Hallo
Geheel onverwacht hebben we een bestemming gevonden voor onze zomervakantie. We gaan naar Sri Lanka!
We willen een drieweekse rondreis maken over dit eiland. We zijn heel benieuwd wat voor land het is, lijkt het op India of het het toch anders?
We willen weer een blog incl foto's bij gaan houden dus als je zin hebt, lees en kijk gezellig mee!
Groetjes Andert & Usha
zondag 5 juni 2011
zondag 26 december 2010
Hanoi laatste keer
We zijn nu weer voor de laatse keer in Hanoi.
De treinrit van Sapa naar Hanoi was ronduit vreselijk. We hebben maar 1 uur geslapen. De machinist remde telkens zo hard dat we ons flink vast moesten houden om niet uit bed te vallen. Dus van heerlijke geschommel zoals op de heenreis was helaas geen sprake. Daarnaast stond de airco zo koud en hard te blazen dat we alles aangetrokken hebben wat we bij ons hadden om een beetje warm te blijven. En nog lagen we te bibberen in bed. Toen het personeel ons wakker maakte kregen we thee aangeboden, en plots wilden ze er geld voor. We vonden het al onprettig personeel en ook dit paste wel bij hun rare gedrag. Dus we hebben geen thee genomen, ookal was het bij de ritprijs inbegrepen. Toen we het station binnen reden kwamen ze opnieuw langs met een briefje van 100.000 dong in hun hand en zeiden: je moet nog 100.000 aan service betalen. We waren zo pissig, Andert deed net of hij hem niet begreep en stuurde hem weg. Ze probeerden het ook nog bij de andere passgiers. Nare jongens waren dat. We waren al blij dat we de deur van onze cabine van binnen op slot en op een haak konden zetten zodat er niemand in kon.
Toen we om 4.30 aankwamen stond ook onze gids te wachten ipv alleen de chauffeur. Er was een nieuwe chauffereur die ons niet kenden en bang was dat we elkaar mis zouden lopen in de onwijze drukte op het station, dus mocht de gids om 4 uur zijn bed uit ;-) We zjn na een hete douche (om te ontdooien) tegen 6.00 ons bed in gedoken en tot 12 uur geslapen. Na het ontbijt/lunch zijn we een eindje door het Old Quarter gelopen.
We hadden willen lunchen of dineren met de gids van het andere reisburo die ons vorige week meenam vanaf het vliegveld. Maar ze had toeristen die naar een protestantse kerkdienst wilden, dus we gaan nu met haar eerst naar de kerstdienst en daarna Indiaas eten.
Kerst hier in Vietnam is erg apart, het boeddistische Vietnam is helemaal in kerstsferen versierd 'vanwege het feest van de katholieken' zoals ze het noemen. Velen weten niet wat het betekend, maar ze vinden het gezellig. Daarin verschilt het geloof ik niet zo heel veel met nederland....
Het is nu 2e kerstdag en we staan op het punt om te vertrekken.
We hebben vanmiddag nog heerlijk in de zon op een bankje aan het Hoan Kiem meer gezeten. We blikken terug op een hele mooie reis. Vietnam is zelfs meer dan dat we er van verwacht hadden. Een mooi land, heel divers van grote steden, het leven op en rond het water in de Mekong Delta, het midden van Vietnam met weer een ander klimaat en een hele andere sfeer en dat zelfde geld voor het noorden en in de schitterende bergen tegen de grens met China. Het is een land met leuke mensen, vaak met veel humor. En na al die weken blijft het een apart gezicht: vietnamezen met stokbroden en croissants op al die honderden scooters.
Vanavond stappen we op het vliegtuig naar HongKong en dan door naar het koude Amsterdam. 1.50uur en dan nog 13.10uur vliegen. Pff we zien er wel tegen op, hopelijk kunnen we op de lange vlucht nog een beetje slapen.
Ookal waren onze verhalen een korte weergave zijn van alles wat we hier hebben beleefd, we hopen dat jullie het leuk vonden om mee te lezen.
Een goede 2e kerstdag gewenst en alvast de beste wensen voor het komende jaar!
Chaøo
A & U
De treinrit van Sapa naar Hanoi was ronduit vreselijk. We hebben maar 1 uur geslapen. De machinist remde telkens zo hard dat we ons flink vast moesten houden om niet uit bed te vallen. Dus van heerlijke geschommel zoals op de heenreis was helaas geen sprake. Daarnaast stond de airco zo koud en hard te blazen dat we alles aangetrokken hebben wat we bij ons hadden om een beetje warm te blijven. En nog lagen we te bibberen in bed. Toen het personeel ons wakker maakte kregen we thee aangeboden, en plots wilden ze er geld voor. We vonden het al onprettig personeel en ook dit paste wel bij hun rare gedrag. Dus we hebben geen thee genomen, ookal was het bij de ritprijs inbegrepen. Toen we het station binnen reden kwamen ze opnieuw langs met een briefje van 100.000 dong in hun hand en zeiden: je moet nog 100.000 aan service betalen. We waren zo pissig, Andert deed net of hij hem niet begreep en stuurde hem weg. Ze probeerden het ook nog bij de andere passgiers. Nare jongens waren dat. We waren al blij dat we de deur van onze cabine van binnen op slot en op een haak konden zetten zodat er niemand in kon.
Toen we om 4.30 aankwamen stond ook onze gids te wachten ipv alleen de chauffeur. Er was een nieuwe chauffereur die ons niet kenden en bang was dat we elkaar mis zouden lopen in de onwijze drukte op het station, dus mocht de gids om 4 uur zijn bed uit ;-) We zjn na een hete douche (om te ontdooien) tegen 6.00 ons bed in gedoken en tot 12 uur geslapen. Na het ontbijt/lunch zijn we een eindje door het Old Quarter gelopen.
We hadden willen lunchen of dineren met de gids van het andere reisburo die ons vorige week meenam vanaf het vliegveld. Maar ze had toeristen die naar een protestantse kerkdienst wilden, dus we gaan nu met haar eerst naar de kerstdienst en daarna Indiaas eten.
Kerst hier in Vietnam is erg apart, het boeddistische Vietnam is helemaal in kerstsferen versierd 'vanwege het feest van de katholieken' zoals ze het noemen. Velen weten niet wat het betekend, maar ze vinden het gezellig. Daarin verschilt het geloof ik niet zo heel veel met nederland....
Het is nu 2e kerstdag en we staan op het punt om te vertrekken.
We hebben vanmiddag nog heerlijk in de zon op een bankje aan het Hoan Kiem meer gezeten. We blikken terug op een hele mooie reis. Vietnam is zelfs meer dan dat we er van verwacht hadden. Een mooi land, heel divers van grote steden, het leven op en rond het water in de Mekong Delta, het midden van Vietnam met weer een ander klimaat en een hele andere sfeer en dat zelfde geld voor het noorden en in de schitterende bergen tegen de grens met China. Het is een land met leuke mensen, vaak met veel humor. En na al die weken blijft het een apart gezicht: vietnamezen met stokbroden en croissants op al die honderden scooters.
Vanavond stappen we op het vliegtuig naar HongKong en dan door naar het koude Amsterdam. 1.50uur en dan nog 13.10uur vliegen. Pff we zien er wel tegen op, hopelijk kunnen we op de lange vlucht nog een beetje slapen.
Ookal waren onze verhalen een korte weergave zijn van alles wat we hier hebben beleefd, we hopen dat jullie het leuk vonden om mee te lezen.
Een goede 2e kerstdag gewenst en alvast de beste wensen voor het komende jaar!
Chaøo
A & U
zaterdag 25 december 2010
Sapa dag 2
Hallo allemaal,
We zitten momenteel in de na middagzon, met uitzicht op schitterende bergen.
Na een heerlijk diner bij de openhaart zijn we als een blok in slaap gevallen. Vanmorgen zijn we met de auto het dorp uit gereden. Het was nu gelukkig zonnig weer dus we kregen gelijk schitterend uitzicht op bergen en valleïen. We hebben een 4 uur durende trekking gemaakt. Erg stijl omhoog en dan weer omlaag. De lokale bevolking woont soms met 17 mensen in 1 schuur. En hebben alleen rijst te eten. Geen groente of vlees. Soms hebben ze wat mais.
Hun gezondheid is dan ook slecht. Ondanks dat zijn ze best gelukkig. Dat zet je wel aan het nadenken, als westerse toerist met veel spullen in en om ons huis. Wat een groot contrast is dat dan.
Deze mensen wassen zich 1x per maand en de kleren worden alleen eens per 2 maanden gelucht en niet gewassen. Het rook dan ook niet erg fris....
In een van de kleine dorpjes hebben we gegeten. Onze gids had eten gekocht op de markt en bij een gezin in een van de bergdorpjes heeft ze dat in hun keukentje klaargemaakt.
Er werd wat hout verzameld en er werd een vuur gestookt. Daarop maakte de gids het eten. Heerlijk was dat. Zelf gemaakt eten in de bergen met goed uitzicht. Op de weg terug naar het hotel hebben we ontzettend genoten van de adembenemende uitzichten
Dit was onze mooiste dag in Vietnam.
Vanavond nemen we de nachttrein terug naar Hanoi waar we op kerstochtend aan komen.
Vanuit vietnam wensen we iedereen goede kerstdagen toe!
Warme groet
Andert en Usha
We zitten momenteel in de na middagzon, met uitzicht op schitterende bergen.
Na een heerlijk diner bij de openhaart zijn we als een blok in slaap gevallen. Vanmorgen zijn we met de auto het dorp uit gereden. Het was nu gelukkig zonnig weer dus we kregen gelijk schitterend uitzicht op bergen en valleïen. We hebben een 4 uur durende trekking gemaakt. Erg stijl omhoog en dan weer omlaag. De lokale bevolking woont soms met 17 mensen in 1 schuur. En hebben alleen rijst te eten. Geen groente of vlees. Soms hebben ze wat mais.
Hun gezondheid is dan ook slecht. Ondanks dat zijn ze best gelukkig. Dat zet je wel aan het nadenken, als westerse toerist met veel spullen in en om ons huis. Wat een groot contrast is dat dan.
Deze mensen wassen zich 1x per maand en de kleren worden alleen eens per 2 maanden gelucht en niet gewassen. Het rook dan ook niet erg fris....
In een van de kleine dorpjes hebben we gegeten. Onze gids had eten gekocht op de markt en bij een gezin in een van de bergdorpjes heeft ze dat in hun keukentje klaargemaakt.
Er werd wat hout verzameld en er werd een vuur gestookt. Daarop maakte de gids het eten. Heerlijk was dat. Zelf gemaakt eten in de bergen met goed uitzicht. Op de weg terug naar het hotel hebben we ontzettend genoten van de adembenemende uitzichten
Dit was onze mooiste dag in Vietnam.
Vanavond nemen we de nachttrein terug naar Hanoi waar we op kerstochtend aan komen.
Vanuit vietnam wensen we iedereen goede kerstdagen toe!
Warme groet
Andert en Usha
donderdag 23 december 2010
Sapa
We zijn nu in Sapa, het schitterende groene bergachtige noorden van Vietnam.
Woensdag hebben we eerst een bezoek gebracht aan de parfum pagoda.
Na een lange rit kwamen we bij de Yi Yen rivier. Per roeiboot hebben we een schitterende tocht over de rivier gemaakt. Dat dat echt heel mooi, zo rustig en zo prachtig uitzicht op de karst bergen. Na dik een uur kwamen we onder aan een berg.nog een uur laten stonden we boven. Bek en bek af we zijn 100 stijl om hoog geklautred. Pf ik had het niet meer. Andert was helemaal verbaasd dat ik het toch vol hield.
Boven aangekomen konden we met een kabel baan. Een schitterend uitzicht op de bergen. Andert vond de kabel baan een beetje eng, ik voor de verandering eens niet. Boven aan de kabelbaan moesten we weer 100 stijle onregelmatige treden om hoog. Daarna ben ik afgehaakt en Andert en de gids gingen verder.. maar ik heb niet veel gemist. De pagode viel tegen. Maar het uitzicht op 2000m hoogte was de moeite waard. De boottocht terug was weer relaxed.
Na het diner zijn we naar de trein gebracht. We zaten eerst in een overvolle wacht ruimte vol onfris ruikende vietnamezen die ook nog massaal hun schoenen uit hadden. We werden door het personeel uit de massa gehaald omdat we een luxe trein hadden en dus in de luxe wachtkamer mochten zitten. Dat was beter.
De trein was super leuk.we hadden een prive cabine met 2 bedden. Het was echt heel gezellig. Maar toen de trein ging rijden werd het minder prettig. De trein schokte heel erg. Soms zo erg dat we bijna uit ons bed rolden. En te horen aan de geluiden waren we niet de enige die ons vast moesten klampen af en toe. We konden er niet van slapen. Maar ineens rond middernacht vielen we beiden als een blok ik slaap. We hebben beiden super lekker geslapen. Tot 5:15 toen bonsde de conducteur net zo lang op de deur tot we open deden.
Heel brak zijn we uitgestapt. Omdat we in de laatste wagon zaten konden we zo naar de ingang van het station lopen waar de gids al klaar stond....in de regen! Het regende hard en het was erg mistig. Ondanks het slechte zicht dan +-50meter scheurde de chauffeur de bergen door. Stijl omhoog, langs diepe ravijnen.gelukkig konden we door de mist niet zien hoe diep het was :-(
Na een uur kwamen we in Sapa. Na het ontbijt duurde het nog wel lang voor we onze kamer in konden. We hebben tot 10uur geslapen. Toen hebben we in de stromende regen en met onze poncho aan een schitterende trekking gemaakt naar een van de berg volkeren. We zijn in een traditionele woning geweest, waar ze met zijn Op een gegeven moment werd het gelukkig droog. Omdat we helemaal verzuurde benen hadden hebben we aan de lunch even een rust pauze geknoopt. Eind van de middag zijn We weer op pad geweest. En ja hoor daar kwam de zon even tevoorschijn! 5 min later is het dan weer zo mistig dat je de overkant van de straat niet meer kunt zien.
We gaan nu eten. Morgen combineren we 2 trekkingen. De gids (onze tweede vrouwelijke tijdens deze reis)neemt eten mee wat ze onderweg in een van de kleine bergdorpjes voor ons gaat koken. Begin van de avond gaat de nachttrein naar Hanoi al weer! De tijd vliegt heel snel. Sapa is een van de hoogte punten van de reis, ondanks de regen en mist.
Groetjes vanuit een koud en mistig regenachtig sapa.
Woensdag hebben we eerst een bezoek gebracht aan de parfum pagoda.
Na een lange rit kwamen we bij de Yi Yen rivier. Per roeiboot hebben we een schitterende tocht over de rivier gemaakt. Dat dat echt heel mooi, zo rustig en zo prachtig uitzicht op de karst bergen. Na dik een uur kwamen we onder aan een berg.nog een uur laten stonden we boven. Bek en bek af we zijn 100 stijl om hoog geklautred. Pf ik had het niet meer. Andert was helemaal verbaasd dat ik het toch vol hield.
Boven aangekomen konden we met een kabel baan. Een schitterend uitzicht op de bergen. Andert vond de kabel baan een beetje eng, ik voor de verandering eens niet. Boven aan de kabelbaan moesten we weer 100 stijle onregelmatige treden om hoog. Daarna ben ik afgehaakt en Andert en de gids gingen verder.. maar ik heb niet veel gemist. De pagode viel tegen. Maar het uitzicht op 2000m hoogte was de moeite waard. De boottocht terug was weer relaxed.
Na het diner zijn we naar de trein gebracht. We zaten eerst in een overvolle wacht ruimte vol onfris ruikende vietnamezen die ook nog massaal hun schoenen uit hadden. We werden door het personeel uit de massa gehaald omdat we een luxe trein hadden en dus in de luxe wachtkamer mochten zitten. Dat was beter.
De trein was super leuk.we hadden een prive cabine met 2 bedden. Het was echt heel gezellig. Maar toen de trein ging rijden werd het minder prettig. De trein schokte heel erg. Soms zo erg dat we bijna uit ons bed rolden. En te horen aan de geluiden waren we niet de enige die ons vast moesten klampen af en toe. We konden er niet van slapen. Maar ineens rond middernacht vielen we beiden als een blok ik slaap. We hebben beiden super lekker geslapen. Tot 5:15 toen bonsde de conducteur net zo lang op de deur tot we open deden.
Heel brak zijn we uitgestapt. Omdat we in de laatste wagon zaten konden we zo naar de ingang van het station lopen waar de gids al klaar stond....in de regen! Het regende hard en het was erg mistig. Ondanks het slechte zicht dan +-50meter scheurde de chauffeur de bergen door. Stijl omhoog, langs diepe ravijnen.gelukkig konden we door de mist niet zien hoe diep het was :-(
Na een uur kwamen we in Sapa. Na het ontbijt duurde het nog wel lang voor we onze kamer in konden. We hebben tot 10uur geslapen. Toen hebben we in de stromende regen en met onze poncho aan een schitterende trekking gemaakt naar een van de berg volkeren. We zijn in een traditionele woning geweest, waar ze met zijn Op een gegeven moment werd het gelukkig droog. Omdat we helemaal verzuurde benen hadden hebben we aan de lunch even een rust pauze geknoopt. Eind van de middag zijn We weer op pad geweest. En ja hoor daar kwam de zon even tevoorschijn! 5 min later is het dan weer zo mistig dat je de overkant van de straat niet meer kunt zien.
