Water water water, we zijn in ....de Mekong Delta.
Kilometers water. Niet normaal hoeveel water hier rond stroomt.
We hebben op stukken gevaren waar het water meer dan 4 kilometer breed is.
Lijkt wel een groot meer/zee. En dan noemen ze het nu laag water.
Gisteravond hebben we na opnieuw een shop ronde over de markt opnieuw gezellig gegrilled bij het leuke restaurant, Andert was helemaal in zijn sas zo te grillen en te doen. Hier ook weer hele garnalen met alles er nog op en er aan, Andert heeft ze mooi gepeld. De biefstuk met kaas erin was zo lekker! We hebben er uren gezeten, erg lekker en gezellig.
Vanmorgen zijn we al vroeg vertrokken om naar de mekong delta af te reizen.
De chauffeur reed net zo schokkend als gisteren, maar nu waren we voorbereid, we hadden pillen tegen wagenziekte genomen ;-)
De velden in Vietnam waren schitterend groen. Overal zagen we graftombes in de rijstvelden, later zagen we dit ook in dorpjes, dat schijnt normaal te zijn om in je eigen tuin een graftombe te plaatsen.
Na een uur waren we eindelijk de stad uit en na 2 uur waren we bij Cai Be, daar zijn we aanboord gegaan van een leuke boot. We hebben daar rondgevaren en op verschillende plekken uitgestapt om Vietnamese bezigheden te bewonderen. Zie foto's, Zoals rijstkoeken, gepofte rijst, cocossnoep en slangewijn maken (ik dacht dat 1 slang in een pot al eng was, nou 12 in 1 pot is nog naarder om te zien). We mochten ook nog even met de huispython op de foto. Nou ik heb vriendelijk bedankt. Andert was wel benieuwd naar de slang maar is niet dichtbij gekomen. Dit geel zwarte loeder was een meter of 3, dus nog langer dan onze auto.
Het varen was leuk, af en toe vergingen we van de stank, zeker toen we langs een fabriek vaarden waar ze vissaus maken, ik moest bijna overgeven. Maar de boottocht was zeker de moeite waard. Op de drijvende markt hebben de boten een spies op hun boot met daarop bijv een ananas of zak met wortelen, zo kan iedereen van ver zien wat diegene te koop heeft.
We zijn ook nog in een traditioneel Mekong huis geweest, erg mooi om te zien, Andert zit nu naast mij, ik hoop dat hij er 1 foto van op zal zetten.
We zijn onderweg bij een restaurant in een van de vele kanalen wezen eten. Niet te geloven wat onsmakelijk zeg. We hebben ons alleen beperkt tot de droge rijst, de rest was niet te eten, of zag er zo onsmakelijk uit dat we het niet aan durfden te raken. Bah. We waren er uren misselijk van.
Toen we eind van de middag aankwamen in Can Tho zijn we eerst even gaan liggen omdat we zo naar waren.
Het hotel is aftands zoals Andert het netjes noemt. We praten hier wat voorzichtiger want het hotel zit vol met nederlanders, op dit moment staat er een groep naast mij te praten. Ze weten niet dat wij alles kunnen volgen....
Maar goed, het hotel, dat mag wel eens opgeknapt worden, dan zou het een schitterend hotel zijn. Maar de wc, bedden en handdoeken lijken schoon, dat is belangrijk.
We zijn net naar een restaurant gegaan. Dit hotel heeft er ook een maar de gids advieerde dringend om elders heen te gaan. Hier zit ook niemand te eten dus dat zal er een voor teken zijn. We zijn naar een restaurant gegaan wat omgeven is door overdekte: marktkramen. Na een paar (ja echt een paar) dingen te kopen zijn we naar het restaurant gegegaan. Het restaurant ligt pal aan de Mekong en we hebben op de pier gegeten. 1 meter boven het water. Stinkend water, gelukkig rook de biefstuk zo lekker dat we tijdens het eten weinig last hadden van de stank.
Hoewel we in het hotel kaartjes kregen voor gratis drankjes en gratis sauna gaan we op tijd naar bed, we zijn best erg moe. en om 7.30 vertekken we voor een nieuwe bootrip. Aan het einde van de dag komen we weer aan in Saigon waar we nog 1x kunnen grillen in het grill restaurant. (als Andert dat wil natuurlijk).
Zaterdag vliegen we naar Hoi An in midden Vietnam. Daar hebben we ook erg veel zin in, ook omdat het daar minder heet is, zo'n 25 graden.
Pff ik zit gewoon te staren naar het scherm zo moe ben ik.
Alvast weltrusten daar en tegen de tijd dat jullie weer wakker worden varen wij over de wateren van de Mekong.
Groetjesssss
donderdag 9 december 2010
woensdag 8 december 2010
Cu Chi Tunnels
Goedemorgen nederland,
Daar zijn we weer. Na onze siesta hebben we gistermiddag de Ben Than Market bezocht, een hele grote overdekte markt, hier net om de hoek bij het hotel.
Leuk! We hebben heel veel leuke sounvenirs gezien en een paar gekocht. We hadden een te kleine tas mee, dus helaas moeten we dus vandaag nog een keer weer heen.
Er was vanalles te vinden ook veel etenswaren, levend of net gevild enzo dus het stonk er ook verschrikkelijk.
Stond ik net bij een paar leuke sjaals te kijken staar ik ineens in een paar slangeogen. *%^%#$ verkopen ze ook slangewijn, een slang in een pot wijn, schijnt lekker te zijn, maar tjonge ik schrok me rot. En die slang had ook nog een schorpioen in zijn bek. Nou je moet er maar van houden. Ik heb de rest van de markt angstvallig uitgekeken naar andere (levende) of ingewekte slangen.
Het afdingen was weer een hele kunst en toch betaal je teveel. Na de markt hebben we een taxi genomen naar een restaurant, t zat bijna om de hoek dus na 500 meter en 0,25 cent waren we snel ter plaatse.
Ik heb lekker biefstuk gegeten, Andert vond zijn gerecht niet mega lekker. (weet niet meer wat het was) We zijn lopen terug gegaan, weer door een van de vele parken. Hier waren ze druk aan het badmintonnen. Heel gezellig, niet makkelijk in het donker trouwens.
We zijn om 21.00 uur gaan slapen omdat we doodop waren. Helaas zijn we van 2-5 klaar wakker geweest en om ene uur of 3 ging in eens het brand alarm. Omdat de hotels hier heel smal en hoog zijn had ik al gezien dat de nooduitgang niet echt gunstig was voor ons, dus we schrokken wel even. Gelukkig ging het na een tijdje uit, we zagen en roken geen brand. Toen we net weer indommelden ging om 6.30 de wekker. Kortom we zijn nog niet echt omgeschakeld, jetlag valt niet mee boven de 30.
Vanmorgen zijn we om 7.30 door onze chauffeur opgepikt om naar de Cu Chi tunnels te gaan. In deze tunnels hebben de Vietcong zich verborgen en verdedigd tegen de amerikaanse bezetting. Zeg maar Tour of Duty maar dan het verhaal van de andere kant.
Wat een slimme mensen waren dat, niet alleen een ondergronds gangenstelsel maar ook de vallen die ze gemaakt hadden om de amerikanen buiten de tunnels te houden (daar wil je echt niet in terecht komen) maar ook allerlei oorlogsweetjes.
Ze hadden 2 soorten sandalen, 1 'gewoon' paar en 1 paar waarvan de voetzool omgekeerd was, zodat het voetspoor eruitzag alsof iemand de tegengestelde kant op liep. De luchtgaten en de ondergrondse woon/kookgelegenheden, allemaal heel boeiend om te zien.
Andert is zelfs nog in de tunnels geweest, deze zijn speciaal voor toeristen al groter gemaakt. T is wel duidelijk waarom ik er niet in ben gegaan ;-) Andert moest zelfs op bepaalde plekken behoorlijk wurmen om er door de komen. (komt door zijn grote camera zegt ie, jaja)
We mochten daar ook even schieten op de schietbaan met ak47 en andere geweren die bijna groter waren dan mij. Maar dat vonden we nou niet echt netjes, daar waar allemaal mensen elkaar doodschoten, even voor je plezier rondschieten.
Onze gids was blij dat we het niet deden, hij zei dat de mensen die in de regio wonen door het geschiet nog steeds herinnerd worden aan de doden die toen vielen.
We hebben aan het eind nog iets onbekends gegeten,wortels van een bepaalde plant tapioca of zoiets.
We zijn toen weer terug gereden naar HCMC, de chauffeur is echt een drama. Hij rijd niet alleen heel eng, hij geeft een dot gas en dan weer niet, dan weer wel en dan weer niet dan weer wel en dan weer niet. Om kotsmisselijk van te worden, we waren heel blij dat we eindelijk weer in HCMC waren.
Helaas rijd hij ons morgen de 3 uur naar de Mekong Delta, zucht.
Toen we in de stad waren had de gids nog een leuk restaurant voor ons in gedachten. Een super tip. Het was een barbecue restaurant. Zie foto hiernaast. In het midden van de tafel zat een gasbrander met gourmet/bbq. We kregen allerlei soorten biefstuk om zelf te bbq-en. Heerlijk, alleen best wennen om dat met stokejs te doen. De bediening kwam ons dan ook meer dan eens helpen om te zorgen dat de stukjes vlees niet verbrandden, wij waren zo aan het pieren met de stokjes....
Het was het lekkerste eten tot nu toe in Vietnam, wie weet gaan we daar vanavond nog wel een keer heen!
We gaan nu even chillen, Andert heeft helaas erg last van zijn rug, de rit met de chauffeur is nou ook niet bevordelijk geweest. Wie weet helpt souvenirs kopen op de markt straks wel voor zijn rug (dan draag ik de tas heel lief voor hem ;-)
Groetjes daar.
Ps het was vandaag gelukkig niet zo onwijs heet, slechts 30 graden.
Daar zijn we weer. Na onze siesta hebben we gistermiddag de Ben Than Market bezocht, een hele grote overdekte markt, hier net om de hoek bij het hotel.
Leuk! We hebben heel veel leuke sounvenirs gezien en een paar gekocht. We hadden een te kleine tas mee, dus helaas moeten we dus vandaag nog een keer weer heen.
Er was vanalles te vinden ook veel etenswaren, levend of net gevild enzo dus het stonk er ook verschrikkelijk.
Stond ik net bij een paar leuke sjaals te kijken staar ik ineens in een paar slangeogen. *%^%#$ verkopen ze ook slangewijn, een slang in een pot wijn, schijnt lekker te zijn, maar tjonge ik schrok me rot. En die slang had ook nog een schorpioen in zijn bek. Nou je moet er maar van houden. Ik heb de rest van de markt angstvallig uitgekeken naar andere (levende) of ingewekte slangen.
Het afdingen was weer een hele kunst en toch betaal je teveel. Na de markt hebben we een taxi genomen naar een restaurant, t zat bijna om de hoek dus na 500 meter en 0,25 cent waren we snel ter plaatse.
Ik heb lekker biefstuk gegeten, Andert vond zijn gerecht niet mega lekker. (weet niet meer wat het was) We zijn lopen terug gegaan, weer door een van de vele parken. Hier waren ze druk aan het badmintonnen. Heel gezellig, niet makkelijk in het donker trouwens.
We zijn om 21.00 uur gaan slapen omdat we doodop waren. Helaas zijn we van 2-5 klaar wakker geweest en om ene uur of 3 ging in eens het brand alarm. Omdat de hotels hier heel smal en hoog zijn had ik al gezien dat de nooduitgang niet echt gunstig was voor ons, dus we schrokken wel even. Gelukkig ging het na een tijdje uit, we zagen en roken geen brand. Toen we net weer indommelden ging om 6.30 de wekker. Kortom we zijn nog niet echt omgeschakeld, jetlag valt niet mee boven de 30.
Vanmorgen zijn we om 7.30 door onze chauffeur opgepikt om naar de Cu Chi tunnels te gaan. In deze tunnels hebben de Vietcong zich verborgen en verdedigd tegen de amerikaanse bezetting. Zeg maar Tour of Duty maar dan het verhaal van de andere kant.
Wat een slimme mensen waren dat, niet alleen een ondergronds gangenstelsel maar ook de vallen die ze gemaakt hadden om de amerikanen buiten de tunnels te houden (daar wil je echt niet in terecht komen) maar ook allerlei oorlogsweetjes.
Ze hadden 2 soorten sandalen, 1 'gewoon' paar en 1 paar waarvan de voetzool omgekeerd was, zodat het voetspoor eruitzag alsof iemand de tegengestelde kant op liep. De luchtgaten en de ondergrondse woon/kookgelegenheden, allemaal heel boeiend om te zien.
Andert is zelfs nog in de tunnels geweest, deze zijn speciaal voor toeristen al groter gemaakt. T is wel duidelijk waarom ik er niet in ben gegaan ;-) Andert moest zelfs op bepaalde plekken behoorlijk wurmen om er door de komen. (komt door zijn grote camera zegt ie, jaja)
We mochten daar ook even schieten op de schietbaan met ak47 en andere geweren die bijna groter waren dan mij. Maar dat vonden we nou niet echt netjes, daar waar allemaal mensen elkaar doodschoten, even voor je plezier rondschieten.
Onze gids was blij dat we het niet deden, hij zei dat de mensen die in de regio wonen door het geschiet nog steeds herinnerd worden aan de doden die toen vielen.
We hebben aan het eind nog iets onbekends gegeten,wortels van een bepaalde plant tapioca of zoiets.
We zijn toen weer terug gereden naar HCMC, de chauffeur is echt een drama. Hij rijd niet alleen heel eng, hij geeft een dot gas en dan weer niet, dan weer wel en dan weer niet dan weer wel en dan weer niet. Om kotsmisselijk van te worden, we waren heel blij dat we eindelijk weer in HCMC waren.
Helaas rijd hij ons morgen de 3 uur naar de Mekong Delta, zucht.
Toen we in de stad waren had de gids nog een leuk restaurant voor ons in gedachten. Een super tip. Het was een barbecue restaurant. Zie foto hiernaast. In het midden van de tafel zat een gasbrander met gourmet/bbq. We kregen allerlei soorten biefstuk om zelf te bbq-en. Heerlijk, alleen best wennen om dat met stokejs te doen. De bediening kwam ons dan ook meer dan eens helpen om te zorgen dat de stukjes vlees niet verbrandden, wij waren zo aan het pieren met de stokjes....
Het was het lekkerste eten tot nu toe in Vietnam, wie weet gaan we daar vanavond nog wel een keer heen!
We gaan nu even chillen, Andert heeft helaas erg last van zijn rug, de rit met de chauffeur is nou ook niet bevordelijk geweest. Wie weet helpt souvenirs kopen op de markt straks wel voor zijn rug (dan draag ik de tas heel lief voor hem ;-)
Groetjes daar.
