ons naar Het hotel gebracht, we hebben al een klein stukje sri lanka gezien. Het lijkt veel op india.
In Het vliegtuig en op het vliegveld vragen veel mensen me of ik uit sri lanka kom. Ze vinden het leuk dat ik als indiase naar sri lanka kom. Nou dat vind ik ook leuk hoor :-)
Het hotel is een villa met wat kleine huisjes er omheen. Kleinschalig en gezellig. Eigenaars is nederlandse.
We hebben ontbeten en zijn daarna snel in bed gedoken om een paar uur te slapen, dat is wel nodig wanneer je een nacht overslaat.
Andert is nu water aan het halen, 2 emmers. En daarna krijgen we hier een welkomsdiner aangeboden. De eigenaar heeft vanmorgen gezegd wat er op het menu stond maar ik kan me het niet goed herinneren. T was wel met pesto en ijs, en dat lijkt me eerder italiaans dan singghalees :-)
We zullen zien. We doen vandaag nog lekker rustig aan. Morgen maar eens Het dorp en strand verkennen.
We zijn heel benieuwd naar de rest van het land. Zeker nadat de chauffeur heel enthousiast heeft verteld over wat we gaan doen.
Greetz
donderdag 30 juni 2011
Dubai
Hallo uit Dubai,
Hier een eerste bericht vanuit Dubai. We wachten hier nu op onze aansluiting naar Colombo.
Met de nodige heisa hebben we onze auto kunnen parkeren tegen een goedkoop tarief. We hadden een plek gereserveerd maar per ongeluk iets niet goed gedaan. Terwijl ik al halverwege de terminal was heeft Andert toch de auto van de 5e verdieping weer naar beneden gereden en er opnieuw ingereden. Scheelt nu 15 euro per dag en dat voor 18 dagen.....
Bagage inchecken ging vlot. Er stonden tig mensen om in te checken maar omdat wij alleen maar bagage hoefden af te geven hadden we mazzel. Er was maar 1 iemand voor ons in de rij. Alleen had hij 7 koffers bij zich.
En uitleggen dat dat extra kost, en hoeveel en voor dat allemaal gelabeld is...... t is een spektakel om te zien wat men allemaal mee sjouwt.We hadden een uur vertraging.
Het was een vlucht van 6 uur en na een paar films was aanvliegen hier boven Dubai was een erg mooi gezicht.
Het is hier nu bijna 1.30 en we zitten even een salade te eten. We vertrekken zo naar Colombo een uur of 4 vliegen nog. Het is daar dan 9.00 bij jullie midden in de nacht. Hopelijk nu geen krijsende kinderen achter ons :-(
Het is hier ontzettend druk.
We eten ff verder en hopen snel in colombo aan te komen.
Xxx AU
Hier een eerste bericht vanuit Dubai. We wachten hier nu op onze aansluiting naar Colombo.
Met de nodige heisa hebben we onze auto kunnen parkeren tegen een goedkoop tarief. We hadden een plek gereserveerd maar per ongeluk iets niet goed gedaan. Terwijl ik al halverwege de terminal was heeft Andert toch de auto van de 5e verdieping weer naar beneden gereden en er opnieuw ingereden. Scheelt nu 15 euro per dag en dat voor 18 dagen.....
Bagage inchecken ging vlot. Er stonden tig mensen om in te checken maar omdat wij alleen maar bagage hoefden af te geven hadden we mazzel. Er was maar 1 iemand voor ons in de rij. Alleen had hij 7 koffers bij zich.
En uitleggen dat dat extra kost, en hoeveel en voor dat allemaal gelabeld is...... t is een spektakel om te zien wat men allemaal mee sjouwt.We hadden een uur vertraging.
Het was een vlucht van 6 uur en na een paar films was aanvliegen hier boven Dubai was een erg mooi gezicht.
Het is hier nu bijna 1.30 en we zitten even een salade te eten. We vertrekken zo naar Colombo een uur of 4 vliegen nog. Het is daar dan 9.00 bij jullie midden in de nacht. Hopelijk nu geen krijsende kinderen achter ons :-(
Het is hier ontzettend druk.
We eten ff verder en hopen snel in colombo aan te komen.
Xxx AU
zondag 5 juni 2011
Nieuwe reis, nieuwe bestemming
Hallo
Geheel onverwacht hebben we een bestemming gevonden voor onze zomervakantie. We gaan naar Sri Lanka!
We willen een drieweekse rondreis maken over dit eiland. We zijn heel benieuwd wat voor land het is, lijkt het op India of het het toch anders?
We willen weer een blog incl foto's bij gaan houden dus als je zin hebt, lees en kijk gezellig mee!
Groetjes Andert & Usha
Geheel onverwacht hebben we een bestemming gevonden voor onze zomervakantie. We gaan naar Sri Lanka!
We willen een drieweekse rondreis maken over dit eiland. We zijn heel benieuwd wat voor land het is, lijkt het op India of het het toch anders?
We willen weer een blog incl foto's bij gaan houden dus als je zin hebt, lees en kijk gezellig mee!
Groetjes Andert & Usha
zondag 26 december 2010
Hanoi laatste keer
We zijn nu weer voor de laatse keer in Hanoi.
De treinrit van Sapa naar Hanoi was ronduit vreselijk. We hebben maar 1 uur geslapen. De machinist remde telkens zo hard dat we ons flink vast moesten houden om niet uit bed te vallen. Dus van heerlijke geschommel zoals op de heenreis was helaas geen sprake. Daarnaast stond de airco zo koud en hard te blazen dat we alles aangetrokken hebben wat we bij ons hadden om een beetje warm te blijven. En nog lagen we te bibberen in bed. Toen het personeel ons wakker maakte kregen we thee aangeboden, en plots wilden ze er geld voor. We vonden het al onprettig personeel en ook dit paste wel bij hun rare gedrag. Dus we hebben geen thee genomen, ookal was het bij de ritprijs inbegrepen. Toen we het station binnen reden kwamen ze opnieuw langs met een briefje van 100.000 dong in hun hand en zeiden: je moet nog 100.000 aan service betalen. We waren zo pissig, Andert deed net of hij hem niet begreep en stuurde hem weg. Ze probeerden het ook nog bij de andere passgiers. Nare jongens waren dat. We waren al blij dat we de deur van onze cabine van binnen op slot en op een haak konden zetten zodat er niemand in kon.
Toen we om 4.30 aankwamen stond ook onze gids te wachten ipv alleen de chauffeur. Er was een nieuwe chauffereur die ons niet kenden en bang was dat we elkaar mis zouden lopen in de onwijze drukte op het station, dus mocht de gids om 4 uur zijn bed uit ;-) We zjn na een hete douche (om te ontdooien) tegen 6.00 ons bed in gedoken en tot 12 uur geslapen. Na het ontbijt/lunch zijn we een eindje door het Old Quarter gelopen.
We hadden willen lunchen of dineren met de gids van het andere reisburo die ons vorige week meenam vanaf het vliegveld. Maar ze had toeristen die naar een protestantse kerkdienst wilden, dus we gaan nu met haar eerst naar de kerstdienst en daarna Indiaas eten.
Kerst hier in Vietnam is erg apart, het boeddistische Vietnam is helemaal in kerstsferen versierd 'vanwege het feest van de katholieken' zoals ze het noemen. Velen weten niet wat het betekend, maar ze vinden het gezellig. Daarin verschilt het geloof ik niet zo heel veel met nederland....
Het is nu 2e kerstdag en we staan op het punt om te vertrekken.
We hebben vanmiddag nog heerlijk in de zon op een bankje aan het Hoan Kiem meer gezeten. We blikken terug op een hele mooie reis. Vietnam is zelfs meer dan dat we er van verwacht hadden. Een mooi land, heel divers van grote steden, het leven op en rond het water in de Mekong Delta, het midden van Vietnam met weer een ander klimaat en een hele andere sfeer en dat zelfde geld voor het noorden en in de schitterende bergen tegen de grens met China. Het is een land met leuke mensen, vaak met veel humor. En na al die weken blijft het een apart gezicht: vietnamezen met stokbroden en croissants op al die honderden scooters.
Vanavond stappen we op het vliegtuig naar HongKong en dan door naar het koude Amsterdam. 1.50uur en dan nog 13.10uur vliegen. Pff we zien er wel tegen op, hopelijk kunnen we op de lange vlucht nog een beetje slapen.
Ookal waren onze verhalen een korte weergave zijn van alles wat we hier hebben beleefd, we hopen dat jullie het leuk vonden om mee te lezen.
Een goede 2e kerstdag gewenst en alvast de beste wensen voor het komende jaar!
Chaøo
A & U
De treinrit van Sapa naar Hanoi was ronduit vreselijk. We hebben maar 1 uur geslapen. De machinist remde telkens zo hard dat we ons flink vast moesten houden om niet uit bed te vallen. Dus van heerlijke geschommel zoals op de heenreis was helaas geen sprake. Daarnaast stond de airco zo koud en hard te blazen dat we alles aangetrokken hebben wat we bij ons hadden om een beetje warm te blijven. En nog lagen we te bibberen in bed. Toen het personeel ons wakker maakte kregen we thee aangeboden, en plots wilden ze er geld voor. We vonden het al onprettig personeel en ook dit paste wel bij hun rare gedrag. Dus we hebben geen thee genomen, ookal was het bij de ritprijs inbegrepen. Toen we het station binnen reden kwamen ze opnieuw langs met een briefje van 100.000 dong in hun hand en zeiden: je moet nog 100.000 aan service betalen. We waren zo pissig, Andert deed net of hij hem niet begreep en stuurde hem weg. Ze probeerden het ook nog bij de andere passgiers. Nare jongens waren dat. We waren al blij dat we de deur van onze cabine van binnen op slot en op een haak konden zetten zodat er niemand in kon.
Toen we om 4.30 aankwamen stond ook onze gids te wachten ipv alleen de chauffeur. Er was een nieuwe chauffereur die ons niet kenden en bang was dat we elkaar mis zouden lopen in de onwijze drukte op het station, dus mocht de gids om 4 uur zijn bed uit ;-) We zjn na een hete douche (om te ontdooien) tegen 6.00 ons bed in gedoken en tot 12 uur geslapen. Na het ontbijt/lunch zijn we een eindje door het Old Quarter gelopen.
We hadden willen lunchen of dineren met de gids van het andere reisburo die ons vorige week meenam vanaf het vliegveld. Maar ze had toeristen die naar een protestantse kerkdienst wilden, dus we gaan nu met haar eerst naar de kerstdienst en daarna Indiaas eten.
Kerst hier in Vietnam is erg apart, het boeddistische Vietnam is helemaal in kerstsferen versierd 'vanwege het feest van de katholieken' zoals ze het noemen. Velen weten niet wat het betekend, maar ze vinden het gezellig. Daarin verschilt het geloof ik niet zo heel veel met nederland....
Het is nu 2e kerstdag en we staan op het punt om te vertrekken.
We hebben vanmiddag nog heerlijk in de zon op een bankje aan het Hoan Kiem meer gezeten. We blikken terug op een hele mooie reis. Vietnam is zelfs meer dan dat we er van verwacht hadden. Een mooi land, heel divers van grote steden, het leven op en rond het water in de Mekong Delta, het midden van Vietnam met weer een ander klimaat en een hele andere sfeer en dat zelfde geld voor het noorden en in de schitterende bergen tegen de grens met China. Het is een land met leuke mensen, vaak met veel humor. En na al die weken blijft het een apart gezicht: vietnamezen met stokbroden en croissants op al die honderden scooters.
Vanavond stappen we op het vliegtuig naar HongKong en dan door naar het koude Amsterdam. 1.50uur en dan nog 13.10uur vliegen. Pff we zien er wel tegen op, hopelijk kunnen we op de lange vlucht nog een beetje slapen.
Ookal waren onze verhalen een korte weergave zijn van alles wat we hier hebben beleefd, we hopen dat jullie het leuk vonden om mee te lezen.
Een goede 2e kerstdag gewenst en alvast de beste wensen voor het komende jaar!
Chaøo
A & U
zaterdag 25 december 2010
Sapa dag 2
Hallo allemaal,
We zitten momenteel in de na middagzon, met uitzicht op schitterende bergen.
Na een heerlijk diner bij de openhaart zijn we als een blok in slaap gevallen. Vanmorgen zijn we met de auto het dorp uit gereden. Het was nu gelukkig zonnig weer dus we kregen gelijk schitterend uitzicht op bergen en valleïen. We hebben een 4 uur durende trekking gemaakt. Erg stijl omhoog en dan weer omlaag. De lokale bevolking woont soms met 17 mensen in 1 schuur. En hebben alleen rijst te eten. Geen groente of vlees. Soms hebben ze wat mais.