We gaan nu eten. Morgen combineren we 2 trekkingen. De gids (onze tweede vrouwelijke tijdens deze reis)neemt eten mee wat ze onderweg in een van de kleine bergdorpjes voor ons gaat koken. Begin van de avond gaat de nachttrein naar Hanoi al weer! De tijd vliegt heel snel. Sapa is een van de hoogte punten van de reis, ondanks de regen en mist.
Groetjes vanuit een koud en mistig regenachtig sapa.
Sapa
We zijn nu in Sapa, het schitterende groene bergachtige noorden van Vietnam.
Woensdag hebben we eerst een bezoek gebracht aan de parfum pagoda.
Na een lange rit kwamen we bij de Yi Yen rivier. Per roeiboot hebben we een schitterende tocht over de rivier gemaakt. Dat dat echt heel mooi, zo rustig en zo prachtig uitzicht op de karst bergen. Na dik een uur kwamen we onder aan een berg.nog een uur laten stonden we boven. Bek en bek af we zijn 100 stijl om hoog geklautred. Pf ik had het niet meer. Andert was helemaal verbaasd dat ik het toch vol hield.
Boven aangekomen konden we met een kabel baan. Een schitterend uitzicht op de bergen. Andert vond de kabel baan een beetje eng, ik voor de verandering eens niet. Boven aan de kabelbaan moesten we weer 100 stijle onregelmatige treden om hoog. Daarna ben ik afgehaakt en Andert en de gids gingen verder.. maar ik heb niet veel gemist. De pagode viel tegen. Maar het uitzicht op 2000m hoogte was de moeite waard. De boottocht terug was weer relaxed.
Na het diner zijn we naar de trein gebracht. We zaten eerst in een overvolle wacht ruimte vol onfris ruikende vietnamezen die ook nog massaal hun schoenen uit hadden. We werden door het personeel uit de massa gehaald omdat we een luxe trein hadden en dus in de luxe wachtkamer mochten zitten. Dat was beter.
De trein was super leuk.we hadden een prive cabine met 2 bedden. Het was echt heel gezellig. Maar toen de trein ging rijden werd het minder prettig. De trein schokte heel erg. Soms zo erg dat we bijna uit ons bed rolden. En te horen aan de geluiden waren we niet de enige die ons vast moesten klampen af en toe. We konden er niet van slapen. Maar ineens rond middernacht vielen we beiden als een blok ik slaap. We hebben beiden super lekker geslapen. Tot 5:15 toen bonsde de conducteur net zo lang op de deur tot we open deden.
Heel brak zijn we uitgestapt. Omdat we in de laatste wagon zaten konden we zo naar de ingang van het station lopen waar de gids al klaar stond....in de regen! Het regende hard en het was erg mistig. Ondanks het slechte zicht dan +-50meter scheurde de chauffeur de bergen door. Stijl omhoog, langs diepe ravijnen.gelukkig konden we door de mist niet zien hoe diep het was :-(
Na een uur kwamen we in Sapa. Na het ontbijt duurde het nog wel lang voor we onze kamer in konden. We hebben tot 10uur geslapen. Toen hebben we in de stromende regen en met onze poncho aan een schitterende trekking gemaakt naar een van de berg volkeren. We zijn in een traditionele woning geweest, waar ze met zijn Op een gegeven moment werd het gelukkig droog. Omdat we helemaal verzuurde benen hadden hebben we aan de lunch even een rust pauze geknoopt. Eind van de middag zijn We weer op pad geweest. En ja hoor daar kwam de zon even tevoorschijn! 5 min later is het dan weer zo mistig dat je de overkant van de straat niet meer kunt zien.
We gaan nu eten. Morgen combineren we 2 trekkingen. De gids (onze tweede vrouwelijke tijdens deze reis)neemt eten mee wat ze onderweg in een van de kleine bergdorpjes voor ons gaat koken. Begin van de avond gaat de nachttrein naar Hanoi al weer! De tijd vliegt heel snel. Sapa is een van de hoogte punten van de reis, ondanks de regen en mist.
Groetjes vanuit een koud en mistig regenachtig sapa.
Woensdag hebben we eerst een bezoek gebracht aan de parfum pagoda.
Na een lange rit kwamen we bij de Yi Yen rivier. Per roeiboot hebben we een schitterende tocht over de rivier gemaakt. Dat dat echt heel mooi, zo rustig en zo prachtig uitzicht op de karst bergen. Na dik een uur kwamen we onder aan een berg.nog een uur laten stonden we boven. Bek en bek af we zijn 100 stijl om hoog geklautred. Pf ik had het niet meer. Andert was helemaal verbaasd dat ik het toch vol hield.
Boven aangekomen konden we met een kabel baan. Een schitterend uitzicht op de bergen. Andert vond de kabel baan een beetje eng, ik voor de verandering eens niet. Boven aan de kabelbaan moesten we weer 100 stijle onregelmatige treden om hoog. Daarna ben ik afgehaakt en Andert en de gids gingen verder.. maar ik heb niet veel gemist. De pagode viel tegen. Maar het uitzicht op 2000m hoogte was de moeite waard. De boottocht terug was weer relaxed.
Na het diner zijn we naar de trein gebracht. We zaten eerst in een overvolle wacht ruimte vol onfris ruikende vietnamezen die ook nog massaal hun schoenen uit hadden. We werden door het personeel uit de massa gehaald omdat we een luxe trein hadden en dus in de luxe wachtkamer mochten zitten. Dat was beter.
De trein was super leuk.we hadden een prive cabine met 2 bedden. Het was echt heel gezellig. Maar toen de trein ging rijden werd het minder prettig. De trein schokte heel erg. Soms zo erg dat we bijna uit ons bed rolden. En te horen aan de geluiden waren we niet de enige die ons vast moesten klampen af en toe. We konden er niet van slapen. Maar ineens rond middernacht vielen we beiden als een blok ik slaap. We hebben beiden super lekker geslapen. Tot 5:15 toen bonsde de conducteur net zo lang op de deur tot we open deden.
Heel brak zijn we uitgestapt. Omdat we in de laatste wagon zaten konden we zo naar de ingang van het station lopen waar de gids al klaar stond....in de regen! Het regende hard en het was erg mistig. Ondanks het slechte zicht dan +-50meter scheurde de chauffeur de bergen door. Stijl omhoog, langs diepe ravijnen.gelukkig konden we door de mist niet zien hoe diep het was :-(
Na een uur kwamen we in Sapa. Na het ontbijt duurde het nog wel lang voor we onze kamer in konden. We hebben tot 10uur geslapen. Toen hebben we in de stromende regen en met onze poncho aan een schitterende trekking gemaakt naar een van de berg volkeren. We zijn in een traditionele woning geweest, waar ze met zijn Op een gegeven moment werd het gelukkig droog. Omdat we helemaal verzuurde benen hadden hebben we aan de lunch even een rust pauze geknoopt. Eind van de middag zijn We weer op pad geweest. En ja hoor daar kwam de zon even tevoorschijn! 5 min later is het dan weer zo mistig dat je de overkant van de straat niet meer kunt zien.
We gaan nu eten. Morgen combineren we 2 trekkingen. De gids (onze tweede vrouwelijke tijdens deze reis)neemt eten mee wat ze onderweg in een van de kleine bergdorpjes voor ons gaat koken. Begin van de avond gaat de nachttrein naar Hanoi al weer! De tijd vliegt heel snel. Sapa is een van de hoogte punten van de reis, ondanks de regen en mist.
Groetjes vanuit een koud en mistig regenachtig sapa.
dinsdag 21 december 2010
Hanoi 2e keer
We zijn voor de 2e keer in Hanoi.
Afgelopen 48 uur waren heel leuk. Het begon met zeer slecht eten zondagavond. Het restaurant wat we zochten bestond niet meer, dus we zijn ergens anders op de gok heen gegaan, zeer slechte keus. We hadden beiden een pizza besteld. Niet te eten. Ik heb 's avonds maar even wat chocolade koekjes naar binnen gewerkt. Om half 9 stond de chauffeur klaar voor onze trip naar Halong Bay. een evenerverende rit met tientallen bijna ongelukken. Het verkeer is chaos. Op een gegeven moment haalde een vrachtwagen een scooter in, de vrachtwagen werd ingehaald door een busje en wij haalden dat busje dan weer in, dus de hele breedte van de weg wordt ingenomen door inhalende voertuigen en in de verte komt een tegemoet komende vrachtwagen angstaanjagend snel dichterbij....t is toch een wonder dat we heelduids over zijn gekomen. We hebben de chauffeur dan ook maar een leuke fooi gegeven.
Bij de kade in Halong Bay aangekomen voltrok zich daar een ware toeristen stoelendans. Honderdentoeristen staan op kade en worden met kleine bootjes naar de grote boten gebracht. Het is een gekroel van jewelste.
Wij werden op een kleine boot gezet met 6 toeristen en we moesten nog wachten op 25 mensen. Dus het zou flink druk worden de boot. Na een korte tocht kwamen we uit bij een grote boot. Daar kregen we onze hut toegewezen, eentje op het bovendek zodat we mooi uitzicht hadden. Het is werkeljk schitterende daar, duizenden van die rotseilanden die boven het water uitsteken. Omdat het regende en mistig was viel het uitzicht wel tegen, maar wat we zagen was wel heel mooi en het had iets mysterieus. We hebben deze tocht veel opgestrokken met een Australisch stel. Omdat de tafels ingedeeld waren per 4 hebben we steeds samen gegeten. Dat was heel erg gezellig. Nadat we vertokken kregen we een lunch aangeboden,
1e gang: garnalen, 2e gefrituurde krab, 3e gang inktvis, 4e gang, salade met vissaus, 5e gang, loempia, en tot slot de 6e gang fruit. (k vergeet 3 gangen want het waren in totaal 9 gangen) Ik heb erg weinig gegeten. De krab keek me zielig aan met de oogjes en het smaakte me dus zowieso al niet meer. Ik was blij met de 25 chocolade koekjes die ik onderweg gekocht had. Andert en de autstralische mensen hebben zich te goed gedaan aan alles was ik niet lustte, dus gelukkig zo werd het niet weggegooid.
Na de middag konden we een grote grot bezichtigen, omdat mijn knie al erg pijnlijk was leek het me niet verstandig de 220 treden te beklauteren naar de grot. Andert en de rest van de mensen op de boot gingen wel. Het was een zeer zware klim en het uitzicht was leuk, Andert is nu bezig met wat foto's.
Na de grot gingen we naar de hoogste berg in de baai. ook dit leek me veel te hoog, Andert, nog nahijgend van de vorige trip ging toch weer dappper naar boven. De treden hier zijn trouwens heel erg hoog dus je kunt hier alleen tree voor tree lopen, en dat was heel erg stijl en zwaar vond hij. Omdat het bewolkt en mistig was hadden we geen schitterende zonsondergang helaaaaaaas.
Het koelde snel af en terug op de boot hebben we snel een kop hete thee besteld (a 3,50euro per kop) Het diner werd geserveerd en wederom waren de australische mensen blij met mijn eten.
1e gang soep (lekker) 2, gang, gefrituurde garnalen (lekker) 3, inktvis (niet lekker) 4, salade met vissaus (erg niet lekker) 5 kreeft (niet lekker) dat arme beest werd levend gekookt, en toen met een grote tang aan stukken geknipt. 6 Kokkels/mosselen oid (niet lekker, leek wel rubber) 7 vis ( niet lekker, smaakte naar zand, 8 biefstuk met tauge (jammmie, ik mocht van Andert en de australiers hun portie joehoe)9 fruit.
na het eten dronken we een paar biertjes en wijntjes. Toen die op een gegeven moment werden geserveerd door bemanning in pyama's zijn we maar naar bed gegaan.
Andert heeft slecht geslapen helaas, ik als een blok. Om 7.30 was al het ontbijt. Na alle gangen van de vorige dag was dit toch summier broob met jam. Ik heb maar bananen gegeten als ontbijt. Na het ontbijt gingen we in een klein gammel bootje een grot bezoeken waar veel apen zaten, best grappig maar de regen maakte het er niet leuker op. Andert heeft nog wel leuke foto's gemaakt. De apen vochten om de bananen en af en toe viel er 1 in het water. Het was wel grappig om te zien dat de 2 aanwezige kinderen voor het eerst apen zagen. Tegen de middag kwamen we terug in de haven waar we afgewisseld werden voor de volgende horde toeristen. Echt heel erg toeristisch, we voelden ons er haast onprettig bij. Enige troost is dat de honderden boten zich maar in een klein gebied in de baai mogen begeven omdat het werelderfgoed van Unesco is.
We zijn in 3 uur weer terug gereden. Bij het pitstop restaurant en marmerwinkel hebben we onze ogen uitgekeken bij enorme marmeren beelden en fonteinen. Maar gewoon kijken, niet kopen.
We hebben gezellig gekletst met de chauffeur, hij was in Duitsland geweest en vond de autobahn schitteren, 215 had ie gereden. Hier in vietnam haal je de 115 niet eens.
Aangekomen in het hotel kregen we nu een mooie kamer. we hebben net super lekker gegeten, dat was wel een keer fijn omdat ik sinds zondagmiddag niet meer iets fatsoenlijks had gehad. We gaan zo slapen en morgen een lange dag voor de boeg. om 8.30 rijden we naar de Yi Ven River. 1,5 uur rijden, dan 1,5 uur op de boot naar de Parfume Pagoda (men zegt de mooiste van Vietnam) en dan weer terug, en om 20.00 uur op de trein naar Sapa, waar rond 4.30 uur aankomen donderdagochtend.
dan kunnen we even slapen, en dan s middags maken we een trekking door de bergen, de volgende dag ook en dan aan het einde van die 2e dag nemen we de nachttrein terug naar Hanoi.
We hebben erg veel zin om naar Sapa te gaan, we zijn heel benieuwd. Halong Bay vonden we schittende en op de boot was het heel relaxed en hopelijk is Sapa ook zo mooi. Onvoorstelbaar dat we over een paar dagen alweer naar huis gaan. We zien wel op tegen de sneeuw en de kou. Ik ga nog even een schipholtaxi bestellen om te zorgen dat we thuis komen maandag want zo te lezen op internet is de NS nog steeds het spoor compleet bijster.
xxx A & U
Afgelopen 48 uur waren heel leuk. Het begon met zeer slecht eten zondagavond. Het restaurant wat we zochten bestond niet meer, dus we zijn ergens anders op de gok heen gegaan, zeer slechte keus. We hadden beiden een pizza besteld. Niet te eten. Ik heb 's avonds maar even wat chocolade koekjes naar binnen gewerkt. Om half 9 stond de chauffeur klaar voor onze trip naar Halong Bay. een evenerverende rit met tientallen bijna ongelukken. Het verkeer is chaos. Op een gegeven moment haalde een vrachtwagen een scooter in, de vrachtwagen werd ingehaald door een busje en wij haalden dat busje dan weer in, dus de hele breedte van de weg wordt ingenomen door inhalende voertuigen en in de verte komt een tegemoet komende vrachtwagen angstaanjagend snel dichterbij....t is toch een wonder dat we heelduids over zijn gekomen. We hebben de chauffeur dan ook maar een leuke fooi gegeven.
Bij de kade in Halong Bay aangekomen voltrok zich daar een ware toeristen stoelendans. Honderdentoeristen staan op kade en worden met kleine bootjes naar de grote boten gebracht. Het is een gekroel van jewelste.
Wij werden op een kleine boot gezet met 6 toeristen en we moesten nog wachten op 25 mensen. Dus het zou flink druk worden de boot. Na een korte tocht kwamen we uit bij een grote boot. Daar kregen we onze hut toegewezen, eentje op het bovendek zodat we mooi uitzicht hadden. Het is werkeljk schitterende daar, duizenden van die rotseilanden die boven het water uitsteken. Omdat het regende en mistig was viel het uitzicht wel tegen, maar wat we zagen was wel heel mooi en het had iets mysterieus. We hebben deze tocht veel opgestrokken met een Australisch stel. Omdat de tafels ingedeeld waren per 4 hebben we steeds samen gegeten. Dat was heel erg gezellig. Nadat we vertokken kregen we een lunch aangeboden,
1e gang: garnalen, 2e gefrituurde krab, 3e gang inktvis, 4e gang, salade met vissaus, 5e gang, loempia, en tot slot de 6e gang fruit. (k vergeet 3 gangen want het waren in totaal 9 gangen) Ik heb erg weinig gegeten. De krab keek me zielig aan met de oogjes en het smaakte me dus zowieso al niet meer. Ik was blij met de 25 chocolade koekjes die ik onderweg gekocht had. Andert en de autstralische mensen hebben zich te goed gedaan aan alles was ik niet lustte, dus gelukkig zo werd het niet weggegooid.
Na de middag konden we een grote grot bezichtigen, omdat mijn knie al erg pijnlijk was leek het me niet verstandig de 220 treden te beklauteren naar de grot. Andert en de rest van de mensen op de boot gingen wel. Het was een zeer zware klim en het uitzicht was leuk, Andert is nu bezig met wat foto's.