Ps het was vandaag gelukkig niet zo onwijs heet, slechts 30 graden.
dinsdag 7 december 2010
Dag 2 Saigon
Hoi hoi
Na een nachtje van 12 uur slapen werden we heel brak wakker van de wekker. We hebben ons naar het ontbijt gesleept en zijn de deur uitgegaan. Het is vandaag erg warm. We stonden een beetje moe voor de deur van het hotel en zagen allerlei gewillige taxi's klaarstaan. De rit was maar 2 km en kostte nog geen dollar maar het was voor ons heel erg prettig en koel om deze 2 km niet te hoeven lopen. We hebben de Notre Dame Cathedral en het Post Office bezocht, zie de foto's hiernaast. We hebben lekker in verschillende mooie groene parkjes gezeten omdat het best heet was. Overal zijn ze bezig met kerstverlichting alles brand en flikkert er gezellig op los. We worden wel een beetje gek van al die kerstliedjes. Vooral als je ergens even zit dan rouleren de liedjes we erg snel.
In het grote postkantoor, wat heel mooi was, was het ook heel gezellig, we hebben er een tijdje gezeten en in de 2 zij hallen waren allerlei leuke souveniers te vinden, we hebben al erg veel leuks gezien, maar niets gekocht. Daar waren we gewoon te moe voor.
We hebben net gegeten, en met de taxi weer 1 km terug naar het hotel. Ook dit was de 50cent meer dan waard.
Het eten was lekker, een curry, met lemongras en allerlei groente en kip, Andert had iets van loempia's en noodles. Ik heb trouwens net op tijd het verschil opgemerkt tussen chicken feet en chicken leggs. Ik had bijna kippeklauwtjes in mijn curry gehad (brrr)
Er stond ook false dog meat op het menu. (vlees van valse honden).
Op 1 van de foto's is te zien hoe ze hier drukzijn met de kerstversiering. Er is een bak met wattenspul gemaakt waar bomen in staan met ook weer watten. Ik kreeg een Nederland DejaVu. Maar het ziet er erg gezellig uit, vanavond vast nog gezelliger.
We gaan nu even slapen en tegen een uur of 4 naar de Ben Than market.
Groetjesss
Na een nachtje van 12 uur slapen werden we heel brak wakker van de wekker. We hebben ons naar het ontbijt gesleept en zijn de deur uitgegaan. Het is vandaag erg warm. We stonden een beetje moe voor de deur van het hotel en zagen allerlei gewillige taxi's klaarstaan. De rit was maar 2 km en kostte nog geen dollar maar het was voor ons heel erg prettig en koel om deze 2 km niet te hoeven lopen. We hebben de Notre Dame Cathedral en het Post Office bezocht, zie de foto's hiernaast. We hebben lekker in verschillende mooie groene parkjes gezeten omdat het best heet was. Overal zijn ze bezig met kerstverlichting alles brand en flikkert er gezellig op los. We worden wel een beetje gek van al die kerstliedjes. Vooral als je ergens even zit dan rouleren de liedjes we erg snel.
In het grote postkantoor, wat heel mooi was, was het ook heel gezellig, we hebben er een tijdje gezeten en in de 2 zij hallen waren allerlei leuke souveniers te vinden, we hebben al erg veel leuks gezien, maar niets gekocht. Daar waren we gewoon te moe voor.
We hebben net gegeten, en met de taxi weer 1 km terug naar het hotel. Ook dit was de 50cent meer dan waard.
Het eten was lekker, een curry, met lemongras en allerlei groente en kip, Andert had iets van loempia's en noodles. Ik heb trouwens net op tijd het verschil opgemerkt tussen chicken feet en chicken leggs. Ik had bijna kippeklauwtjes in mijn curry gehad (brrr)
Er stond ook false dog meat op het menu. (vlees van valse honden).
Op 1 van de foto's is te zien hoe ze hier drukzijn met de kerstversiering. Er is een bak met wattenspul gemaakt waar bomen in staan met ook weer watten. Ik kreeg een Nederland DejaVu. Maar het ziet er erg gezellig uit, vanavond vast nog gezelliger.
We gaan nu even slapen en tegen een uur of 4 naar de Ben Than market.
Groetjesss
maandag 6 december 2010
Saigon
Goedenavond
Hele warme groeten vanuit een warm en vochtig Saigon.
Na 15 uur vliegen zijn we eindelijk aangekomen in Vietnam. De vluchten waren allebei vertraagd. In Amsterdam waren er problemen met het bagageluik o.i.d. en daar moest iemand voor gehaald worden. Dat vonden we niet zo erg, vertraging is best zolang zo'n luik maar niet opengaat halverwege de vlucht.
We hebben een rustige vlucht gehad en na 4 films en 3 maaltijden en met schitterend uitzicht op zee/stad en bergen van HongKong zijn we daar relaxed geland. De tweede vlucht was ook vertraagd en het landen was wat minder. Maar we zijn gelukkig heel overgekomen, en daar stonden we te zweten op het vliegveld.
Het visum halen duurde nogal lang, toen we bij de bagageband aankwamen stonden onze koffers als enige naast de lege band. Blijft erg fijn om te zien dat de koffers toch gewoon weer meegekomen zijn.
Onze chauffeur en gids stond al even te wachten op ons.Tijdens een korte rit naar het hotel viel het ons op hoe rustig we Saigon vinden. De hoeveelheid brommertjes maakt het straatbeeld wel druk maar er is relatief weinig getoeter.
We zijn ingechecked de kamer is groot en schoon en koel. En na een koude douche zijn we op het bed neer geploft.
We hebben 3 uur geslapen, en dat mocht wel, we waren al bijna 24 uur onderweg. We zijn net weggeweest voor onze 1e vietnamese maaltijd. Onze gids had ons een paar leuke restaurants aangwezen. Het was heerlijk om na al die vlieguren weer een eind te lopen. De straten hebben hier hele ingewikklede namen, dus met een vergrootglas de kaart bekijken en dan kijken of de volgorde van de letters overeenkomt met die op het straatnaam bordje. HuyenTranCongChua, NgyuenTrungTruc, NguyenThiMinhKhai, dat kan ik niet zomaar vloeiend uit spreken.
Het viel ons gelijk op dat er geen mensen op je af komen om allerlei dingen aan je te willen verkopen. Of we zien er uit als ' kijken niet kopen' toeristen of het verkopen gaat hier gewoon iets afwachtender.
Het eten was heerlijk, beef chili (scherper dan gedacht, Andert blijft er in trappen dat chili vaak pure chili betekend) en ik had garnalen. Helaas weer met alles er op en eraan, ik zal de volgende keer eens vragen of ze die dingen niet gewoon gepeld (=zonder hoofdje, pootjes en staartje) te krijgen zijn.
We zaten net lekker te eten en toen begon het te plenzen en werden we naar binnen geloosd. Daar hebben we verder gegeten. De eerste vietnamese maaltijd was heerlijk. Ook was het leuk om te zien wat andere tafelgenoten naar binnen werken. Ok leuk om te zien hoe ze dat doen want slakken leegpellen met een elastiekje had ik nog nooit gezien ;-)
Andert wilde lekkere Lotus thee, ik zei nog... moet je niet gewone maar nee. Kreeg hij me daar toch een halve liter pul thee en hij nam een slok :-)) niet lekker dus haha. Ik zei nog. Maar aangezien het wel 0.30 cent kostte heeft ie het maar netjes opgedronken.
We zitten nu in de lobby, overal schallen hier de kerstliederen je om de oren. Stille nacht en let it snow, nou na dat drama zaterdag met de trein heb ik geen zin meer in snow!
We gaan nog even proberen er wat foto's bij te plaatsen van de straat en het restaurant.
Morgen gaan we hier de stad verkennen, we zitten hier erg centraal en kunnen lopend veel bezienswaardigheden bereiken.
Ook is hier om de hoek een mega markt, de Ben Than Market. Andert was helaas te moe om daar nu rond te struinen. Morgen heeft ie wat mij betreft minder goed een excuus. Want de markt is een walhalla voor... souveniers.
Sterkte daar met het koude weer!
Warme groetjes uit Saigon (Ho Chi Minh City)
Hele warme groeten vanuit een warm en vochtig Saigon.
Na 15 uur vliegen zijn we eindelijk aangekomen in Vietnam. De vluchten waren allebei vertraagd. In Amsterdam waren er problemen met het bagageluik o.i.d. en daar moest iemand voor gehaald worden. Dat vonden we niet zo erg, vertraging is best zolang zo'n luik maar niet opengaat halverwege de vlucht.
We hebben een rustige vlucht gehad en na 4 films en 3 maaltijden en met schitterend uitzicht op zee/stad en bergen van HongKong zijn we daar relaxed geland. De tweede vlucht was ook vertraagd en het landen was wat minder. Maar we zijn gelukkig heel overgekomen, en daar stonden we te zweten op het vliegveld.
Het visum halen duurde nogal lang, toen we bij de bagageband aankwamen stonden onze koffers als enige naast de lege band. Blijft erg fijn om te zien dat de koffers toch gewoon weer meegekomen zijn.
Onze chauffeur en gids stond al even te wachten op ons.Tijdens een korte rit naar het hotel viel het ons op hoe rustig we Saigon vinden. De hoeveelheid brommertjes maakt het straatbeeld wel druk maar er is relatief weinig getoeter.
We zijn ingechecked de kamer is groot en schoon en koel. En na een koude douche zijn we op het bed neer geploft.
We hebben 3 uur geslapen, en dat mocht wel, we waren al bijna 24 uur onderweg. We zijn net weggeweest voor onze 1e vietnamese maaltijd. Onze gids had ons een paar leuke restaurants aangwezen. Het was heerlijk om na al die vlieguren weer een eind te lopen. De straten hebben hier hele ingewikklede namen, dus met een vergrootglas de kaart bekijken en dan kijken of de volgorde van de letters overeenkomt met die op het straatnaam bordje. HuyenTranCongChua, NgyuenTrungTruc, NguyenThiMinhKhai, dat kan ik niet zomaar vloeiend uit spreken.
Het viel ons gelijk op dat er geen mensen op je af komen om allerlei dingen aan je te willen verkopen. Of we zien er uit als ' kijken niet kopen' toeristen of het verkopen gaat hier gewoon iets afwachtender.
Het eten was heerlijk, beef chili (scherper dan gedacht, Andert blijft er in trappen dat chili vaak pure chili betekend) en ik had garnalen. Helaas weer met alles er op en eraan, ik zal de volgende keer eens vragen of ze die dingen niet gewoon gepeld (=zonder hoofdje, pootjes en staartje) te krijgen zijn.
We zaten net lekker te eten en toen begon het te plenzen en werden we naar binnen geloosd. Daar hebben we verder gegeten. De eerste vietnamese maaltijd was heerlijk. Ook was het leuk om te zien wat andere tafelgenoten naar binnen werken. Ok leuk om te zien hoe ze dat doen want slakken leegpellen met een elastiekje had ik nog nooit gezien ;-)
Andert wilde lekkere Lotus thee, ik zei nog... moet je niet gewone maar nee. Kreeg hij me daar toch een halve liter pul thee en hij nam een slok :-)) niet lekker dus haha. Ik zei nog. Maar aangezien het wel 0.30 cent kostte heeft ie het maar netjes opgedronken.
We zitten nu in de lobby, overal schallen hier de kerstliederen je om de oren. Stille nacht en let it snow, nou na dat drama zaterdag met de trein heb ik geen zin meer in snow!
We gaan nog even proberen er wat foto's bij te plaatsen van de straat en het restaurant.
Morgen gaan we hier de stad verkennen, we zitten hier erg centraal en kunnen lopend veel bezienswaardigheden bereiken.
Ook is hier om de hoek een mega markt, de Ben Than Market. Andert was helaas te moe om daar nu rond te struinen. Morgen heeft ie wat mij betreft minder goed een excuus. Want de markt is een walhalla voor... souveniers.
Sterkte daar met het koude weer!
Warme groetjes uit Saigon (Ho Chi Minh City)
zondag 5 december 2010
Hallo
Na alle stress van gisteren hebben we goed en lang geslapen. Na een snel ontbijt zijn we inmiddels op het vliegveld en kijken we uit op het vliegtuig waar we zo instappen.
Het is hier druk, vliegtuigen gaan af en aan dus we hebben genoeg te zien.
Zoals het nu lijkt gaat onze vlucht op tijd en lijkt zo'n 12uur te duren naar Hong Kong. De aansluitende vlucht naar Ho Chi Minh City duurt dan nog 3 uur. Om 5 uur maandagochtend Nl tijd komen we dan als het goed is aan. Een lange trip en we zijn nu al suf.
We hebben net nog even een paar boeken gehaald, we gaan zo nog even wat drinken en dan aan boord.
Het is hier warm op schiphol, dat is handig zodat het temperatuursverschil dan geen 40 maar 30 graden is :-) heerlijk idee toch.
Tot de volgende keer!
Na alle stress van gisteren hebben we goed en lang geslapen. Na een snel ontbijt zijn we inmiddels op het vliegveld en kijken we uit op het vliegtuig waar we zo instappen.
Het is hier druk, vliegtuigen gaan af en aan dus we hebben genoeg te zien.
Zoals het nu lijkt gaat onze vlucht op tijd en lijkt zo'n 12uur te duren naar Hong Kong. De aansluitende vlucht naar Ho Chi Minh City duurt dan nog 3 uur. Om 5 uur maandagochtend Nl tijd komen we dan als het goed is aan. Een lange trip en we zijn nu al suf.
We hebben net nog even een paar boeken gehaald, we gaan zo nog even wat drinken en dan aan boord.
Het is hier warm op schiphol, dat is handig zodat het temperatuursverschil dan geen 40 maar 30 graden is :-) heerlijk idee toch.
Tot de volgende keer!
zaterdag 4 december 2010
Op weg naar Saigon
Hallo Allemaal,
Hier een eerste bericht vanuit... Utrecht.
Op weg naar het vliegveld zijn we gestrand in Utrecht, het is chaos op het station. We zijn om 14.30 vertrokken, maar 4 uur later, om 18.30 stonden we nog steeds te blauwbekken samen met duizenden andere gestrande reizigers.
Bas en Ieke hebben zich liefdevol over ons, tot op het bot verkleumde vakantiegangers, ontfermd met Snert en Pannekoeken. We gaan zo met de taxi naar Schiphol omdat er nog steeds geen duidelijkheid is of er uberhaupt nog een trein gaat rijden.
We hopen dat ons vliegtuig gewoon kan vertrekken en we over 40 uur lekker in een 40 graden warmer land staan.
Dus morgen gaan we gewoon weer verder kijken.
We haasten ons niet, we hebben vakantie ;-)
Groetjes Andert en Usha (bij Bas en Ieke)
Hier een eerste bericht vanuit... Utrecht.
Op weg naar het vliegveld zijn we gestrand in Utrecht, het is chaos op het station. We zijn om 14.30 vertrokken, maar 4 uur later, om 18.30 stonden we nog steeds te blauwbekken samen met duizenden andere gestrande reizigers.