Hun gezondheid is dan ook slecht. Ondanks dat zijn ze best gelukkig. Dat zet je wel aan het nadenken, als westerse toerist met veel spullen in en om ons huis. Wat een groot contrast is dat dan.
Deze mensen wassen zich 1x per maand en de kleren worden alleen eens per 2 maanden gelucht en niet gewassen. Het rook dan ook niet erg fris....
In een van de kleine dorpjes hebben we gegeten. Onze gids had eten gekocht op de markt en bij een gezin in een van de bergdorpjes heeft ze dat in hun keukentje klaargemaakt.
Er werd wat hout verzameld en er werd een vuur gestookt. Daarop maakte de gids het eten. Heerlijk was dat. Zelf gemaakt eten in de bergen met goed uitzicht. Op de weg terug naar het hotel hebben we ontzettend genoten van de adembenemende uitzichten
Dit was onze mooiste dag in Vietnam.
Vanavond nemen we de nachttrein terug naar Hanoi waar we op kerstochtend aan komen.
Vanuit vietnam wensen we iedereen goede kerstdagen toe!
Warme groet
Andert en Usha
We zitten momenteel in de na middagzon, met uitzicht op schitterende bergen.
Na een heerlijk diner bij de openhaart zijn we als een blok in slaap gevallen. Vanmorgen zijn we met de auto het dorp uit gereden. Het was nu gelukkig zonnig weer dus we kregen gelijk schitterend uitzicht op bergen en valleïen. We hebben een 4 uur durende trekking gemaakt. Erg stijl omhoog en dan weer omlaag. De lokale bevolking woont soms met 17 mensen in 1 schuur. En hebben alleen rijst te eten. Geen groente of vlees. Soms hebben ze wat mais.
Hun gezondheid is dan ook slecht. Ondanks dat zijn ze best gelukkig. Dat zet je wel aan het nadenken, als westerse toerist met veel spullen in en om ons huis. Wat een groot contrast is dat dan.
Deze mensen wassen zich 1x per maand en de kleren worden alleen eens per 2 maanden gelucht en niet gewassen. Het rook dan ook niet erg fris....
In een van de kleine dorpjes hebben we gegeten. Onze gids had eten gekocht op de markt en bij een gezin in een van de bergdorpjes heeft ze dat in hun keukentje klaargemaakt.
Er werd wat hout verzameld en er werd een vuur gestookt. Daarop maakte de gids het eten. Heerlijk was dat. Zelf gemaakt eten in de bergen met goed uitzicht. Op de weg terug naar het hotel hebben we ontzettend genoten van de adembenemende uitzichten
Dit was onze mooiste dag in Vietnam.
Vanavond nemen we de nachttrein terug naar Hanoi waar we op kerstochtend aan komen.
Vanuit vietnam wensen we iedereen goede kerstdagen toe!
Warme groet
Andert en Usha
donderdag 23 december 2010
Sapa
We zijn nu in Sapa, het schitterende groene bergachtige noorden van Vietnam.
Woensdag hebben we eerst een bezoek gebracht aan de parfum pagoda.
Na een lange rit kwamen we bij de Yi Yen rivier. Per roeiboot hebben we een schitterende tocht over de rivier gemaakt. Dat dat echt heel mooi, zo rustig en zo prachtig uitzicht op de karst bergen. Na dik een uur kwamen we onder aan een berg.nog een uur laten stonden we boven. Bek en bek af we zijn 100 stijl om hoog geklautred. Pf ik had het niet meer. Andert was helemaal verbaasd dat ik het toch vol hield.
Boven aangekomen konden we met een kabel baan. Een schitterend uitzicht op de bergen. Andert vond de kabel baan een beetje eng, ik voor de verandering eens niet. Boven aan de kabelbaan moesten we weer 100 stijle onregelmatige treden om hoog. Daarna ben ik afgehaakt en Andert en de gids gingen verder.. maar ik heb niet veel gemist. De pagode viel tegen. Maar het uitzicht op 2000m hoogte was de moeite waard. De boottocht terug was weer relaxed.
Na het diner zijn we naar de trein gebracht. We zaten eerst in een overvolle wacht ruimte vol onfris ruikende vietnamezen die ook nog massaal hun schoenen uit hadden. We werden door het personeel uit de massa gehaald omdat we een luxe trein hadden en dus in de luxe wachtkamer mochten zitten. Dat was beter.
De trein was super leuk.we hadden een prive cabine met 2 bedden. Het was echt heel gezellig. Maar toen de trein ging rijden werd het minder prettig. De trein schokte heel erg. Soms zo erg dat we bijna uit ons bed rolden. En te horen aan de geluiden waren we niet de enige die ons vast moesten klampen af en toe. We konden er niet van slapen. Maar ineens rond middernacht vielen we beiden als een blok ik slaap. We hebben beiden super lekker geslapen. Tot 5:15 toen bonsde de conducteur net zo lang op de deur tot we open deden.
Heel brak zijn we uitgestapt. Omdat we in de laatste wagon zaten konden we zo naar de ingang van het station lopen waar de gids al klaar stond....in de regen! Het regende hard en het was erg mistig. Ondanks het slechte zicht dan +-50meter scheurde de chauffeur de bergen door. Stijl omhoog, langs diepe ravijnen.gelukkig konden we door de mist niet zien hoe diep het was :-(
Na een uur kwamen we in Sapa. Na het ontbijt duurde het nog wel lang voor we onze kamer in konden. We hebben tot 10uur geslapen. Toen hebben we in de stromende regen en met onze poncho aan een schitterende trekking gemaakt naar een van de berg volkeren. We zijn in een traditionele woning geweest, waar ze met zijn Op een gegeven moment werd het gelukkig droog. Omdat we helemaal verzuurde benen hadden hebben we aan de lunch even een rust pauze geknoopt. Eind van de middag zijn We weer op pad geweest. En ja hoor daar kwam de zon even tevoorschijn! 5 min later is het dan weer zo mistig dat je de overkant van de straat niet meer kunt zien.
We gaan nu eten. Morgen combineren we 2 trekkingen. De gids (onze tweede vrouwelijke tijdens deze reis)neemt eten mee wat ze onderweg in een van de kleine bergdorpjes voor ons gaat koken. Begin van de avond gaat de nachttrein naar Hanoi al weer! De tijd vliegt heel snel. Sapa is een van de hoogte punten van de reis, ondanks de regen en mist.
Groetjes vanuit een koud en mistig regenachtig sapa.
Woensdag hebben we eerst een bezoek gebracht aan de parfum pagoda.
Na een lange rit kwamen we bij de Yi Yen rivier. Per roeiboot hebben we een schitterende tocht over de rivier gemaakt. Dat dat echt heel mooi, zo rustig en zo prachtig uitzicht op de karst bergen. Na dik een uur kwamen we onder aan een berg.nog een uur laten stonden we boven. Bek en bek af we zijn 100 stijl om hoog geklautred. Pf ik had het niet meer. Andert was helemaal verbaasd dat ik het toch vol hield.
Boven aangekomen konden we met een kabel baan. Een schitterend uitzicht op de bergen. Andert vond de kabel baan een beetje eng, ik voor de verandering eens niet. Boven aan de kabelbaan moesten we weer 100 stijle onregelmatige treden om hoog. Daarna ben ik afgehaakt en Andert en de gids gingen verder.. maar ik heb niet veel gemist. De pagode viel tegen. Maar het uitzicht op 2000m hoogte was de moeite waard. De boottocht terug was weer relaxed.
Na het diner zijn we naar de trein gebracht. We zaten eerst in een overvolle wacht ruimte vol onfris ruikende vietnamezen die ook nog massaal hun schoenen uit hadden. We werden door het personeel uit de massa gehaald omdat we een luxe trein hadden en dus in de luxe wachtkamer mochten zitten. Dat was beter.
De trein was super leuk.we hadden een prive cabine met 2 bedden. Het was echt heel gezellig. Maar toen de trein ging rijden werd het minder prettig. De trein schokte heel erg. Soms zo erg dat we bijna uit ons bed rolden. En te horen aan de geluiden waren we niet de enige die ons vast moesten klampen af en toe. We konden er niet van slapen. Maar ineens rond middernacht vielen we beiden als een blok ik slaap. We hebben beiden super lekker geslapen. Tot 5:15 toen bonsde de conducteur net zo lang op de deur tot we open deden.
Heel brak zijn we uitgestapt. Omdat we in de laatste wagon zaten konden we zo naar de ingang van het station lopen waar de gids al klaar stond....in de regen! Het regende hard en het was erg mistig. Ondanks het slechte zicht dan +-50meter scheurde de chauffeur de bergen door. Stijl omhoog, langs diepe ravijnen.gelukkig konden we door de mist niet zien hoe diep het was :-(
Na een uur kwamen we in Sapa. Na het ontbijt duurde het nog wel lang voor we onze kamer in konden. We hebben tot 10uur geslapen. Toen hebben we in de stromende regen en met onze poncho aan een schitterende trekking gemaakt naar een van de berg volkeren. We zijn in een traditionele woning geweest, waar ze met zijn Op een gegeven moment werd het gelukkig droog. Omdat we helemaal verzuurde benen hadden hebben we aan de lunch even een rust pauze geknoopt. Eind van de middag zijn We weer op pad geweest. En ja hoor daar kwam de zon even tevoorschijn! 5 min later is het dan weer zo mistig dat je de overkant van de straat niet meer kunt zien.
We gaan nu eten. Morgen combineren we 2 trekkingen. De gids (onze tweede vrouwelijke tijdens deze reis)neemt eten mee wat ze onderweg in een van de kleine bergdorpjes voor ons gaat koken. Begin van de avond gaat de nachttrein naar Hanoi al weer! De tijd vliegt heel snel. Sapa is een van de hoogte punten van de reis, ondanks de regen en mist.
Groetjes vanuit een koud en mistig regenachtig sapa.
Sapa
We zijn nu in Sapa, het schitterende groene bergachtige noorden van Vietnam.
Woensdag hebben we eerst een bezoek gebracht aan de parfum pagoda.
Na een lange rit kwamen we bij de Yi Yen rivier. Per roeiboot hebben we een schitterende tocht over de rivier gemaakt. Dat dat echt heel mooi, zo rustig en zo prachtig uitzicht op de karst bergen. Na dik een uur kwamen we onder aan een berg.nog een uur laten stonden we boven. Bek en bek af we zijn 100 stijl om hoog geklautred. Pf ik had het niet meer. Andert was helemaal verbaasd dat ik het toch vol hield.
Boven aangekomen konden we met een kabel baan. Een schitterend uitzicht op de bergen. Andert vond de kabel baan een beetje eng, ik voor de verandering eens niet. Boven aan de kabelbaan moesten we weer 100 stijle onregelmatige treden om hoog. Daarna ben ik afgehaakt en Andert en de gids gingen verder.. maar ik heb niet veel gemist. De pagode viel tegen. Maar het uitzicht op 2000m hoogte was de moeite waard. De boottocht terug was weer relaxed.
Na het diner zijn we naar de trein gebracht. We zaten eerst in een overvolle wacht ruimte vol onfris ruikende vietnamezen die ook nog massaal hun schoenen uit hadden. We werden door het personeel uit de massa gehaald omdat we een luxe trein hadden en dus in de luxe wachtkamer mochten zitten. Dat was beter.
De trein was super leuk.we hadden een prive cabine met 2 bedden. Het was echt heel gezellig. Maar toen de trein ging rijden werd het minder prettig. De trein schokte heel erg. Soms zo erg dat we bijna uit ons bed rolden. En te horen aan de geluiden waren we niet de enige die ons vast moesten klampen af en toe. We konden er niet van slapen. Maar ineens rond middernacht vielen we beiden als een blok ik slaap. We hebben beiden super lekker geslapen. Tot 5:15 toen bonsde de conducteur net zo lang op de deur tot we open deden.
Heel brak zijn we uitgestapt. Omdat we in de laatste wagon zaten konden we zo naar de ingang van het station lopen waar de gids al klaar stond....in de regen! Het regende hard en het was erg mistig. Ondanks het slechte zicht dan +-50meter scheurde de chauffeur de bergen door. Stijl omhoog, langs diepe ravijnen.gelukkig konden we door de mist niet zien hoe diep het was :-(
Na een uur kwamen we in Sapa. Na het ontbijt duurde het nog wel lang voor we onze kamer in konden. We hebben tot 10uur geslapen. Toen hebben we in de stromende regen en met onze poncho aan een schitterende trekking gemaakt naar een van de berg volkeren. We zijn in een traditionele woning geweest, waar ze met zijn Op een gegeven moment werd het gelukkig droog. Omdat we helemaal verzuurde benen hadden hebben we aan de lunch even een rust pauze geknoopt. Eind van de middag zijn We weer op pad geweest. En ja hoor daar kwam de zon even tevoorschijn! 5 min later is het dan weer zo mistig dat je de overkant van de straat niet meer kunt zien.