Na de grot gingen we naar de hoogste berg in de baai. ook dit leek me veel te hoog, Andert, nog nahijgend van de vorige trip ging toch weer dappper naar boven. De treden hier zijn trouwens heel erg hoog dus je kunt hier alleen tree voor tree lopen, en dat was heel erg stijl en zwaar vond hij. Omdat het bewolkt en mistig was hadden we geen schitterende zonsondergang helaaaaaaas.
Het koelde snel af en terug op de boot hebben we snel een kop hete thee besteld (a 3,50euro per kop) Het diner werd geserveerd en wederom waren de australische mensen blij met mijn eten.
1e gang soep (lekker) 2, gang, gefrituurde garnalen (lekker) 3, inktvis (niet lekker) 4, salade met vissaus (erg niet lekker) 5 kreeft (niet lekker) dat arme beest werd levend gekookt, en toen met een grote tang aan stukken geknipt. 6 Kokkels/mosselen oid (niet lekker, leek wel rubber) 7 vis ( niet lekker, smaakte naar zand, 8 biefstuk met tauge (jammmie, ik mocht van Andert en de australiers hun portie joehoe)9 fruit.
na het eten dronken we een paar biertjes en wijntjes. Toen die op een gegeven moment werden geserveerd door bemanning in pyama's zijn we maar naar bed gegaan.
Andert heeft slecht geslapen helaas, ik als een blok. Om 7.30 was al het ontbijt. Na alle gangen van de vorige dag was dit toch summier broob met jam. Ik heb maar bananen gegeten als ontbijt. Na het ontbijt gingen we in een klein gammel bootje een grot bezoeken waar veel apen zaten, best grappig maar de regen maakte het er niet leuker op. Andert heeft nog wel leuke foto's gemaakt. De apen vochten om de bananen en af en toe viel er 1 in het water. Het was wel grappig om te zien dat de 2 aanwezige kinderen voor het eerst apen zagen. Tegen de middag kwamen we terug in de haven waar we afgewisseld werden voor de volgende horde toeristen. Echt heel erg toeristisch, we voelden ons er haast onprettig bij. Enige troost is dat de honderden boten zich maar in een klein gebied in de baai mogen begeven omdat het werelderfgoed van Unesco is.
We zijn in 3 uur weer terug gereden. Bij het pitstop restaurant en marmerwinkel hebben we onze ogen uitgekeken bij enorme marmeren beelden en fonteinen. Maar gewoon kijken, niet kopen.
We hebben gezellig gekletst met de chauffeur, hij was in Duitsland geweest en vond de autobahn schitteren, 215 had ie gereden. Hier in vietnam haal je de 115 niet eens.
Aangekomen in het hotel kregen we nu een mooie kamer. we hebben net super lekker gegeten, dat was wel een keer fijn omdat ik sinds zondagmiddag niet meer iets fatsoenlijks had gehad. We gaan zo slapen en morgen een lange dag voor de boeg. om 8.30 rijden we naar de Yi Ven River. 1,5 uur rijden, dan 1,5 uur op de boot naar de Parfume Pagoda (men zegt de mooiste van Vietnam) en dan weer terug, en om 20.00 uur op de trein naar Sapa, waar rond 4.30 uur aankomen donderdagochtend.
dan kunnen we even slapen, en dan s middags maken we een trekking door de bergen, de volgende dag ook en dan aan het einde van die 2e dag nemen we de nachttrein terug naar Hanoi.
We hebben erg veel zin om naar Sapa te gaan, we zijn heel benieuwd. Halong Bay vonden we schittende en op de boot was het heel relaxed en hopelijk is Sapa ook zo mooi. Onvoorstelbaar dat we over een paar dagen alweer naar huis gaan. We zien wel op tegen de sneeuw en de kou. Ik ga nog even een schipholtaxi bestellen om te zorgen dat we thuis komen maandag want zo te lezen op internet is de NS nog steeds het spoor compleet bijster.
xxx A & U
zondag 19 december 2010
Hanoi (1e keer)
Een hele goede zondagmorgen daa in nederland.
We zijn gisteren van Hue naar Hanoi gevlogen, een korte vlucht van 45min, in een vliegtuig vol met touristen. naast Andert zat een vietnamees die flink heeft lopen overgeven tijdens de vlucht... ( ik dacht dat ik last van vliegangst had)
In Hanoi aangekomen was er geen chauffeur voor ons te bekennen. We hebben meer dan een uur gewacht en wilden toen het vietnamese reisbureau bellen. Het nummer werkte niet maar zoals altijd kan namaste in nederland ons snel verder helpen, het telefoonnummer misste 2 cijfers, tja logisch dat het niet lukte. Toen we eindelijk iemand van het reisbureau aan de lijn hadden maar de vrouw ana de lijn kwam niet verder dan Olsman, we sorry. Ik kreeg niet duidelijk of er wel of geen chauffeur was, of nog zou komen.
Ondertussen liepen er nog andere gidsen van andere reisbureaus rond op zoek naar mhun touristen. 1 vrouwelijke gids kwam naar ons toe en vroeg naar mensen die bij ons op de vlucht zaten. Wij waren als laatste uit het vliegtuig gestapt dus die mensen hadden er al lang moeten zijn. Toen ons vietnamese reisbureau ons belde en we er weer niets van begrepen behalve Olsman sorry, Olsman sorry, hielp deze gids ons door het gesprek aan te nemen. Het bleek dat 'haar' touristen onze chaufeur hadden verteld dat ze ' ons' waren. Dus onze chauffeur was met de touristen van de vrouw op weg naar hun hotel. Deze vrouw was zo aardig om ons mee te nemen naar het hotel waar de andere gasten waren afgezet. We opgewacht door een zich excuserende chauffeur.
De chauffeurs/gidsen staan hier met naambordjes te wachten. Onze namen lijken totaal niet op Grant, dus ze vermoedden dat de mensen een gratis taxi wilden. En dat terwijl ze in het duurste hotel van Hanoi zitten voor 400euro per nacht, dan onze auto inpikken en 20 dollar taxi kosten te besparen.......
Maar de vrouw was zeer aardig en heeft veel verteld over Hanoi. Zo zie je maar weer, zo ontmoetten we een leuke Vietnamese vrouw. Ik had erg hoofdpijn dus we hebben eten op de kamer besteld en om 21.00 ben ik in slaap gevallen en 11 uur als een blok geslapen. Andert heeft minder goed geslapen en was behoorlijk brak.
De chauffeur en gids stonden om 9.15 klaar voor een leuke rit door hanoi.
We zijn eerst naar het Mausoleum van Ho Chi Minh geweest. Heel erg groot, we zijn niet naar binnen geweest, waar je hem opgebaard kunt zien liggen, daara hadden we niet zo'n behoefte aan. Daarna naar het huis op palen van Ho Chi Minh en bunker en naar het paleis van de president geweest. Daarna zijn we naar Temple of Literature geweest,eeuwen geleden hebben hier confusianen gestrudeerd, dat was mooi om te zien. Daarann hebben we het Etnologish Museum bezocht, over allerlei bevolkingsgroepen in Vietnam. Daarna hebben we gelunched in een restaurant vol touristen en nederlanders.
En omdat het zondag is zijn we naar de de grootste kerk geweest, st. Jozefs Cathedral, een hele mooie kerk. Hier gaan we volgende week met kerst ook weer heen om de speciale kerstdienst bij te wonen. Ze waren nu druk bezig om een ontzettend grote kerststal te bouwen.
Hierna zijn we naar het Hoa Kiem meer geweest, een mooi groot meer, met een tempel. Rond dit meer kun je gezellig lopen, zitten etc.
Overal in de stad zijn stelletjes die trouwen, we hebben er ongeveer 50 gezien. Het is een populaire tijd om te trouwen legde de receptioniste ons net uit.
vervolgens zijn er in een cyclotai gestapt. een bakje wat vorop de fiets zit. Andert in 1 en ik in 1. En zo zijn we een uur door the Old Quarter in Hanoi gefiets, door 2 oude mannen. Heeel traag maar wel heel erg leuk, zo zie je hoe hier in deze wijk geleefd wordt. Ik hoop dat Andert er nog leuke foto's van opzet.
We zijn nu heel erg moe, het was een pittige dag en de rit in de cyclo was vermoeiend vanwege het constante getoeter van auto's en scooters naast je. En het inademen van al die uitlaatgassen zorgt dat we allebei nu een zere keel en hese stem hebben.
We vinden Hanoi minder leuk dan Saigon, maar vandaag was zeker de moeite waard.
Morgen om 8.30 vertrekken we naar Halong Bay voor 1 nacht op de boot. Dinsdag komen we dan hier weer terug.
Onze kamer viel een beetje tegen, een heel klein raampje en dan een muur ervoor, eind van de week krijgen we er eentje met uitzicht. De mensen in dit hotel zijn ook erg vriendelijk en behulpzaam.
We gaan nu even relaxen op de kamer en straks naar een Indiaas restaurant.
Fijne dag daar!
xxx A&U
We zijn gisteren van Hue naar Hanoi gevlogen, een korte vlucht van 45min, in een vliegtuig vol met touristen. naast Andert zat een vietnamees die flink heeft lopen overgeven tijdens de vlucht... ( ik dacht dat ik last van vliegangst had)
In Hanoi aangekomen was er geen chauffeur voor ons te bekennen. We hebben meer dan een uur gewacht en wilden toen het vietnamese reisbureau bellen. Het nummer werkte niet maar zoals altijd kan namaste in nederland ons snel verder helpen, het telefoonnummer misste 2 cijfers, tja logisch dat het niet lukte. Toen we eindelijk iemand van het reisbureau aan de lijn hadden maar de vrouw ana de lijn kwam niet verder dan Olsman, we sorry. Ik kreeg niet duidelijk of er wel of geen chauffeur was, of nog zou komen.
Ondertussen liepen er nog andere gidsen van andere reisbureaus rond op zoek naar mhun touristen. 1 vrouwelijke gids kwam naar ons toe en vroeg naar mensen die bij ons op de vlucht zaten. Wij waren als laatste uit het vliegtuig gestapt dus die mensen hadden er al lang moeten zijn. Toen ons vietnamese reisbureau ons belde en we er weer niets van begrepen behalve Olsman sorry, Olsman sorry, hielp deze gids ons door het gesprek aan te nemen. Het bleek dat 'haar' touristen onze chaufeur hadden verteld dat ze ' ons' waren. Dus onze chauffeur was met de touristen van de vrouw op weg naar hun hotel. Deze vrouw was zo aardig om ons mee te nemen naar het hotel waar de andere gasten waren afgezet. We opgewacht door een zich excuserende chauffeur.
De chauffeurs/gidsen staan hier met naambordjes te wachten. Onze namen lijken totaal niet op Grant, dus ze vermoedden dat de mensen een gratis taxi wilden. En dat terwijl ze in het duurste hotel van Hanoi zitten voor 400euro per nacht, dan onze auto inpikken en 20 dollar taxi kosten te besparen.......
Maar de vrouw was zeer aardig en heeft veel verteld over Hanoi. Zo zie je maar weer, zo ontmoetten we een leuke Vietnamese vrouw. Ik had erg hoofdpijn dus we hebben eten op de kamer besteld en om 21.00 ben ik in slaap gevallen en 11 uur als een blok geslapen. Andert heeft minder goed geslapen en was behoorlijk brak.
De chauffeur en gids stonden om 9.15 klaar voor een leuke rit door hanoi.
We zijn eerst naar het Mausoleum van Ho Chi Minh geweest. Heel erg groot, we zijn niet naar binnen geweest, waar je hem opgebaard kunt zien liggen, daara hadden we niet zo'n behoefte aan. Daarna naar het huis op palen van Ho Chi Minh en bunker en naar het paleis van de president geweest. Daarna zijn we naar Temple of Literature geweest,eeuwen geleden hebben hier confusianen gestrudeerd, dat was mooi om te zien. Daarann hebben we het Etnologish Museum bezocht, over allerlei bevolkingsgroepen in Vietnam. Daarna hebben we gelunched in een restaurant vol touristen en nederlanders.
En omdat het zondag is zijn we naar de de grootste kerk geweest, st. Jozefs Cathedral, een hele mooie kerk. Hier gaan we volgende week met kerst ook weer heen om de speciale kerstdienst bij te wonen. Ze waren nu druk bezig om een ontzettend grote kerststal te bouwen.
Hierna zijn we naar het Hoa Kiem meer geweest, een mooi groot meer, met een tempel. Rond dit meer kun je gezellig lopen, zitten etc.
Overal in de stad zijn stelletjes die trouwen, we hebben er ongeveer 50 gezien. Het is een populaire tijd om te trouwen legde de receptioniste ons net uit.
vervolgens zijn er in een cyclotai gestapt. een bakje wat vorop de fiets zit. Andert in 1 en ik in 1. En zo zijn we een uur door the Old Quarter in Hanoi gefiets, door 2 oude mannen. Heeel traag maar wel heel erg leuk, zo zie je hoe hier in deze wijk geleefd wordt. Ik hoop dat Andert er nog leuke foto's van opzet.
We zijn nu heel erg moe, het was een pittige dag en de rit in de cyclo was vermoeiend vanwege het constante getoeter van auto's en scooters naast je. En het inademen van al die uitlaatgassen zorgt dat we allebei nu een zere keel en hese stem hebben.
We vinden Hanoi minder leuk dan Saigon, maar vandaag was zeker de moeite waard.
Morgen om 8.30 vertrekken we naar Halong Bay voor 1 nacht op de boot. Dinsdag komen we dan hier weer terug.
Onze kamer viel een beetje tegen, een heel klein raampje en dan een muur ervoor, eind van de week krijgen we er eentje met uitzicht. De mensen in dit hotel zijn ook erg vriendelijk en behulpzaam.
We gaan nu even relaxen op de kamer en straks naar een Indiaas restaurant.
Fijne dag daar!
xxx A&U
vrijdag 17 december 2010
Hallo Hue
Bibberdebibber in Hue
Na een paar heerlijke dagen in Hoi An, zijn we gisteren vertrokken naar Hue. Een mooie rit over de Hai Van pas, de wolken pas. Met schitterende uitzichten over de baai. Tenminste als het mooi weer is en dat was het gisteren zeker niet.
Sterkte nog, het hoosde toen we uit het hotel vertrokken. Van die plensbuien dat je in 10 seconden doorweekt bent. De mooie gezellige straatjes van Hoi An werden kolkende wateren. We reden de stad uit langs de MarbleMountains (marmerbergen) we hebben een stop gemaakt bij zo'n fabriek. Onwijs grote beelden worden daar uit grote blokken marmer gemaakt. Ook kleine dingen en al snel werden we naar de winkel gemanouvreerd. Zeer zeer duur. Ander had een leuk bootje van Marmer gezien. Maar ze wilden er 30 dollar voor hebben. Andert zei 5, en toen liepen ze beledigd weg. Toen we naar de auto liepen werd het verlaagd naar 25, 20, 15, en 10, maar Andert vond zelfs dat nog schandeljk duur. Dus geen marmeren bootje voor hem. De chauffeur vond het wel grappig dat we niet zoveel wilden betalen voor zo'n ielig bootje.
Tegen de tijd dat we de de kust bereikten en de bergen in reden waaide/stormde het zo hard dat de mensen van de weg werden geblazen. Bomen waaiden om en takken vlogen door de lucht.
In korte tijd klommen we vanaf de zee stijl omhoog met hellingen tussen de 9 en 19%. Best wel stijl, en soms leek het of we stil stonden. Her en der kwamen stukken rots naar beneden vallen op onze weg. Door het slechte weer was het zicht nauwelijks 40 meter. Er waren meerdere uitkijkpunten onderweg maar we zijn niet gestopt. Vanwege het slechte zicht was er toch niets te zien en ons nat laten regenen leek ons ook niet leuk. Aan de andere kant van de pas klaarde het iets op en konden we pal naast de weg de zee zien liggen, zo'n 500 meter onder ons. We kregen er bijna hoogtevrees van. Ondanks het slechte zicht had de chauffeur er flink de vaart in en 3,5 uur later stonden we in de stromende regen van Hue, 1,5 uur eerder doordat er weinig verkeer op de weg was (alleen auto's en vrachtwagens werden niet weggeblazen)geen tientallen scootertjes.
We hebben een heerlijke grote kamer met eigen pc/internet. Op zoek naar een restaurant hebben we allebei een poncho gekocht. Iedereen heeft hier een poncho aan. (paraplu werkt niet met de harde wind).
Is regen normaal saai en troosteloos, hier veranderen de straten in een kleurijke ponchoverzamelingen. Alle kleuren van de regenboog, met en zonder motief, met en zonder doorzichtige uitsparing voor over de voorlamp van de scooter. 1 en 2 persoonsponcho's echt grappig. De man die ons de poncho verkocht deed zijn best om ons niet uit te lachen, we zien er niet uit. Maar omdat iedereen er een heeft en iedereen er zo dorky bijloopt maakt het me niets uit.