Bas en Ieke hebben zich liefdevol over ons, tot op het bot verkleumde vakantiegangers, ontfermd met Snert en Pannekoeken. We gaan zo met de taxi naar Schiphol omdat er nog steeds geen duidelijkheid is of er uberhaupt nog een trein gaat rijden.
We hopen dat ons vliegtuig gewoon kan vertrekken en we over 40 uur lekker in een 40 graden warmer land staan.
Dus morgen gaan we gewoon weer verder kijken.
We haasten ons niet, we hebben vakantie ;-)
Groetjes Andert en Usha (bij Bas en Ieke)
woensdag 24 februari 2010
Laatste dagen, Vertrek, Thuiskomst
We zijn weer thuis!
Na een heftige laatste 48 uur in HongKong hebben we deze laatste bestemming verlaten.
Usha is flink ziek geworden midden in de nacht met erg hoge koorts. We zijn naar het ziekenhuis gegaan, gelukkig heeft een bak met pillen weer gezorgd dat ze opknapte. Usha heeft 42 uur achter elkaar geslapen. Ik ben ondertussen nog op pad geweest in Hong Kong, ik wilde graag nog een aantal dingen zien.
Zie foto's. Voor het vertrek naar het vliegveld was Usha weer een beetje wakker. Na een lange vlucht van 13 uur zijn we vanochtend heel vroeg in een mistig Amsterdam geland waar Eric en va ons stonden op te wachten. (bikkels zo vroeg op de ochtend uit bed voor ons!)
We gaan komende dagen maar bij slapen en bijkomen van een hele bijzondere reis waarin we heel veel hebben gezien, mooie maar ook trieste dingen, leuke maar ook minder leuke dingen hebben meegemaakt.
Azie 2010, een super mooie reis om nooit te vergeten!
Groetjes Andert & Usha
Na een heftige laatste 48 uur in HongKong hebben we deze laatste bestemming verlaten.
Usha is flink ziek geworden midden in de nacht met erg hoge koorts. We zijn naar het ziekenhuis gegaan, gelukkig heeft een bak met pillen weer gezorgd dat ze opknapte. Usha heeft 42 uur achter elkaar geslapen. Ik ben ondertussen nog op pad geweest in Hong Kong, ik wilde graag nog een aantal dingen zien.
Zie foto's. Voor het vertrek naar het vliegveld was Usha weer een beetje wakker. Na een lange vlucht van 13 uur zijn we vanochtend heel vroeg in een mistig Amsterdam geland waar Eric en va ons stonden op te wachten. (bikkels zo vroeg op de ochtend uit bed voor ons!)
We gaan komende dagen maar bij slapen en bijkomen van een hele bijzondere reis waarin we heel veel hebben gezien, mooie maar ook trieste dingen, leuke maar ook minder leuke dingen hebben meegemaakt.
Azie 2010, een super mooie reis om nooit te vergeten!
Groetjes Andert & Usha
zondag 21 februari 2010
Een avondje Hong Kong
We zijn vanavond buiten de deur gaan eten. We hadden in de reisgids een restaurant aanbeveling gelezen, goed eten voor 25 euro het restaurant zat in een groot gebouw waarvanwe hoopten dat het zo hoog was dat we uitzicht hadden over de haven.
We stapten op de 28e etage uit en onze mond viel open van verbazing van het schitteren de uitzicht. Heel erg gaaf. We kregen een mooi tafeltje aan het raam.
Al gapend naar buiten wierp ik als eerste een blik op de drank kaart. Oei, jus d'orange voor 5,5 euro. Cola, water en sprite ook voor 5,5 euro per glas. Wijn voor 500 euro per fles....
Oh oh, het uitzicht moet ergens aan verdient worden blijkbaar. Ik wou Andert waarschuwen over de prijzen maar meneer liep druk te fotograferen. Toen we de drankjes krgen (11 euro 2 glazen...niet omgooien aub) kregen we de menu kaart. Voorgerechten vanaf 20 euro per stuk. Ok geen voor gerecht vandaag, op de terug weg komen we langs de pizzahut en mcDonalds. Hoofdgerechten tussen de 20 en 40 euro. En er stond toch niets bij wat ik lekker vond, op de laatste bladzijde stonden nog enkele betaalbare gerechten die we maar snel hebben besteld. Constant kwam de ober vragen of we niet een fles water of wijn wilden bestellen (250ml water voor 10 euro of 50-500 euro voor een flesje wijn) Neeeeeee dank u meneer de ober, geen drank voor ons, op de terug weg komen we 20 winkels tegen waar de water en frisdrank en bier voor 50 CENT kunnen kopen. We komen uit holland begrijpt u.
Ook al kwam ik van de maan dan zou ik nog geen 10 euro voor een half flesje water betalen.
Dessert onder de 15 euro was er niet dus wij waren snel weg. Nog wel even een rekening betalen voor 1 jus, 1 bier, kip in tomaten saus en 2 stukjes sparerib. We konden kiezen 730 HongKong dollar of 73 euro. Kijk ook al was ik even geschrokken van de prijs, dom ben ik niet. Als de koers onder de 10 euro/dollar ligt maken ze hier ook nog weer winst op. Dus nee we hebben mooi in HK dollar betaald zodat voor ons de prijs van ergens achter in de 60 euro een beetje minder erg was.
We hebben snel onze blik van de rekening naar het mooie uitzicht verplaatst. Dat blijft onbetaalbaar.
De lift van 28 naar beneden gaat zo hard dat we flinke druk op de oren kregen. Buiten gekomen zijn we richting de haven gelopen voor de dagelijkse lichtshow aan de overkand van het water. Nou het was grappig. Onder het motto: 'Nu we er toch zijn' kunnen we dit aan ons lijstje met HongKong bezienswaardigheden weer afstrepen. Het duurde 10 minuten en tegen de tijd waren we allebei erg misselijk en kregen we buikkramp. Gelukkig gaat de metro s' avonds ook net zo snel als overdag en hebben we de dure maaltijd er zo weer uitgewerkt. Nu nog ons geld terug en mijn dag is weer goed.
Hoewel het nu dan avond is kun je op straat het verschil tussen dag en nacht niet zien! Er zo verschrikkelijk veel en grote reclame borden dat het gewoon midden op de dag lijkt.
We hebben zojuist ingecheckt voor de terugvlucht, raar maar waar. We zetten nog snel wat foto's erop van vanavond en dan gauw ons mandje in. Het is al 1 uur geweest hier en om 9.00 gaat de wekker weer.
Fijne avond daar nog en alvast weltrusten.
Groetjes Andert en Usha, die nu met een lege maag achter de pc (eh nee mac onding) zitten te gapen.
NIeuwe foto's op www.flickr.com/photos/andert/sets
Hong Kong
Wat is Hong Kong toch een bijzondere stad.
Gisteren zijn we op stap geweest in deze grote, drukke, nette, snelle en vervoersvriendelijke stad.
Allereerst hebben we een octopuscard gekocht, een kaart waar je je openbaarvervoer mee kunt betalen maar ook bij veel winkels kunt afrekeken. Niet alleen in de buurt van het openbaar vervoer maar ook elders in de stad.
Er staat een bedrag op en hup je kunt op pad. Nou ja, bij het eerste metro poortje piepte mijn kaart en moest ik terug naar de klantenservice. De man achter de balie had namelijk vergeten er geld op te zetten voor mij.... kan gebeuren denk ik dan maar.
We hebben de metro genomen. Ik denk dat hier de ov kaart werk zoals men daar in nederland alleen maar van kan dromen.
Het werk gewoon en nog snel ook.
De metro zelf trouwens ook voor een paar cent hop je snel van het ene naar het andere station. De hele stad door in een oogwenk. De metro rijd vaak en heel hard. in 10 minuten waren we van Hong Kong Island al weer terug bij het hotel.
En het koste 90 cent, geen wonder dat men hier massaal met het openbaar vervoer gaat!
De metro is trouwens brand schoon. Eten en drinken is in de metro en op de perrons verboden. (200 euro boete bij overtreding). Constant lopen er mensen om alles rond de perrons schoon te houden. Elk papiertje, elk snippertje wordt opgeveegd. maar dat geld overal. In de mc Donalds, in de winkels in de hotels overal houden ze alles schoon. Ook zijn ze hier bang voor besmettingen. Veel mensen lopen rond met mondkapjes. De lift in het hotel wordt elk uur schoongemaakt. Overal hangen definfecterende zeeppompje. Openbare wc zijn zo schoon dat je bijna niet naar de wc durft :-) Ook hier lopen ze constant te poetsen en de doen.
Gisteren zijn we naar een metrostation gegaan hier redelijk in de buurt (30cent) we hebben daar leuk rondgehangen in een winkelcentrum en wat gebouwen bezichtigd. Na een goedkope lunch bij de macDonalds, 2 menu's voor: 4 EURO. Dat zijn nog eens prijzen om te lunchen en het was nog lekker ook. In nederland zijn we al snel 4 a 5 x zo veel kwijt voor dit eten.
Het meisje bij de kassa sprak slecht engels maar door de plaatjes aan te wijzen konden we snel bestellen. Kipnuggets in Nl zien er namelijk net zo uit als in HK ;-)
Een jongen van een andere kassa zag Andert en kwam snel aanlopen. Hij vroeg waar Andert vandaan kwam en nadat hij Nederland zei begon de jongen gelijk over voetbal en over een aantal voetballers. En aangezien Andert wel weet wie er allemaal bij de verschillende clubs voetbalt..... haha niet dus. Dus maar weer vriendelijk lachen.
Odat het hier 20 graden kouder is dan in thailand zijn we maar snel een trui gaan halen. Alleen Andert is geslaagd voor een leuke trui bij de Hennes en Mauritz. En druk dat het was 10x zo erg al de drukte in zwolle op zaterdag. rijen van 20 mensen voor een pashokje, 15 wachtende mensen voor een kassa is niet ongewoon.
Ik had al verteld dat er hier nog wel een voorgedrongen wordt, overal staan van die lintjes om wachtrijen te laten vormen, voor de wc. voor de kassa's voor de pashokjes voor de pinautomaat etc.
Na een middagje site seeing hebben we even geslapen en zijn we naar het restaurant in het hotel gegaan. Het was hiet ontzettend druk. Er werd een buffet geserveerd en dat trekt erg veel mensen. We kregen het idee dat we bij de wok in Hardenberg zaten. Druk vol en lawaaierig. Wij kozen om van het menu te eten. We hebben allebei een curry gegeten super lekker maar het was heel duur, bijna nog duurder dan in Nederland. Maar ja zolang het lekker is.
De dames naast ons deden zich te goed aan het buffet. We hebben zo'n beetje alles wat in de zee leeft voorbij zien komen. Garnalen, kreeften, slakken (heel veel in allerlei maten en kleuren) mosselen, oesters en ook allerlei soorten inktvissen. Als ik al die zuignapjes zie aan zo'n inktvis dan bedenk ik me toch echt wel 10x voor ik dat in mijn mond stop. Het idee dat die zuignapjes zich vastzuigen aan mijn tong of in mijn keel brrrrrrrrr.
De dames hebben gepierd en geploeterd met messen, vorken en scharen om deze zeedieren op te kunnen peuzelen en dat was een leuk gezicht. Maar we hadden geen moment de behoefte om iets van dat glibberige rubberige te proeven.
s Avond hebben we een film gekeken. Heerlijk even een film kijken, kost wat maar dan heb je ook wat. Na een lange nacht werden we gelukkig op tijd wakker om nog snel naar het ontbijt te kunnen.
Daarna zijn we de metro in gesprongen en richting de haven gegaan. We hebben genoten van het uitzicht over het water, de haven en het zicht op Hong Kong Island. Omdat alles best dichtbij is waren we ook zo bij de pier, en voor 30 cent hebben de de boot genomen naar Hong Kong Island. Een korte maar leuke trip waar Andert toch snel last kreeg van zeeziekte.
Na 5 minuten stonden we gelukkig weer met beide benen op de grond. We hebben wat bezichtigingen gedaan als echte toeristen en aangezien we met de metro ons snel kunnen verplaatsen zijn we Hong Kong Island verder gaan verkennen.
Het was hier erg druk met allerlei festiviteiten in het kader van een chinees feest. Ook een kerk was daardoor dicht. Om terug te komen bij het hotel was het even snel overstappen en 10 minuten later stonden we alweer vlak bij het hotel.
We worden hier continue aangesproken door Indiase kleermakers die erg graag iets op maat willen maken. Maar ook deze prijzen zijn behoorlijk gestegen dus we bedanken vriendelijk. Omdat het voornamelijk Indiase mensen zijn willen ze graag een praatje met me maken. Soort zoekt soort noemt Andert dat.
We gaan nu even rustig aan doen en we gaan tegen 8 uur weer richting de haven. Elke avond om 8 uur wordt er aan de andere kant van het water, op Hong Kong Island een lichtshow gegeven. We zijn benieuwd of dat leuk is. Men zegt van wel, maar ja Men is niet ik..
Morgen gaan we naar The Peak. Een uitzicht punt over de stad. Hopelijk is het dan helder zodat we ook nog wat kunnen zien.
Vanavond moeten we alweer inchecken voor de vlucht naar huis. Wat gaat de tijd toch snel!
Cindy: Tnx voor je sms! Vanmorgen was het hier al op het ontbijtnieuws hier dat Nl weer goud had! Ik dacht: laat ik je maar niet sms-en want met 7 uur tijdverschil slaapt je vast nog... ;-)
Toedeloe Andert en Usha
nieuwe foto;s op
www.flickr.com/photos/andert/sets
zaterdag 20 februari 2010
Daar zijn we weer, live vanuit Hong Kong
Hallo eindelijk weer eens een berichtje. Nu vanuit een ijs en ijs koud hong kong. Het is hier slecht 13 graden en we zitten te bibberen en thee te drinken om warm te blijven.
Waar zullen we eens beginnen, het zijn hectische dagen geweest, waar heel veel is gebeurd.
Ik zal verder gaan na ons laatse bericht. Een dagje toeren op de motor bike, Andert vond het helemaal geweldig en ik eigenlijk ook. Na de stop bij het internet cafe zijn we verder het eiland over getourd. Ik had dacht ik al verteld had dat het een bergachtig eiland is. Het is zo stijl af en toe dat de auto in de 1e versnelling al slipt en doet en amper omhoog komt. Op het brommertje is het nog avondtuurlijk. Vol gas en voor overgeleund probeerden we telkens bergopwaarts te komen, soms stonden we bijna stil en was ik bang dat we zo weer achteruit zouden glijden maar telkens lukte het om net boven te komen. Naar beneden: de rem bijna helemaal in en dan ging het nog erg hard door de onoverzichtelijke bochten. Maar wel super gaaf.
Na uitgetourd te zijn kwamen we terug bij het hotel. Daar konden we alsnog de kamer krijgen aan zee die bedoeld was voor ons. WIj helemaal blij en we hebben genoten van de prachtige zonsondergang bij ons huisje. Heel erg mooi.