We gaan nu eten. Morgen combineren we 2 trekkingen. De gids (onze tweede vrouwelijke tijdens deze reis)neemt eten mee wat ze onderweg in een van de kleine bergdorpjes voor ons gaat koken. Begin van de avond gaat de nachttrein naar Hanoi al weer! De tijd vliegt heel snel. Sapa is een van de hoogte punten van de reis, ondanks de regen en mist.
Groetjes vanuit een koud en mistig regenachtig sapa.
Woensdag hebben we eerst een bezoek gebracht aan de parfum pagoda.
Na een lange rit kwamen we bij de Yi Yen rivier. Per roeiboot hebben we een schitterende tocht over de rivier gemaakt. Dat dat echt heel mooi, zo rustig en zo prachtig uitzicht op de karst bergen. Na dik een uur kwamen we onder aan een berg.nog een uur laten stonden we boven. Bek en bek af we zijn 100 stijl om hoog geklautred. Pf ik had het niet meer. Andert was helemaal verbaasd dat ik het toch vol hield.
Boven aangekomen konden we met een kabel baan. Een schitterend uitzicht op de bergen. Andert vond de kabel baan een beetje eng, ik voor de verandering eens niet. Boven aan de kabelbaan moesten we weer 100 stijle onregelmatige treden om hoog. Daarna ben ik afgehaakt en Andert en de gids gingen verder.. maar ik heb niet veel gemist. De pagode viel tegen. Maar het uitzicht op 2000m hoogte was de moeite waard. De boottocht terug was weer relaxed.
Na het diner zijn we naar de trein gebracht. We zaten eerst in een overvolle wacht ruimte vol onfris ruikende vietnamezen die ook nog massaal hun schoenen uit hadden. We werden door het personeel uit de massa gehaald omdat we een luxe trein hadden en dus in de luxe wachtkamer mochten zitten. Dat was beter.
De trein was super leuk.we hadden een prive cabine met 2 bedden. Het was echt heel gezellig. Maar toen de trein ging rijden werd het minder prettig. De trein schokte heel erg. Soms zo erg dat we bijna uit ons bed rolden. En te horen aan de geluiden waren we niet de enige die ons vast moesten klampen af en toe. We konden er niet van slapen. Maar ineens rond middernacht vielen we beiden als een blok ik slaap. We hebben beiden super lekker geslapen. Tot 5:15 toen bonsde de conducteur net zo lang op de deur tot we open deden.
Heel brak zijn we uitgestapt. Omdat we in de laatste wagon zaten konden we zo naar de ingang van het station lopen waar de gids al klaar stond....in de regen! Het regende hard en het was erg mistig. Ondanks het slechte zicht dan +-50meter scheurde de chauffeur de bergen door. Stijl omhoog, langs diepe ravijnen.gelukkig konden we door de mist niet zien hoe diep het was :-(
Na een uur kwamen we in Sapa. Na het ontbijt duurde het nog wel lang voor we onze kamer in konden. We hebben tot 10uur geslapen. Toen hebben we in de stromende regen en met onze poncho aan een schitterende trekking gemaakt naar een van de berg volkeren. We zijn in een traditionele woning geweest, waar ze met zijn Op een gegeven moment werd het gelukkig droog. Omdat we helemaal verzuurde benen hadden hebben we aan de lunch even een rust pauze geknoopt. Eind van de middag zijn We weer op pad geweest. En ja hoor daar kwam de zon even tevoorschijn! 5 min later is het dan weer zo mistig dat je de overkant van de straat niet meer kunt zien.
We gaan nu eten. Morgen combineren we 2 trekkingen. De gids (onze tweede vrouwelijke tijdens deze reis)neemt eten mee wat ze onderweg in een van de kleine bergdorpjes voor ons gaat koken. Begin van de avond gaat de nachttrein naar Hanoi al weer! De tijd vliegt heel snel. Sapa is een van de hoogte punten van de reis, ondanks de regen en mist.
Groetjes vanuit een koud en mistig regenachtig sapa.
dinsdag 21 december 2010
Hanoi 2e keer
We zijn voor de 2e keer in Hanoi.
Afgelopen 48 uur waren heel leuk. Het begon met zeer slecht eten zondagavond. Het restaurant wat we zochten bestond niet meer, dus we zijn ergens anders op de gok heen gegaan, zeer slechte keus. We hadden beiden een pizza besteld. Niet te eten. Ik heb 's avonds maar even wat chocolade koekjes naar binnen gewerkt. Om half 9 stond de chauffeur klaar voor onze trip naar Halong Bay. een evenerverende rit met tientallen bijna ongelukken. Het verkeer is chaos. Op een gegeven moment haalde een vrachtwagen een scooter in, de vrachtwagen werd ingehaald door een busje en wij haalden dat busje dan weer in, dus de hele breedte van de weg wordt ingenomen door inhalende voertuigen en in de verte komt een tegemoet komende vrachtwagen angstaanjagend snel dichterbij....t is toch een wonder dat we heelduids over zijn gekomen. We hebben de chauffeur dan ook maar een leuke fooi gegeven.
Bij de kade in Halong Bay aangekomen voltrok zich daar een ware toeristen stoelendans. Honderdentoeristen staan op kade en worden met kleine bootjes naar de grote boten gebracht. Het is een gekroel van jewelste.
Wij werden op een kleine boot gezet met 6 toeristen en we moesten nog wachten op 25 mensen. Dus het zou flink druk worden de boot. Na een korte tocht kwamen we uit bij een grote boot. Daar kregen we onze hut toegewezen, eentje op het bovendek zodat we mooi uitzicht hadden. Het is werkeljk schitterende daar, duizenden van die rotseilanden die boven het water uitsteken. Omdat het regende en mistig was viel het uitzicht wel tegen, maar wat we zagen was wel heel mooi en het had iets mysterieus. We hebben deze tocht veel opgestrokken met een Australisch stel. Omdat de tafels ingedeeld waren per 4 hebben we steeds samen gegeten. Dat was heel erg gezellig. Nadat we vertokken kregen we een lunch aangeboden,
1e gang: garnalen, 2e gefrituurde krab, 3e gang inktvis, 4e gang, salade met vissaus, 5e gang, loempia, en tot slot de 6e gang fruit. (k vergeet 3 gangen want het waren in totaal 9 gangen) Ik heb erg weinig gegeten. De krab keek me zielig aan met de oogjes en het smaakte me dus zowieso al niet meer. Ik was blij met de 25 chocolade koekjes die ik onderweg gekocht had. Andert en de autstralische mensen hebben zich te goed gedaan aan alles was ik niet lustte, dus gelukkig zo werd het niet weggegooid.
Na de middag konden we een grote grot bezichtigen, omdat mijn knie al erg pijnlijk was leek het me niet verstandig de 220 treden te beklauteren naar de grot. Andert en de rest van de mensen op de boot gingen wel. Het was een zeer zware klim en het uitzicht was leuk, Andert is nu bezig met wat foto's.
Na de grot gingen we naar de hoogste berg in de baai. ook dit leek me veel te hoog, Andert, nog nahijgend van de vorige trip ging toch weer dappper naar boven. De treden hier zijn trouwens heel erg hoog dus je kunt hier alleen tree voor tree lopen, en dat was heel erg stijl en zwaar vond hij. Omdat het bewolkt en mistig was hadden we geen schitterende zonsondergang helaaaaaaas.
Het koelde snel af en terug op de boot hebben we snel een kop hete thee besteld (a 3,50euro per kop) Het diner werd geserveerd en wederom waren de australische mensen blij met mijn eten.
1e gang soep (lekker) 2, gang, gefrituurde garnalen (lekker) 3, inktvis (niet lekker) 4, salade met vissaus (erg niet lekker) 5 kreeft (niet lekker) dat arme beest werd levend gekookt, en toen met een grote tang aan stukken geknipt. 6 Kokkels/mosselen oid (niet lekker, leek wel rubber) 7 vis ( niet lekker, smaakte naar zand, 8 biefstuk met tauge (jammmie, ik mocht van Andert en de australiers hun portie joehoe)9 fruit.
na het eten dronken we een paar biertjes en wijntjes. Toen die op een gegeven moment werden geserveerd door bemanning in pyama's zijn we maar naar bed gegaan.
Andert heeft slecht geslapen helaas, ik als een blok. Om 7.30 was al het ontbijt. Na alle gangen van de vorige dag was dit toch summier broob met jam. Ik heb maar bananen gegeten als ontbijt. Na het ontbijt gingen we in een klein gammel bootje een grot bezoeken waar veel apen zaten, best grappig maar de regen maakte het er niet leuker op. Andert heeft nog wel leuke foto's gemaakt. De apen vochten om de bananen en af en toe viel er 1 in het water. Het was wel grappig om te zien dat de 2 aanwezige kinderen voor het eerst apen zagen. Tegen de middag kwamen we terug in de haven waar we afgewisseld werden voor de volgende horde toeristen. Echt heel erg toeristisch, we voelden ons er haast onprettig bij. Enige troost is dat de honderden boten zich maar in een klein gebied in de baai mogen begeven omdat het werelderfgoed van Unesco is.
We zijn in 3 uur weer terug gereden. Bij het pitstop restaurant en marmerwinkel hebben we onze ogen uitgekeken bij enorme marmeren beelden en fonteinen. Maar gewoon kijken, niet kopen.
We hebben gezellig gekletst met de chauffeur, hij was in Duitsland geweest en vond de autobahn schitteren, 215 had ie gereden. Hier in vietnam haal je de 115 niet eens.
Aangekomen in het hotel kregen we nu een mooie kamer. we hebben net super lekker gegeten, dat was wel een keer fijn omdat ik sinds zondagmiddag niet meer iets fatsoenlijks had gehad. We gaan zo slapen en morgen een lange dag voor de boeg. om 8.30 rijden we naar de Yi Ven River. 1,5 uur rijden, dan 1,5 uur op de boot naar de Parfume Pagoda (men zegt de mooiste van Vietnam) en dan weer terug, en om 20.00 uur op de trein naar Sapa, waar rond 4.30 uur aankomen donderdagochtend.
dan kunnen we even slapen, en dan s middags maken we een trekking door de bergen, de volgende dag ook en dan aan het einde van die 2e dag nemen we de nachttrein terug naar Hanoi.
We hebben erg veel zin om naar Sapa te gaan, we zijn heel benieuwd. Halong Bay vonden we schittende en op de boot was het heel relaxed en hopelijk is Sapa ook zo mooi. Onvoorstelbaar dat we over een paar dagen alweer naar huis gaan. We zien wel op tegen de sneeuw en de kou. Ik ga nog even een schipholtaxi bestellen om te zorgen dat we thuis komen maandag want zo te lezen op internet is de NS nog steeds het spoor compleet bijster.
xxx A & U
Afgelopen 48 uur waren heel leuk. Het begon met zeer slecht eten zondagavond. Het restaurant wat we zochten bestond niet meer, dus we zijn ergens anders op de gok heen gegaan, zeer slechte keus. We hadden beiden een pizza besteld. Niet te eten. Ik heb 's avonds maar even wat chocolade koekjes naar binnen gewerkt. Om half 9 stond de chauffeur klaar voor onze trip naar Halong Bay. een evenerverende rit met tientallen bijna ongelukken. Het verkeer is chaos. Op een gegeven moment haalde een vrachtwagen een scooter in, de vrachtwagen werd ingehaald door een busje en wij haalden dat busje dan weer in, dus de hele breedte van de weg wordt ingenomen door inhalende voertuigen en in de verte komt een tegemoet komende vrachtwagen angstaanjagend snel dichterbij....t is toch een wonder dat we heelduids over zijn gekomen. We hebben de chauffeur dan ook maar een leuke fooi gegeven.
Bij de kade in Halong Bay aangekomen voltrok zich daar een ware toeristen stoelendans. Honderdentoeristen staan op kade en worden met kleine bootjes naar de grote boten gebracht. Het is een gekroel van jewelste.