We zijn gaan lunchen bij 'little Italy' nou de italiaanse smaak van de spagetti en de pizza was ver te zoeken dus we hebben de helft laten staan en hebben later maar wat bananen gegeten. Na de lunch hebben we gerelaxed en Andert is nog met foto's wezen pieren op de pc. We gingen dineren in een Frans restaurant, nou de biefstuk was niet doorheen te komen. Klompje kouwen was het dus, en voor de zekerheid een flinke slok sterke drank erachteraan om de beestjes te doden en toen maar weer wat bananen gegeten. Na het diner hebben we nog tv gekeken en zijn we optijd gaan slapen.
Vanmorgen hebben we een super ontbijt gehad. Brood en stokbrood was lekker en er was een soor van arretjescake of zo met mega veel chocolade met kokos. We hebben ons er flink mee volgegeten.
Om 9 uur stond onze gids klaar. Tot onze grote verrassing een vrouw. Vrouwtje moet ik zeggen want ik was een kop groter dan haar. We hebben een hele bijzondere begraafplaats/tombe bezocht van een van de keizers van Hue, Minh Mang. Het was nogal een eindje rijden maar toen we er waren begrepen we wel dat de keizer graag daar begraven wil de worden. Een bijzondere plek, heel mystiek met al dat water er omheen. Hopelijk kan Andert er nog wat foto's van opzetten.
Daarna zijn de naar de citadel van Hue gegaan. De citadel was de zetel van het keizerlijk bestuur over Vietnam. Het is een uitgestrekt complex van paleizen, tempels en musea van wel 10m2.
De gebouwen zijn zwaar beschadigd tijdens gevechten tussen de Fransen en de Vietcong in 1947 en nog eens in 1968 tijdens het zogeheten Tet Offensief van de Vietcong en de daarop volgende bombardementen door de Amerikanen. Vooral in de Verboden Stad werd erg beschadigd.In een filmpje werden digitale bewerkingen getoond waarin we een mooi beeld kregen van hoe het er uit zag en hoe men het na de restaratie wil hebben. Een mooi, groot en indrukwekkend complex.
Vanwege het miezerweer hebben we de fietstoch overgeslagen en zijn we per auto naar de Thien Mu pagoda gegaan. Ook mooi. Per boot zijn we terug naar de stad gegaan.
Op de boot werd weer geprobeerd om ons vanalles aan te smeren. Andert had zijn oog laten vallen op een grappig bootje. Net zo'n bootje als we gisteren in marmer hadden gezien. Ze wilden er 15 dollar voor hebben, Andert zei 5. Ze deed heel boos. Ik zei tegen Andert, het duurt nog wel even voor we er zijn, benieuwd hoeveel ze zakt. Gedurende de reis wilde ze heel langzaam zakken van 15 naar 14 naar 13. Toen de kade inzicht was en ze doorhad dat het 5 dollar of niets was ging ze toch akooord. Prima prijs zei onze gids. Dus Andert heeft zijn bootje nu.
We zijn wezen lunchen maar na de 2 teleurstellingen van gisteren was ook de lunch een teleurstelling. Het is wel vervelend dat je dan 3x iets eet wat echt niet lekker is. Hopelijk vanavond beter,we gaan hier vlakbij eten, de gids zei dat hollanders het daar vaak erg goed vinden, dus ik ben benieuwd wat wij er van vinden.
We waren behoorlijk verkleumd. Was het gisterochtend in Hoi An nog 32 graden hier in Hue is het 18 graden. Andert is net na de lunch in bed gekropen om warm te worden. Hij slaapt al behoorlijk lang. Ik ga zo even warm douchen/in bad om de kou een beetje uit mijn lijf te krijgen. Morgen ochtend gaan we er nog even opuit.
Morgenmiddag gaan we onze kofferspakken en aan het einde van de middag vliegen we naar de hoofdstad Hanoi. De tijd vliegt. Want maandag gaan we vanuit Hanoi naar Halong bay. Dinsdag weer terug naar Hanoi. Woensdagavond met de nachttrein naar Sapa en vrijdagavond met de nachttrein al weer terug naar Hanoi en dan zit het er op 3e kerstdag al weer op. Pff best snel. We genieten van elke dag gelukkig.
Hopelijk het eerst volgende nieuwe bericht vanuit Hanoi!
xxx A&U
Na een paar heerlijke dagen in Hoi An, zijn we gisteren vertrokken naar Hue. Een mooie rit over de Hai Van pas, de wolken pas. Met schitterende uitzichten over de baai. Tenminste als het mooi weer is en dat was het gisteren zeker niet.
Sterkte nog, het hoosde toen we uit het hotel vertrokken. Van die plensbuien dat je in 10 seconden doorweekt bent. De mooie gezellige straatjes van Hoi An werden kolkende wateren. We reden de stad uit langs de MarbleMountains (marmerbergen) we hebben een stop gemaakt bij zo'n fabriek. Onwijs grote beelden worden daar uit grote blokken marmer gemaakt. Ook kleine dingen en al snel werden we naar de winkel gemanouvreerd. Zeer zeer duur. Ander had een leuk bootje van Marmer gezien. Maar ze wilden er 30 dollar voor hebben. Andert zei 5, en toen liepen ze beledigd weg. Toen we naar de auto liepen werd het verlaagd naar 25, 20, 15, en 10, maar Andert vond zelfs dat nog schandeljk duur. Dus geen marmeren bootje voor hem. De chauffeur vond het wel grappig dat we niet zoveel wilden betalen voor zo'n ielig bootje.
Tegen de tijd dat we de de kust bereikten en de bergen in reden waaide/stormde het zo hard dat de mensen van de weg werden geblazen. Bomen waaiden om en takken vlogen door de lucht.
In korte tijd klommen we vanaf de zee stijl omhoog met hellingen tussen de 9 en 19%. Best wel stijl, en soms leek het of we stil stonden. Her en der kwamen stukken rots naar beneden vallen op onze weg. Door het slechte weer was het zicht nauwelijks 40 meter. Er waren meerdere uitkijkpunten onderweg maar we zijn niet gestopt. Vanwege het slechte zicht was er toch niets te zien en ons nat laten regenen leek ons ook niet leuk. Aan de andere kant van de pas klaarde het iets op en konden we pal naast de weg de zee zien liggen, zo'n 500 meter onder ons. We kregen er bijna hoogtevrees van. Ondanks het slechte zicht had de chauffeur er flink de vaart in en 3,5 uur later stonden we in de stromende regen van Hue, 1,5 uur eerder doordat er weinig verkeer op de weg was (alleen auto's en vrachtwagens werden niet weggeblazen)geen tientallen scootertjes.
We hebben een heerlijke grote kamer met eigen pc/internet. Op zoek naar een restaurant hebben we allebei een poncho gekocht. Iedereen heeft hier een poncho aan. (paraplu werkt niet met de harde wind).
Is regen normaal saai en troosteloos, hier veranderen de straten in een kleurijke ponchoverzamelingen. Alle kleuren van de regenboog, met en zonder motief, met en zonder doorzichtige uitsparing voor over de voorlamp van de scooter. 1 en 2 persoonsponcho's echt grappig. De man die ons de poncho verkocht deed zijn best om ons niet uit te lachen, we zien er niet uit. Maar omdat iedereen er een heeft en iedereen er zo dorky bijloopt maakt het me niets uit.
We zijn gaan lunchen bij 'little Italy' nou de italiaanse smaak van de spagetti en de pizza was ver te zoeken dus we hebben de helft laten staan en hebben later maar wat bananen gegeten. Na de lunch hebben we gerelaxed en Andert is nog met foto's wezen pieren op de pc. We gingen dineren in een Frans restaurant, nou de biefstuk was niet doorheen te komen. Klompje kouwen was het dus, en voor de zekerheid een flinke slok sterke drank erachteraan om de beestjes te doden en toen maar weer wat bananen gegeten. Na het diner hebben we nog tv gekeken en zijn we optijd gaan slapen.
Vanmorgen hebben we een super ontbijt gehad. Brood en stokbrood was lekker en er was een soor van arretjescake of zo met mega veel chocolade met kokos. We hebben ons er flink mee volgegeten.
Om 9 uur stond onze gids klaar. Tot onze grote verrassing een vrouw. Vrouwtje moet ik zeggen want ik was een kop groter dan haar. We hebben een hele bijzondere begraafplaats/tombe bezocht van een van de keizers van Hue, Minh Mang. Het was nogal een eindje rijden maar toen we er waren begrepen we wel dat de keizer graag daar begraven wil de worden. Een bijzondere plek, heel mystiek met al dat water er omheen. Hopelijk kan Andert er nog wat foto's van opzetten.
Daarna zijn de naar de citadel van Hue gegaan. De citadel was de zetel van het keizerlijk bestuur over Vietnam. Het is een uitgestrekt complex van paleizen, tempels en musea van wel 10m2.
De gebouwen zijn zwaar beschadigd tijdens gevechten tussen de Fransen en de Vietcong in 1947 en nog eens in 1968 tijdens het zogeheten Tet Offensief van de Vietcong en de daarop volgende bombardementen door de Amerikanen. Vooral in de Verboden Stad werd erg beschadigd.In een filmpje werden digitale bewerkingen getoond waarin we een mooi beeld kregen van hoe het er uit zag en hoe men het na de restaratie wil hebben. Een mooi, groot en indrukwekkend complex.
Vanwege het miezerweer hebben we de fietstoch overgeslagen en zijn we per auto naar de Thien Mu pagoda gegaan. Ook mooi. Per boot zijn we terug naar de stad gegaan.
Op de boot werd weer geprobeerd om ons vanalles aan te smeren. Andert had zijn oog laten vallen op een grappig bootje. Net zo'n bootje als we gisteren in marmer hadden gezien. Ze wilden er 15 dollar voor hebben, Andert zei 5. Ze deed heel boos. Ik zei tegen Andert, het duurt nog wel even voor we er zijn, benieuwd hoeveel ze zakt. Gedurende de reis wilde ze heel langzaam zakken van 15 naar 14 naar 13. Toen de kade inzicht was en ze doorhad dat het 5 dollar of niets was ging ze toch akooord. Prima prijs zei onze gids. Dus Andert heeft zijn bootje nu.
We zijn wezen lunchen maar na de 2 teleurstellingen van gisteren was ook de lunch een teleurstelling. Het is wel vervelend dat je dan 3x iets eet wat echt niet lekker is. Hopelijk vanavond beter,we gaan hier vlakbij eten, de gids zei dat hollanders het daar vaak erg goed vinden, dus ik ben benieuwd wat wij er van vinden.
We waren behoorlijk verkleumd. Was het gisterochtend in Hoi An nog 32 graden hier in Hue is het 18 graden. Andert is net na de lunch in bed gekropen om warm te worden. Hij slaapt al behoorlijk lang. Ik ga zo even warm douchen/in bad om de kou een beetje uit mijn lijf te krijgen. Morgen ochtend gaan we er nog even opuit.
Morgenmiddag gaan we onze kofferspakken en aan het einde van de middag vliegen we naar de hoofdstad Hanoi. De tijd vliegt. Want maandag gaan we vanuit Hanoi naar Halong bay. Dinsdag weer terug naar Hanoi. Woensdagavond met de nachttrein naar Sapa en vrijdagavond met de nachttrein al weer terug naar Hanoi en dan zit het er op 3e kerstdag al weer op. Pff best snel. We genieten van elke dag gelukkig.
Hopelijk het eerst volgende nieuwe bericht vanuit Hanoi!
xxx A&U
woensdag 15 december 2010
My Son
Vandaag was onze laatste dag in Hoi An. Gisteravond hebben we heerlijk gegeten in een italiaans restaurant. De fajita's, de loempia's pizza en lagasne waren helemaal te gek.
We waren vanwege de 5 uur sjouwen van die ochtend te moe om helemaal naar de standlaats van de shuttle bus te lopen.
De shuttle bus van het hotel komt helaas niet in het centrum, maar aan de rand. Hij stopt bij de winkel van de broer van de hoteleigenaar. Toen we de eeste keer de shuttle bus namen werden we ook gelijk daar de winkel in geloodsd en werd ons ook verteld dat we vooral niet in andere winkels moesten kopen om dat het daar heel duur was, haha nou daar trappen we niet in. De Winkel betaalt het hotel om ons daar af te zetten in de hoop daar wat te kopen maar wij zijn niet gek.
De dames van de shop waren een stuk minder aardig toen ze afgelopen dagen zagen dat we kleding hadden gekocht in een andere zaak.
Maar goed die zaak zit aan de andere kant van het centrum dan waar het restaurant zat en we waren te moe om daar heen te lopen. En we hebben dan ook met liefde 90 eurocent betaald voor een taxi direct naar het hotel.
Vanncht werden we wakker door een tropische stortbui. Dat is iets anders dan de regenbuien die we in nederland kennen.
Toen we opstonden was het heel erg broeierig, en nog maar 8 uur. Dat beloofde weinig goed. om 9.00 uur zweetten we ontzettend toen de gids en chauffeur ons kwamen halen. De gids adviseerder ons om onze hoeden mee te nemen.
Na een uur rijden kwamen we aan in My Son. Heet en niet echt super leuk. We hebben de ruines gezien en ik heb meer op een bankje in de schaduw gezeten dan rondgelopen in de brandende hitte. My Son ligt hoger, in de bergen in de jungle, vochtig heet en vol met reptielen. Overal hoorde je beetjes rondscharrelen. Allerlei hagedissen enzo. Ik durfde op een gegeven moment niet meer te kijken omdat ik bang was om een van de vele aanwezige slangen te zien.
Tegen 13.00 waren we weer in Hoi An, na de lunch hebben we een tour door oud Hoi An gemaakt. Leuk maar veel te heet.
We gaan nu eten in het Ligthouse restaurant van de nederlander. Eergisteren was dat super dus we hopen dat het vanavond een mooie afsluiting wordt van ons verblijf in Hoi An.
Groetjes daar en sorry voor het geklaag over de warmte. Te warm ik ook niet leuk meer namelijk.
Toedeloe en tot morgen vanuit Hue ( 5 uur rijden)
We waren vanwege de 5 uur sjouwen van die ochtend te moe om helemaal naar de standlaats van de shuttle bus te lopen.
De shuttle bus van het hotel komt helaas niet in het centrum, maar aan de rand. Hij stopt bij de winkel van de broer van de hoteleigenaar. Toen we de eeste keer de shuttle bus namen werden we ook gelijk daar de winkel in geloodsd en werd ons ook verteld dat we vooral niet in andere winkels moesten kopen om dat het daar heel duur was, haha nou daar trappen we niet in. De Winkel betaalt het hotel om ons daar af te zetten in de hoop daar wat te kopen maar wij zijn niet gek.
De dames van de shop waren een stuk minder aardig toen ze afgelopen dagen zagen dat we kleding hadden gekocht in een andere zaak.
Maar goed die zaak zit aan de andere kant van het centrum dan waar het restaurant zat en we waren te moe om daar heen te lopen. En we hebben dan ook met liefde 90 eurocent betaald voor een taxi direct naar het hotel.
Vanncht werden we wakker door een tropische stortbui. Dat is iets anders dan de regenbuien die we in nederland kennen.
Toen we opstonden was het heel erg broeierig, en nog maar 8 uur. Dat beloofde weinig goed. om 9.00 uur zweetten we ontzettend toen de gids en chauffeur ons kwamen halen. De gids adviseerder ons om onze hoeden mee te nemen.
Na een uur rijden kwamen we aan in My Son. Heet en niet echt super leuk. We hebben de ruines gezien en ik heb meer op een bankje in de schaduw gezeten dan rondgelopen in de brandende hitte. My Son ligt hoger, in de bergen in de jungle, vochtig heet en vol met reptielen. Overal hoorde je beetjes rondscharrelen. Allerlei hagedissen enzo. Ik durfde op een gegeven moment niet meer te kijken omdat ik bang was om een van de vele aanwezige slangen te zien.
Tegen 13.00 waren we weer in Hoi An, na de lunch hebben we een tour door oud Hoi An gemaakt. Leuk maar veel te heet.
We gaan nu eten in het Ligthouse restaurant van de nederlander. Eergisteren was dat super dus we hopen dat het vanavond een mooie afsluiting wordt van ons verblijf in Hoi An.
Groetjes daar en sorry voor het geklaag over de warmte. Te warm ik ook niet leuk meer namelijk.
Toedeloe en tot morgen vanuit Hue ( 5 uur rijden)
dinsdag 14 december 2010
Hoi van uit Hoi An
En ja daar zijn we weer!
Het duurde even sinds ons laatste bericht.
Andert zit weer fit en wel naast mij, en dat is een hele opluchting.
Hij heeft zich flink naar gevoeld maar het lijkt nu echt beter te gaan.
Zondag hebben we heerlijk uitgerust en maandag zijn we het stadje in gegaan. We hebben heerlijk rondgewandeld, overal en nergens een hapje en een drankje gedronken.
Dinsdag eigenlijk ook van het zelfde, heerlijk relaxed hier rondgelopen.
De mensen zijn hier erg vriendelijke, en niet opdringereig zoals in sommige andere landen.
Ze willen allemaal horen waar we vandaan komen, en als ik zeg Holland, dan kijken ze me aan zo van: ja tuurlijk. Dus ik zeg nu maar gelijk dat ik uit India kom, dat vinden ze heel er leuk op 1 of andere manier.