Na het diner kwamen we terug en stapte ik bijna op een insect. Nou die zien we genoeg maar dit was een joekel van een kakkerlak. Nou niet normaal meer. Wat een groot goor beest. Spinnen kevers hagedissen, daar maak ik me niet zo druk over maar dit gore beest oh bah. Zelfs Andert die nooit last heeft van beestjes moest ook bijna spontaan overgeven van dit gore beest. Maar ja kakkerlakken komen nooit alleen en al snel zagen we de hele familie onder het bed zitten.
Met een paar glazen hebben we de grootste gevangen, ze waren zo groot als mijn duim! We hebben de receptie gebeld maar van kakekrlakken had ze nooit gehoord en ze stuurde de bewaking wel. Nou die waren niet echt onder de indruk, we hadden de grootste toch al gevangen.....
Onder het bed, onder de matras overal zaten ze. De receptioniste kwam ook kijken en ging bijna tegen de vlakte van schrik van de grote kakkerlakken. We konden gelijk weer terug naar onze oude kamer gelukkig en dat hebben we direct gedaan.
We moesten de koffers en tassen pakken en ook daar zaten de kakkerlakken. Ik heb gelukkig geen ervaring met die beesten en heb ons reisbureau gebeld om advies. Ook zei hebben gelukkig geen ervaring met kakkerlakken maar hadden wel wat bruikbare adviezen. Onderandere om alles even goed uit te kloppen.
We zijn tot 2 uur snachts bezig geweest om alle kleren uit de koffers goed uit te kloppen in het bad en de kakkerlakken er uit te krijgen. Maar nog kwamen ze overal te voorschijn. Met een lange broek aan, met de pijpen in mijn sokken gepropt heb ik geprobeerd te slapen, maar telkens denk je ze te voelen of denk je ze te horen lopen. We hebben nauwelijks kunnen slapen die nacht. Als we naar de badkamer gingen stapten we heel voorzichtig uit bed voor het geval ze weer onder het bed vandaan kwamen rennen, vervolgens de badkamer en de plee goed controleren en de wc rol en als we op de wc zaten goed kijken of ze weer ergens vandaan kwamen.
Kortom een gigantische rot nacht. Heel brak zijn we uit bed gegaan op weg naar onze snorkeltrip. Met een groep gekke duikgasten zijn we naar de boot gereden. Op de boot werd uitgelegd waar we heen zouden gaan en hoe de dag uit uit zou zien. Het leek super leuk ondanks dat we zo moe waren.
We voeren weg en al snel werd de zee wat onrustiger en werd ik een beetje gammel in mijn hoofd. Na een uurtje varen kwamen we bij de eerste duikplek maar bleek de boei waar de boot normaal werd vastgelegd verdwenen te zijn. Een andere toeristenboot (met blonde dames met kleine hondjes met grote gouden kettingen om, zo groot dat het hondje bijna voorover viel....) had op het koraarif gewoon het anker uitgegooid zonder bij de schade aan het rif stil te staan. De duikers waren erg boos op hun en even dachten we dat er nog een scheldpartij of vechtpartij zou komen.
Gelukkig konden we wel gaan duiken. We waren met 6 toeristen en 3 duikers van de duikschool. De 3 duikers namen elk 2 teoristen mee het water in en ineens stonden wij met ons tweetjes op de boot. Een van de duikers zei nog: daar rond dat rif kun je mooi snorkelen, veel plezier en foetsie was ie.
Toen hebben wij de snorkel spullen aangetokken en zijn het water in geplonst. Het duurde even voor alles goed zat en we zonder te hoesten en te proesten konden snorkelen.
Het rif was schitterend. Honderden vissen van allerlei kleuren en maten zwommen om ons heen. Ze trokken zich gelukkig niets van ons aan, sommige vissen wat nieuwsgieriger dan de andere. Wat een super gave ervaring! Net alsof je in een gigantisch aquarium rondzwemt.
Na een tijdje was ik al best moe en ben ik terug gegaan naar de boot. Andert heeft nog een tijd door gesnorkeld tot de andere duikers terug waren uit de diepte. Tegen die tijd voelde ik me erg naar en beroerd. Na een tijdje begon ook Andert erg last te krijgen van de deining.
De lunch werd geserveerd maar ik kreeg geen hap naar binnen, ik voelde me zooooo moe en zoooo beroerd!
Andert werd ook steeds bleker en bleker en ja hoor Hoppakee daar hing meneer al kotsend over de reling. Wel erg sneu voor hem maar er kwamen me daar toch een 100 tal schitterende vissen op af. haha echt niet te geloven hoe snel ze Andert zijn maaginhoud hadden opgepeuzeld. Andert voede zich weer kiplekker en al snel voer de kapitein naar de 2e duikplek. Ik voelde me zo slecht dat ik bang was dat ik ook over de reling zou hangen maar ik wilde natuurlijk niet onder doen voor Andert. Bij de 2e duikplek adviseerde de duiker mij om snel het water in te gaan tegen de misselijkheid. Ik keek hem aan zo van: wat??? maar hij zei dat dat echt zou helpen. Andert trok snel zijn flippers aan, sprong in het water en even later hoorde ik vanuit het water: Hey dat helpt echt! Ben veel minder misselijk. De duiker grijnsde naar mij en hop ik ben ook maar weer het water in gegaan.
De misselijkheid was zo weg maar de vermoeidheid van de slechte nacht brak me te veel op. Ik ben aan boord gegaan, heb pillen tegen zeeziekte genomen en ben promt in slaap gevallen. Bij de 3e duikplek werd ik wakker maar was te moe en te brak om het water in te gaan. Andert hing inmiddels voor de 4e keer kotsend over de reling en zo kon ik toch heel veel mooie vissen van dichtbij zien ;-)
Na een lange dag kwamen we doodmoe terug bij het beachresort. We waren naar en moe maar van slapen kwam weer niets omdat we werden opgewacht door...... je raad het al KAKKERLAKKEN. Na nog een nacht van niet slapen waren we blij dat we hier weg konden. De chauffeur stond gelukkig al vroeg klaar en scheurden we in volle vaart richting de boot naar het vaste land. De chauffeur scheurde erg hard en al snel zat Andert bleek en misselijk in de auto. Het scheuren en inhalen van allerlei auto's had blijkbaar erg veel zin, want toen we bij de boot kwamen bleek er nog net 1 plekje voor ons busje: joehoe!
De boottrip was gelukkig erg rustig en toen we van de boot afreden drukte de chauffeur een map met films in onze handen. Dit busje had een bisocoop set aanboord zodat we tijdens de 4 uur durende rit mooi een film konden kijken. Zo vloog de tijd!
Onderweg hebben we gelunched in een groot restaurant. Net toen we onze bestelling kregen kwamen er busladingen met touristen binnen. De reisleidster had een megafoon bij zich! Ja hoor en ze heeft de hele tijd als een gek door dat ding lopen schreeuwen. Niet normaal meer! Is toch echt niet te geloven, dat zie ik in nederland nog niet snel gebeuren. Ik hoop eigenlijk dat ik dit nooooooit meer zie gebeuren. Andert zei: snel opeten en wegwezen hier, en op zo'n moment lister ik altijd nar wat Andert zegt. Onderweg hebben we een paar flinke stortbuien gehad zodat de rit naar het vliegveld een uurtje langer duurde.
Om 4 uur konden we de bagage afgeven, om 5 uur eindelijk door de douane om 5 over 5 door de bagagecontrole en toen hoefden we nog maar 2 uur te wachten op onze vlucht.
We hadden nog een paar honderd Thaise Bath over, zo'n 5 euro maar we konden niets vinden onder de 5 euro. Kitkat of m&m voor 7 euro.... Uiteindeljk maar een kaartje van Hoogtepunten van Thailand gekocht voor 3 euro!!!!
De vlucht was vertraagd helaas en we waren bang dat de de taxibus naar het hotel in Hong kong zouden missen. Toen we een half uur te laat in stapten (tjongen wat een drammerige voorkruipende mensen hier zeg) bleek de vluchttijd zo kort te zijn dat we alsnog op de geplande tijd zouden landen. Na een rustige vlucht, waar Andert helaas wel weer erg misselijk was, landden we mooi optijd in Hong Kong. Lang wachten bij de douane met al die voorkruipende touristen is geen pretje. Maar toen moesten we wachten op onze bagage. Dat heeft erg lang geduurd. Terwijl er promotie filmpje draaiden waarin mensen blij praten over het mooie nieuwe efficiente vliegveld konden wij niets doen dan wachten wachten wachten wachten.
Na meer dan een uur wachten kwamen eindelijk (gelukkig waren ze er!) onze koffers.
De taxi vertrektijd was al lang verstreken en vanaf 24.00 uur gaat ineens alles dicht. Alle winkels, balies poef, binnen 5 minuten is er geen kip meer te zien. We hebben even overlegd hoe we alsnog naar het hotel zouden komen, op het vliegveld konden we niemand vinden omdat om 24.00 iedereen weg is.
We hebben een taxi genomen naar het hotel. Dat gaat hier heel efficient. Bij de uitgang staat een bord met bestemmingen in Hong Kong en wat de taxi rit ongeveer gaat kosten. Goed om dat van te voren te weten, mocht de taxi chauffeur stiekum een extra rondje rijden om wat meer geld te krijgen.....
Vervolgens staan er beveiligers die vragen waar je heen wilt en je wijzen naar de juiste taxi. En zo scheurden wij midden in de nacht heel hard door het schitterend verlichte Hong Kong. Het was al 1.00 geweest en we waren heeel moe maar het was een schitterende rit. De taxchauffuer was met 3 teefoons aan het bellen, via de mobilofoon met de centrale aan het schreeeuwen en zat ook nog te sms-en. Gelukkig was het rustig op de weg dus het geslinger veroorzaakte geen ongelukken.
Bij het hotel konden we direct inchecken en kregen we een upgrade van de kamer. Mooie kamer, heeeeeerlijk bed en een lekker dik dekbed. Tegen 2 uur konden we eindelijk gaan slapen.......... Koffers natuurlijk wel goed dicht voor het geval de kakkerlakken in de koffer de vlucht hebben overleefd. We kijken nog steeds goed om ons heen en kloppen de kleren nog steeds goed uit voor we ze aan doen. Dat zal nog wel even duren. Na een korte nacht zojuist ontbeten. Andert probeert er nu foto's op te zetten. De pc is een Mac en het werkt nou niet echt handig zo'n ding. Windows is ook niet het ideaal hoor, maar ja daar zit af en toe nog wat logica in.
Straks gaan we de stad maar eens verkennen en kijken of we hier warme truien kunnen kopen. Het is hier een graad op 13 en dat is na de 35 graden op Koh Chang erg koud, een goede overgang naar het koude sneeuwende nederland.
Groetjes uit de mega stad Hong Kong
xxx A&U
foto' s van Koh Chang in de set Thailand (nog geen foto' van Hong Kong)
www.flickr.com/photos/andert/sets
woensdag 17 februari 2010
Koh Chang
Hoihoi
Daar zijn we weer! Nu vanuit het tropische eiland Ko Chang. We zijn hier gistermiddag na een lange reis door Cambodja en een kort stukje door Thailand en nog een klein uurtje met de ferry; totaal een reis van zo'n 9 uur. Ons beachresort is erg luxe en mooi. Gisteravond hebben we lekker gegeten aan een tafeltje op het strand. We waren zo moe van de hele reis dat we al om acht uur in bed lagen en meteen in slaap vielen. Toen we vanochtend wakker werden zei usha:"zullen we vandaag een scootertje huren". Ik wist niet wat ik hoorde, zoals je misschien eerder al gelezen hebt heeft ze het niet zo op achterop een scootertje zitten en nu wil ze zelfs bij mij achterop! Wij naar de receptie om een scooter te huren, natuurlijk met helm zoals het hoort ;-). Dus vandaag kneuren we het hele eiland af met z'n tweetjes op een scooter. Voor de mensen die de film dumb & dumber kennen: zo voelen we ons inderdaad, lekker met van die suffe cap-helms op!
Vanochtend zijn we bij een nederlandse duikschoolhouder geweest. Hier hebben we overlegd dat we morgen een hele dag gaan snorkelen met een bootje incl. luch etc. Helaas geen duikcursus voor ons, de kortste (meest interessante) duurt toch al 3 - 4 dagen en kost wel veel! Maar snorkelen lijkt ons hier ook fantastisch, het water leent zich er zeker voor: kraakhelder en 30 graden!
Wij crossen zo weer verder op ons scootertje want voor je het weet is het hier weer donker.
Warme groetjes vanuit Ko Chang!
Nieuw foto's: www.flickr.com/photos/andert/sets
Set Thailand (2)
maandag 15 februari 2010
Nog een dagje Phnom Penh
Zo, vandaag even een rustig dagje voor ons zelf. Zonder gecross van de ene bezienswaardigheid naar de andere. Lekker uitgeslapen, gerelaxed en een duikje in het zwembad genomen. Wat wil een mens nog meer.
We hebben op internet gezocht naar een adresje om te snorkelen op Koh Chang. Daar gaan we morgen naartoe. Het wordt een hele lange rit van zo'n 9 uur in de auto en op de boot en weer in de auto en met een leuk snorkeltripje in het vooruitzicht hopen we morgen de dag door te komen.
Vanmiddag hebben we lekker gegeten bij een restaurantje buiten het hotel. Eventjes in de tuktuk en dan lekker eten. Usha heeft weer europees gegeten nl. penne met kip en ik moest natuurlijk weer iets proberen (nee, geen kikker!). Stukjes rundvlees met witte kool in sinaasappelsaus stond er op het menu. Ik dacht: laten we het maar eens proberen... Verschrikkelijk lekker dat het was!! Zalig! Na het eten nog even gesnuffeld in een tweedehands boekenzaakje en ja hoor, een lonely planet van Vietnam uit 2010 op de kop getikt voor maar 7 dollar! En aangezien we daar nog een keertje naartoe willen, kunnen we ons hier mooi aan verlekkeren.
Vanmiddag lekker even gezwommen en gekeken waar onze lange reis van morgen langs gaat. Vanavond weer met de tuk tuk op stap geweest, op zoek naar een indiaas restaurant. We kwamen in en luche buurt en natuurlijk geen restaurant te vinden.
Dus toen zei de tuktuk driver iets in onverstaanbaar engels en reden we ineend richting de rivier. Daar zijn talloze (westerse) restaurants dus dat zat wel goed dachten we. We stopten bij een restaurant: Lemon Grass Restaurant. Jahoor net iets van Usha niet lust. Maar toen we goed keken zat er naast een Indiaas reataurant.
Daar hebben we heeeeeerlijke curry gegeten.
Ik had kip met spinazi en Usha een garnalen curry. We hadden beiden een naan besteld en voor de zekerheid toch snel 1 extra. Dat hadden we niet hoeven te doen. Krijgen we in nederland bij de indiaas 1 naan, hier krijg je er 3.