Wij werden op een kleine boot gezet met 6 toeristen en we moesten nog wachten op 25 mensen. Dus het zou flink druk worden de boot. Na een korte tocht kwamen we uit bij een grote boot. Daar kregen we onze hut toegewezen, eentje op het bovendek zodat we mooi uitzicht hadden. Het is werkeljk schitterende daar, duizenden van die rotseilanden die boven het water uitsteken. Omdat het regende en mistig was viel het uitzicht wel tegen, maar wat we zagen was wel heel mooi en het had iets mysterieus. We hebben deze tocht veel opgestrokken met een Australisch stel. Omdat de tafels ingedeeld waren per 4 hebben we steeds samen gegeten. Dat was heel erg gezellig. Nadat we vertokken kregen we een lunch aangeboden,
1e gang: garnalen, 2e gefrituurde krab, 3e gang inktvis, 4e gang, salade met vissaus, 5e gang, loempia, en tot slot de 6e gang fruit. (k vergeet 3 gangen want het waren in totaal 9 gangen) Ik heb erg weinig gegeten. De krab keek me zielig aan met de oogjes en het smaakte me dus zowieso al niet meer. Ik was blij met de 25 chocolade koekjes die ik onderweg gekocht had. Andert en de autstralische mensen hebben zich te goed gedaan aan alles was ik niet lustte, dus gelukkig zo werd het niet weggegooid.
Na de middag konden we een grote grot bezichtigen, omdat mijn knie al erg pijnlijk was leek het me niet verstandig de 220 treden te beklauteren naar de grot. Andert en de rest van de mensen op de boot gingen wel. Het was een zeer zware klim en het uitzicht was leuk, Andert is nu bezig met wat foto's.
Na de grot gingen we naar de hoogste berg in de baai. ook dit leek me veel te hoog, Andert, nog nahijgend van de vorige trip ging toch weer dappper naar boven. De treden hier zijn trouwens heel erg hoog dus je kunt hier alleen tree voor tree lopen, en dat was heel erg stijl en zwaar vond hij. Omdat het bewolkt en mistig was hadden we geen schitterende zonsondergang helaaaaaaas.
Het koelde snel af en terug op de boot hebben we snel een kop hete thee besteld (a 3,50euro per kop) Het diner werd geserveerd en wederom waren de australische mensen blij met mijn eten.
1e gang soep (lekker) 2, gang, gefrituurde garnalen (lekker) 3, inktvis (niet lekker) 4, salade met vissaus (erg niet lekker) 5 kreeft (niet lekker) dat arme beest werd levend gekookt, en toen met een grote tang aan stukken geknipt. 6 Kokkels/mosselen oid (niet lekker, leek wel rubber) 7 vis ( niet lekker, smaakte naar zand, 8 biefstuk met tauge (jammmie, ik mocht van Andert en de australiers hun portie joehoe)9 fruit.
na het eten dronken we een paar biertjes en wijntjes. Toen die op een gegeven moment werden geserveerd door bemanning in pyama's zijn we maar naar bed gegaan.
Andert heeft slecht geslapen helaas, ik als een blok. Om 7.30 was al het ontbijt. Na alle gangen van de vorige dag was dit toch summier broob met jam. Ik heb maar bananen gegeten als ontbijt. Na het ontbijt gingen we in een klein gammel bootje een grot bezoeken waar veel apen zaten, best grappig maar de regen maakte het er niet leuker op. Andert heeft nog wel leuke foto's gemaakt. De apen vochten om de bananen en af en toe viel er 1 in het water. Het was wel grappig om te zien dat de 2 aanwezige kinderen voor het eerst apen zagen. Tegen de middag kwamen we terug in de haven waar we afgewisseld werden voor de volgende horde toeristen. Echt heel erg toeristisch, we voelden ons er haast onprettig bij. Enige troost is dat de honderden boten zich maar in een klein gebied in de baai mogen begeven omdat het werelderfgoed van Unesco is.
We zijn in 3 uur weer terug gereden. Bij het pitstop restaurant en marmerwinkel hebben we onze ogen uitgekeken bij enorme marmeren beelden en fonteinen. Maar gewoon kijken, niet kopen.
We hebben gezellig gekletst met de chauffeur, hij was in Duitsland geweest en vond de autobahn schitteren, 215 had ie gereden. Hier in vietnam haal je de 115 niet eens.
Aangekomen in het hotel kregen we nu een mooie kamer. we hebben net super lekker gegeten, dat was wel een keer fijn omdat ik sinds zondagmiddag niet meer iets fatsoenlijks had gehad. We gaan zo slapen en morgen een lange dag voor de boeg. om 8.30 rijden we naar de Yi Ven River. 1,5 uur rijden, dan 1,5 uur op de boot naar de Parfume Pagoda (men zegt de mooiste van Vietnam) en dan weer terug, en om 20.00 uur op de trein naar Sapa, waar rond 4.30 uur aankomen donderdagochtend.
dan kunnen we even slapen, en dan s middags maken we een trekking door de bergen, de volgende dag ook en dan aan het einde van die 2e dag nemen we de nachttrein terug naar Hanoi.
We hebben erg veel zin om naar Sapa te gaan, we zijn heel benieuwd. Halong Bay vonden we schittende en op de boot was het heel relaxed en hopelijk is Sapa ook zo mooi. Onvoorstelbaar dat we over een paar dagen alweer naar huis gaan. We zien wel op tegen de sneeuw en de kou. Ik ga nog even een schipholtaxi bestellen om te zorgen dat we thuis komen maandag want zo te lezen op internet is de NS nog steeds het spoor compleet bijster.
xxx A & U
zondag 19 december 2010
Hanoi (1e keer)
Een hele goede zondagmorgen daa in nederland.
We zijn gisteren van Hue naar Hanoi gevlogen, een korte vlucht van 45min, in een vliegtuig vol met touristen. naast Andert zat een vietnamees die flink heeft lopen overgeven tijdens de vlucht... ( ik dacht dat ik last van vliegangst had)
In Hanoi aangekomen was er geen chauffeur voor ons te bekennen. We hebben meer dan een uur gewacht en wilden toen het vietnamese reisbureau bellen. Het nummer werkte niet maar zoals altijd kan namaste in nederland ons snel verder helpen, het telefoonnummer misste 2 cijfers, tja logisch dat het niet lukte. Toen we eindelijk iemand van het reisbureau aan de lijn hadden maar de vrouw ana de lijn kwam niet verder dan Olsman, we sorry. Ik kreeg niet duidelijk of er wel of geen chauffeur was, of nog zou komen.
Ondertussen liepen er nog andere gidsen van andere reisbureaus rond op zoek naar mhun touristen. 1 vrouwelijke gids kwam naar ons toe en vroeg naar mensen die bij ons op de vlucht zaten. Wij waren als laatste uit het vliegtuig gestapt dus die mensen hadden er al lang moeten zijn. Toen ons vietnamese reisbureau ons belde en we er weer niets van begrepen behalve Olsman sorry, Olsman sorry, hielp deze gids ons door het gesprek aan te nemen. Het bleek dat 'haar' touristen onze chaufeur hadden verteld dat ze ' ons' waren. Dus onze chauffeur was met de touristen van de vrouw op weg naar hun hotel. Deze vrouw was zo aardig om ons mee te nemen naar het hotel waar de andere gasten waren afgezet. We opgewacht door een zich excuserende chauffeur.
De chauffeurs/gidsen staan hier met naambordjes te wachten. Onze namen lijken totaal niet op Grant, dus ze vermoedden dat de mensen een gratis taxi wilden. En dat terwijl ze in het duurste hotel van Hanoi zitten voor 400euro per nacht, dan onze auto inpikken en 20 dollar taxi kosten te besparen.......
Maar de vrouw was zeer aardig en heeft veel verteld over Hanoi. Zo zie je maar weer, zo ontmoetten we een leuke Vietnamese vrouw. Ik had erg hoofdpijn dus we hebben eten op de kamer besteld en om 21.00 ben ik in slaap gevallen en 11 uur als een blok geslapen. Andert heeft minder goed geslapen en was behoorlijk brak.
De chauffeur en gids stonden om 9.15 klaar voor een leuke rit door hanoi.
We zijn eerst naar het Mausoleum van Ho Chi Minh geweest. Heel erg groot, we zijn niet naar binnen geweest, waar je hem opgebaard kunt zien liggen, daara hadden we niet zo'n behoefte aan. Daarna naar het huis op palen van Ho Chi Minh en bunker en naar het paleis van de president geweest. Daarna zijn we naar Temple of Literature geweest,eeuwen geleden hebben hier confusianen gestrudeerd, dat was mooi om te zien. Daarann hebben we het Etnologish Museum bezocht, over allerlei bevolkingsgroepen in Vietnam. Daarna hebben we gelunched in een restaurant vol touristen en nederlanders.
En omdat het zondag is zijn we naar de de grootste kerk geweest, st. Jozefs Cathedral, een hele mooie kerk. Hier gaan we volgende week met kerst ook weer heen om de speciale kerstdienst bij te wonen. Ze waren nu druk bezig om een ontzettend grote kerststal te bouwen.
Hierna zijn we naar het Hoa Kiem meer geweest, een mooi groot meer, met een tempel. Rond dit meer kun je gezellig lopen, zitten etc.
Overal in de stad zijn stelletjes die trouwen, we hebben er ongeveer 50 gezien. Het is een populaire tijd om te trouwen legde de receptioniste ons net uit.
vervolgens zijn er in een cyclotai gestapt. een bakje wat vorop de fiets zit. Andert in 1 en ik in 1. En zo zijn we een uur door the Old Quarter in Hanoi gefiets, door 2 oude mannen. Heeel traag maar wel heel erg leuk, zo zie je hoe hier in deze wijk geleefd wordt. Ik hoop dat Andert er nog leuke foto's van opzet.
We zijn nu heel erg moe, het was een pittige dag en de rit in de cyclo was vermoeiend vanwege het constante getoeter van auto's en scooters naast je. En het inademen van al die uitlaatgassen zorgt dat we allebei nu een zere keel en hese stem hebben.
We vinden Hanoi minder leuk dan Saigon, maar vandaag was zeker de moeite waard.
Morgen om 8.30 vertrekken we naar Halong Bay voor 1 nacht op de boot. Dinsdag komen we dan hier weer terug.
Onze kamer viel een beetje tegen, een heel klein raampje en dan een muur ervoor, eind van de week krijgen we er eentje met uitzicht. De mensen in dit hotel zijn ook erg vriendelijk en behulpzaam.
We gaan nu even relaxen op de kamer en straks naar een Indiaas restaurant.
Fijne dag daar!
xxx A&U
We zijn gisteren van Hue naar Hanoi gevlogen, een korte vlucht van 45min, in een vliegtuig vol met touristen. naast Andert zat een vietnamees die flink heeft lopen overgeven tijdens de vlucht... ( ik dacht dat ik last van vliegangst had)
In Hanoi aangekomen was er geen chauffeur voor ons te bekennen. We hebben meer dan een uur gewacht en wilden toen het vietnamese reisbureau bellen. Het nummer werkte niet maar zoals altijd kan namaste in nederland ons snel verder helpen, het telefoonnummer misste 2 cijfers, tja logisch dat het niet lukte. Toen we eindelijk iemand van het reisbureau aan de lijn hadden maar de vrouw ana de lijn kwam niet verder dan Olsman, we sorry. Ik kreeg niet duidelijk of er wel of geen chauffeur was, of nog zou komen.
Ondertussen liepen er nog andere gidsen van andere reisbureaus rond op zoek naar mhun touristen. 1 vrouwelijke gids kwam naar ons toe en vroeg naar mensen die bij ons op de vlucht zaten. Wij waren als laatste uit het vliegtuig gestapt dus die mensen hadden er al lang moeten zijn. Toen ons vietnamese reisbureau ons belde en we er weer niets van begrepen behalve Olsman sorry, Olsman sorry, hielp deze gids ons door het gesprek aan te nemen. Het bleek dat 'haar' touristen onze chaufeur hadden verteld dat ze ' ons' waren. Dus onze chauffeur was met de touristen van de vrouw op weg naar hun hotel. Deze vrouw was zo aardig om ons mee te nemen naar het hotel waar de andere gasten waren afgezet. We opgewacht door een zich excuserende chauffeur.
De chauffeurs/gidsen staan hier met naambordjes te wachten. Onze namen lijken totaal niet op Grant, dus ze vermoedden dat de mensen een gratis taxi wilden. En dat terwijl ze in het duurste hotel van Hanoi zitten voor 400euro per nacht, dan onze auto inpikken en 20 dollar taxi kosten te besparen.......
Maar de vrouw was zeer aardig en heeft veel verteld over Hanoi. Zo zie je maar weer, zo ontmoetten we een leuke Vietnamese vrouw. Ik had erg hoofdpijn dus we hebben eten op de kamer besteld en om 21.00 ben ik in slaap gevallen en 11 uur als een blok geslapen. Andert heeft minder goed geslapen en was behoorlijk brak.
De chauffeur en gids stonden om 9.15 klaar voor een leuke rit door hanoi.