Gister aan het einde van de middag zijn we bij het water, waar vele bootjes liggen, op zoek gegaan naar een boot van een restaurant op het eiland bij Hoi An. Dit restaurant is van een Nedelander en zijn Vietnamese vrouw. Het staat goed aangeschreven dus we dachten: laten we het maar eens proberen. Op zoek naar de boot krijgen we van veel mensen de vraag of zij ons naar de overkant mogen bregen. Mensen met grote boten en kleine boten. Ook hele oude mensen met een kleinbootje zonder motor. Nou ik zou niet durven om die oude mensen mij naar de overkant te laten peddelen. Ik geef ze liever gewoon wat geld.
Op een gegeven moment hadden we de boot gevonden en klauterden we aan boord. Op dat soort momenten is het echt balen dat ik niet zo flexibel ben. Andert gaf me braaf een hand om te ondersteunen, maar ik trok hem bijna mee de plons in!
In het restaurant hadden we een schitterend uitzicht over Hoi An, jammer dat we de camera niet bij ons hadden. We hebben super lekker gegeten. Na het eten hebben we de taxi naar het hotel genomen. Onderweg hebben we gezellig gekletst met de chauffeur, en met andere chauffeurs toen Andert even moest pinnen onderweg.
De chauffeur vertelde dat hij diensten draait van 24 uur achter elkaar, best wel lang. Ik hoopte maar dat hij nog wel fit genoeg was om ons veilig en wel bij het hotel af te zetten.
We wilden eigenlijk ook wel een kookles doen bij het restaurant waar we aten, maar ze zaten helaas al vol.
Gelukkig hadden we al een ander alternatief, een fototour olv een fotograaf in/rond Hoi An op pad.
Vanmorgen zijn we om 4.40uur opgestaan en om 5 uur werden we opgepikt door de fotograaf en 2 andere touristen. We zijn richting de zee gereden. Het was nog donker en er was een mooie sterrenhemel te zien. Dat beloofde een mooie zonsopkomst. We stopten bij een opstapplaats voor een taxiboot. Hier konden we even afstemmen wie welke camera bij zich had. De vrouwlijke toerist wist niet hoe haar grote camera aan moest.... dus de introductie over fotografie duurde even.
De jongen had een superkleine compactcamera mee, dus hoefde geen uitleg.
Tegen de tijd dat de taxiboot ons naar een dorpje aan zee zou brengen werd het in eens mistig/bewolkt. Maar nee de zon hebben we niet gezien. Helaas geen mooie foto's van een zonsopkomst op zee :-(
De trip naar het dorpje was zeer de moeite waard. Toen we daar om 5.30 aankwamen kwamen net de vissersboten van zee om de vis uit te laden bij de kade. Er vlogen mensen op af om de vis al eerste en een zo goed mogelijke prijs te kopen. Een er leuk gezicht, de stank van al die zeedieren was wat minder.
Op een gegeven moment kwam er weer een grote boot aan vanaf zee en toen wenkte de fotograaf een man in een heel klein bootje. Wij mochten in dat bootje om de zien hoe deze boot de vis uitlaadde. Ook hier was in stappen niet echt handig. Het was leuk om te zien was er van deze grotere vissersboot geladen werd. Inktvissen, garalen, grote en kleine vissen, alen etc.
Andert werd steeds stiller en stiller en helaas kreeg hij weer last van zeeziekte. Ik zei heel stoer: van die weinige golven, maar even later voelde ik mij ook steeds weeiger voelen. Het uitstappen ging mede daardoor ook niet vlekkeloos en met natte schoenen was ik toch blij weer stevig op de grond te staan. Het was inmiddels 8 uur en we hadden alleen een halve banaan gegeten. geen wonder dat we ons er niet beter op begonnen te voelen.
We zijn het dorpje in gelopen, een authentiek vietnamees dorpje waar ze weinig toeristen zien. De fotograaf is de enige die toeristen meeneemt het dorpje in.
In een klein eet/drinkresturantje heben we vieze thee gedronken. Het zoontje van de eigenaar probeerde telkens onze camara's te pakken dus we zijn hem gauw gesmeerd. Vervolgens zijn we naar een huis gelopen waar een vrouw heerlijk geurende koekjes had gemaakt. Ze waren super lekker. De smaak kwam ons bekend voor en de fotograaf (fransman) zei: in holland noemen ze dit eierkoeken. En ja ze smaakten naar eierkoeken. Volgens andert roken ze naar rotte eierkoeken, en dat zei hij nadat ik ze opgegeten had, leuk is dat.
Daarna zijn we bij een bruwerij voor vissaus geweest. Vissaus is en Thailand, Cambodja en ook Vietnam een basis ingredient in bijna alle gerechten. Het is de zoutmaker, een soort van maggie. Maar ze gooien het over al door, zelfs als ze rijst komen dan is het vaak daar in gekookt. Het wordt gemaakt in grote bakken waar 1 op 1 vis en zout in gaat, dat blijft dan 6 maanden rotten en voila daar is de vissaus. Ik kan er niet tegen, van de geur moet ik al bijna overgeven, laat staan om bij zo'n huis naar binnen te gaan. Andert is wel wezen kijken.
We zijn nog even door het dorpje gelopen en op weg naar de taxiboot kwamen we langs een rijstveld waar ze rijst aan het oogsten waren. We mochten het rijstveld in, en de fotograaf zei dat we even op blote voeten moesten. Nou dat leek me dus geen goed plan. In rijstvelden leven ratten, en wie zijn er dol op ratten: Slangen. No way dat ik daar mij mijn blote voetjes door heen ga banjeren.Ik neem wel foto's vanaf de weg. Andert keek ook al niet blij en aangekomen bij het rijstveld hadden ze het water van het land laten lopen zodat we door de, weliswaar blubberige, rijstvelden konden lopen met schoenen aan.
Het was grappig om te zien hoe de rijst wordt geoogst en het gedorst wordt.
Na terugkomst op het vasteland zijn we al fietsend teruggereden naar Hoi An, een leuke en relaxte ervaring. Na het einde van de 5 uur durende tour, was het ontzettend heet, waren we kletsnat van het zweet, waren we moe van het vroege opstaan, maar wel heel blij met de super leuke ochtend.
Omdat het ontbijt hier niet lekker is hebben we in het dorp gegeten. Terug bij het hotel bij het zwembad neergeploft waar Andert nog lekker heeft gezwommen.
We gaan zo naar het dorp om te eten. Vanavond maar optijd naar bed om wat extra uren bij te slapen.
Morgen staat de gids om 9.00 uur op de stoep voor een bezoek aan de ruines van My Son en een stadswandeling door Hoi An. En dan gaan we overmorgen alweer weg.
Hoi An is een relaxed dorp waar het heerlijk toeven is.
Andert maakt nu naast mij een selectie van de honderden foto's die we vandaag gemaakt hebben. We kunnen nu niet alles erop zetten helaas.
Wij gaan zo italiaans eten. Na frans, indiaas, vietnamees is dat weer eens wat anders.
Groetjes allemaal!
Het duurde even sinds ons laatste bericht.
Andert zit weer fit en wel naast mij, en dat is een hele opluchting.
Hij heeft zich flink naar gevoeld maar het lijkt nu echt beter te gaan.
Zondag hebben we heerlijk uitgerust en maandag zijn we het stadje in gegaan. We hebben heerlijk rondgewandeld, overal en nergens een hapje en een drankje gedronken.
Dinsdag eigenlijk ook van het zelfde, heerlijk relaxed hier rondgelopen.
De mensen zijn hier erg vriendelijke, en niet opdringereig zoals in sommige andere landen.
Ze willen allemaal horen waar we vandaan komen, en als ik zeg Holland, dan kijken ze me aan zo van: ja tuurlijk. Dus ik zeg nu maar gelijk dat ik uit India kom, dat vinden ze heel er leuk op 1 of andere manier.
Gister aan het einde van de middag zijn we bij het water, waar vele bootjes liggen, op zoek gegaan naar een boot van een restaurant op het eiland bij Hoi An. Dit restaurant is van een Nedelander en zijn Vietnamese vrouw. Het staat goed aangeschreven dus we dachten: laten we het maar eens proberen. Op zoek naar de boot krijgen we van veel mensen de vraag of zij ons naar de overkant mogen bregen. Mensen met grote boten en kleine boten. Ook hele oude mensen met een kleinbootje zonder motor. Nou ik zou niet durven om die oude mensen mij naar de overkant te laten peddelen. Ik geef ze liever gewoon wat geld.
Op een gegeven moment hadden we de boot gevonden en klauterden we aan boord. Op dat soort momenten is het echt balen dat ik niet zo flexibel ben. Andert gaf me braaf een hand om te ondersteunen, maar ik trok hem bijna mee de plons in!
In het restaurant hadden we een schitterend uitzicht over Hoi An, jammer dat we de camera niet bij ons hadden. We hebben super lekker gegeten. Na het eten hebben we de taxi naar het hotel genomen. Onderweg hebben we gezellig gekletst met de chauffeur, en met andere chauffeurs toen Andert even moest pinnen onderweg.
De chauffeur vertelde dat hij diensten draait van 24 uur achter elkaar, best wel lang. Ik hoopte maar dat hij nog wel fit genoeg was om ons veilig en wel bij het hotel af te zetten.
We wilden eigenlijk ook wel een kookles doen bij het restaurant waar we aten, maar ze zaten helaas al vol.
Gelukkig hadden we al een ander alternatief, een fototour olv een fotograaf in/rond Hoi An op pad.
Vanmorgen zijn we om 4.40uur opgestaan en om 5 uur werden we opgepikt door de fotograaf en 2 andere touristen. We zijn richting de zee gereden. Het was nog donker en er was een mooie sterrenhemel te zien. Dat beloofde een mooie zonsopkomst. We stopten bij een opstapplaats voor een taxiboot. Hier konden we even afstemmen wie welke camera bij zich had. De vrouwlijke toerist wist niet hoe haar grote camera aan moest.... dus de introductie over fotografie duurde even.
De jongen had een superkleine compactcamera mee, dus hoefde geen uitleg.
Tegen de tijd dat de taxiboot ons naar een dorpje aan zee zou brengen werd het in eens mistig/bewolkt. Maar nee de zon hebben we niet gezien. Helaas geen mooie foto's van een zonsopkomst op zee :-(
De trip naar het dorpje was zeer de moeite waard. Toen we daar om 5.30 aankwamen kwamen net de vissersboten van zee om de vis uit te laden bij de kade. Er vlogen mensen op af om de vis al eerste en een zo goed mogelijke prijs te kopen. Een er leuk gezicht, de stank van al die zeedieren was wat minder.
Op een gegeven moment kwam er weer een grote boot aan vanaf zee en toen wenkte de fotograaf een man in een heel klein bootje. Wij mochten in dat bootje om de zien hoe deze boot de vis uitlaadde. Ook hier was in stappen niet echt handig. Het was leuk om te zien was er van deze grotere vissersboot geladen werd. Inktvissen, garalen, grote en kleine vissen, alen etc.
Andert werd steeds stiller en stiller en helaas kreeg hij weer last van zeeziekte. Ik zei heel stoer: van die weinige golven, maar even later voelde ik mij ook steeds weeiger voelen. Het uitstappen ging mede daardoor ook niet vlekkeloos en met natte schoenen was ik toch blij weer stevig op de grond te staan. Het was inmiddels 8 uur en we hadden alleen een halve banaan gegeten. geen wonder dat we ons er niet beter op begonnen te voelen.
We zijn het dorpje in gelopen, een authentiek vietnamees dorpje waar ze weinig toeristen zien. De fotograaf is de enige die toeristen meeneemt het dorpje in.
In een klein eet/drinkresturantje heben we vieze thee gedronken. Het zoontje van de eigenaar probeerde telkens onze camara's te pakken dus we zijn hem gauw gesmeerd. Vervolgens zijn we naar een huis gelopen waar een vrouw heerlijk geurende koekjes had gemaakt. Ze waren super lekker. De smaak kwam ons bekend voor en de fotograaf (fransman) zei: in holland noemen ze dit eierkoeken. En ja ze smaakten naar eierkoeken. Volgens andert roken ze naar rotte eierkoeken, en dat zei hij nadat ik ze opgegeten had, leuk is dat.
Daarna zijn we bij een bruwerij voor vissaus geweest. Vissaus is en Thailand, Cambodja en ook Vietnam een basis ingredient in bijna alle gerechten. Het is de zoutmaker, een soort van maggie. Maar ze gooien het over al door, zelfs als ze rijst komen dan is het vaak daar in gekookt. Het wordt gemaakt in grote bakken waar 1 op 1 vis en zout in gaat, dat blijft dan 6 maanden rotten en voila daar is de vissaus. Ik kan er niet tegen, van de geur moet ik al bijna overgeven, laat staan om bij zo'n huis naar binnen te gaan. Andert is wel wezen kijken.
We zijn nog even door het dorpje gelopen en op weg naar de taxiboot kwamen we langs een rijstveld waar ze rijst aan het oogsten waren. We mochten het rijstveld in, en de fotograaf zei dat we even op blote voeten moesten. Nou dat leek me dus geen goed plan. In rijstvelden leven ratten, en wie zijn er dol op ratten: Slangen. No way dat ik daar mij mijn blote voetjes door heen ga banjeren.Ik neem wel foto's vanaf de weg. Andert keek ook al niet blij en aangekomen bij het rijstveld hadden ze het water van het land laten lopen zodat we door de, weliswaar blubberige, rijstvelden konden lopen met schoenen aan.
Het was grappig om te zien hoe de rijst wordt geoogst en het gedorst wordt.
Na terugkomst op het vasteland zijn we al fietsend teruggereden naar Hoi An, een leuke en relaxte ervaring. Na het einde van de 5 uur durende tour, was het ontzettend heet, waren we kletsnat van het zweet, waren we moe van het vroege opstaan, maar wel heel blij met de super leuke ochtend.
Omdat het ontbijt hier niet lekker is hebben we in het dorp gegeten. Terug bij het hotel bij het zwembad neergeploft waar Andert nog lekker heeft gezwommen.
We gaan zo naar het dorp om te eten. Vanavond maar optijd naar bed om wat extra uren bij te slapen.
Morgen staat de gids om 9.00 uur op de stoep voor een bezoek aan de ruines van My Son en een stadswandeling door Hoi An. En dan gaan we overmorgen alweer weg.
Hoi An is een relaxed dorp waar het heerlijk toeven is.
Andert maakt nu naast mij een selectie van de honderden foto's die we vandaag gemaakt hebben. We kunnen nu niet alles erop zetten helaas.
Wij gaan zo italiaans eten. Na frans, indiaas, vietnamees is dat weer eens wat anders.
Groetjes allemaal!
zondag 12 december 2010
Hoi An
Daar zijn we weer.
Nu vanuit midden Vietnam. Zaterdagochtend zijn we naar het vliegvelg gebracht voor een korte vlucht naar DaNang en 40 min later waren we in Hoi An. Wat een verschil met Saigon. Vanuit het vliegtuig zaten we all schitterende heuvels/bergen. Op we naar Hoi An reden we langs een prachtige blauuwe zee. Erg mooi.
Ons hotel ligt niet aan zee, en niet in het centrum van het dorp. er gaat elk half uur een shuttel busje dus dat is prima. Het hotel is mooi, ik zal eens wat foto's maken. De kamer stinkt alleen naar vocht, dat is minder.
We vinden de mensen hier veel reaxter en vriendelijker dan in Saigong.
Gistermiddag zijn we gelijk naar het centrum gegaan. Hoi An staat vooral bekend om het kleding maken. We hebben onze ogen uitgekeken, elke straat heeft tientallen winkeltjes waar in de etalage schitterende voorbeelden staan van kleding die je op maat kunt maken. Jassen, tassen, broeken, rokken, blazers, overhemden, laarzen, pakken etc. De ene winkel nog mooier dan de andere.
Andere winkeltjes zie je niet erg veel. De shuttle bus stopt in het centrum bij de kledingwinkel van familie van de hotel eigenaar. Ze proberen ons steeds iets te verkopen. Goed koop zijn ze niet. dat was me al we opgevallen.
Het dorpje is erg gezellig en kneuterig. Gisteravond zag het er nog gezelliger uit met al de lichtjes.
Helaas ligt Andert nu ziek in bed. Gistermiddag in het dorp kreeg hij ineens erge buikpijn en diarree. we zijn toen terug gegaan naar het hotel en het leek weer beter te gaan. We hebben heerlijke curry gegeten in een indiaas restaurant. Tegen 24.00uur kreeg hij steeds meer buikpijn en op een gegeven moment was het echt heel erg. Hij is wel 20 keer naar de wc gerend echt heel erg sneu. Ik heb vanmorgen een boterham en banaan voor hem gehaald, en dat is er tot nu toe ingebleven.
Hij slaapt nu nog steeds hopelijk knapt hij in de loop van de dag iets op.
Ik ga aan het schitterende zwembad liggen, evt een filmpje kijken of een boek lezen.
Groetjes daar en hopelijk een volgend bericht met een fitte Andert
Nu vanuit midden Vietnam. Zaterdagochtend zijn we naar het vliegvelg gebracht voor een korte vlucht naar DaNang en 40 min later waren we in Hoi An. Wat een verschil met Saigon. Vanuit het vliegtuig zaten we all schitterende heuvels/bergen. Op we naar Hoi An reden we langs een prachtige blauuwe zee. Erg mooi.