Dus opgeteld zaten we met 9 naans!!! Veeel heel erg veel. Nadat we uitgegeten waren en er na heel veel eten nog 3 naans overwaren vroegen we of we die mee mochten nemen, hebben we gelijk wat te eten op onze lange trip morgen.
Dus we kregen netjes ingepakte naan mee én nog het bakje met curry wat Usha overhad. Die was er helemaal blij mee. We hebben het maar snel in de koelkast gezet met deze hitte hier...
De tuktuk terug was heerlijk. Er kwamen wel 3 tuktuk chauffeurs op ons afrennen dus de prijs zakte al snel. Het ritje was heerllijk ontspannen, het had nog wel langer mogen duren. Het is erg gezellig opstraat, erg druk met zeer veel brommertjes en tuktuks. Iedereen rijd langzaam, of moet ik zeggen: slingert langzaam. Dat rustige tempo was rustgevend.
Nu gaan we douchen en de koffers pakken. Hopelijk hebben we nu wel warm water. De kamers zijn hier best prijzig, vanaf 80$ en niet altijd warm water. Minpuntje.
Morgen gaan we al op tijd uit bed voor de lange rit naar het tropisch eiland.
Weltrusten en tot morgen.
Groetjes Andert
Usha loopt een beetje heen en weer naar de wc....
We hebben op internet gezocht naar een adresje om te snorkelen op Koh Chang. Daar gaan we morgen naartoe. Het wordt een hele lange rit van zo'n 9 uur in de auto en op de boot en weer in de auto en met een leuk snorkeltripje in het vooruitzicht hopen we morgen de dag door te komen.
Vanmiddag hebben we lekker gegeten bij een restaurantje buiten het hotel. Eventjes in de tuktuk en dan lekker eten. Usha heeft weer europees gegeten nl. penne met kip en ik moest natuurlijk weer iets proberen (nee, geen kikker!). Stukjes rundvlees met witte kool in sinaasappelsaus stond er op het menu. Ik dacht: laten we het maar eens proberen... Verschrikkelijk lekker dat het was!! Zalig! Na het eten nog even gesnuffeld in een tweedehands boekenzaakje en ja hoor, een lonely planet van Vietnam uit 2010 op de kop getikt voor maar 7 dollar! En aangezien we daar nog een keertje naartoe willen, kunnen we ons hier mooi aan verlekkeren.
Vanmiddag lekker even gezwommen en gekeken waar onze lange reis van morgen langs gaat. Vanavond weer met de tuk tuk op stap geweest, op zoek naar een indiaas restaurant. We kwamen in en luche buurt en natuurlijk geen restaurant te vinden.
Dus toen zei de tuktuk driver iets in onverstaanbaar engels en reden we ineend richting de rivier. Daar zijn talloze (westerse) restaurants dus dat zat wel goed dachten we. We stopten bij een restaurant: Lemon Grass Restaurant. Jahoor net iets van Usha niet lust. Maar toen we goed keken zat er naast een Indiaas reataurant.
Daar hebben we heeeeeerlijke curry gegeten.
Ik had kip met spinazi en Usha een garnalen curry. We hadden beiden een naan besteld en voor de zekerheid toch snel 1 extra. Dat hadden we niet hoeven te doen. Krijgen we in nederland bij de indiaas 1 naan, hier krijg je er 3.
Dus opgeteld zaten we met 9 naans!!! Veeel heel erg veel. Nadat we uitgegeten waren en er na heel veel eten nog 3 naans overwaren vroegen we of we die mee mochten nemen, hebben we gelijk wat te eten op onze lange trip morgen.
Dus we kregen netjes ingepakte naan mee én nog het bakje met curry wat Usha overhad. Die was er helemaal blij mee. We hebben het maar snel in de koelkast gezet met deze hitte hier...
De tuktuk terug was heerlijk. Er kwamen wel 3 tuktuk chauffeurs op ons afrennen dus de prijs zakte al snel. Het ritje was heerllijk ontspannen, het had nog wel langer mogen duren. Het is erg gezellig opstraat, erg druk met zeer veel brommertjes en tuktuks. Iedereen rijd langzaam, of moet ik zeggen: slingert langzaam. Dat rustige tempo was rustgevend.
Nu gaan we douchen en de koffers pakken. Hopelijk hebben we nu wel warm water. De kamers zijn hier best prijzig, vanaf 80$ en niet altijd warm water. Minpuntje.
Morgen gaan we al op tijd uit bed voor de lange rit naar het tropisch eiland.
Weltrusten en tot morgen.
Groetjes Andert
Usha loopt een beetje heen en weer naar de wc....
zondag 14 februari 2010
Phnom Penh
Vannacht werd onze nachtrust om half 6 verstoord door een puur hollands bericht dat Meneer Kramer weer eens hard geschaatst had, zo hard zelfs dat hij een olympische gouden medaille had gewonnen. En ja dan komt het oranje gevoel wel even weer naar boven. We hebben 's ochtends op internet nog snel even het nieuws op verschillende sites gelezen.
Vandaag een heftige dag gehad in Phnom Penh. We zijn bij de genocide musea geweest ter gedachtenis aan de gruwelen gepleegd onder het regime van Pol Pot.
We zijn de dag gestart bij school die omgebouwd werd tot martelgevangenis, Tol Slueng.
De gruwelijkeheden zullen we niet beschrijven, het is te gruwelijk voor woorden. Ik ben buiten gebleven omdat ik de resten van de martelkamers niet hoefde te zien.
Op deze plek zijn erg veel mensen vermoord, rond de 70.000.
Daarna zijn we de stad uit gereden naar het dorpje Choeung Ek. Hier werden gevangenen heengebracht om afgeslacht te worden op allerlei manieren om zoveel mogelijk kogels uit te kunnen sparen.
Toen men hier naderhand de eerste massa graven vonden met honderden lichamen hebben ze de botten en de schedels bewaard. Het monument bevat die schedel en botten nu als stille getuigen van de moorden. (zie foto)
Terwijl we rondliepen tussen de massagraven zagen we her en der botten en kleren aan de oppervlakte liggen, soms moesten we uitkijken om er niet over te struikelen.
Een nare plek maar het is wel goed om stil te staan wat er gebeurt en hoe onbegrijpelijk het is dat dit regime zo lang zijn gang kon gaan.
Daarna zijn we gaan eten in de stad en hebben we geprobeerd de narigheid te vergeten en andere dingen in de stad te bezichtigen.
We begonnen met, hoe kan het ook anders, een tempel. Vanwege het chinees nieuwjaar was het een drukte van belang, veel gelovigen komen bidden en offeren ter ere van het nieuwe jaar.
Deze tempel had ook een beeld van een tijger, en aangezien dit chinese jaar het jaar van de tijger is, trok dat ook veel mensen.
We zijn naar het Royal Palace gegaan, waar de huidige koning van Cambodja woont. We hebben een zeer indrukwekkende troonzaal bewonderd waar we helaas geen foto's van mochten maken, ook niet stiekum.
Op het complex stonden meerdere tempels maar de leukste was de zilveren pagode, die staat bekend om de 5.000 zilveren tegels op de vloer. Maar dat vonden we erg tegenvallen. Er waren een paar tegels zichtbaar die er niet echt mooi zilver glimmend uitzagen dus we hebben de gids maar op zijn woord geloofd. De rest van de vloer was beschermd met vloerbedekking waar we overheen konden lopen zonder de vloer te beschadigen. De buitenkant was dus veel mooier dan de binnenkant. (zie foto)
Verderop stond een boedha beeld van smaragd. Er stond ook een boedha van 1000 diamanten kristallen en vanallerlei glimmende materialen.
Die vonden we heel erg mooi maar ook hier mochten we geen foto's maken helaas.
Er was nog een verzameling van duizenden boedhabeeldjes, 1000 olifantjes enz.
Er stond nog een heilige boom met een heilige water bron. We hadden zelf geen behoefte aan heilig water maar we hebben de boom wel bewonderd. Op de bladeren van deze boom schrijven mensen hun wensen of bijv. telefoonnummer om de 'ware' te vinden. (zie foto)
We hadden genoeg gezien en de energie was op, na een stop bij een supermarkt voor deo en shampoo hebben we ons zelf verwend met allerlei soorten chocolade koekjes....... jammie! Daar waren we echt even aan toe!
We gaan nu eten en dan slapen, hoewel we vannacht 12 uur hebben geslapen kunnen we er weer een flink aantal uur bijslapen.
Morgen een dagje niets doen, misschien wat kijken voor souveniers, dat kon vandaag niet omdat veel winkeltjes dicht zijn ivm chinees nieuwjaar.
Tot morgen.
Ps de foto's kunnen wel schokkend zijn.
www.flickr.com/photos/andert/sets
zaterdag 13 februari 2010
Gelukkig Nieuwjaar
Zo hier gaan we verder vanuit de hoofdstad van Cambodja, Phnom Penh.
Ik was nog gebleven bij de lunch van gisteren. Na een uurtje bijkomen op de koele hotel kamer zijn we weer gaan toeren in Battambang. Het begon met een bezoek aan een tempel die tijdens de verschrikkingen van het Regime van Pol Pot in de jaren '70 als martel ruimt werd gebruikt. Er is een monument gemaakt waarin de schedels en botten van de gemartelde en vermoorde cambodjanen zijn opgenomen. Dit was zo indrukwekkend dat we er stil van werden. Ook waren hier veel killingfields, (massa graven). Onze gids had deze verschrikkingen meegemaakt als tiener en overleefd. Zijn verhalen waren bijna te onwerkelijk om te geloven.
Na dit indrukwekkend bezoek zijn we verder gereden. Na een koud drankje waren we weer een beetje bijgekomen om zin te hebben om verder te gaan.
We zijn door een dorpje gewandeld waar veel groente en fruit wordt verbouwd. Meloenen, grapefuits, jackfruits, mango, annanas, sinaasappels, pepers, bananen etc.
Daarna zijn we nog verder rond gereden over het platteland en zijn we gestopt bij een van de hangbruggen over de rivier die de Fransen hebben gemaakt zodat de bevolking de rivier over kon komen. Een ietwat gammele brug waar Andert natuurlijk hard op stond te springen toen we in het midden waren. Ik kon dat niet zo waarderen maar heb me maar stoergehouden terwijl ik me heel stevig vasthield aan de leuning. In de verte hoorden we de gids en chauffeur lachen.
Die zaten inmiddels aan een kleinkraampje een ondefinieerbare soep te eten. We mochten ook proeven maar ik zag de intkvispootjes ronddrijven en heb vriendelijke bedankt.
Toen zijn we naar het spoorlijntje gereden dat van noord naar zuid loopt door Cambodja. We zij hier op een bamboetreintje gestapt. Nou dat was toch eens treinreizen. Wel iets anders dan in nederland.
Op de foto kun je zien dat het een houten plank is op de 2 sets wielen. Een soort buitenboord motortje slingert de hele boel aan. Met een balk op de rails duwen zorgt ervoor dat je remt. Oftewel, genoeg ingredienten voor een leuk tripje.
Met een vliegende vaart vlogen we over de kromme rails. De rails waren niet alleen heel krom, ze sloten ook niet echt goed aan elkaar en onze tanden klapperden in onze monden. Maar dat kon de pret niet drukken het ging hard en was erg leuk. Voor Andert kon de dag niet meer stuk. Hij vond het helemaal super en heeft nog de hele avond met een brede grijns rondgelopen.
We kwamen enkele keren een tegenligger tegen. Dat betekend van het treintje af, plank van het onderstel af, onderstel van de rails af, tegenligger laten passeren. En de hele rattaplan weer op het spoor zetten. En dat zo bij elke tegenligger.
Tegen de tijd dat de zon bijna onderging naderden we een meertje. Daar stonden meerdere treintjes met touristen. en ja hoor wie stonden daar ook: het nederlandse stel dat we die dag ervoor hadden ontmoet op de boot. Omdat zij net terug gingen konden we net een tijd en restaurant afspreken om samen een hapje te eten.
ook stond er nog een groep van 14!! nederlanders die een groepsreis maakten door Cambodja.
Toen wij een uur later in het hotel aankwamen legde de gids uit dat we zo een tuk tuk konden nemen naar dat restaurant.
Maar tegen de tijd dat wij daar heen wilden gaan was er natuurlijk geen tuktuk meer te bekennen. Bij de poort van het hotel stonden er wel 2 andere chauffeurs te springen om ons weg te brengen. Af gezien van het feit dat ze misschien net 14 jaar waren bleken hun vervoermiddelen geen tuktuk's maar: motortaxi's. O en ik heb het echt niet op die dingen. Achterop een motor vind ik echt niet leuk maar ja we moesten wel.
Andert zat al bij de een achterop en toen ben ik maar onhandig(blij dat het donker was) bij de ander achterop geklauterd. De jongens dragen braaf een helm maar voor ons was er geen helm te bekennen. broembroem daar gingen we dan. Ik heb nog zere handen van het vasthouden aan de motor. We gingen dan wel niet heel hard maar ik vond het spannend genoeg. De jongens konden het eerst niet vinden maar gelukkig stonden we enige tijd later voor het juiste restaurant.
Tijdens het gezamelijke etentje kwamen we erachter dat dit stel uit hellendoorn/wierden kwam. Tja en nu ontmoet je elkaar 10.000km van huis, lachen toch. Ik heb deze avond pizza besteld en het was prima te eten.
Na het etentje stond er gelukkig wel een tuktuk in de buurt en konden we relaxter naar het hotel terug.
Vanmorgen stond de taxi om 8.30 op de stoep om ons naar de hoofdstad Phnom Penh te brengen. Het zou 4 tot 4,5 uur duren maar gelukkig is het weekend en chinees nieuwjaar en waren we in dik 3 uur al in Phnom Penh. Even wachten op onze kamer was de moeite waard, we zijn er tevreden mee. We hebben net gelunchd en doen vandaag nog even kalm aan. Afgelopen dagen waren wel vermoeiend.
Morgen gaan we naar het paleis en de zilveren pagode en naar de genocide museum Tol Slueng, ook weer opgedragen aan de slachtoffers van het Pol Pot Regime. Dus dat zal we weer indrukwekkend zijn.
We gaan nu even zwemmen en relaxen.
Groetjes daar in nederland
xxx A & U
vrijdag 12 februari 2010
Battambang
Halllloooo daar zijn we weer, nu vanuit Battambang, de 2e grote stad van Cambodja.
Gisteren zijn we op de boot gestapt om hier heen te gaan, het zou de mooiste bootrip zijn in Cambodja.
Wij hebben een andere mening.
zoals de eigenaar van het hotel in Siem Reap ons al vertelde zou de duur van de 'beloofde' 7 uur ver overschreden worden.
En wat werd het, het werden en 11.
We hebben 11 uur op een rot boot gezeten met rot houten bankjes.
Het eerste uur was leuk, de tocht begon over het tonle sap meer, een gigantisch groot meer. Dat was mooi, ook de drijvende dorpen waren bijzonder om te zien.
Maar na 2 uur hadden we het al wel gezien, saai en een zeer achter werk van het houten bankje. De eigenaar had al gezegd dat het zeer oncomfortabel was dus we hadden dikke badhandoeken om uit te zitten.