We zijn eerst naar het Mausoleum van Ho Chi Minh geweest. Heel erg groot, we zijn niet naar binnen geweest, waar je hem opgebaard kunt zien liggen, daara hadden we niet zo'n behoefte aan. Daarna naar het huis op palen van Ho Chi Minh en bunker en naar het paleis van de president geweest. Daarna zijn we naar Temple of Literature geweest,eeuwen geleden hebben hier confusianen gestrudeerd, dat was mooi om te zien. Daarann hebben we het Etnologish Museum bezocht, over allerlei bevolkingsgroepen in Vietnam. Daarna hebben we gelunched in een restaurant vol touristen en nederlanders.
En omdat het zondag is zijn we naar de de grootste kerk geweest, st. Jozefs Cathedral, een hele mooie kerk. Hier gaan we volgende week met kerst ook weer heen om de speciale kerstdienst bij te wonen. Ze waren nu druk bezig om een ontzettend grote kerststal te bouwen.
Hierna zijn we naar het Hoa Kiem meer geweest, een mooi groot meer, met een tempel. Rond dit meer kun je gezellig lopen, zitten etc.
Overal in de stad zijn stelletjes die trouwen, we hebben er ongeveer 50 gezien. Het is een populaire tijd om te trouwen legde de receptioniste ons net uit.
vervolgens zijn er in een cyclotai gestapt. een bakje wat vorop de fiets zit. Andert in 1 en ik in 1. En zo zijn we een uur door the Old Quarter in Hanoi gefiets, door 2 oude mannen. Heeel traag maar wel heel erg leuk, zo zie je hoe hier in deze wijk geleefd wordt. Ik hoop dat Andert er nog leuke foto's van opzet.
We zijn nu heel erg moe, het was een pittige dag en de rit in de cyclo was vermoeiend vanwege het constante getoeter van auto's en scooters naast je. En het inademen van al die uitlaatgassen zorgt dat we allebei nu een zere keel en hese stem hebben.
We vinden Hanoi minder leuk dan Saigon, maar vandaag was zeker de moeite waard.
Morgen om 8.30 vertrekken we naar Halong Bay voor 1 nacht op de boot. Dinsdag komen we dan hier weer terug.
Onze kamer viel een beetje tegen, een heel klein raampje en dan een muur ervoor, eind van de week krijgen we er eentje met uitzicht. De mensen in dit hotel zijn ook erg vriendelijk en behulpzaam.
We gaan nu even relaxen op de kamer en straks naar een Indiaas restaurant.
Fijne dag daar!
xxx A&U
vrijdag 17 december 2010
Hallo Hue
Bibberdebibber in Hue
Na een paar heerlijke dagen in Hoi An, zijn we gisteren vertrokken naar Hue. Een mooie rit over de Hai Van pas, de wolken pas. Met schitterende uitzichten over de baai. Tenminste als het mooi weer is en dat was het gisteren zeker niet.
Sterkte nog, het hoosde toen we uit het hotel vertrokken. Van die plensbuien dat je in 10 seconden doorweekt bent. De mooie gezellige straatjes van Hoi An werden kolkende wateren. We reden de stad uit langs de MarbleMountains (marmerbergen) we hebben een stop gemaakt bij zo'n fabriek. Onwijs grote beelden worden daar uit grote blokken marmer gemaakt. Ook kleine dingen en al snel werden we naar de winkel gemanouvreerd. Zeer zeer duur. Ander had een leuk bootje van Marmer gezien. Maar ze wilden er 30 dollar voor hebben. Andert zei 5, en toen liepen ze beledigd weg. Toen we naar de auto liepen werd het verlaagd naar 25, 20, 15, en 10, maar Andert vond zelfs dat nog schandeljk duur. Dus geen marmeren bootje voor hem. De chauffeur vond het wel grappig dat we niet zoveel wilden betalen voor zo'n ielig bootje.
Tegen de tijd dat we de de kust bereikten en de bergen in reden waaide/stormde het zo hard dat de mensen van de weg werden geblazen. Bomen waaiden om en takken vlogen door de lucht.
In korte tijd klommen we vanaf de zee stijl omhoog met hellingen tussen de 9 en 19%. Best wel stijl, en soms leek het of we stil stonden. Her en der kwamen stukken rots naar beneden vallen op onze weg. Door het slechte weer was het zicht nauwelijks 40 meter. Er waren meerdere uitkijkpunten onderweg maar we zijn niet gestopt. Vanwege het slechte zicht was er toch niets te zien en ons nat laten regenen leek ons ook niet leuk. Aan de andere kant van de pas klaarde het iets op en konden we pal naast de weg de zee zien liggen, zo'n 500 meter onder ons. We kregen er bijna hoogtevrees van. Ondanks het slechte zicht had de chauffeur er flink de vaart in en 3,5 uur later stonden we in de stromende regen van Hue, 1,5 uur eerder doordat er weinig verkeer op de weg was (alleen auto's en vrachtwagens werden niet weggeblazen)geen tientallen scootertjes.
We hebben een heerlijke grote kamer met eigen pc/internet. Op zoek naar een restaurant hebben we allebei een poncho gekocht. Iedereen heeft hier een poncho aan. (paraplu werkt niet met de harde wind).
Is regen normaal saai en troosteloos, hier veranderen de straten in een kleurijke ponchoverzamelingen. Alle kleuren van de regenboog, met en zonder motief, met en zonder doorzichtige uitsparing voor over de voorlamp van de scooter. 1 en 2 persoonsponcho's echt grappig. De man die ons de poncho verkocht deed zijn best om ons niet uit te lachen, we zien er niet uit. Maar omdat iedereen er een heeft en iedereen er zo dorky bijloopt maakt het me niets uit.
We zijn gaan lunchen bij 'little Italy' nou de italiaanse smaak van de spagetti en de pizza was ver te zoeken dus we hebben de helft laten staan en hebben later maar wat bananen gegeten. Na de lunch hebben we gerelaxed en Andert is nog met foto's wezen pieren op de pc. We gingen dineren in een Frans restaurant, nou de biefstuk was niet doorheen te komen. Klompje kouwen was het dus, en voor de zekerheid een flinke slok sterke drank erachteraan om de beestjes te doden en toen maar weer wat bananen gegeten. Na het diner hebben we nog tv gekeken en zijn we optijd gaan slapen.
Vanmorgen hebben we een super ontbijt gehad. Brood en stokbrood was lekker en er was een soor van arretjescake of zo met mega veel chocolade met kokos. We hebben ons er flink mee volgegeten.
Om 9 uur stond onze gids klaar. Tot onze grote verrassing een vrouw. Vrouwtje moet ik zeggen want ik was een kop groter dan haar. We hebben een hele bijzondere begraafplaats/tombe bezocht van een van de keizers van Hue, Minh Mang. Het was nogal een eindje rijden maar toen we er waren begrepen we wel dat de keizer graag daar begraven wil de worden. Een bijzondere plek, heel mystiek met al dat water er omheen. Hopelijk kan Andert er nog wat foto's van opzetten.
Daarna zijn de naar de citadel van Hue gegaan. De citadel was de zetel van het keizerlijk bestuur over Vietnam. Het is een uitgestrekt complex van paleizen, tempels en musea van wel 10m2.
De gebouwen zijn zwaar beschadigd tijdens gevechten tussen de Fransen en de Vietcong in 1947 en nog eens in 1968 tijdens het zogeheten Tet Offensief van de Vietcong en de daarop volgende bombardementen door de Amerikanen. Vooral in de Verboden Stad werd erg beschadigd.In een filmpje werden digitale bewerkingen getoond waarin we een mooi beeld kregen van hoe het er uit zag en hoe men het na de restaratie wil hebben. Een mooi, groot en indrukwekkend complex.
Vanwege het miezerweer hebben we de fietstoch overgeslagen en zijn we per auto naar de Thien Mu pagoda gegaan. Ook mooi. Per boot zijn we terug naar de stad gegaan.
Op de boot werd weer geprobeerd om ons vanalles aan te smeren. Andert had zijn oog laten vallen op een grappig bootje. Net zo'n bootje als we gisteren in marmer hadden gezien. Ze wilden er 15 dollar voor hebben, Andert zei 5. Ze deed heel boos. Ik zei tegen Andert, het duurt nog wel even voor we er zijn, benieuwd hoeveel ze zakt. Gedurende de reis wilde ze heel langzaam zakken van 15 naar 14 naar 13. Toen de kade inzicht was en ze doorhad dat het 5 dollar of niets was ging ze toch akooord. Prima prijs zei onze gids. Dus Andert heeft zijn bootje nu.
We zijn wezen lunchen maar na de 2 teleurstellingen van gisteren was ook de lunch een teleurstelling. Het is wel vervelend dat je dan 3x iets eet wat echt niet lekker is. Hopelijk vanavond beter,we gaan hier vlakbij eten, de gids zei dat hollanders het daar vaak erg goed vinden, dus ik ben benieuwd wat wij er van vinden.
We waren behoorlijk verkleumd. Was het gisterochtend in Hoi An nog 32 graden hier in Hue is het 18 graden. Andert is net na de lunch in bed gekropen om warm te worden. Hij slaapt al behoorlijk lang. Ik ga zo even warm douchen/in bad om de kou een beetje uit mijn lijf te krijgen. Morgen ochtend gaan we er nog even opuit.
Morgenmiddag gaan we onze kofferspakken en aan het einde van de middag vliegen we naar de hoofdstad Hanoi. De tijd vliegt. Want maandag gaan we vanuit Hanoi naar Halong bay. Dinsdag weer terug naar Hanoi. Woensdagavond met de nachttrein naar Sapa en vrijdagavond met de nachttrein al weer terug naar Hanoi en dan zit het er op 3e kerstdag al weer op. Pff best snel. We genieten van elke dag gelukkig.
Hopelijk het eerst volgende nieuwe bericht vanuit Hanoi!
xxx A&U
Na een paar heerlijke dagen in Hoi An, zijn we gisteren vertrokken naar Hue. Een mooie rit over de Hai Van pas, de wolken pas. Met schitterende uitzichten over de baai. Tenminste als het mooi weer is en dat was het gisteren zeker niet.
Sterkte nog, het hoosde toen we uit het hotel vertrokken. Van die plensbuien dat je in 10 seconden doorweekt bent. De mooie gezellige straatjes van Hoi An werden kolkende wateren. We reden de stad uit langs de MarbleMountains (marmerbergen) we hebben een stop gemaakt bij zo'n fabriek. Onwijs grote beelden worden daar uit grote blokken marmer gemaakt. Ook kleine dingen en al snel werden we naar de winkel gemanouvreerd. Zeer zeer duur. Ander had een leuk bootje van Marmer gezien. Maar ze wilden er 30 dollar voor hebben. Andert zei 5, en toen liepen ze beledigd weg. Toen we naar de auto liepen werd het verlaagd naar 25, 20, 15, en 10, maar Andert vond zelfs dat nog schandeljk duur. Dus geen marmeren bootje voor hem. De chauffeur vond het wel grappig dat we niet zoveel wilden betalen voor zo'n ielig bootje.
Tegen de tijd dat we de de kust bereikten en de bergen in reden waaide/stormde het zo hard dat de mensen van de weg werden geblazen. Bomen waaiden om en takken vlogen door de lucht.
In korte tijd klommen we vanaf de zee stijl omhoog met hellingen tussen de 9 en 19%. Best wel stijl, en soms leek het of we stil stonden. Her en der kwamen stukken rots naar beneden vallen op onze weg. Door het slechte weer was het zicht nauwelijks 40 meter. Er waren meerdere uitkijkpunten onderweg maar we zijn niet gestopt. Vanwege het slechte zicht was er toch niets te zien en ons nat laten regenen leek ons ook niet leuk. Aan de andere kant van de pas klaarde het iets op en konden we pal naast de weg de zee zien liggen, zo'n 500 meter onder ons. We kregen er bijna hoogtevrees van. Ondanks het slechte zicht had de chauffeur er flink de vaart in en 3,5 uur later stonden we in de stromende regen van Hue, 1,5 uur eerder doordat er weinig verkeer op de weg was (alleen auto's en vrachtwagens werden niet weggeblazen)geen tientallen scootertjes.
We hebben een heerlijke grote kamer met eigen pc/internet. Op zoek naar een restaurant hebben we allebei een poncho gekocht. Iedereen heeft hier een poncho aan. (paraplu werkt niet met de harde wind).
Is regen normaal saai en troosteloos, hier veranderen de straten in een kleurijke ponchoverzamelingen. Alle kleuren van de regenboog, met en zonder motief, met en zonder doorzichtige uitsparing voor over de voorlamp van de scooter. 1 en 2 persoonsponcho's echt grappig. De man die ons de poncho verkocht deed zijn best om ons niet uit te lachen, we zien er niet uit. Maar omdat iedereen er een heeft en iedereen er zo dorky bijloopt maakt het me niets uit.