Ons hotel ligt niet aan zee, en niet in het centrum van het dorp. er gaat elk half uur een shuttel busje dus dat is prima. Het hotel is mooi, ik zal eens wat foto's maken. De kamer stinkt alleen naar vocht, dat is minder.
We vinden de mensen hier veel reaxter en vriendelijker dan in Saigong.
Gistermiddag zijn we gelijk naar het centrum gegaan. Hoi An staat vooral bekend om het kleding maken. We hebben onze ogen uitgekeken, elke straat heeft tientallen winkeltjes waar in de etalage schitterende voorbeelden staan van kleding die je op maat kunt maken. Jassen, tassen, broeken, rokken, blazers, overhemden, laarzen, pakken etc. De ene winkel nog mooier dan de andere.
Andere winkeltjes zie je niet erg veel. De shuttle bus stopt in het centrum bij de kledingwinkel van familie van de hotel eigenaar. Ze proberen ons steeds iets te verkopen. Goed koop zijn ze niet. dat was me al we opgevallen.
Het dorpje is erg gezellig en kneuterig. Gisteravond zag het er nog gezelliger uit met al de lichtjes.
Helaas ligt Andert nu ziek in bed. Gistermiddag in het dorp kreeg hij ineens erge buikpijn en diarree. we zijn toen terug gegaan naar het hotel en het leek weer beter te gaan. We hebben heerlijke curry gegeten in een indiaas restaurant. Tegen 24.00uur kreeg hij steeds meer buikpijn en op een gegeven moment was het echt heel erg. Hij is wel 20 keer naar de wc gerend echt heel erg sneu. Ik heb vanmorgen een boterham en banaan voor hem gehaald, en dat is er tot nu toe ingebleven.
Hij slaapt nu nog steeds hopelijk knapt hij in de loop van de dag iets op.
Ik ga aan het schitterende zwembad liggen, evt een filmpje kijken of een boek lezen.
Groetjes daar en hopelijk een volgend bericht met een fitte Andert
vrijdag 10 december 2010
Terug in Saigon
We zijn weer terug in Saigon.
We zijn vanmorgen al vroeg uit bed gegaan. Het was een erg rumoerig hotel met veel lawaaierige gasten. Onze oordoppen kwamen dan ook erg goed van pas, een van de belangrijkste dingen in onze koffer.
We hebben ontbeten en het was net 7.30 en we zaten al op de boot naar de drijvende markt. Zo kort na het ontbijt het water op zorgde bij ons beiden voor een drijvende maag inhoud. Gelukkig hebben we alles binnen weten te houden.
De drijvende markt was leuk om te zien. Heel veel boten, groot en klein, proberen hun koopwaren te slijten. Deze worden vervolgens door de kopers veelal naar andere kleinere markten verscheept.
Er worden grote watermeloenen en annanassen rond gegooid en we waren verbaasd dat dat zo soepel ging. Bij dichte boten werd de lading door de kleine patrijspoortraampjes naar binnen gebonjourd. Erg grappig om te zien. We zaten eigenijk te wachten tot er zulke groten koopwaren langskwamen die dan vast zouden blijven zitten, maar nee, helaas niet.
Na een tijdje zijn we naar een boerderij gevaren waar de thee en fruit kregen. Het as een boerderij waar ze beesten houden voor de verkoop. Maar het was zo vreselijk sneu om te zien. Dieren zoals apen, stekelvarkens, krokodillen in onwijs kleine hokken. Focker heeft zelfs nog een grotere kooi!
Er zaten ook weer groter slangen, cobra's en phytons, zo dik als (Andert's) bovenbeen. bah. Daarnaast zater de krokodillen en kikkers. De kikkers werden gekweekt als voer voor de slangen.
De mensen van de boerderij hadden het wel door dat we het niet zo leuk vonden.
Vervolgens zijn we weer terug gevaren naar het hotel. Het was heerlijk om zo relaxed te varen op de boot. We dommelden soms heerlijk weg.
Na de boottrip zijn we weer richting Saigon gereden. Een 4 uur durende trip over veel opgebroken wegen. Een zeer vermoeiende rit. De chauffeur had een zeer vermoeiende rijstijl. Onderweg hebben we gegeten in een groot restaurant waar veel touristen komen onderweg van en naar de mekong te eten.
We kregen een tafel vol met 8 verschillende gerechten. Ik luste er helaas maar 1 van, de loempia's. Andert vond de andere wel lekker, de een minder dan de andere. De inktvis vond hij lekker, ik durfde niet omdat ik bang was dat de tentakels vast zouden blijven hangen in mijn keel of zo brrr.
Er waren allerlei aquaria waar ze je eigen aal, meerval, krab, vis of slang uit kon kiezen. Gelukkig had onze gids voor ons aangegeven dat we geen van allen wilden proberen.
Na een paar hapjes zijn we snel weer opweg naar Saigon gegaan. Gaar gehost en gehobbeld kwamen we aan en hebben we afscheid genomen van onze gids. We zijn op bed neergeploft, blij om bij te komen van alle gehos en geklots.
Even later werden we gebeld dat de gids nog weer beneden was. Hij had nog een kado voor ons namens de reisorganisatie. Een erg mooie sieradendoos. Als inspiratie zijn we nog maar even weer wezen neuzen voor souvenirs. We wilden naar het postkantoor, daar waren veel leuke en goedkope souvenirs. Het grote postkantoor is een attractie op zich, daar waren we al eerder geweest. Naast de postoffice zit een kleine versie van de Notre Dame, ook een belangrijke toeristische attractie. Maar nee hoor de taxi chauffeur begreep ons niet. Aangezien we geen plattegrond bij ons hadden liep de hotelbewaking naar de hotelreceptie en hij mocht even vertalen waar we nu precies heen wilden. Ach ja zo komen we er wel, haast hebben we we toch niet. Daar aangekomen was het gezellig druk en konden we de laatste souvenirs kopen.
Omdat we een tip hadden gehad dat in Saigon de souvernirs nogal goedkoper waren dan in onze laatste bestemming de hoofdstad Hanoi, hoopt Andert dat ik dan na vandaag niets meer koop.....
Morgen gaan we naar Hoi An, we hopen daar na de middag aan te komen na een korte binnenlandse vlucht. We zijn benieuwd hoe het daar is, in ieder geval een beetje koeler.
Hopelijk tot morgen vanuit een koeler Hoi An!
We zijn vanmorgen al vroeg uit bed gegaan. Het was een erg rumoerig hotel met veel lawaaierige gasten. Onze oordoppen kwamen dan ook erg goed van pas, een van de belangrijkste dingen in onze koffer.
We hebben ontbeten en het was net 7.30 en we zaten al op de boot naar de drijvende markt. Zo kort na het ontbijt het water op zorgde bij ons beiden voor een drijvende maag inhoud. Gelukkig hebben we alles binnen weten te houden.
De drijvende markt was leuk om te zien. Heel veel boten, groot en klein, proberen hun koopwaren te slijten. Deze worden vervolgens door de kopers veelal naar andere kleinere markten verscheept.
Er worden grote watermeloenen en annanassen rond gegooid en we waren verbaasd dat dat zo soepel ging. Bij dichte boten werd de lading door de kleine patrijspoortraampjes naar binnen gebonjourd. Erg grappig om te zien. We zaten eigenijk te wachten tot er zulke groten koopwaren langskwamen die dan vast zouden blijven zitten, maar nee, helaas niet.
Na een tijdje zijn we naar een boerderij gevaren waar de thee en fruit kregen. Het as een boerderij waar ze beesten houden voor de verkoop. Maar het was zo vreselijk sneu om te zien. Dieren zoals apen, stekelvarkens, krokodillen in onwijs kleine hokken. Focker heeft zelfs nog een grotere kooi!
Er zaten ook weer groter slangen, cobra's en phytons, zo dik als (Andert's) bovenbeen. bah. Daarnaast zater de krokodillen en kikkers. De kikkers werden gekweekt als voer voor de slangen.
De mensen van de boerderij hadden het wel door dat we het niet zo leuk vonden.
Vervolgens zijn we weer terug gevaren naar het hotel. Het was heerlijk om zo relaxed te varen op de boot. We dommelden soms heerlijk weg.
Na de boottrip zijn we weer richting Saigon gereden. Een 4 uur durende trip over veel opgebroken wegen. Een zeer vermoeiende rit. De chauffeur had een zeer vermoeiende rijstijl. Onderweg hebben we gegeten in een groot restaurant waar veel touristen komen onderweg van en naar de mekong te eten.
We kregen een tafel vol met 8 verschillende gerechten. Ik luste er helaas maar 1 van, de loempia's. Andert vond de andere wel lekker, de een minder dan de andere. De inktvis vond hij lekker, ik durfde niet omdat ik bang was dat de tentakels vast zouden blijven hangen in mijn keel of zo brrr.
Er waren allerlei aquaria waar ze je eigen aal, meerval, krab, vis of slang uit kon kiezen. Gelukkig had onze gids voor ons aangegeven dat we geen van allen wilden proberen.
Na een paar hapjes zijn we snel weer opweg naar Saigon gegaan. Gaar gehost en gehobbeld kwamen we aan en hebben we afscheid genomen van onze gids. We zijn op bed neergeploft, blij om bij te komen van alle gehos en geklots.
Even later werden we gebeld dat de gids nog weer beneden was. Hij had nog een kado voor ons namens de reisorganisatie. Een erg mooie sieradendoos. Als inspiratie zijn we nog maar even weer wezen neuzen voor souvenirs. We wilden naar het postkantoor, daar waren veel leuke en goedkope souvenirs. Het grote postkantoor is een attractie op zich, daar waren we al eerder geweest. Naast de postoffice zit een kleine versie van de Notre Dame, ook een belangrijke toeristische attractie. Maar nee hoor de taxi chauffeur begreep ons niet. Aangezien we geen plattegrond bij ons hadden liep de hotelbewaking naar de hotelreceptie en hij mocht even vertalen waar we nu precies heen wilden. Ach ja zo komen we er wel, haast hebben we we toch niet. Daar aangekomen was het gezellig druk en konden we de laatste souvenirs kopen.
Omdat we een tip hadden gehad dat in Saigon de souvernirs nogal goedkoper waren dan in onze laatste bestemming de hoofdstad Hanoi, hoopt Andert dat ik dan na vandaag niets meer koop.....
Morgen gaan we naar Hoi An, we hopen daar na de middag aan te komen na een korte binnenlandse vlucht. We zijn benieuwd hoe het daar is, in ieder geval een beetje koeler.
Hopelijk tot morgen vanuit een koeler Hoi An!
donderdag 9 december 2010
De Mekong Delta
Water water water, we zijn in ....de Mekong Delta.
Kilometers water. Niet normaal hoeveel water hier rond stroomt.
We hebben op stukken gevaren waar het water meer dan 4 kilometer breed is.
Lijkt wel een groot meer/zee. En dan noemen ze het nu laag water.
Gisteravond hebben we na opnieuw een shop ronde over de markt opnieuw gezellig gegrilled bij het leuke restaurant, Andert was helemaal in zijn sas zo te grillen en te doen. Hier ook weer hele garnalen met alles er nog op en er aan, Andert heeft ze mooi gepeld. De biefstuk met kaas erin was zo lekker! We hebben er uren gezeten, erg lekker en gezellig.
Vanmorgen zijn we al vroeg vertrokken om naar de mekong delta af te reizen.
De chauffeur reed net zo schokkend als gisteren, maar nu waren we voorbereid, we hadden pillen tegen wagenziekte genomen ;-)
De velden in Vietnam waren schitterend groen. Overal zagen we graftombes in de rijstvelden, later zagen we dit ook in dorpjes, dat schijnt normaal te zijn om in je eigen tuin een graftombe te plaatsen.
Na een uur waren we eindelijk de stad uit en na 2 uur waren we bij Cai Be, daar zijn we aanboord gegaan van een leuke boot. We hebben daar rondgevaren en op verschillende plekken uitgestapt om Vietnamese bezigheden te bewonderen. Zie foto's, Zoals rijstkoeken, gepofte rijst, cocossnoep en slangewijn maken (ik dacht dat 1 slang in een pot al eng was, nou 12 in 1 pot is nog naarder om te zien). We mochten ook nog even met de huispython op de foto. Nou ik heb vriendelijk bedankt. Andert was wel benieuwd naar de slang maar is niet dichtbij gekomen. Dit geel zwarte loeder was een meter of 3, dus nog langer dan onze auto.
Het varen was leuk, af en toe vergingen we van de stank, zeker toen we langs een fabriek vaarden waar ze vissaus maken, ik moest bijna overgeven. Maar de boottocht was zeker de moeite waard. Op de drijvende markt hebben de boten een spies op hun boot met daarop bijv een ananas of zak met wortelen, zo kan iedereen van ver zien wat diegene te koop heeft.
We zijn ook nog in een traditioneel Mekong huis geweest, erg mooi om te zien, Andert zit nu naast mij, ik hoop dat hij er 1 foto van op zal zetten.
We zijn onderweg bij een restaurant in een van de vele kanalen wezen eten. Niet te geloven wat onsmakelijk zeg. We hebben ons alleen beperkt tot de droge rijst, de rest was niet te eten, of zag er zo onsmakelijk uit dat we het niet aan durfden te raken. Bah. We waren er uren misselijk van.
Toen we eind van de middag aankwamen in Can Tho zijn we eerst even gaan liggen omdat we zo naar waren.
Het hotel is aftands zoals Andert het netjes noemt. We praten hier wat voorzichtiger want het hotel zit vol met nederlanders, op dit moment staat er een groep naast mij te praten. Ze weten niet dat wij alles kunnen volgen....
Maar goed, het hotel, dat mag wel eens opgeknapt worden, dan zou het een schitterend hotel zijn. Maar de wc, bedden en handdoeken lijken schoon, dat is belangrijk.
We zijn net naar een restaurant gegaan. Dit hotel heeft er ook een maar de gids advieerde dringend om elders heen te gaan. Hier zit ook niemand te eten dus dat zal er een voor teken zijn. We zijn naar een restaurant gegaan wat omgeven is door overdekte: marktkramen. Na een paar (ja echt een paar) dingen te kopen zijn we naar het restaurant gegegaan. Het restaurant ligt pal aan de Mekong en we hebben op de pier gegeten. 1 meter boven het water. Stinkend water, gelukkig rook de biefstuk zo lekker dat we tijdens het eten weinig last hadden van de stank.
Hoewel we in het hotel kaartjes kregen voor gratis drankjes en gratis sauna gaan we op tijd naar bed, we zijn best erg moe. en om 7.30 vertekken we voor een nieuwe bootrip. Aan het einde van de dag komen we weer aan in Saigon waar we nog 1x kunnen grillen in het grill restaurant. (als Andert dat wil natuurlijk).
Zaterdag vliegen we naar Hoi An in midden Vietnam. Daar hebben we ook erg veel zin in, ook omdat het daar minder heet is, zo'n 25 graden.
Pff ik zit gewoon te staren naar het scherm zo moe ben ik.
Alvast weltrusten daar en tegen de tijd dat jullie weer wakker worden varen wij over de wateren van de Mekong.
Groetjesssss
Kilometers water. Niet normaal hoeveel water hier rond stroomt.
We hebben op stukken gevaren waar het water meer dan 4 kilometer breed is.
Lijkt wel een groot meer/zee. En dan noemen ze het nu laag water.
Gisteravond hebben we na opnieuw een shop ronde over de markt opnieuw gezellig gegrilled bij het leuke restaurant, Andert was helemaal in zijn sas zo te grillen en te doen. Hier ook weer hele garnalen met alles er nog op en er aan, Andert heeft ze mooi gepeld. De biefstuk met kaas erin was zo lekker! We hebben er uren gezeten, erg lekker en gezellig.
Vanmorgen zijn we al vroeg vertrokken om naar de mekong delta af te reizen.
De chauffeur reed net zo schokkend als gisteren, maar nu waren we voorbereid, we hadden pillen tegen wagenziekte genomen ;-)
De velden in Vietnam waren schitterend groen. Overal zagen we graftombes in de rijstvelden, later zagen we dit ook in dorpjes, dat schijnt normaal te zijn om in je eigen tuin een graftombe te plaatsen.
Na een uur waren we eindelijk de stad uit en na 2 uur waren we bij Cai Be, daar zijn we aanboord gegaan van een leuke boot. We hebben daar rondgevaren en op verschillende plekken uitgestapt om Vietnamese bezigheden te bewonderen. Zie foto's, Zoals rijstkoeken, gepofte rijst, cocossnoep en slangewijn maken (ik dacht dat 1 slang in een pot al eng was, nou 12 in 1 pot is nog naarder om te zien). We mochten ook nog even met de huispython op de foto. Nou ik heb vriendelijk bedankt. Andert was wel benieuwd naar de slang maar is niet dichtbij gekomen. Dit geel zwarte loeder was een meter of 3, dus nog langer dan onze auto.