De stank van het water, het afval en de ontlasting, de rotte vis die gedroogd werd op de oevers, de restanten vis die overal ronddreven was niet te harden. Maar ook de cambodjanen hadden grote stinkende zakken bagage mee, waarvan het rook alof het al enige tijd dood was.
Op plekken waar we door konden varen en niet zoveel mensen woonden kon je eindelijk even door je neus ademhalen, tot er een walm uit de bagage kwam.
Door het lage water liepen we vaak vast en moesten we een aantal malen steken om bochten te kunnen halen.
Na een uur of 6 werd er door mensen achterin de boot geschreeuwd en we zagen zwarte rook, de moter stond in brand. Gelukkig water zat om te blussen dus na enige tijd konden we weer verder.
Na 9 uur waren we er nog lang niet en de motor begon steeds vaker uit te vallen. En na 9 uur moest ik toch echt wel een keer naar de wc.
Na 10 uur viel de motor definitief uit en bleek de diesel op te zijn. AAAAAAAAAAAAAAAAARgh we waren zo sjagerijnig van dit geklungel.
Een van de jongens van de boot ging de wal op om naar Diesel te zoeken. Na een tijdje kwam hij weer met een jerrycan met diesel. Maar ik heb geleerd van andert dat als een dieselmotor zonder diesel komt dat de motor dat niet leuk vind. Deze motor vond het ook niet leuk en het duurde dan ook erg lang voor de motor eindelijk aanpakte.
En zo konden we na 11 uur eindelijk van de boot af. De chauffeur die ons op stond te wachten zei dat hij wel meer dan 3 uur daar had staan wachten, maar ik had meer medelij met mezelf dan met hem. Op de boot zat een nederlands stel die nog geen hotel had, we hebben ze meengenomen naar ons hotel maar toen ze de prijzen zagen kozen ze voor een goedkoper hotel in de buurt.
De hotelkamer was ok, een zeer groot luxe hotel, heel wat anders dan het gezellige hotel in siem reap. We zijn gaan douchen en toen gaan eten wante we hadden flink honger.
De hele dag hadde nwe koekjes gegeten. WE waren halverwege bij een klein drijvend restaurantje gestopt maar de boot was zo overvol dat er maar een paar mensen in het restaurantje pastten. En het zag er zo onnetjes uit dat ik er niet een had willen eten.
Het menu bestond uit gestoomde slangekoppen en kikkers, gegrilde slangekoppen en kikkers, en ook gefrituurde slangekoppen en kikkers. Ik dacht dat ik niet helemaal goed werd.
Onderaan stond gelukkig een soort van nasi en ook kiphamburger met patat. Dat heb ik maar gekozen, maar de papat was in de zelfde frituur gebakken als de slangen en kikkers....
Dus maar heel veel cola gedronken en heel misselijk om 8 uur al in slaap gevallen.
We vonden dit de slechtste vakantie dag tot nu toe. Als we hadden geweten dat het zo lang zou duren hadden we het niet gedaan. dit kost ons erg veel energie om weer bij te komen.
om 8.15 ging de wekker en de 12 uur slaap hadden ons een beetje bij laten komen. Na een vies ontbijt stond de gids en chauffeur te wachten. we hebben doorgesproken wat we zouden gaan doen. We waren te moe om het hele plan af te werken. De gids noemde een aantal leuke dingen op. Dan terug naar het hotel rond 13.00 voor een 2 uur durende pauze om bij te komen op het heetst van de dag en dan nog wat leuke dingen en dat leek ons wel wat.
We hebben heel veel leuke dingen gezien, onderanderen het maken van rijstcakes in buisjes bamboe. Tuurlijk moesten we dat proeven, en zo laf als ik altjd ben, eerst andert laten proeven, kijken hoe hij reageert (kokhalzen, zuur gezicht of blij) en dan zelf proeven. De rijscake was verassend lekker! Dit gebeurt gewoon langs de weg. mss staat er een foto van op flickr. Daarna zijn we wezen kijken hoe ze noodles maken, dit gebeurde bji mensen thuis, onder en naast hun huis. Erg grappig om te zien, maar ik kreeg er geen trek van. Er werd daar ok vis gedroogd met vliegen en al, en de stank van rotte vis hing er dan ook wel rond.
We hebben ook gekeken hoe ze rijstpapier maken, erg grappig om te zien. Dit papier gebruiken ze voor loempia's en dergelijke. Daarna nog even een tuin in gedoken waar paddestoelen werden gekweekt. Best wel raar dat we overal zo bij ie mensen onder en achter hun huis mogen komen kijken en ze verwelkomen ons heel vriendelijk telkens.
We zijn ook nog bij een rijstwijn maker geweest, beetje in een louche buurt met een troep om het huis, daar kan de rova wel weken bezig zijn. Tussen alle potten en pannen stonden glazen potten met daarin 1 vis. Tussen de potten stond karton om de potten af te schermen. Ik vroeg waar dat voor was. De man glimlachte, trok het karton weg en de vis in de ene pot probeerde de vis in de andere pot aan te vallen. Niet te geloven de man kweekte vechtvissen! om te gokken. Ze zijn hier dol op gokken, hanegevechten, hondegevechten en noem maar op maar visgevechten hadden we nog nooit van gehoord! Leuk hoor zo'n dagje cultuur snuiven.
Omdat het eten in het hotel erg tegenviel nam de gids ons naar een klein restaurant, maar ja hoor daar viel het ook een beetje tegen. Ik vroeg me af of de beef die ik besteld had wel van een koe kwam want zo smaakte het niet.
Ik zal de volgende keer meer vertellen we moeten nu eten het is half 9.
Morgenochtend vertrekken we naar de hoofdstad Phnom Penh waar we na een uur of 5 rijden aan zullen komen.
Hartelijke groetjes Andert en Usha
ps nieuwe foto's op www.flickr.com/photos/andert/sets
SMS "HOTMAIL" naar 3010 en ontvang gratis de juiste instellingen voor Hotmail op je mobiele telefoon
Gisteren zijn we op de boot gestapt om hier heen te gaan, het zou de mooiste bootrip zijn in Cambodja.
Wij hebben een andere mening.
zoals de eigenaar van het hotel in Siem Reap ons al vertelde zou de duur van de 'beloofde' 7 uur ver overschreden worden.
En wat werd het, het werden en 11.
We hebben 11 uur op een rot boot gezeten met rot houten bankjes.
Het eerste uur was leuk, de tocht begon over het tonle sap meer, een gigantisch groot meer. Dat was mooi, ook de drijvende dorpen waren bijzonder om te zien.
Maar na 2 uur hadden we het al wel gezien, saai en een zeer achter werk van het houten bankje. De eigenaar had al gezegd dat het zeer oncomfortabel was dus we hadden dikke badhandoeken om uit te zitten.
De stank van het water, het afval en de ontlasting, de rotte vis die gedroogd werd op de oevers, de restanten vis die overal ronddreven was niet te harden. Maar ook de cambodjanen hadden grote stinkende zakken bagage mee, waarvan het rook alof het al enige tijd dood was.
Op plekken waar we door konden varen en niet zoveel mensen woonden kon je eindelijk even door je neus ademhalen, tot er een walm uit de bagage kwam.
Door het lage water liepen we vaak vast en moesten we een aantal malen steken om bochten te kunnen halen.
Na een uur of 6 werd er door mensen achterin de boot geschreeuwd en we zagen zwarte rook, de moter stond in brand. Gelukkig water zat om te blussen dus na enige tijd konden we weer verder.
Na 9 uur waren we er nog lang niet en de motor begon steeds vaker uit te vallen. En na 9 uur moest ik toch echt wel een keer naar de wc.
Na 10 uur viel de motor definitief uit en bleek de diesel op te zijn. AAAAAAAAAAAAAAAAARgh we waren zo sjagerijnig van dit geklungel.
Een van de jongens van de boot ging de wal op om naar Diesel te zoeken. Na een tijdje kwam hij weer met een jerrycan met diesel. Maar ik heb geleerd van andert dat als een dieselmotor zonder diesel komt dat de motor dat niet leuk vind. Deze motor vond het ook niet leuk en het duurde dan ook erg lang voor de motor eindelijk aanpakte.
En zo konden we na 11 uur eindelijk van de boot af. De chauffeur die ons op stond te wachten zei dat hij wel meer dan 3 uur daar had staan wachten, maar ik had meer medelij met mezelf dan met hem. Op de boot zat een nederlands stel die nog geen hotel had, we hebben ze meengenomen naar ons hotel maar toen ze de prijzen zagen kozen ze voor een goedkoper hotel in de buurt.
De hotelkamer was ok, een zeer groot luxe hotel, heel wat anders dan het gezellige hotel in siem reap. We zijn gaan douchen en toen gaan eten wante we hadden flink honger.
De hele dag hadde nwe koekjes gegeten. WE waren halverwege bij een klein drijvend restaurantje gestopt maar de boot was zo overvol dat er maar een paar mensen in het restaurantje pastten. En het zag er zo onnetjes uit dat ik er niet een had willen eten.
Het menu bestond uit gestoomde slangekoppen en kikkers, gegrilde slangekoppen en kikkers, en ook gefrituurde slangekoppen en kikkers. Ik dacht dat ik niet helemaal goed werd.
Onderaan stond gelukkig een soort van nasi en ook kiphamburger met patat. Dat heb ik maar gekozen, maar de papat was in de zelfde frituur gebakken als de slangen en kikkers....
Dus maar heel veel cola gedronken en heel misselijk om 8 uur al in slaap gevallen.
We vonden dit de slechtste vakantie dag tot nu toe. Als we hadden geweten dat het zo lang zou duren hadden we het niet gedaan. dit kost ons erg veel energie om weer bij te komen.
om 8.15 ging de wekker en de 12 uur slaap hadden ons een beetje bij laten komen. Na een vies ontbijt stond de gids en chauffeur te wachten. we hebben doorgesproken wat we zouden gaan doen. We waren te moe om het hele plan af te werken. De gids noemde een aantal leuke dingen op. Dan terug naar het hotel rond 13.00 voor een 2 uur durende pauze om bij te komen op het heetst van de dag en dan nog wat leuke dingen en dat leek ons wel wat.
We hebben heel veel leuke dingen gezien, onderanderen het maken van rijstcakes in buisjes bamboe. Tuurlijk moesten we dat proeven, en zo laf als ik altjd ben, eerst andert laten proeven, kijken hoe hij reageert (kokhalzen, zuur gezicht of blij) en dan zelf proeven. De rijscake was verassend lekker! Dit gebeurt gewoon langs de weg. mss staat er een foto van op flickr. Daarna zijn we wezen kijken hoe ze noodles maken, dit gebeurde bji mensen thuis, onder en naast hun huis. Erg grappig om te zien, maar ik kreeg er geen trek van. Er werd daar ok vis gedroogd met vliegen en al, en de stank van rotte vis hing er dan ook wel rond.
We hebben ook gekeken hoe ze rijstpapier maken, erg grappig om te zien. Dit papier gebruiken ze voor loempia's en dergelijke. Daarna nog even een tuin in gedoken waar paddestoelen werden gekweekt. Best wel raar dat we overal zo bij ie mensen onder en achter hun huis mogen komen kijken en ze verwelkomen ons heel vriendelijk telkens.
We zijn ook nog bij een rijstwijn maker geweest, beetje in een louche buurt met een troep om het huis, daar kan de rova wel weken bezig zijn. Tussen alle potten en pannen stonden glazen potten met daarin 1 vis. Tussen de potten stond karton om de potten af te schermen. Ik vroeg waar dat voor was. De man glimlachte, trok het karton weg en de vis in de ene pot probeerde de vis in de andere pot aan te vallen. Niet te geloven de man kweekte vechtvissen! om te gokken. Ze zijn hier dol op gokken, hanegevechten, hondegevechten en noem maar op maar visgevechten hadden we nog nooit van gehoord! Leuk hoor zo'n dagje cultuur snuiven.
Omdat het eten in het hotel erg tegenviel nam de gids ons naar een klein restaurant, maar ja hoor daar viel het ook een beetje tegen. Ik vroeg me af of de beef die ik besteld had wel van een koe kwam want zo smaakte het niet.
Ik zal de volgende keer meer vertellen we moeten nu eten het is half 9.
Morgenochtend vertrekken we naar de hoofdstad Phnom Penh waar we na een uur of 5 rijden aan zullen komen.
Hartelijke groetjes Andert en Usha
ps nieuwe foto's op www.flickr.com/photos/andert/sets
SMS "HOTMAIL" naar 3010 en ontvang gratis de juiste instellingen voor Hotmail op je mobiele telefoon
woensdag 10 februari 2010
Fietsen in Cambodja
Harjo van harte gefeliciteerd met je verjaardag, een hele fijne dag gewenst!
Vanmorgen wilden we een aantal aankopen doen voor de boottrip morgen.
In onze reisbeschrijving stond dat de boottrip ongeveer 7 uur zou duren en ons veel van het Cambodjaanse leven langs het water zou laten zien. Nou mooi toch, beetje relaxed op een boot genieten van het uitzicht dat leek ons wel leuk. De eigenaar van het hotel wist ons te vertellen dat de trip, ivm het lage water nu zeker 10 uur zou duren. 10 uur, dat is wel even 3 uur langer!!!!
Gisteren kwam er een gast aan in het hotel die de boottocht in omgekeerde richting had gemaakt en hij had er 8,5 uur over gedaan.
Kijk dat is al weer 1,5 uur minder. Hij vertelde ook dat er onlangs een boot gezonken was, maar omdat het zo ondiep was konden de mensen snel naar de kant zwemmen en bleef er nog een gedeelte van de boot boven het water uit steken.
Nou een gerustellende gedachte, kom maar op met die boot.
We moeten voldoende eten en drinken mee nemen voor de lange bootrip. Om wat lekkers te halen wilden we hier in de buurt wat zoeken. Ook wilde ik wat maandverband halen omdat we nu in een groot dorp zijn en ik niet weet in wat voor kleine dorpen we de komende dagen verblijven.
De eigenaar wees ons een winkel in de buurt en zei: pak effe de fiets, is net zo makkelijk. Dus we hebben voor het eerst van ons leven in Azie gefietst. Af en toe dacht ik wel dat het mijn laatste fietstripje ooit was maar we hebben het overleefd. We zijn de wijk door gefietst, zandweggetjes met veel huisjes, winkeltjes en andere fietsers en brommertje en af een toe een verdwaalde vrachtwagen die veel te breed was voor de kleine zand wegen. We moesten dan ook af en toe flink de berm in om de vrachtwagens te ontwijken. Uiteindelijk kwamen we bij de hoofdweg uit. Dit is de doorgaande weg naar de hoofdstad Phnom Penh. Dit is een ontzettend drukke weg, het verkeer rijdt dan weliswaar rustig maar het is een grote drukke chaos. We zijn maar niet de straat overgestoken maar lopend naar het apotheekje gegaan.