We zijn gaan lunchen bij 'little Italy' nou de italiaanse smaak van de spagetti en de pizza was ver te zoeken dus we hebben de helft laten staan en hebben later maar wat bananen gegeten. Na de lunch hebben we gerelaxed en Andert is nog met foto's wezen pieren op de pc. We gingen dineren in een Frans restaurant, nou de biefstuk was niet doorheen te komen. Klompje kouwen was het dus, en voor de zekerheid een flinke slok sterke drank erachteraan om de beestjes te doden en toen maar weer wat bananen gegeten. Na het diner hebben we nog tv gekeken en zijn we optijd gaan slapen.
Vanmorgen hebben we een super ontbijt gehad. Brood en stokbrood was lekker en er was een soor van arretjescake of zo met mega veel chocolade met kokos. We hebben ons er flink mee volgegeten.
Om 9 uur stond onze gids klaar. Tot onze grote verrassing een vrouw. Vrouwtje moet ik zeggen want ik was een kop groter dan haar. We hebben een hele bijzondere begraafplaats/tombe bezocht van een van de keizers van Hue, Minh Mang. Het was nogal een eindje rijden maar toen we er waren begrepen we wel dat de keizer graag daar begraven wil de worden. Een bijzondere plek, heel mystiek met al dat water er omheen. Hopelijk kan Andert er nog wat foto's van opzetten.
Daarna zijn de naar de citadel van Hue gegaan. De citadel was de zetel van het keizerlijk bestuur over Vietnam. Het is een uitgestrekt complex van paleizen, tempels en musea van wel 10m2.
De gebouwen zijn zwaar beschadigd tijdens gevechten tussen de Fransen en de Vietcong in 1947 en nog eens in 1968 tijdens het zogeheten Tet Offensief van de Vietcong en de daarop volgende bombardementen door de Amerikanen. Vooral in de Verboden Stad werd erg beschadigd.In een filmpje werden digitale bewerkingen getoond waarin we een mooi beeld kregen van hoe het er uit zag en hoe men het na de restaratie wil hebben. Een mooi, groot en indrukwekkend complex.
Vanwege het miezerweer hebben we de fietstoch overgeslagen en zijn we per auto naar de Thien Mu pagoda gegaan. Ook mooi. Per boot zijn we terug naar de stad gegaan.
Op de boot werd weer geprobeerd om ons vanalles aan te smeren. Andert had zijn oog laten vallen op een grappig bootje. Net zo'n bootje als we gisteren in marmer hadden gezien. Ze wilden er 15 dollar voor hebben, Andert zei 5. Ze deed heel boos. Ik zei tegen Andert, het duurt nog wel even voor we er zijn, benieuwd hoeveel ze zakt. Gedurende de reis wilde ze heel langzaam zakken van 15 naar 14 naar 13. Toen de kade inzicht was en ze doorhad dat het 5 dollar of niets was ging ze toch akooord. Prima prijs zei onze gids. Dus Andert heeft zijn bootje nu.
We zijn wezen lunchen maar na de 2 teleurstellingen van gisteren was ook de lunch een teleurstelling. Het is wel vervelend dat je dan 3x iets eet wat echt niet lekker is. Hopelijk vanavond beter,we gaan hier vlakbij eten, de gids zei dat hollanders het daar vaak erg goed vinden, dus ik ben benieuwd wat wij er van vinden.
We waren behoorlijk verkleumd. Was het gisterochtend in Hoi An nog 32 graden hier in Hue is het 18 graden. Andert is net na de lunch in bed gekropen om warm te worden. Hij slaapt al behoorlijk lang. Ik ga zo even warm douchen/in bad om de kou een beetje uit mijn lijf te krijgen. Morgen ochtend gaan we er nog even opuit.
Morgenmiddag gaan we onze kofferspakken en aan het einde van de middag vliegen we naar de hoofdstad Hanoi. De tijd vliegt. Want maandag gaan we vanuit Hanoi naar Halong bay. Dinsdag weer terug naar Hanoi. Woensdagavond met de nachttrein naar Sapa en vrijdagavond met de nachttrein al weer terug naar Hanoi en dan zit het er op 3e kerstdag al weer op. Pff best snel. We genieten van elke dag gelukkig.
Hopelijk het eerst volgende nieuwe bericht vanuit Hanoi!
xxx A&U
woensdag 15 december 2010
My Son
Vandaag was onze laatste dag in Hoi An. Gisteravond hebben we heerlijk gegeten in een italiaans restaurant. De fajita's, de loempia's pizza en lagasne waren helemaal te gek.
We waren vanwege de 5 uur sjouwen van die ochtend te moe om helemaal naar de standlaats van de shuttle bus te lopen.
De shuttle bus van het hotel komt helaas niet in het centrum, maar aan de rand. Hij stopt bij de winkel van de broer van de hoteleigenaar. Toen we de eeste keer de shuttle bus namen werden we ook gelijk daar de winkel in geloodsd en werd ons ook verteld dat we vooral niet in andere winkels moesten kopen om dat het daar heel duur was, haha nou daar trappen we niet in. De Winkel betaalt het hotel om ons daar af te zetten in de hoop daar wat te kopen maar wij zijn niet gek.
De dames van de shop waren een stuk minder aardig toen ze afgelopen dagen zagen dat we kleding hadden gekocht in een andere zaak.
Maar goed die zaak zit aan de andere kant van het centrum dan waar het restaurant zat en we waren te moe om daar heen te lopen. En we hebben dan ook met liefde 90 eurocent betaald voor een taxi direct naar het hotel.
Vanncht werden we wakker door een tropische stortbui. Dat is iets anders dan de regenbuien die we in nederland kennen.
Toen we opstonden was het heel erg broeierig, en nog maar 8 uur. Dat beloofde weinig goed. om 9.00 uur zweetten we ontzettend toen de gids en chauffeur ons kwamen halen. De gids adviseerder ons om onze hoeden mee te nemen.
Na een uur rijden kwamen we aan in My Son. Heet en niet echt super leuk. We hebben de ruines gezien en ik heb meer op een bankje in de schaduw gezeten dan rondgelopen in de brandende hitte. My Son ligt hoger, in de bergen in de jungle, vochtig heet en vol met reptielen. Overal hoorde je beetjes rondscharrelen. Allerlei hagedissen enzo. Ik durfde op een gegeven moment niet meer te kijken omdat ik bang was om een van de vele aanwezige slangen te zien.
Tegen 13.00 waren we weer in Hoi An, na de lunch hebben we een tour door oud Hoi An gemaakt. Leuk maar veel te heet.
We gaan nu eten in het Ligthouse restaurant van de nederlander. Eergisteren was dat super dus we hopen dat het vanavond een mooie afsluiting wordt van ons verblijf in Hoi An.
Groetjes daar en sorry voor het geklaag over de warmte. Te warm ik ook niet leuk meer namelijk.
Toedeloe en tot morgen vanuit Hue ( 5 uur rijden)
We waren vanwege de 5 uur sjouwen van die ochtend te moe om helemaal naar de standlaats van de shuttle bus te lopen.
De shuttle bus van het hotel komt helaas niet in het centrum, maar aan de rand. Hij stopt bij de winkel van de broer van de hoteleigenaar. Toen we de eeste keer de shuttle bus namen werden we ook gelijk daar de winkel in geloodsd en werd ons ook verteld dat we vooral niet in andere winkels moesten kopen om dat het daar heel duur was, haha nou daar trappen we niet in. De Winkel betaalt het hotel om ons daar af te zetten in de hoop daar wat te kopen maar wij zijn niet gek.
De dames van de shop waren een stuk minder aardig toen ze afgelopen dagen zagen dat we kleding hadden gekocht in een andere zaak.
Maar goed die zaak zit aan de andere kant van het centrum dan waar het restaurant zat en we waren te moe om daar heen te lopen. En we hebben dan ook met liefde 90 eurocent betaald voor een taxi direct naar het hotel.
Vanncht werden we wakker door een tropische stortbui. Dat is iets anders dan de regenbuien die we in nederland kennen.
Toen we opstonden was het heel erg broeierig, en nog maar 8 uur. Dat beloofde weinig goed. om 9.00 uur zweetten we ontzettend toen de gids en chauffeur ons kwamen halen. De gids adviseerder ons om onze hoeden mee te nemen.
Na een uur rijden kwamen we aan in My Son. Heet en niet echt super leuk. We hebben de ruines gezien en ik heb meer op een bankje in de schaduw gezeten dan rondgelopen in de brandende hitte. My Son ligt hoger, in de bergen in de jungle, vochtig heet en vol met reptielen. Overal hoorde je beetjes rondscharrelen. Allerlei hagedissen enzo. Ik durfde op een gegeven moment niet meer te kijken omdat ik bang was om een van de vele aanwezige slangen te zien.
Tegen 13.00 waren we weer in Hoi An, na de lunch hebben we een tour door oud Hoi An gemaakt. Leuk maar veel te heet.
We gaan nu eten in het Ligthouse restaurant van de nederlander. Eergisteren was dat super dus we hopen dat het vanavond een mooie afsluiting wordt van ons verblijf in Hoi An.
Groetjes daar en sorry voor het geklaag over de warmte. Te warm ik ook niet leuk meer namelijk.
Toedeloe en tot morgen vanuit Hue ( 5 uur rijden)
dinsdag 14 december 2010
Hoi van uit Hoi An
En ja daar zijn we weer!
Het duurde even sinds ons laatste bericht.
Andert zit weer fit en wel naast mij, en dat is een hele opluchting.
Hij heeft zich flink naar gevoeld maar het lijkt nu echt beter te gaan.
Zondag hebben we heerlijk uitgerust en maandag zijn we het stadje in gegaan. We hebben heerlijk rondgewandeld, overal en nergens een hapje en een drankje gedronken.
Dinsdag eigenlijk ook van het zelfde, heerlijk relaxed hier rondgelopen.
De mensen zijn hier erg vriendelijke, en niet opdringereig zoals in sommige andere landen.
Ze willen allemaal horen waar we vandaan komen, en als ik zeg Holland, dan kijken ze me aan zo van: ja tuurlijk. Dus ik zeg nu maar gelijk dat ik uit India kom, dat vinden ze heel er leuk op 1 of andere manier.
Gister aan het einde van de middag zijn we bij het water, waar vele bootjes liggen, op zoek gegaan naar een boot van een restaurant op het eiland bij Hoi An. Dit restaurant is van een Nedelander en zijn Vietnamese vrouw. Het staat goed aangeschreven dus we dachten: laten we het maar eens proberen. Op zoek naar de boot krijgen we van veel mensen de vraag of zij ons naar de overkant mogen bregen. Mensen met grote boten en kleine boten. Ook hele oude mensen met een kleinbootje zonder motor. Nou ik zou niet durven om die oude mensen mij naar de overkant te laten peddelen. Ik geef ze liever gewoon wat geld.
Op een gegeven moment hadden we de boot gevonden en klauterden we aan boord. Op dat soort momenten is het echt balen dat ik niet zo flexibel ben. Andert gaf me braaf een hand om te ondersteunen, maar ik trok hem bijna mee de plons in!
In het restaurant hadden we een schitterend uitzicht over Hoi An, jammer dat we de camera niet bij ons hadden. We hebben super lekker gegeten. Na het eten hebben we de taxi naar het hotel genomen. Onderweg hebben we gezellig gekletst met de chauffeur, en met andere chauffeurs toen Andert even moest pinnen onderweg.
De chauffeur vertelde dat hij diensten draait van 24 uur achter elkaar, best wel lang. Ik hoopte maar dat hij nog wel fit genoeg was om ons veilig en wel bij het hotel af te zetten.
We wilden eigenlijk ook wel een kookles doen bij het restaurant waar we aten, maar ze zaten helaas al vol.
Gelukkig hadden we al een ander alternatief, een fototour olv een fotograaf in/rond Hoi An op pad.
Vanmorgen zijn we om 4.40uur opgestaan en om 5 uur werden we opgepikt door de fotograaf en 2 andere touristen. We zijn richting de zee gereden. Het was nog donker en er was een mooie sterrenhemel te zien. Dat beloofde een mooie zonsopkomst. We stopten bij een opstapplaats voor een taxiboot. Hier konden we even afstemmen wie welke camera bij zich had. De vrouwlijke toerist wist niet hoe haar grote camera aan moest.... dus de introductie over fotografie duurde even.
De jongen had een superkleine compactcamera mee, dus hoefde geen uitleg.
Tegen de tijd dat de taxiboot ons naar een dorpje aan zee zou brengen werd het in eens mistig/bewolkt. Maar nee de zon hebben we niet gezien. Helaas geen mooie foto's van een zonsopkomst op zee :-(
De trip naar het dorpje was zeer de moeite waard. Toen we daar om 5.30 aankwamen kwamen net de vissersboten van zee om de vis uit te laden bij de kade. Er vlogen mensen op af om de vis al eerste en een zo goed mogelijke prijs te kopen. Een er leuk gezicht, de stank van al die zeedieren was wat minder.