Het varen was leuk, af en toe vergingen we van de stank, zeker toen we langs een fabriek vaarden waar ze vissaus maken, ik moest bijna overgeven. Maar de boottocht was zeker de moeite waard. Op de drijvende markt hebben de boten een spies op hun boot met daarop bijv een ananas of zak met wortelen, zo kan iedereen van ver zien wat diegene te koop heeft.
We zijn ook nog in een traditioneel Mekong huis geweest, erg mooi om te zien, Andert zit nu naast mij, ik hoop dat hij er 1 foto van op zal zetten.
We zijn onderweg bij een restaurant in een van de vele kanalen wezen eten. Niet te geloven wat onsmakelijk zeg. We hebben ons alleen beperkt tot de droge rijst, de rest was niet te eten, of zag er zo onsmakelijk uit dat we het niet aan durfden te raken. Bah. We waren er uren misselijk van.
Toen we eind van de middag aankwamen in Can Tho zijn we eerst even gaan liggen omdat we zo naar waren.
Het hotel is aftands zoals Andert het netjes noemt. We praten hier wat voorzichtiger want het hotel zit vol met nederlanders, op dit moment staat er een groep naast mij te praten. Ze weten niet dat wij alles kunnen volgen....
Maar goed, het hotel, dat mag wel eens opgeknapt worden, dan zou het een schitterend hotel zijn. Maar de wc, bedden en handdoeken lijken schoon, dat is belangrijk.
We zijn net naar een restaurant gegaan. Dit hotel heeft er ook een maar de gids advieerde dringend om elders heen te gaan. Hier zit ook niemand te eten dus dat zal er een voor teken zijn. We zijn naar een restaurant gegaan wat omgeven is door overdekte: marktkramen. Na een paar (ja echt een paar) dingen te kopen zijn we naar het restaurant gegegaan. Het restaurant ligt pal aan de Mekong en we hebben op de pier gegeten. 1 meter boven het water. Stinkend water, gelukkig rook de biefstuk zo lekker dat we tijdens het eten weinig last hadden van de stank.
Hoewel we in het hotel kaartjes kregen voor gratis drankjes en gratis sauna gaan we op tijd naar bed, we zijn best erg moe. en om 7.30 vertekken we voor een nieuwe bootrip. Aan het einde van de dag komen we weer aan in Saigon waar we nog 1x kunnen grillen in het grill restaurant. (als Andert dat wil natuurlijk).
Zaterdag vliegen we naar Hoi An in midden Vietnam. Daar hebben we ook erg veel zin in, ook omdat het daar minder heet is, zo'n 25 graden.
Pff ik zit gewoon te staren naar het scherm zo moe ben ik.
Alvast weltrusten daar en tegen de tijd dat jullie weer wakker worden varen wij over de wateren van de Mekong.
Groetjesssss
woensdag 8 december 2010
Cu Chi Tunnels
Goedemorgen nederland,
Daar zijn we weer. Na onze siesta hebben we gistermiddag de Ben Than Market bezocht, een hele grote overdekte markt, hier net om de hoek bij het hotel.
Leuk! We hebben heel veel leuke sounvenirs gezien en een paar gekocht. We hadden een te kleine tas mee, dus helaas moeten we dus vandaag nog een keer weer heen.
Er was vanalles te vinden ook veel etenswaren, levend of net gevild enzo dus het stonk er ook verschrikkelijk.
Stond ik net bij een paar leuke sjaals te kijken staar ik ineens in een paar slangeogen. *%^%#$ verkopen ze ook slangewijn, een slang in een pot wijn, schijnt lekker te zijn, maar tjonge ik schrok me rot. En die slang had ook nog een schorpioen in zijn bek. Nou je moet er maar van houden. Ik heb de rest van de markt angstvallig uitgekeken naar andere (levende) of ingewekte slangen.
Het afdingen was weer een hele kunst en toch betaal je teveel. Na de markt hebben we een taxi genomen naar een restaurant, t zat bijna om de hoek dus na 500 meter en 0,25 cent waren we snel ter plaatse.
Ik heb lekker biefstuk gegeten, Andert vond zijn gerecht niet mega lekker. (weet niet meer wat het was) We zijn lopen terug gegaan, weer door een van de vele parken. Hier waren ze druk aan het badmintonnen. Heel gezellig, niet makkelijk in het donker trouwens.
We zijn om 21.00 uur gaan slapen omdat we doodop waren. Helaas zijn we van 2-5 klaar wakker geweest en om ene uur of 3 ging in eens het brand alarm. Omdat de hotels hier heel smal en hoog zijn had ik al gezien dat de nooduitgang niet echt gunstig was voor ons, dus we schrokken wel even. Gelukkig ging het na een tijdje uit, we zagen en roken geen brand. Toen we net weer indommelden ging om 6.30 de wekker. Kortom we zijn nog niet echt omgeschakeld, jetlag valt niet mee boven de 30.
Vanmorgen zijn we om 7.30 door onze chauffeur opgepikt om naar de Cu Chi tunnels te gaan. In deze tunnels hebben de Vietcong zich verborgen en verdedigd tegen de amerikaanse bezetting. Zeg maar Tour of Duty maar dan het verhaal van de andere kant.
Wat een slimme mensen waren dat, niet alleen een ondergronds gangenstelsel maar ook de vallen die ze gemaakt hadden om de amerikanen buiten de tunnels te houden (daar wil je echt niet in terecht komen) maar ook allerlei oorlogsweetjes.
Ze hadden 2 soorten sandalen, 1 'gewoon' paar en 1 paar waarvan de voetzool omgekeerd was, zodat het voetspoor eruitzag alsof iemand de tegengestelde kant op liep. De luchtgaten en de ondergrondse woon/kookgelegenheden, allemaal heel boeiend om te zien.
Andert is zelfs nog in de tunnels geweest, deze zijn speciaal voor toeristen al groter gemaakt. T is wel duidelijk waarom ik er niet in ben gegaan ;-) Andert moest zelfs op bepaalde plekken behoorlijk wurmen om er door de komen. (komt door zijn grote camera zegt ie, jaja)
We mochten daar ook even schieten op de schietbaan met ak47 en andere geweren die bijna groter waren dan mij. Maar dat vonden we nou niet echt netjes, daar waar allemaal mensen elkaar doodschoten, even voor je plezier rondschieten.
Onze gids was blij dat we het niet deden, hij zei dat de mensen die in de regio wonen door het geschiet nog steeds herinnerd worden aan de doden die toen vielen.
We hebben aan het eind nog iets onbekends gegeten,wortels van een bepaalde plant tapioca of zoiets.
We zijn toen weer terug gereden naar HCMC, de chauffeur is echt een drama. Hij rijd niet alleen heel eng, hij geeft een dot gas en dan weer niet, dan weer wel en dan weer niet dan weer wel en dan weer niet. Om kotsmisselijk van te worden, we waren heel blij dat we eindelijk weer in HCMC waren.
Helaas rijd hij ons morgen de 3 uur naar de Mekong Delta, zucht.
Toen we in de stad waren had de gids nog een leuk restaurant voor ons in gedachten. Een super tip. Het was een barbecue restaurant. Zie foto hiernaast. In het midden van de tafel zat een gasbrander met gourmet/bbq. We kregen allerlei soorten biefstuk om zelf te bbq-en. Heerlijk, alleen best wennen om dat met stokejs te doen. De bediening kwam ons dan ook meer dan eens helpen om te zorgen dat de stukjes vlees niet verbrandden, wij waren zo aan het pieren met de stokjes....
Het was het lekkerste eten tot nu toe in Vietnam, wie weet gaan we daar vanavond nog wel een keer heen!
We gaan nu even chillen, Andert heeft helaas erg last van zijn rug, de rit met de chauffeur is nou ook niet bevordelijk geweest. Wie weet helpt souvenirs kopen op de markt straks wel voor zijn rug (dan draag ik de tas heel lief voor hem ;-)
Groetjes daar.
Ps het was vandaag gelukkig niet zo onwijs heet, slechts 30 graden.
Daar zijn we weer. Na onze siesta hebben we gistermiddag de Ben Than Market bezocht, een hele grote overdekte markt, hier net om de hoek bij het hotel.
Leuk! We hebben heel veel leuke sounvenirs gezien en een paar gekocht. We hadden een te kleine tas mee, dus helaas moeten we dus vandaag nog een keer weer heen.
Er was vanalles te vinden ook veel etenswaren, levend of net gevild enzo dus het stonk er ook verschrikkelijk.
Stond ik net bij een paar leuke sjaals te kijken staar ik ineens in een paar slangeogen. *%^%#$ verkopen ze ook slangewijn, een slang in een pot wijn, schijnt lekker te zijn, maar tjonge ik schrok me rot. En die slang had ook nog een schorpioen in zijn bek. Nou je moet er maar van houden. Ik heb de rest van de markt angstvallig uitgekeken naar andere (levende) of ingewekte slangen.
Het afdingen was weer een hele kunst en toch betaal je teveel. Na de markt hebben we een taxi genomen naar een restaurant, t zat bijna om de hoek dus na 500 meter en 0,25 cent waren we snel ter plaatse.
Ik heb lekker biefstuk gegeten, Andert vond zijn gerecht niet mega lekker. (weet niet meer wat het was) We zijn lopen terug gegaan, weer door een van de vele parken. Hier waren ze druk aan het badmintonnen. Heel gezellig, niet makkelijk in het donker trouwens.
We zijn om 21.00 uur gaan slapen omdat we doodop waren. Helaas zijn we van 2-5 klaar wakker geweest en om ene uur of 3 ging in eens het brand alarm. Omdat de hotels hier heel smal en hoog zijn had ik al gezien dat de nooduitgang niet echt gunstig was voor ons, dus we schrokken wel even. Gelukkig ging het na een tijdje uit, we zagen en roken geen brand. Toen we net weer indommelden ging om 6.30 de wekker. Kortom we zijn nog niet echt omgeschakeld, jetlag valt niet mee boven de 30.
Vanmorgen zijn we om 7.30 door onze chauffeur opgepikt om naar de Cu Chi tunnels te gaan. In deze tunnels hebben de Vietcong zich verborgen en verdedigd tegen de amerikaanse bezetting. Zeg maar Tour of Duty maar dan het verhaal van de andere kant.
Wat een slimme mensen waren dat, niet alleen een ondergronds gangenstelsel maar ook de vallen die ze gemaakt hadden om de amerikanen buiten de tunnels te houden (daar wil je echt niet in terecht komen) maar ook allerlei oorlogsweetjes.
Ze hadden 2 soorten sandalen, 1 'gewoon' paar en 1 paar waarvan de voetzool omgekeerd was, zodat het voetspoor eruitzag alsof iemand de tegengestelde kant op liep. De luchtgaten en de ondergrondse woon/kookgelegenheden, allemaal heel boeiend om te zien.
Andert is zelfs nog in de tunnels geweest, deze zijn speciaal voor toeristen al groter gemaakt. T is wel duidelijk waarom ik er niet in ben gegaan ;-) Andert moest zelfs op bepaalde plekken behoorlijk wurmen om er door de komen. (komt door zijn grote camera zegt ie, jaja)
We mochten daar ook even schieten op de schietbaan met ak47 en andere geweren die bijna groter waren dan mij. Maar dat vonden we nou niet echt netjes, daar waar allemaal mensen elkaar doodschoten, even voor je plezier rondschieten.
Onze gids was blij dat we het niet deden, hij zei dat de mensen die in de regio wonen door het geschiet nog steeds herinnerd worden aan de doden die toen vielen.
We hebben aan het eind nog iets onbekends gegeten,wortels van een bepaalde plant tapioca of zoiets.
We zijn toen weer terug gereden naar HCMC, de chauffeur is echt een drama. Hij rijd niet alleen heel eng, hij geeft een dot gas en dan weer niet, dan weer wel en dan weer niet dan weer wel en dan weer niet. Om kotsmisselijk van te worden, we waren heel blij dat we eindelijk weer in HCMC waren.
Helaas rijd hij ons morgen de 3 uur naar de Mekong Delta, zucht.
Toen we in de stad waren had de gids nog een leuk restaurant voor ons in gedachten. Een super tip. Het was een barbecue restaurant. Zie foto hiernaast. In het midden van de tafel zat een gasbrander met gourmet/bbq. We kregen allerlei soorten biefstuk om zelf te bbq-en. Heerlijk, alleen best wennen om dat met stokejs te doen. De bediening kwam ons dan ook meer dan eens helpen om te zorgen dat de stukjes vlees niet verbrandden, wij waren zo aan het pieren met de stokjes....
Het was het lekkerste eten tot nu toe in Vietnam, wie weet gaan we daar vanavond nog wel een keer heen!
We gaan nu even chillen, Andert heeft helaas erg last van zijn rug, de rit met de chauffeur is nou ook niet bevordelijk geweest. Wie weet helpt souvenirs kopen op de markt straks wel voor zijn rug (dan draag ik de tas heel lief voor hem ;-)
Groetjes daar.
Ps het was vandaag gelukkig niet zo onwijs heet, slechts 30 graden.
dinsdag 7 december 2010
Dag 2 Saigon
Hoi hoi
Na een nachtje van 12 uur slapen werden we heel brak wakker van de wekker. We hebben ons naar het ontbijt gesleept en zijn de deur uitgegaan. Het is vandaag erg warm. We stonden een beetje moe voor de deur van het hotel en zagen allerlei gewillige taxi's klaarstaan. De rit was maar 2 km en kostte nog geen dollar maar het was voor ons heel erg prettig en koel om deze 2 km niet te hoeven lopen. We hebben de Notre Dame Cathedral en het Post Office bezocht, zie de foto's hiernaast. We hebben lekker in verschillende mooie groene parkjes gezeten omdat het best heet was. Overal zijn ze bezig met kerstverlichting alles brand en flikkert er gezellig op los. We worden wel een beetje gek van al die kerstliedjes. Vooral als je ergens even zit dan rouleren de liedjes we erg snel.
In het grote postkantoor, wat heel mooi was, was het ook heel gezellig, we hebben er een tijdje gezeten en in de 2 zij hallen waren allerlei leuke souveniers te vinden, we hebben al erg veel leuks gezien, maar niets gekocht. Daar waren we gewoon te moe voor.
We hebben net gegeten, en met de taxi weer 1 km terug naar het hotel. Ook dit was de 50cent meer dan waard.
Het eten was lekker, een curry, met lemongras en allerlei groente en kip, Andert had iets van loempia's en noodles. Ik heb trouwens net op tijd het verschil opgemerkt tussen chicken feet en chicken leggs. Ik had bijna kippeklauwtjes in mijn curry gehad (brrr)
Er stond ook false dog meat op het menu. (vlees van valse honden).
Op 1 van de foto's is te zien hoe ze hier drukzijn met de kerstversiering. Er is een bak met wattenspul gemaakt waar bomen in staan met ook weer watten. Ik kreeg een Nederland DejaVu. Maar het ziet er erg gezellig uit, vanavond vast nog gezelliger.
We gaan nu even slapen en tegen een uur of 4 naar de Ben Than market.
Groetjesss
Na een nachtje van 12 uur slapen werden we heel brak wakker van de wekker. We hebben ons naar het ontbijt gesleept en zijn de deur uitgegaan. Het is vandaag erg warm. We stonden een beetje moe voor de deur van het hotel en zagen allerlei gewillige taxi's klaarstaan. De rit was maar 2 km en kostte nog geen dollar maar het was voor ons heel erg prettig en koel om deze 2 km niet te hoeven lopen. We hebben de Notre Dame Cathedral en het Post Office bezocht, zie de foto's hiernaast. We hebben lekker in verschillende mooie groene parkjes gezeten omdat het best heet was. Overal zijn ze bezig met kerstverlichting alles brand en flikkert er gezellig op los. We worden wel een beetje gek van al die kerstliedjes. Vooral als je ergens even zit dan rouleren de liedjes we erg snel.
In het grote postkantoor, wat heel mooi was, was het ook heel gezellig, we hebben er een tijdje gezeten en in de 2 zij hallen waren allerlei leuke souveniers te vinden, we hebben al erg veel leuks gezien, maar niets gekocht. Daar waren we gewoon te moe voor.
We hebben net gegeten, en met de taxi weer 1 km terug naar het hotel. Ook dit was de 50cent meer dan waard.
Het eten was lekker, een curry, met lemongras en allerlei groente en kip, Andert had iets van loempia's en noodles. Ik heb trouwens net op tijd het verschil opgemerkt tussen chicken feet en chicken leggs. Ik had bijna kippeklauwtjes in mijn curry gehad (brrr)
Er stond ook false dog meat op het menu. (vlees van valse honden).
Op 1 van de foto's is te zien hoe ze hier drukzijn met de kerstversiering. Er is een bak met wattenspul gemaakt waar bomen in staan met ook weer watten. Ik kreeg een Nederland DejaVu. Maar het ziet er erg gezellig uit, vanavond vast nog gezelliger.
We gaan nu even slapen en tegen een uur of 4 naar de Ben Than market.
Groetjesss
maandag 6 december 2010
Saigon
Goedenavond
Hele warme groeten vanuit een warm en vochtig Saigon.
Na 15 uur vliegen zijn we eindelijk aangekomen in Vietnam. De vluchten waren allebei vertraagd. In Amsterdam waren er problemen met het bagageluik o.i.d. en daar moest iemand voor gehaald worden. Dat vonden we niet zo erg, vertraging is best zolang zo'n luik maar niet opengaat halverwege de vlucht.