De mensen konden geen engels dus we hebben eerst vriendelijk heen en weer geglimlachd. Maar met glimlachen had ik nog geen pakje libresse. Ik ben de winkel maar doorgelopen op zoek naar wat ik zocht. Tussen de zware pijnstilllers, slaappillem (gewoon vrijverkrijgbaar) zag ik ook naalden, spuiten en antibiotica. De verpakking zag er bet oud uit en ik had mijn twijfels of het de houdbaarheidsdatum al enige tijd was gepasseerd.
Maar goed uiteindelijk zag Andert een verpakking gezien waarvan we dachten, als ik dan toch cambodjaanse libresse zoek dan zou dit het nog wel kunnen zijn. De eigenaresse keek wel vreemd toen Andert dit pakje bij de kassa liet zien. Een man met een pakje libresse, gekke toeristen.
Maar ik was blij en ik heb het gekocht. Er werden 3 vingers opgestoken en ik hoopte maar dat het geen 3 dollar was maar 3000 riel (+- 50 ct) en ja hoor ze bedoelden gelukkig die 3000 riel.
De man stopte het in een doorzichtig zakje maar de vrouw grisste het uit zijn handen en het werd in een discreet zwart zakje gestopt. Na nog weer vriendelijk te hebben geglimlacht zijn we snel weer weggegaan.
We wilden eigenlijk wel naar het centrum fietsen maar het leek ons te gevaarlijk,en om een omweg te nemen door de wijkjes leek ons niet verstandig omdat het verdwaal gehalte ons erg groot leek.
We hebben wel een kaartje met een plattegrondje en naam van het hotel maar het was inmiddels 10 uur en we zweetten ons een ongeluk.
Vlak bij ons hotel zag ik een kraampje met cola en chips en van alles nog meer. We hebben een paar blikjes gekocht voor op de boot. Toen zagen ze zij ook libresse te koop had, op 100 m afstand van ons hotel notabene haha. Nou ja wij hebben tenminste gefietst in Cambodja en we vonden het een leuke ervaring.
We zijn maar gaan bijkomen bij het zwembad, Andert is het water nog in gegaan. Een witte vlek in het blauwe zwembad :-) Het was wel goed voor zijn rug. Na een lichte lunch gaat hij nu met iemand van het hotel op zoek naar een geschikte koker voor ons schilderij. Om half 6 gaan we naar het centrum nu naar de oude markt. We zoeken een indiaas restaurant waar je willen gaan eten.
Ik ga maar even languit op bed liggen in de kamer met de airco aan. Het is vandaag bijzonder heet en ik heb er behoorlijk last van.
Ook zal ik vast de koffers pakken omdat we morgen om 6 uur vertrekken naar de pier waar onze boot al om 7uur vertrekt.
Hopelijk kunnen we in Battambang internetten en jullie laten zien wat wij onderweg hebben gezien.
Sterkte met de kou en de sneeuw!
Vanavond misschien nog foto's van vandaag, Andert heeft me net een fototoestel zonder batterijen gegeven dus ik kan nu geen foto maken terwijl hij wegfietst jammer!
Groetjes uit Cambodja!!!!
Vanmorgen wilden we een aantal aankopen doen voor de boottrip morgen.
In onze reisbeschrijving stond dat de boottrip ongeveer 7 uur zou duren en ons veel van het Cambodjaanse leven langs het water zou laten zien. Nou mooi toch, beetje relaxed op een boot genieten van het uitzicht dat leek ons wel leuk. De eigenaar van het hotel wist ons te vertellen dat de trip, ivm het lage water nu zeker 10 uur zou duren. 10 uur, dat is wel even 3 uur langer!!!!
Gisteren kwam er een gast aan in het hotel die de boottocht in omgekeerde richting had gemaakt en hij had er 8,5 uur over gedaan.
Kijk dat is al weer 1,5 uur minder. Hij vertelde ook dat er onlangs een boot gezonken was, maar omdat het zo ondiep was konden de mensen snel naar de kant zwemmen en bleef er nog een gedeelte van de boot boven het water uit steken.
Nou een gerustellende gedachte, kom maar op met die boot.
We moeten voldoende eten en drinken mee nemen voor de lange bootrip. Om wat lekkers te halen wilden we hier in de buurt wat zoeken. Ook wilde ik wat maandverband halen omdat we nu in een groot dorp zijn en ik niet weet in wat voor kleine dorpen we de komende dagen verblijven.
De eigenaar wees ons een winkel in de buurt en zei: pak effe de fiets, is net zo makkelijk. Dus we hebben voor het eerst van ons leven in Azie gefietst. Af en toe dacht ik wel dat het mijn laatste fietstripje ooit was maar we hebben het overleefd. We zijn de wijk door gefietst, zandweggetjes met veel huisjes, winkeltjes en andere fietsers en brommertje en af een toe een verdwaalde vrachtwagen die veel te breed was voor de kleine zand wegen. We moesten dan ook af en toe flink de berm in om de vrachtwagens te ontwijken. Uiteindelijk kwamen we bij de hoofdweg uit. Dit is de doorgaande weg naar de hoofdstad Phnom Penh. Dit is een ontzettend drukke weg, het verkeer rijdt dan weliswaar rustig maar het is een grote drukke chaos. We zijn maar niet de straat overgestoken maar lopend naar het apotheekje gegaan.
De mensen konden geen engels dus we hebben eerst vriendelijk heen en weer geglimlachd. Maar met glimlachen had ik nog geen pakje libresse. Ik ben de winkel maar doorgelopen op zoek naar wat ik zocht. Tussen de zware pijnstilllers, slaappillem (gewoon vrijverkrijgbaar) zag ik ook naalden, spuiten en antibiotica. De verpakking zag er bet oud uit en ik had mijn twijfels of het de houdbaarheidsdatum al enige tijd was gepasseerd.
Maar goed uiteindelijk zag Andert een verpakking gezien waarvan we dachten, als ik dan toch cambodjaanse libresse zoek dan zou dit het nog wel kunnen zijn. De eigenaresse keek wel vreemd toen Andert dit pakje bij de kassa liet zien. Een man met een pakje libresse, gekke toeristen.
Maar ik was blij en ik heb het gekocht. Er werden 3 vingers opgestoken en ik hoopte maar dat het geen 3 dollar was maar 3000 riel (+- 50 ct) en ja hoor ze bedoelden gelukkig die 3000 riel.
De man stopte het in een doorzichtig zakje maar de vrouw grisste het uit zijn handen en het werd in een discreet zwart zakje gestopt. Na nog weer vriendelijk te hebben geglimlacht zijn we snel weer weggegaan.
We wilden eigenlijk wel naar het centrum fietsen maar het leek ons te gevaarlijk,en om een omweg te nemen door de wijkjes leek ons niet verstandig omdat het verdwaal gehalte ons erg groot leek.
We hebben wel een kaartje met een plattegrondje en naam van het hotel maar het was inmiddels 10 uur en we zweetten ons een ongeluk.
Vlak bij ons hotel zag ik een kraampje met cola en chips en van alles nog meer. We hebben een paar blikjes gekocht voor op de boot. Toen zagen ze zij ook libresse te koop had, op 100 m afstand van ons hotel notabene haha. Nou ja wij hebben tenminste gefietst in Cambodja en we vonden het een leuke ervaring.
We zijn maar gaan bijkomen bij het zwembad, Andert is het water nog in gegaan. Een witte vlek in het blauwe zwembad :-) Het was wel goed voor zijn rug. Na een lichte lunch gaat hij nu met iemand van het hotel op zoek naar een geschikte koker voor ons schilderij. Om half 6 gaan we naar het centrum nu naar de oude markt. We zoeken een indiaas restaurant waar je willen gaan eten.
Ik ga maar even languit op bed liggen in de kamer met de airco aan. Het is vandaag bijzonder heet en ik heb er behoorlijk last van.
Ook zal ik vast de koffers pakken omdat we morgen om 6 uur vertrekken naar de pier waar onze boot al om 7uur vertrekt.
Hopelijk kunnen we in Battambang internetten en jullie laten zien wat wij onderweg hebben gezien.
Sterkte met de kou en de sneeuw!
Vanavond misschien nog foto's van vandaag, Andert heeft me net een fototoestel zonder batterijen gegeven dus ik kan nu geen foto maken terwijl hij wegfietst jammer!
Groetjes uit Cambodja!!!!
dinsdag 9 februari 2010
Nog een dag in Ankor
Hallo we zijn nog steeds in Siem Reap en het is hier nog steeds erg heet.
Gisteravond zijn de naar de nacht markt geweest. Die markt begint tegen 4 uur 's avonds en is echt gericht op toeristen. Bij de zus van de gids hebben we wat souveniers gekocht. Als dank kregen we een echte khmer sjaal, niet echt mijn stijl eerlijk gezegd. De zus van de gids runt een kraampje met spulletjes gemaakt door mensen die door landmijnen invalide zijn geraakt. Elders op de markt nog wat grappige dingetjes gekocht. Het was een gezellige markt.
Bij een grote kraam waren veel blanke toeristen te vinden en er werd veel gelachen. Het bleek een voetbad te zijn met visjes voor een voetmassage. Kleine visjes eten de dode huidcellen van je voeten. Schijnt heel goed te zijn (jaja). Maar ik denk dat de visjes al snel met hun buikje omhoog boven komen drijven als ze aan mijn voetjes hebben geknabbeld......
Ik denk dat Andert het nog wel gaat proberen. Over het aanbod van de gids om eens gefrituurde kikkers te eten denkt Andert nog na...
Andert is altijd dol op pakjes met kaarten van de omgeving. Er kwam een klein jochie naar hem toe met die kaarten. Er werd flink onderhandeld, Andert wilde niet meer dan 1 dollar betalen. Uiteindelijk waren ze het eens over de prijs maar het jochie wilde uitbetaald krijgen in Cambodjaanse Riel. Die hadden we net op dus dat kon niet. Hij nam met een diepe zucht de dollar aan en zei toen hij wegliep: Stinky Man.
Net opgevoedde kinderen hoor hier in Cambodja :-)
Tempels bezichtigen hebben we maar ingekort vandaag.
We hebben met de gids overlegd welke complexen we vanmorgen nog zouden gaan bezoeken. Naar het 1e complex was 45 min rijden zei hij. Niet dus, het was een uur en een kwartier. Het gaf niet het was een leuk ritje, lekker koel in de tuktuk.
De complexen die we bezochten waren best leuk maar Andert had zo'n last van zijn rug dat het niet meer leuk was. Ook werden we gek van een groep toeristen die ons steeds in de weg liepen. Het viel ons op dat een aantal groepen toeristen uit een bepaald land zich best irritant gedroegen. De gids zei later dat hij dit gewend was van deze toeristen. En het was balen dat ze dezelfde tempelroute aflegden als ons. Dus op een gegeven moment heeft de tuktuk chauffeur een binnen weggetje genomen waar de grote touringcar niet langs kon. Zo was het bij de laatste tempel mooi rustig.
Tegen 12 uur was het te heet om rond te lopen en hebben we de tour afgebroken en na de lunch zijn we op zoek gegaan naar een leuk schilderijtje voor thuis.
Met de tuktuk rond gecrost door het stadje. Er worden hier aan de kant van de weg ontzettend veel schitterende schilderijen verkocht, niet alleen reproducties maar ook veel zelf geschilderd.
We zagen een hele mooie, ik was er al voorbij gelopen omdat ik hem te duur achtte. Maar Andert ging toch vragen wat ie koste. Het kopen viel nog niet mee.
Meestal kost het rond de 80 dollar dat formaat. Dus ik was heel verbaasd dat ze begon met 60 dollar. Daar had ik hem zo voor meegenomen, maar nee we moeten wel afdingen. De gids en Andert gingen afdingen. We bleven steken op 45 van Andert en 55 van haar. Maar toen kwam de moeder van het meisje aanlopen en werd er veel gesteggeld. Wat bleek nu, het openings bod had 80 moeten zijn en ze had mogen zakken tot 60. Maar de gids zei dat ze 55 had gezegd. Toen kwamen we erachter dat we maar 49bij ons hadden, en omdat ze niet meer mocht zakken van haar moeder baalden we enorm. Dus ik dacht, terug de stad doorcrossen naar een pin automaat. Maar toen kwam de chauffeur aan lopen. Hij had nog net 6 dollar bij zich (best veel voor een chauffeur) wij helemaal blij, en het schilderij gekocht. Het werd van het frame afgehaald en opgerold in een rieten koker (=niet stevig).
Omdat we er eigenlijk niet de komende 2,5 weken mee willen zeulen zijn we naar het postkantoor getuktukd. Daar bleek dat verzenden 60 dollar koste, dus nog meer dan het schilderij zelf kosten. Zucht, dus we nemen het zelf maar mee. Toen door gecrost naar en pin automaat om de gids terug te kunnen betalen. Terug bij het hotel kreeg hij zijn geld terug en een flinke fooi. De man sprong bijna een gat in de lucht. Ook de gids was helemaal blij met de fooi. We vinden het soms wel moeilijk om een fooi in te schatten. Je beledigd mensen als je ze te veel fooi geeft. Dus we waren blij dat zij blij waren. Zowel de gids als de chauffeur waren goed.
We gaan nu aan het zwembad hangen, dan eten en ik denk niet dat we vanavond naar de nacht markt gaan. Eerst effe relaxen, morgen hebben we een vrije dag, dan gaan we denk ik wel weer het stadje in.
Sterkte met de kou daar in Nederland
xxx Ander en Usha
nieuwe foto's op www.flickr.com/photos/andert/sets
maandag 8 februari 2010
Dag 1 Angkor
Hey beste nederlanders,
Hier een berichtje uit het hete Cambodja.
Het is hier toch een flink stuk warmer dan in Thailand en dat hebben we gemerkt ook vandaag.
Na een heerlijke europees diner gisteravond ben ik om 7.30 al in slaap gevallen en om 7.00 vanmorgen weer wakker geworden. Ik moest duidelijk even bijslapen. Andert heeft iets minder lang geslapen en erg veel last van zijn rug, mede door de harde matrassen hier. Het was best een zware dag voor hem vooral omdat het de hele dag rondsjouwen was.
We zijn vanmorgen om 8 uur in een tuktuk gestapt en naar de ingang van het complex Angkor gereden.
Omdat er 20 grote bussen met toeristen stonden zijn we 'achter' aan de route begonnen om zoveel mogelijk toeristen te mijden.
We hebben erg veel gezien vandaag en het was enorm indrukwekkend.
Met Angkor als werelderfgoed wordt bedoeld een gebied in de Cambodjaanse provincie Siem Reap waar veel ruïnes van oude tempels en steden zijn uit de periode van het Khmerrijk. Het staat op de UNESCO werelderfgoedlijst en is een van de nieuwe wereldwonderen. Angkor betekent in het Khmer "Heilige Stad".