Op een gegeven moment kwam er weer een grote boot aan vanaf zee en toen wenkte de fotograaf een man in een heel klein bootje. Wij mochten in dat bootje om de zien hoe deze boot de vis uitlaadde. Ook hier was in stappen niet echt handig. Het was leuk om te zien was er van deze grotere vissersboot geladen werd. Inktvissen, garalen, grote en kleine vissen, alen etc.
Andert werd steeds stiller en stiller en helaas kreeg hij weer last van zeeziekte. Ik zei heel stoer: van die weinige golven, maar even later voelde ik mij ook steeds weeiger voelen. Het uitstappen ging mede daardoor ook niet vlekkeloos en met natte schoenen was ik toch blij weer stevig op de grond te staan. Het was inmiddels 8 uur en we hadden alleen een halve banaan gegeten. geen wonder dat we ons er niet beter op begonnen te voelen.
We zijn het dorpje in gelopen, een authentiek vietnamees dorpje waar ze weinig toeristen zien. De fotograaf is de enige die toeristen meeneemt het dorpje in.
In een klein eet/drinkresturantje heben we vieze thee gedronken. Het zoontje van de eigenaar probeerde telkens onze camara's te pakken dus we zijn hem gauw gesmeerd. Vervolgens zijn we naar een huis gelopen waar een vrouw heerlijk geurende koekjes had gemaakt. Ze waren super lekker. De smaak kwam ons bekend voor en de fotograaf (fransman) zei: in holland noemen ze dit eierkoeken. En ja ze smaakten naar eierkoeken. Volgens andert roken ze naar rotte eierkoeken, en dat zei hij nadat ik ze opgegeten had, leuk is dat.
Daarna zijn we bij een bruwerij voor vissaus geweest. Vissaus is en Thailand, Cambodja en ook Vietnam een basis ingredient in bijna alle gerechten. Het is de zoutmaker, een soort van maggie. Maar ze gooien het over al door, zelfs als ze rijst komen dan is het vaak daar in gekookt. Het wordt gemaakt in grote bakken waar 1 op 1 vis en zout in gaat, dat blijft dan 6 maanden rotten en voila daar is de vissaus. Ik kan er niet tegen, van de geur moet ik al bijna overgeven, laat staan om bij zo'n huis naar binnen te gaan. Andert is wel wezen kijken.
We zijn nog even door het dorpje gelopen en op weg naar de taxiboot kwamen we langs een rijstveld waar ze rijst aan het oogsten waren. We mochten het rijstveld in, en de fotograaf zei dat we even op blote voeten moesten. Nou dat leek me dus geen goed plan. In rijstvelden leven ratten, en wie zijn er dol op ratten: Slangen. No way dat ik daar mij mijn blote voetjes door heen ga banjeren.Ik neem wel foto's vanaf de weg. Andert keek ook al niet blij en aangekomen bij het rijstveld hadden ze het water van het land laten lopen zodat we door de, weliswaar blubberige, rijstvelden konden lopen met schoenen aan.
Het was grappig om te zien hoe de rijst wordt geoogst en het gedorst wordt.
Na terugkomst op het vasteland zijn we al fietsend teruggereden naar Hoi An, een leuke en relaxte ervaring. Na het einde van de 5 uur durende tour, was het ontzettend heet, waren we kletsnat van het zweet, waren we moe van het vroege opstaan, maar wel heel blij met de super leuke ochtend.
Omdat het ontbijt hier niet lekker is hebben we in het dorp gegeten. Terug bij het hotel bij het zwembad neergeploft waar Andert nog lekker heeft gezwommen.
We gaan zo naar het dorp om te eten. Vanavond maar optijd naar bed om wat extra uren bij te slapen.
Morgen staat de gids om 9.00 uur op de stoep voor een bezoek aan de ruines van My Son en een stadswandeling door Hoi An. En dan gaan we overmorgen alweer weg.
Hoi An is een relaxed dorp waar het heerlijk toeven is.
Andert maakt nu naast mij een selectie van de honderden foto's die we vandaag gemaakt hebben. We kunnen nu niet alles erop zetten helaas.
Wij gaan zo italiaans eten. Na frans, indiaas, vietnamees is dat weer eens wat anders.
Groetjes allemaal!
Het duurde even sinds ons laatste bericht.
Andert zit weer fit en wel naast mij, en dat is een hele opluchting.
Hij heeft zich flink naar gevoeld maar het lijkt nu echt beter te gaan.
Zondag hebben we heerlijk uitgerust en maandag zijn we het stadje in gegaan. We hebben heerlijk rondgewandeld, overal en nergens een hapje en een drankje gedronken.
Dinsdag eigenlijk ook van het zelfde, heerlijk relaxed hier rondgelopen.
De mensen zijn hier erg vriendelijke, en niet opdringereig zoals in sommige andere landen.
Ze willen allemaal horen waar we vandaan komen, en als ik zeg Holland, dan kijken ze me aan zo van: ja tuurlijk. Dus ik zeg nu maar gelijk dat ik uit India kom, dat vinden ze heel er leuk op 1 of andere manier.
Gister aan het einde van de middag zijn we bij het water, waar vele bootjes liggen, op zoek gegaan naar een boot van een restaurant op het eiland bij Hoi An. Dit restaurant is van een Nedelander en zijn Vietnamese vrouw. Het staat goed aangeschreven dus we dachten: laten we het maar eens proberen. Op zoek naar de boot krijgen we van veel mensen de vraag of zij ons naar de overkant mogen bregen. Mensen met grote boten en kleine boten. Ook hele oude mensen met een kleinbootje zonder motor. Nou ik zou niet durven om die oude mensen mij naar de overkant te laten peddelen. Ik geef ze liever gewoon wat geld.
Op een gegeven moment hadden we de boot gevonden en klauterden we aan boord. Op dat soort momenten is het echt balen dat ik niet zo flexibel ben. Andert gaf me braaf een hand om te ondersteunen, maar ik trok hem bijna mee de plons in!
In het restaurant hadden we een schitterend uitzicht over Hoi An, jammer dat we de camera niet bij ons hadden. We hebben super lekker gegeten. Na het eten hebben we de taxi naar het hotel genomen. Onderweg hebben we gezellig gekletst met de chauffeur, en met andere chauffeurs toen Andert even moest pinnen onderweg.
De chauffeur vertelde dat hij diensten draait van 24 uur achter elkaar, best wel lang. Ik hoopte maar dat hij nog wel fit genoeg was om ons veilig en wel bij het hotel af te zetten.
We wilden eigenlijk ook wel een kookles doen bij het restaurant waar we aten, maar ze zaten helaas al vol.
Gelukkig hadden we al een ander alternatief, een fototour olv een fotograaf in/rond Hoi An op pad.
Vanmorgen zijn we om 4.40uur opgestaan en om 5 uur werden we opgepikt door de fotograaf en 2 andere touristen. We zijn richting de zee gereden. Het was nog donker en er was een mooie sterrenhemel te zien. Dat beloofde een mooie zonsopkomst. We stopten bij een opstapplaats voor een taxiboot. Hier konden we even afstemmen wie welke camera bij zich had. De vrouwlijke toerist wist niet hoe haar grote camera aan moest.... dus de introductie over fotografie duurde even.
De jongen had een superkleine compactcamera mee, dus hoefde geen uitleg.
Tegen de tijd dat de taxiboot ons naar een dorpje aan zee zou brengen werd het in eens mistig/bewolkt. Maar nee de zon hebben we niet gezien. Helaas geen mooie foto's van een zonsopkomst op zee :-(
De trip naar het dorpje was zeer de moeite waard. Toen we daar om 5.30 aankwamen kwamen net de vissersboten van zee om de vis uit te laden bij de kade. Er vlogen mensen op af om de vis al eerste en een zo goed mogelijke prijs te kopen. Een er leuk gezicht, de stank van al die zeedieren was wat minder.
Op een gegeven moment kwam er weer een grote boot aan vanaf zee en toen wenkte de fotograaf een man in een heel klein bootje. Wij mochten in dat bootje om de zien hoe deze boot de vis uitlaadde. Ook hier was in stappen niet echt handig. Het was leuk om te zien was er van deze grotere vissersboot geladen werd. Inktvissen, garalen, grote en kleine vissen, alen etc.
Andert werd steeds stiller en stiller en helaas kreeg hij weer last van zeeziekte. Ik zei heel stoer: van die weinige golven, maar even later voelde ik mij ook steeds weeiger voelen. Het uitstappen ging mede daardoor ook niet vlekkeloos en met natte schoenen was ik toch blij weer stevig op de grond te staan. Het was inmiddels 8 uur en we hadden alleen een halve banaan gegeten. geen wonder dat we ons er niet beter op begonnen te voelen.
We zijn het dorpje in gelopen, een authentiek vietnamees dorpje waar ze weinig toeristen zien. De fotograaf is de enige die toeristen meeneemt het dorpje in.
In een klein eet/drinkresturantje heben we vieze thee gedronken. Het zoontje van de eigenaar probeerde telkens onze camara's te pakken dus we zijn hem gauw gesmeerd. Vervolgens zijn we naar een huis gelopen waar een vrouw heerlijk geurende koekjes had gemaakt. Ze waren super lekker. De smaak kwam ons bekend voor en de fotograaf (fransman) zei: in holland noemen ze dit eierkoeken. En ja ze smaakten naar eierkoeken. Volgens andert roken ze naar rotte eierkoeken, en dat zei hij nadat ik ze opgegeten had, leuk is dat.
Daarna zijn we bij een bruwerij voor vissaus geweest. Vissaus is en Thailand, Cambodja en ook Vietnam een basis ingredient in bijna alle gerechten. Het is de zoutmaker, een soort van maggie. Maar ze gooien het over al door, zelfs als ze rijst komen dan is het vaak daar in gekookt. Het wordt gemaakt in grote bakken waar 1 op 1 vis en zout in gaat, dat blijft dan 6 maanden rotten en voila daar is de vissaus. Ik kan er niet tegen, van de geur moet ik al bijna overgeven, laat staan om bij zo'n huis naar binnen te gaan. Andert is wel wezen kijken.
We zijn nog even door het dorpje gelopen en op weg naar de taxiboot kwamen we langs een rijstveld waar ze rijst aan het oogsten waren. We mochten het rijstveld in, en de fotograaf zei dat we even op blote voeten moesten. Nou dat leek me dus geen goed plan. In rijstvelden leven ratten, en wie zijn er dol op ratten: Slangen. No way dat ik daar mij mijn blote voetjes door heen ga banjeren.Ik neem wel foto's vanaf de weg. Andert keek ook al niet blij en aangekomen bij het rijstveld hadden ze het water van het land laten lopen zodat we door de, weliswaar blubberige, rijstvelden konden lopen met schoenen aan.
Het was grappig om te zien hoe de rijst wordt geoogst en het gedorst wordt.
Na terugkomst op het vasteland zijn we al fietsend teruggereden naar Hoi An, een leuke en relaxte ervaring. Na het einde van de 5 uur durende tour, was het ontzettend heet, waren we kletsnat van het zweet, waren we moe van het vroege opstaan, maar wel heel blij met de super leuke ochtend.
Omdat het ontbijt hier niet lekker is hebben we in het dorp gegeten. Terug bij het hotel bij het zwembad neergeploft waar Andert nog lekker heeft gezwommen.
We gaan zo naar het dorp om te eten. Vanavond maar optijd naar bed om wat extra uren bij te slapen.
Morgen staat de gids om 9.00 uur op de stoep voor een bezoek aan de ruines van My Son en een stadswandeling door Hoi An. En dan gaan we overmorgen alweer weg.
Hoi An is een relaxed dorp waar het heerlijk toeven is.
Andert maakt nu naast mij een selectie van de honderden foto's die we vandaag gemaakt hebben. We kunnen nu niet alles erop zetten helaas.
Wij gaan zo italiaans eten. Na frans, indiaas, vietnamees is dat weer eens wat anders.
Groetjes allemaal!
zondag 12 december 2010
Hoi An
Daar zijn we weer.
Nu vanuit midden Vietnam. Zaterdagochtend zijn we naar het vliegvelg gebracht voor een korte vlucht naar DaNang en 40 min later waren we in Hoi An. Wat een verschil met Saigon. Vanuit het vliegtuig zaten we all schitterende heuvels/bergen. Op we naar Hoi An reden we langs een prachtige blauuwe zee. Erg mooi.
Ons hotel ligt niet aan zee, en niet in het centrum van het dorp. er gaat elk half uur een shuttel busje dus dat is prima. Het hotel is mooi, ik zal eens wat foto's maken. De kamer stinkt alleen naar vocht, dat is minder.