We hebben een rustige vlucht gehad en na 4 films en 3 maaltijden en met schitterend uitzicht op zee/stad en bergen van HongKong zijn we daar relaxed geland. De tweede vlucht was ook vertraagd en het landen was wat minder. Maar we zijn gelukkig heel overgekomen, en daar stonden we te zweten op het vliegveld.
Het visum halen duurde nogal lang, toen we bij de bagageband aankwamen stonden onze koffers als enige naast de lege band. Blijft erg fijn om te zien dat de koffers toch gewoon weer meegekomen zijn.
Onze chauffeur en gids stond al even te wachten op ons.Tijdens een korte rit naar het hotel viel het ons op hoe rustig we Saigon vinden. De hoeveelheid brommertjes maakt het straatbeeld wel druk maar er is relatief weinig getoeter.
We zijn ingechecked de kamer is groot en schoon en koel. En na een koude douche zijn we op het bed neer geploft.
We hebben 3 uur geslapen, en dat mocht wel, we waren al bijna 24 uur onderweg. We zijn net weggeweest voor onze 1e vietnamese maaltijd. Onze gids had ons een paar leuke restaurants aangwezen. Het was heerlijk om na al die vlieguren weer een eind te lopen. De straten hebben hier hele ingewikklede namen, dus met een vergrootglas de kaart bekijken en dan kijken of de volgorde van de letters overeenkomt met die op het straatnaam bordje. HuyenTranCongChua, NgyuenTrungTruc, NguyenThiMinhKhai, dat kan ik niet zomaar vloeiend uit spreken.
Het viel ons gelijk op dat er geen mensen op je af komen om allerlei dingen aan je te willen verkopen. Of we zien er uit als ' kijken niet kopen' toeristen of het verkopen gaat hier gewoon iets afwachtender.
Het eten was heerlijk, beef chili (scherper dan gedacht, Andert blijft er in trappen dat chili vaak pure chili betekend) en ik had garnalen. Helaas weer met alles er op en eraan, ik zal de volgende keer eens vragen of ze die dingen niet gewoon gepeld (=zonder hoofdje, pootjes en staartje) te krijgen zijn.
We zaten net lekker te eten en toen begon het te plenzen en werden we naar binnen geloosd. Daar hebben we verder gegeten. De eerste vietnamese maaltijd was heerlijk. Ook was het leuk om te zien wat andere tafelgenoten naar binnen werken. Ok leuk om te zien hoe ze dat doen want slakken leegpellen met een elastiekje had ik nog nooit gezien ;-)
Andert wilde lekkere Lotus thee, ik zei nog... moet je niet gewone maar nee. Kreeg hij me daar toch een halve liter pul thee en hij nam een slok :-)) niet lekker dus haha. Ik zei nog. Maar aangezien het wel 0.30 cent kostte heeft ie het maar netjes opgedronken.
We zitten nu in de lobby, overal schallen hier de kerstliederen je om de oren. Stille nacht en let it snow, nou na dat drama zaterdag met de trein heb ik geen zin meer in snow!
We gaan nog even proberen er wat foto's bij te plaatsen van de straat en het restaurant.
Morgen gaan we hier de stad verkennen, we zitten hier erg centraal en kunnen lopend veel bezienswaardigheden bereiken.
Ook is hier om de hoek een mega markt, de Ben Than Market. Andert was helaas te moe om daar nu rond te struinen. Morgen heeft ie wat mij betreft minder goed een excuus. Want de markt is een walhalla voor... souveniers.
Sterkte daar met het koude weer!
Warme groetjes uit Saigon (Ho Chi Minh City)
Hele warme groeten vanuit een warm en vochtig Saigon.
Na 15 uur vliegen zijn we eindelijk aangekomen in Vietnam. De vluchten waren allebei vertraagd. In Amsterdam waren er problemen met het bagageluik o.i.d. en daar moest iemand voor gehaald worden. Dat vonden we niet zo erg, vertraging is best zolang zo'n luik maar niet opengaat halverwege de vlucht.
We hebben een rustige vlucht gehad en na 4 films en 3 maaltijden en met schitterend uitzicht op zee/stad en bergen van HongKong zijn we daar relaxed geland. De tweede vlucht was ook vertraagd en het landen was wat minder. Maar we zijn gelukkig heel overgekomen, en daar stonden we te zweten op het vliegveld.
Het visum halen duurde nogal lang, toen we bij de bagageband aankwamen stonden onze koffers als enige naast de lege band. Blijft erg fijn om te zien dat de koffers toch gewoon weer meegekomen zijn.
Onze chauffeur en gids stond al even te wachten op ons.Tijdens een korte rit naar het hotel viel het ons op hoe rustig we Saigon vinden. De hoeveelheid brommertjes maakt het straatbeeld wel druk maar er is relatief weinig getoeter.
We zijn ingechecked de kamer is groot en schoon en koel. En na een koude douche zijn we op het bed neer geploft.
We hebben 3 uur geslapen, en dat mocht wel, we waren al bijna 24 uur onderweg. We zijn net weggeweest voor onze 1e vietnamese maaltijd. Onze gids had ons een paar leuke restaurants aangwezen. Het was heerlijk om na al die vlieguren weer een eind te lopen. De straten hebben hier hele ingewikklede namen, dus met een vergrootglas de kaart bekijken en dan kijken of de volgorde van de letters overeenkomt met die op het straatnaam bordje. HuyenTranCongChua, NgyuenTrungTruc, NguyenThiMinhKhai, dat kan ik niet zomaar vloeiend uit spreken.
Het viel ons gelijk op dat er geen mensen op je af komen om allerlei dingen aan je te willen verkopen. Of we zien er uit als ' kijken niet kopen' toeristen of het verkopen gaat hier gewoon iets afwachtender.
Het eten was heerlijk, beef chili (scherper dan gedacht, Andert blijft er in trappen dat chili vaak pure chili betekend) en ik had garnalen. Helaas weer met alles er op en eraan, ik zal de volgende keer eens vragen of ze die dingen niet gewoon gepeld (=zonder hoofdje, pootjes en staartje) te krijgen zijn.
We zaten net lekker te eten en toen begon het te plenzen en werden we naar binnen geloosd. Daar hebben we verder gegeten. De eerste vietnamese maaltijd was heerlijk. Ook was het leuk om te zien wat andere tafelgenoten naar binnen werken. Ok leuk om te zien hoe ze dat doen want slakken leegpellen met een elastiekje had ik nog nooit gezien ;-)
Andert wilde lekkere Lotus thee, ik zei nog... moet je niet gewone maar nee. Kreeg hij me daar toch een halve liter pul thee en hij nam een slok :-)) niet lekker dus haha. Ik zei nog. Maar aangezien het wel 0.30 cent kostte heeft ie het maar netjes opgedronken.
We zitten nu in de lobby, overal schallen hier de kerstliederen je om de oren. Stille nacht en let it snow, nou na dat drama zaterdag met de trein heb ik geen zin meer in snow!
We gaan nog even proberen er wat foto's bij te plaatsen van de straat en het restaurant.
Morgen gaan we hier de stad verkennen, we zitten hier erg centraal en kunnen lopend veel bezienswaardigheden bereiken.
Ook is hier om de hoek een mega markt, de Ben Than Market. Andert was helaas te moe om daar nu rond te struinen. Morgen heeft ie wat mij betreft minder goed een excuus. Want de markt is een walhalla voor... souveniers.
Sterkte daar met het koude weer!
Warme groetjes uit Saigon (Ho Chi Minh City)
zondag 5 december 2010
Hallo
Na alle stress van gisteren hebben we goed en lang geslapen. Na een snel ontbijt zijn we inmiddels op het vliegveld en kijken we uit op het vliegtuig waar we zo instappen.
Het is hier druk, vliegtuigen gaan af en aan dus we hebben genoeg te zien.
Zoals het nu lijkt gaat onze vlucht op tijd en lijkt zo'n 12uur te duren naar Hong Kong. De aansluitende vlucht naar Ho Chi Minh City duurt dan nog 3 uur. Om 5 uur maandagochtend Nl tijd komen we dan als het goed is aan. Een lange trip en we zijn nu al suf.
We hebben net nog even een paar boeken gehaald, we gaan zo nog even wat drinken en dan aan boord.
Het is hier warm op schiphol, dat is handig zodat het temperatuursverschil dan geen 40 maar 30 graden is :-) heerlijk idee toch.
Tot de volgende keer!
Na alle stress van gisteren hebben we goed en lang geslapen. Na een snel ontbijt zijn we inmiddels op het vliegveld en kijken we uit op het vliegtuig waar we zo instappen.
Het is hier druk, vliegtuigen gaan af en aan dus we hebben genoeg te zien.
Zoals het nu lijkt gaat onze vlucht op tijd en lijkt zo'n 12uur te duren naar Hong Kong. De aansluitende vlucht naar Ho Chi Minh City duurt dan nog 3 uur. Om 5 uur maandagochtend Nl tijd komen we dan als het goed is aan. Een lange trip en we zijn nu al suf.
We hebben net nog even een paar boeken gehaald, we gaan zo nog even wat drinken en dan aan boord.
Het is hier warm op schiphol, dat is handig zodat het temperatuursverschil dan geen 40 maar 30 graden is :-) heerlijk idee toch.
Tot de volgende keer!
zaterdag 4 december 2010
Op weg naar Saigon
Hallo Allemaal,
Hier een eerste bericht vanuit... Utrecht.
Op weg naar het vliegveld zijn we gestrand in Utrecht, het is chaos op het station. We zijn om 14.30 vertrokken, maar 4 uur later, om 18.30 stonden we nog steeds te blauwbekken samen met duizenden andere gestrande reizigers.
Bas en Ieke hebben zich liefdevol over ons, tot op het bot verkleumde vakantiegangers, ontfermd met Snert en Pannekoeken. We gaan zo met de taxi naar Schiphol omdat er nog steeds geen duidelijkheid is of er uberhaupt nog een trein gaat rijden.
We hopen dat ons vliegtuig gewoon kan vertrekken en we over 40 uur lekker in een 40 graden warmer land staan.
Dus morgen gaan we gewoon weer verder kijken.
We haasten ons niet, we hebben vakantie ;-)
Groetjes Andert en Usha (bij Bas en Ieke)
Hier een eerste bericht vanuit... Utrecht.
Op weg naar het vliegveld zijn we gestrand in Utrecht, het is chaos op het station. We zijn om 14.30 vertrokken, maar 4 uur later, om 18.30 stonden we nog steeds te blauwbekken samen met duizenden andere gestrande reizigers.
Bas en Ieke hebben zich liefdevol over ons, tot op het bot verkleumde vakantiegangers, ontfermd met Snert en Pannekoeken. We gaan zo met de taxi naar Schiphol omdat er nog steeds geen duidelijkheid is of er uberhaupt nog een trein gaat rijden.
We hopen dat ons vliegtuig gewoon kan vertrekken en we over 40 uur lekker in een 40 graden warmer land staan.
Dus morgen gaan we gewoon weer verder kijken.
We haasten ons niet, we hebben vakantie ;-)
Groetjes Andert en Usha (bij Bas en Ieke)
woensdag 24 februari 2010
Laatste dagen, Vertrek, Thuiskomst
We zijn weer thuis!
Na een heftige laatste 48 uur in HongKong hebben we deze laatste bestemming verlaten.
Usha is flink ziek geworden midden in de nacht met erg hoge koorts. We zijn naar het ziekenhuis gegaan, gelukkig heeft een bak met pillen weer gezorgd dat ze opknapte. Usha heeft 42 uur achter elkaar geslapen. Ik ben ondertussen nog op pad geweest in Hong Kong, ik wilde graag nog een aantal dingen zien.
Zie foto's. Voor het vertrek naar het vliegveld was Usha weer een beetje wakker. Na een lange vlucht van 13 uur zijn we vanochtend heel vroeg in een mistig Amsterdam geland waar Eric en va ons stonden op te wachten. (bikkels zo vroeg op de ochtend uit bed voor ons!)
We gaan komende dagen maar bij slapen en bijkomen van een hele bijzondere reis waarin we heel veel hebben gezien, mooie maar ook trieste dingen, leuke maar ook minder leuke dingen hebben meegemaakt.
Azie 2010, een super mooie reis om nooit te vergeten!
Groetjes Andert & Usha
Na een heftige laatste 48 uur in HongKong hebben we deze laatste bestemming verlaten.
Usha is flink ziek geworden midden in de nacht met erg hoge koorts. We zijn naar het ziekenhuis gegaan, gelukkig heeft een bak met pillen weer gezorgd dat ze opknapte. Usha heeft 42 uur achter elkaar geslapen. Ik ben ondertussen nog op pad geweest in Hong Kong, ik wilde graag nog een aantal dingen zien.
Zie foto's. Voor het vertrek naar het vliegveld was Usha weer een beetje wakker. Na een lange vlucht van 13 uur zijn we vanochtend heel vroeg in een mistig Amsterdam geland waar Eric en va ons stonden op te wachten. (bikkels zo vroeg op de ochtend uit bed voor ons!)
We gaan komende dagen maar bij slapen en bijkomen van een hele bijzondere reis waarin we heel veel hebben gezien, mooie maar ook trieste dingen, leuke maar ook minder leuke dingen hebben meegemaakt.
Azie 2010, een super mooie reis om nooit te vergeten!
Groetjes Andert & Usha
zondag 21 februari 2010
Een avondje Hong Kong
We zijn vanavond buiten de deur gaan eten. We hadden in de reisgids een restaurant aanbeveling gelezen, goed eten voor 25 euro het restaurant zat in een groot gebouw waarvanwe hoopten dat het zo hoog was dat we uitzicht hadden over de haven.
We stapten op de 28e etage uit en onze mond viel open van verbazing van het schitteren de uitzicht. Heel erg gaaf. We kregen een mooi tafeltje aan het raam.
Al gapend naar buiten wierp ik als eerste een blik op de drank kaart. Oei, jus d'orange voor 5,5 euro. Cola, water en sprite ook voor 5,5 euro per glas. Wijn voor 500 euro per fles....
Oh oh, het uitzicht moet ergens aan verdient worden blijkbaar. Ik wou Andert waarschuwen over de prijzen maar meneer liep druk te fotograferen. Toen we de drankjes krgen (11 euro 2 glazen...niet omgooien aub) kregen we de menu kaart. Voorgerechten vanaf 20 euro per stuk. Ok geen voor gerecht vandaag, op de terug weg komen we langs de pizzahut en mcDonalds. Hoofdgerechten tussen de 20 en 40 euro. En er stond toch niets bij wat ik lekker vond, op de laatste bladzijde stonden nog enkele betaalbare gerechten die we maar snel hebben besteld. Constant kwam de ober vragen of we niet een fles water of wijn wilden bestellen (250ml water voor 10 euro of 50-500 euro voor een flesje wijn) Neeeeeee dank u meneer de ober, geen drank voor ons, op de terug weg komen we 20 winkels tegen waar de water en frisdrank en bier voor 50 CENT kunnen kopen. We komen uit holland begrijpt u.
Ook al kwam ik van de maan dan zou ik nog geen 10 euro voor een half flesje water betalen.
Dessert onder de 15 euro was er niet dus wij waren snel weg. Nog wel even een rekening betalen voor 1 jus, 1 bier, kip in tomaten saus en 2 stukjes sparerib. We konden kiezen 730 HongKong dollar of 73 euro. Kijk ook al was ik even geschrokken van de prijs, dom ben ik niet. Als de koers onder de 10 euro/dollar ligt maken ze hier ook nog weer winst op. Dus nee we hebben mooi in HK dollar betaald zodat voor ons de prijs van ergens achter in de 60 euro een beetje minder erg was.
We hebben snel onze blik van de rekening naar het mooie uitzicht verplaatst. Dat blijft onbetaalbaar.
De lift van 28 naar beneden gaat zo hard dat we flinke druk op de oren kregen. Buiten gekomen zijn we richting de haven gelopen voor de dagelijkse lichtshow aan de overkand van het water. Nou het was grappig. Onder het motto: 'Nu we er toch zijn' kunnen we dit aan ons lijstje met HongKong bezienswaardigheden weer afstrepen. Het duurde 10 minuten en tegen de tijd waren we allebei erg misselijk en kregen we buikkramp. Gelukkig gaat de metro s' avonds ook net zo snel als overdag en hebben we de dure maaltijd er zo weer uitgewerkt. Nu nog ons geld terug en mijn dag is weer goed.
Hoewel het nu dan avond is kun je op straat het verschil tussen dag en nacht niet zien! Er zo verschrikkelijk veel en grote reclame borden dat het gewoon midden op de dag lijkt.
We hebben zojuist ingecheckt voor de terugvlucht, raar maar waar. We zetten nog snel wat foto's erop van vanavond en dan gauw ons mandje in. Het is al 1 uur geweest hier en om 9.00 gaat de wekker weer.
Fijne avond daar nog en alvast weltrusten.
Groetjes Andert en Usha, die nu met een lege maag achter de pc (eh nee mac onding) zitten te gapen.
NIeuwe foto's op www.flickr.com/photos/andert/sets
Abonneren op:
Posts (Atom)