Het is 400 km² groot.Vandaag hebben we de stad en de tempel Angkor Wat bezichtigd en de Bayontempel bij Angkor Thom en Ta Prom. Deze laatste staat bekend dat het complex is overgroeid door de jungle. De bomen groeien overal door heen. Daar hebben we een aantal foto's van gemaakt.
Bij de tempel van Ankor Wat heb ik een foto van Andert en mij met een 5 koppige slang. Niet een echte hoor haha dacht het niet. Nee eentje van steen en het schijnt een belangrijk dier te zijn geweest hier, het staat op wacht bij de ingang van het complex en daar durfde ik wel bij in de buurt te komen.
Het is groot groot groot en groot. Enorm indrukwekkend dat 1000 jaar geleden mensen dit allemaal hebben gebouwd. Zo groots en indrukwekkend.
Wat wel grappig is is de overeenkomsten tussen het boeddhisme en het hindoeisme. Ze hebben goden en rituelen van elkaar 'overgenomen'/ geleend.
De Bayon tempel bij Ankor Thom is een tempel met de ene kant voor boedhisten en de andere kant voor hindoeisten, een soort 2 in 1 tempel. Goed voor de onderlingen verstandhouding voor de twee religies.
Helaas zijn er veel vernielingen en verwoestingen geweest door de moslims. Na dat deze verdreven waren hebben ze geprobeerd de restanten te bewaren. Maar veel was onherstelbaar beschadigd.
Ok genoeg geschiedenis nu. Het was een leuke zweet dag. We hadden ook een leuke gids. Morgen hebben weh hem weer. We hebben trouwens ook 3 souveniers, voor de beide moeders en voor Peet. Vanavond gaan we naar de nightmarket hier om nog meer te snuffelen voor (betaalbare) souveniers. De zus van de gids heeft ook een winkel dus daar gaan we ook even kijken.
Het is hier best wel duur trouwens omdat er zoveel toeristen komen. We hebben wel ontdekt dat water in het hotel duurder is dan op straat. Het kost hier 1$ per flesje en op straat heb je voor die zelfde dollar 12 flesjes......
Dus we liepen net met een tree van 12 flesjes onder onze arm het hotel in...
We gaan nu van de 600 foto's die we vandaag genomen hebben een paar selecteren om een beetje een idee te geven van onze dag.
Op een van de foto van foto's van Angkor Wat staan beelden van 3 vrouwen naast elkaar. Je kunt op deze foto goed zien dat toeristen aan de beelden hebben gezeten. En je kunt hier precies zien waar ze precies aanzitten........
O ja diegene die ons gesmst had vandaag, we stonden net op de bovenste verdieping van de heilige tempel in Angkor, ik had een net t-shirt en een nette broek aan zoals dat hoort, gaat juist op dat moment biep biep haha, nou ik ben niet van 100 meter naar beneden gegooid maar een van de monniken heeft vast een extra wierookje gebrand voor mij en ook voor jou Cindy :-)
Had ik al verteld dat we bijna elke nacht wel vergezeld worden door een of meerdere gekko's, er zijn hier en in thailand ook trouwens heel veel van die beesten. Ze rennen als gekken over de muren (vandar de naam gekko denk ik) Ze eten vliegen en muggen dus doen ons niets, af en toe schreeuwen ze maar ach we laten ze maar zolang ze niet over ons heen rennen.
Warme groetjes voor jullie daar
Lfs Andert en Usha
Nieuwe foto's op www.flickr.com/photos/andert/sets
zondag 7 februari 2010
Een dag in het Park
Hier een nieuw bericht uit het relaxte Lotus Lodge in Cambodja.
Vanmorgen zijn we om 5 uur opgestaan. Omdat het te vroeg was voor het ontbijt in het hotel kregen we een 8 bij 8 box mee. Zo noemen ze een meeneemontbijtje, 't stelde weinig voor we hebben alleen een klef broodje gegeten wat er in zat. Onderweg hebben we bij een benzine station maar snel wat lekkers gehaald.
Met een flink tempo zijn we naar het vliegveld gereden, omdat het weekend is was het niet druk en waren we er binnen 2,5 uur gelukkig al.
Daar hebben we even lopen zoeken naar de incheckbalie en zijn aangeschoven bij een lange rij wachtenden. Leuk hoor er zijn 15 bali's en er er zijn maar 2 open.
Hte inchecken gebeurde door een sjagerijnige thaise dame, leuk visite kaartje voor Bangkok Airways 'The Boutiqe Airline'. Ik weet niet wat ik kan verwachten van een Boetiek vliegmaatschappij. Houten vliegtuigen? misschien dat de dame daarom zo sjagerijnig keek, misschien was haar gezicht uitgehouen in hout (en een dikke plamuurlaag make-up).
Van deze lange rij door naar de nog langere rij voor de douane. Bij binnenkomst in Thailand moet je een binnenkomst- en vertrek kaart invullen. De binnenkomstkaart wordt ingenomen, de vertrekkaart wordt in je paspoort geniet zodat je die bij vertrek zo bij de hand hebt.
En dan zijn er nog zoooooooveel mensen die in die lange rij staan, zien dat mensen vergeten zijn om die kaart goed in te vullen, ze uit lachen en vervolgens blijkt dat ze het zelf OOK niet gedaan hebben en zo stonden we nog langer te wachten.
Gelukkig waren we net voor mensen die een hond wilden inchecken. Tja daar wisten ze geen raad mee. Beestje kon geen handtekening zetten en tja wie is dan de officiele voogd? Het beestje maakte zich zo druk dat ie promt de boel onder begon te schijten.
Kon het hem niet kwalijk nemen.
Na de lange rij bij de douane kwamen we bij de lange rij bij de bagage controle. Maar de dames daar waren wel snel gelukkig. Na een 2e ontbijtje zijn we richting de gate gelopen waar we een waslijst aan papieren moesten in vullen voor de cambodjaanse douane.
Het vliegtuig uit Cambodja kwam net aan dus de andere passgiers moesten er snel uit, snel het vliegtuig een schoonmaakbeurt en hup wij konden aanboord. Wonder boven wonder vertrokken we stipt op tijd.
De vlucht was nog geen 40 minuten dus we hadden net tijd om 1 broodje naar binnen we te werken toen de landing al werd ingezet.
Het was de 3e landing deze vakantie en het was een harde landing. Volgens Andert maar 1 oorzaak: vrouwen achter het stuur!
(ondanks zijn oordoppen had hij namelijk meegekregen dat we een vrouwelijke piloot hadden)
Het vliegveld van Siem Reap is een internationaal vliegveld. Bangkok is dat ook, een groot en mooi en schoon vliegveld. Siem reap is ook mooi en schoon maar heel klein. We stapten uit en liepen naar een soort thee huisje. Daarin stond een enorme rij voor het visum buro, en een enorme rij voor de bagageband en 0 mensen bij de douane. Alles binnen 50 meter afstand. Klein maar fijn. En 4 van de 6 formulieren hadden we maar nodig.
De chauffer stond al te wachten en op weg naar het hotel zagen we in eens de torens van Ankor Wat voor ons liggen. dat was een schitterend uitzicht!!!
De komende 2 dagen gaan we Ankor wat bezoeken en daar hebben we heeeel erg veel zin in.
Het hotel is heel erg mooi, nette kamers en heel mooi opgezet.
De Nederlandse eigenaar was weg maar we werden verwelkomd door zijn nederlandse waarnemer. Dat is wel even wat anders dan wat we gewend waren, erg leuk!
We hebben net heerlijk bij het zwembad gezeten, nu even internetten, dan eten en op tijd naar bed. We hebben een korte nacht gehad en morgen een leuke dag voor de boeg hopelijk.
Ik zal trouwens nog vertellen over gisteren.
We werden om 8 uur opgehaald bij het hotel door een gids in een jeep.
We zijn naar het Park gereden en al snel stopten we om een grote eekhoorn te fotograferen. We wisten alleen niet dat dit een van de weinige beesten zou zijn die we die dag zouden zien.
Onderweg zagen we een bord: kijk uit voor overstekende olifanten. Nou wie weet gaan we die nog zien dacht ik, kleine kans, we zien bijna nooit iets op safari. Vervolgens stond er een bord: kijk uit voor overstekende cobra's. En toen vond ik het ineens niet zo leuk meer. Iedereen weet wel hoe ik over deze beesten denk. Een andere toerist probeerde me gerust te stellen: er zijn hier niet zoveel cobra's maar ze steken nou eenmaal wel eens de weg over. Oh gelukkig dacht ik, het zijn er niet zo veel. Tot dat ie verder ging: Dit park staat bekend om de vele pytons.........
Ik kon wel janken, in dit park zou ik een dag doorbengen. En Andert maar lachen.
We kregen gekke sokken aan zodat de teken en de bloedzuigers niet bij ons lekkere bloed zouden kunnen komen. Modisch erg onverantwoordt maar een bloedzuiger aan bij been te kleven vond ik ook geen prettig idee.
Vervolgens werd ons verteld dat we de jungle in zouden gaan om dieren te spotten. Lopend wel te verstaan. Nou leuk dus, en lopen, en al die slangen. Ik vond het ineens jammer dat de sokken niet van roestvrijstaal waren.
Met goede moed en 5 liter water zijn we de jungle ingelopen. Na 3 UUR, ja lees maar goed 3 UUR, hadden we slechts 5 beesten gezien: 1 aap, 2 neushoornvogel, 3 spin, 4 mier (500000000) 5 kever (dood, zie foto). Ik was helemaal dood op. Loodrecht omhoogklauteren langs boomwortels. stijl naar beneden langs lianen, het was echt geen wandeling op de veluwe. Man wat een gruwelijke tocht. Ik ben op een gegeven moment weggegeleden en heb nu een dikke enkel en dikke heup. Geen Jungle meer voor mij. Ik ga wel naar de dierentuin als ik dieren wil zien.
Heel moe zijn we naar een restaurant gereden en ik was bijna te moe om te eten. Helemaal toen ik zag dat ze warme ananas in mijn rijst gerecht hadden gedaan. Nu ben ik meer dan 10.000 km van huis en de idioterie om warme vruchten in het eten te doen kennen ze hier dus ook. Andert heeft ze er maar uitgevist maar toch smaakte de rijst naar de ananas. Nadat we klaar waren zijn we naar de waterval gelopen. Van deze waterval zou Leonardo Di Caprio zijn gesprongen in de film The Beach. Nou als hij dat heeft gedaan dan hebben ze flink gefotoshopt want het leek er in de verste verte niet op, hoe zo blauw water, het was donker bruin! Maar dat gaf niet we hebben lekker kunnen afkoelen bij het water.
Aan het einde van de middag had de gids een leuk idee om naar de hoogste bergtop te rijden, 't was een eindje rijden maar wel de moeite waard. Nou vooruit, we zijn er toch. Nou dat eindje rijden duurde zeker een uur en toen we op de top kwamen bij het uitzichtpunt: MIST, we konden net 50 meter kijken maar de bergtop was omgeven door wolken dus niets te zien. Ik was ondertussen er gewoon giebelig van geworden. Dus toen de gids voorstelde om een andere bergtop te zoeken vond ik dat geen probleem. Uiteindelijk hebben we toch een aardig uitzicht kunnen vinden. Als het goed is komt daar ook een foto van. Het was bij een loodrechte afgrond zonder afscherming. Best gevaarlijk eigenlijk. En aangezien we niet de enigen waren vond ik het gedrang bij de rand zeer onprettig, zelfs Andert durfde niet te dicht bij de rand te fotograferen.
Zo werd deze teleurstellende dag een beetje goed gemaakt door een mooi uitzicht.
Toen moesten de lange weg terug nemen. Een andere toerist had een gps bijzicht en we hadden al 150 km gereden. Na een uur rijden kwamen we bij de ingang van het park waar de gids een afsluitend praatje hield: Jammer hoor dat we weinig dieren zagen, meestal zien we..... bla bla ,dat hoor je altijd. Ik denk dat die andere beesten gewoon uitgestorven zjn. In de souveniershop heb ik maar een kaartje gekocht van een olifant, een tijger een beer etc.
Toen moesten we nog 25km naar het hotel. Toen we halverwege waren stopten de jeeps voor ons (vanwege het donker reden we met andere jeeps in colonne) Een van de gidsen had een telefoontje gekregen dat de olifanten uit het bos waren gekomen om te eten en te drinken. Ze vroegen of we het erg vonden om terug te gaan, nee Tuurlijk Niet! Maar we zouden wel hard rijden anders zouden ze misschien weg zijn. En hoe, met een vaart van 100km per uur over de kleine bergweggetjes terug het park in met 80 over de drempels betekende dat we door de jeep heen slingerden. Zo onverantwoord gevaarlijk, niet normaal meer. Maar eigenlijk wel cool. Voor het eerst sinds die dag heb ik Andert zo zien lachen en genieten. Het kon hem niet hard genoeg gaan. Na een flinke scheurpartij vol op de rem en ja hoor, daar stond een grote olifant op straat te eten.
De gids reed er erg dicht op zodat we foto's konden maken. Het was inmiddels donker en omdat we met meerdere jeeps waren was werd er volop geflist. En dat vond de olifant op een gegeven moment niet leuk meer. Hij kwam op onze jeep aflopen met flapperende oren en de gids reed snel weg. Maar toen stonden we ineens aan de verkeerde kant van de olifant. Zonder dat we het zagen stond de rest van de kudde tussen de bomen in de berm inclusief een baby olifant. We stonden doodstil want we wisten niet wat de olifanten zouden doen. De gids vroeg ons om goed op te letten of we aangevallen zouden worden van achteren. Dat zijn nou niet echt vragen die ik wil horen.
De boze olifant kwam toen ineens heel erg snel op de auto aflopen. Omdat ik achterin zat (open jeep) zat ik er ook het dichtst bij. We riepen naar de gids dat we snel weg moesten maar die stond naast de auto. Oe olifant kwam al flapperen en boos onze kant op. En ik maar zeggen tegen Andert: hij is boos, hij is boos! Ineens bleef de olifant staan. Ik was zoooo blij. Op ongeveer 3 meter afstand stond ie stil, nog steeds flapperend met zijn oren, als hij met zijn slurf uitgehaald had dan had hij de auto geraakt. Wat een enorm beest is een olifant en al helemaal al ie snel op je afkomt. Gelukkig was de gids weer in de auto gesprongen zodat ie gas kon geven en we snel bij de olifant vandaan konden rijden. We zaten echt te zweten en te trillen. Dan is een open jeep niet zo prettig om in te zitten. Nadat de kudde weg was gelopen konden we eindelijk verder rijden.
We waren er de hele avond nog vol van en konden er eerst niet van slapen. Zo zie je maar weer zo kan een saai en beesteloos dagje in eens heel spannend worden door 1 groot beest :-)
Maar goed morgen gewoon Ankor Watt kijken. Helaas zijn die ook voorzien van veel pythons, dus ik ben benieuwd.
Groetjes
Andert en Usha
Nieuwe foto's op
www.flickr.com/photos/andert/sets
Abonneren op:
Posts (Atom)