We vinden de mensen hier veel reaxter en vriendelijker dan in Saigong.
Gistermiddag zijn we gelijk naar het centrum gegaan. Hoi An staat vooral bekend om het kleding maken. We hebben onze ogen uitgekeken, elke straat heeft tientallen winkeltjes waar in de etalage schitterende voorbeelden staan van kleding die je op maat kunt maken. Jassen, tassen, broeken, rokken, blazers, overhemden, laarzen, pakken etc. De ene winkel nog mooier dan de andere.
Andere winkeltjes zie je niet erg veel. De shuttle bus stopt in het centrum bij de kledingwinkel van familie van de hotel eigenaar. Ze proberen ons steeds iets te verkopen. Goed koop zijn ze niet. dat was me al we opgevallen.
Het dorpje is erg gezellig en kneuterig. Gisteravond zag het er nog gezelliger uit met al de lichtjes.
Helaas ligt Andert nu ziek in bed. Gistermiddag in het dorp kreeg hij ineens erge buikpijn en diarree. we zijn toen terug gegaan naar het hotel en het leek weer beter te gaan. We hebben heerlijke curry gegeten in een indiaas restaurant. Tegen 24.00uur kreeg hij steeds meer buikpijn en op een gegeven moment was het echt heel erg. Hij is wel 20 keer naar de wc gerend echt heel erg sneu. Ik heb vanmorgen een boterham en banaan voor hem gehaald, en dat is er tot nu toe ingebleven.
Hij slaapt nu nog steeds hopelijk knapt hij in de loop van de dag iets op.
Ik ga aan het schitterende zwembad liggen, evt een filmpje kijken of een boek lezen.
Groetjes daar en hopelijk een volgend bericht met een fitte Andert
Nu vanuit midden Vietnam. Zaterdagochtend zijn we naar het vliegvelg gebracht voor een korte vlucht naar DaNang en 40 min later waren we in Hoi An. Wat een verschil met Saigon. Vanuit het vliegtuig zaten we all schitterende heuvels/bergen. Op we naar Hoi An reden we langs een prachtige blauuwe zee. Erg mooi.
Ons hotel ligt niet aan zee, en niet in het centrum van het dorp. er gaat elk half uur een shuttel busje dus dat is prima. Het hotel is mooi, ik zal eens wat foto's maken. De kamer stinkt alleen naar vocht, dat is minder.
We vinden de mensen hier veel reaxter en vriendelijker dan in Saigong.
Gistermiddag zijn we gelijk naar het centrum gegaan. Hoi An staat vooral bekend om het kleding maken. We hebben onze ogen uitgekeken, elke straat heeft tientallen winkeltjes waar in de etalage schitterende voorbeelden staan van kleding die je op maat kunt maken. Jassen, tassen, broeken, rokken, blazers, overhemden, laarzen, pakken etc. De ene winkel nog mooier dan de andere.
Andere winkeltjes zie je niet erg veel. De shuttle bus stopt in het centrum bij de kledingwinkel van familie van de hotel eigenaar. Ze proberen ons steeds iets te verkopen. Goed koop zijn ze niet. dat was me al we opgevallen.
Het dorpje is erg gezellig en kneuterig. Gisteravond zag het er nog gezelliger uit met al de lichtjes.
Helaas ligt Andert nu ziek in bed. Gistermiddag in het dorp kreeg hij ineens erge buikpijn en diarree. we zijn toen terug gegaan naar het hotel en het leek weer beter te gaan. We hebben heerlijke curry gegeten in een indiaas restaurant. Tegen 24.00uur kreeg hij steeds meer buikpijn en op een gegeven moment was het echt heel erg. Hij is wel 20 keer naar de wc gerend echt heel erg sneu. Ik heb vanmorgen een boterham en banaan voor hem gehaald, en dat is er tot nu toe ingebleven.
Hij slaapt nu nog steeds hopelijk knapt hij in de loop van de dag iets op.
Ik ga aan het schitterende zwembad liggen, evt een filmpje kijken of een boek lezen.
Groetjes daar en hopelijk een volgend bericht met een fitte Andert
vrijdag 10 december 2010
Terug in Saigon
We zijn weer terug in Saigon.
We zijn vanmorgen al vroeg uit bed gegaan. Het was een erg rumoerig hotel met veel lawaaierige gasten. Onze oordoppen kwamen dan ook erg goed van pas, een van de belangrijkste dingen in onze koffer.
We hebben ontbeten en het was net 7.30 en we zaten al op de boot naar de drijvende markt. Zo kort na het ontbijt het water op zorgde bij ons beiden voor een drijvende maag inhoud. Gelukkig hebben we alles binnen weten te houden.
De drijvende markt was leuk om te zien. Heel veel boten, groot en klein, proberen hun koopwaren te slijten. Deze worden vervolgens door de kopers veelal naar andere kleinere markten verscheept.
Er worden grote watermeloenen en annanassen rond gegooid en we waren verbaasd dat dat zo soepel ging. Bij dichte boten werd de lading door de kleine patrijspoortraampjes naar binnen gebonjourd. Erg grappig om te zien. We zaten eigenijk te wachten tot er zulke groten koopwaren langskwamen die dan vast zouden blijven zitten, maar nee, helaas niet.
Na een tijdje zijn we naar een boerderij gevaren waar de thee en fruit kregen. Het as een boerderij waar ze beesten houden voor de verkoop. Maar het was zo vreselijk sneu om te zien. Dieren zoals apen, stekelvarkens, krokodillen in onwijs kleine hokken. Focker heeft zelfs nog een grotere kooi!
Er zaten ook weer groter slangen, cobra's en phytons, zo dik als (Andert's) bovenbeen. bah. Daarnaast zater de krokodillen en kikkers. De kikkers werden gekweekt als voer voor de slangen.
De mensen van de boerderij hadden het wel door dat we het niet zo leuk vonden.
Vervolgens zijn we weer terug gevaren naar het hotel. Het was heerlijk om zo relaxed te varen op de boot. We dommelden soms heerlijk weg.
Na de boottrip zijn we weer richting Saigon gereden. Een 4 uur durende trip over veel opgebroken wegen. Een zeer vermoeiende rit. De chauffeur had een zeer vermoeiende rijstijl. Onderweg hebben we gegeten in een groot restaurant waar veel touristen komen onderweg van en naar de mekong te eten.
We kregen een tafel vol met 8 verschillende gerechten. Ik luste er helaas maar 1 van, de loempia's. Andert vond de andere wel lekker, de een minder dan de andere. De inktvis vond hij lekker, ik durfde niet omdat ik bang was dat de tentakels vast zouden blijven hangen in mijn keel of zo brrr.
Er waren allerlei aquaria waar ze je eigen aal, meerval, krab, vis of slang uit kon kiezen. Gelukkig had onze gids voor ons aangegeven dat we geen van allen wilden proberen.
Na een paar hapjes zijn we snel weer opweg naar Saigon gegaan. Gaar gehost en gehobbeld kwamen we aan en hebben we afscheid genomen van onze gids. We zijn op bed neergeploft, blij om bij te komen van alle gehos en geklots.
Even later werden we gebeld dat de gids nog weer beneden was. Hij had nog een kado voor ons namens de reisorganisatie. Een erg mooie sieradendoos. Als inspiratie zijn we nog maar even weer wezen neuzen voor souvenirs. We wilden naar het postkantoor, daar waren veel leuke en goedkope souvenirs. Het grote postkantoor is een attractie op zich, daar waren we al eerder geweest. Naast de postoffice zit een kleine versie van de Notre Dame, ook een belangrijke toeristische attractie. Maar nee hoor de taxi chauffeur begreep ons niet. Aangezien we geen plattegrond bij ons hadden liep de hotelbewaking naar de hotelreceptie en hij mocht even vertalen waar we nu precies heen wilden. Ach ja zo komen we er wel, haast hebben we we toch niet. Daar aangekomen was het gezellig druk en konden we de laatste souvenirs kopen.
Omdat we een tip hadden gehad dat in Saigon de souvernirs nogal goedkoper waren dan in onze laatste bestemming de hoofdstad Hanoi, hoopt Andert dat ik dan na vandaag niets meer koop.....
Morgen gaan we naar Hoi An, we hopen daar na de middag aan te komen na een korte binnenlandse vlucht. We zijn benieuwd hoe het daar is, in ieder geval een beetje koeler.
Hopelijk tot morgen vanuit een koeler Hoi An!
We zijn vanmorgen al vroeg uit bed gegaan. Het was een erg rumoerig hotel met veel lawaaierige gasten. Onze oordoppen kwamen dan ook erg goed van pas, een van de belangrijkste dingen in onze koffer.
We hebben ontbeten en het was net 7.30 en we zaten al op de boot naar de drijvende markt. Zo kort na het ontbijt het water op zorgde bij ons beiden voor een drijvende maag inhoud. Gelukkig hebben we alles binnen weten te houden.
De drijvende markt was leuk om te zien. Heel veel boten, groot en klein, proberen hun koopwaren te slijten. Deze worden vervolgens door de kopers veelal naar andere kleinere markten verscheept.
Er worden grote watermeloenen en annanassen rond gegooid en we waren verbaasd dat dat zo soepel ging. Bij dichte boten werd de lading door de kleine patrijspoortraampjes naar binnen gebonjourd. Erg grappig om te zien. We zaten eigenijk te wachten tot er zulke groten koopwaren langskwamen die dan vast zouden blijven zitten, maar nee, helaas niet.
Na een tijdje zijn we naar een boerderij gevaren waar de thee en fruit kregen. Het as een boerderij waar ze beesten houden voor de verkoop. Maar het was zo vreselijk sneu om te zien. Dieren zoals apen, stekelvarkens, krokodillen in onwijs kleine hokken. Focker heeft zelfs nog een grotere kooi!
Er zaten ook weer groter slangen, cobra's en phytons, zo dik als (Andert's) bovenbeen. bah. Daarnaast zater de krokodillen en kikkers. De kikkers werden gekweekt als voer voor de slangen.
De mensen van de boerderij hadden het wel door dat we het niet zo leuk vonden.
Vervolgens zijn we weer terug gevaren naar het hotel. Het was heerlijk om zo relaxed te varen op de boot. We dommelden soms heerlijk weg.
Na de boottrip zijn we weer richting Saigon gereden. Een 4 uur durende trip over veel opgebroken wegen. Een zeer vermoeiende rit. De chauffeur had een zeer vermoeiende rijstijl. Onderweg hebben we gegeten in een groot restaurant waar veel touristen komen onderweg van en naar de mekong te eten.
We kregen een tafel vol met 8 verschillende gerechten. Ik luste er helaas maar 1 van, de loempia's. Andert vond de andere wel lekker, de een minder dan de andere. De inktvis vond hij lekker, ik durfde niet omdat ik bang was dat de tentakels vast zouden blijven hangen in mijn keel of zo brrr.
Er waren allerlei aquaria waar ze je eigen aal, meerval, krab, vis of slang uit kon kiezen. Gelukkig had onze gids voor ons aangegeven dat we geen van allen wilden proberen.
Na een paar hapjes zijn we snel weer opweg naar Saigon gegaan. Gaar gehost en gehobbeld kwamen we aan en hebben we afscheid genomen van onze gids. We zijn op bed neergeploft, blij om bij te komen van alle gehos en geklots.
Even later werden we gebeld dat de gids nog weer beneden was. Hij had nog een kado voor ons namens de reisorganisatie. Een erg mooie sieradendoos. Als inspiratie zijn we nog maar even weer wezen neuzen voor souvenirs. We wilden naar het postkantoor, daar waren veel leuke en goedkope souvenirs. Het grote postkantoor is een attractie op zich, daar waren we al eerder geweest. Naast de postoffice zit een kleine versie van de Notre Dame, ook een belangrijke toeristische attractie. Maar nee hoor de taxi chauffeur begreep ons niet. Aangezien we geen plattegrond bij ons hadden liep de hotelbewaking naar de hotelreceptie en hij mocht even vertalen waar we nu precies heen wilden. Ach ja zo komen we er wel, haast hebben we we toch niet. Daar aangekomen was het gezellig druk en konden we de laatste souvenirs kopen.
Omdat we een tip hadden gehad dat in Saigon de souvernirs nogal goedkoper waren dan in onze laatste bestemming de hoofdstad Hanoi, hoopt Andert dat ik dan na vandaag niets meer koop.....
Morgen gaan we naar Hoi An, we hopen daar na de middag aan te komen na een korte binnenlandse vlucht. We zijn benieuwd hoe het daar is, in ieder geval een beetje koeler.
Hopelijk tot morgen vanuit een koeler Hoi An!
Abonneren op:
Posts (Atom)