


Hier een nieuw bericht uit het relaxte Lotus Lodge in Cambodja.
Vanmorgen zijn we om 5 uur opgestaan. Omdat het te vroeg was voor het ontbijt in het hotel kregen we een 8 bij 8 box mee. Zo noemen ze een meeneemontbijtje, 't stelde weinig voor we hebben alleen een klef broodje gegeten wat er in zat. Onderweg hebben we bij een benzine station maar snel wat lekkers gehaald.
Met een flink tempo zijn we naar het vliegveld gereden, omdat het weekend is was het niet druk en waren we er binnen 2,5 uur gelukkig al.
Daar hebben we even lopen zoeken naar de incheckbalie en zijn aangeschoven bij een lange rij wachtenden. Leuk hoor er zijn 15 bali's en er er zijn maar 2 open.
Hte inchecken gebeurde door een sjagerijnige thaise dame, leuk visite kaartje voor Bangkok Airways 'The Boutiqe Airline'. Ik weet niet wat ik kan verwachten van een Boetiek vliegmaatschappij. Houten vliegtuigen? misschien dat de dame daarom zo sjagerijnig keek, misschien was haar gezicht uitgehouen in hout (en een dikke plamuurlaag make-up).
Van deze lange rij door naar de nog langere rij voor de douane. Bij binnenkomst in Thailand moet je een binnenkomst- en vertrek kaart invullen. De binnenkomstkaart wordt ingenomen, de vertrekkaart wordt in je paspoort geniet zodat je die bij vertrek zo bij de hand hebt.
En dan zijn er nog zoooooooveel mensen die in die lange rij staan, zien dat mensen vergeten zijn om die kaart goed in te vullen, ze uit lachen en vervolgens blijkt dat ze het zelf OOK niet gedaan hebben en zo stonden we nog langer te wachten.
Gelukkig waren we net voor mensen die een hond wilden inchecken. Tja daar wisten ze geen raad mee. Beestje kon geen handtekening zetten en tja wie is dan de officiele voogd? Het beestje maakte zich zo druk dat ie promt de boel onder begon te schijten.
Kon het hem niet kwalijk nemen.
Na de lange rij bij de douane kwamen we bij de lange rij bij de bagage controle. Maar de dames daar waren wel snel gelukkig. Na een 2e ontbijtje zijn we richting de gate gelopen waar we een waslijst aan papieren moesten in vullen voor de cambodjaanse douane.
Het vliegtuig uit Cambodja kwam net aan dus de andere passgiers moesten er snel uit, snel het vliegtuig een schoonmaakbeurt en hup wij konden aanboord. Wonder boven wonder vertrokken we stipt op tijd.
De vlucht was nog geen 40 minuten dus we hadden net tijd om 1 broodje naar binnen we te werken toen de landing al werd ingezet.
Het was de 3e landing deze vakantie en het was een harde landing. Volgens Andert maar 1 oorzaak: vrouwen achter het stuur!
(ondanks zijn oordoppen had hij namelijk meegekregen dat we een vrouwelijke piloot hadden)
Het vliegveld van Siem Reap is een internationaal vliegveld. Bangkok is dat ook, een groot en mooi en schoon vliegveld. Siem reap is ook mooi en schoon maar heel klein. We stapten uit en liepen naar een soort thee huisje. Daarin stond een enorme rij voor het visum buro, en een enorme rij voor de bagageband en 0 mensen bij de douane. Alles binnen 50 meter afstand. Klein maar fijn. En 4 van de 6 formulieren hadden we maar nodig.
De chauffer stond al te wachten en op weg naar het hotel zagen we in eens de torens van Ankor Wat voor ons liggen. dat was een schitterend uitzicht!!!
De komende 2 dagen gaan we Ankor wat bezoeken en daar hebben we heeeel erg veel zin in.
Het hotel is heel erg mooi, nette kamers en heel mooi opgezet.
De Nederlandse eigenaar was weg maar we werden verwelkomd door zijn nederlandse waarnemer. Dat is wel even wat anders dan wat we gewend waren, erg leuk!
We hebben net heerlijk bij het zwembad gezeten, nu even internetten, dan eten en op tijd naar bed. We hebben een korte nacht gehad en morgen een leuke dag voor de boeg hopelijk.
Ik zal trouwens nog vertellen over gisteren.
We werden om 8 uur opgehaald bij het hotel door een gids in een jeep.
We zijn naar het Park gereden en al snel stopten we om een grote eekhoorn te fotograferen. We wisten alleen niet dat dit een van de weinige beesten zou zijn die we die dag zouden zien.
Onderweg zagen we een bord: kijk uit voor overstekende olifanten. Nou wie weet gaan we die nog zien dacht ik, kleine kans, we zien bijna nooit iets op safari. Vervolgens stond er een bord: kijk uit voor overstekende cobra's. En toen vond ik het ineens niet zo leuk meer. Iedereen weet wel hoe ik over deze beesten denk. Een andere toerist probeerde me gerust te stellen: er zijn hier niet zoveel cobra's maar ze steken nou eenmaal wel eens de weg over. Oh gelukkig dacht ik, het zijn er niet zo veel. Tot dat ie verder ging: Dit park staat bekend om de vele pytons.........
Ik kon wel janken, in dit park zou ik een dag doorbengen. En Andert maar lachen.
We kregen gekke sokken aan zodat de teken en de bloedzuigers niet bij ons lekkere bloed zouden kunnen komen. Modisch erg onverantwoordt maar een bloedzuiger aan bij been te kleven vond ik ook geen prettig idee.
Vervolgens werd ons verteld dat we de jungle in zouden gaan om dieren te spotten. Lopend wel te verstaan. Nou leuk dus, en lopen, en al die slangen. Ik vond het ineens jammer dat de sokken niet van roestvrijstaal waren.
Met goede moed en 5 liter water zijn we de jungle ingelopen. Na 3 UUR, ja lees maar goed 3 UUR, hadden we slechts 5 beesten gezien: 1 aap, 2 neushoornvogel, 3 spin, 4 mier (500000000) 5 kever (dood, zie foto). Ik was helemaal dood op. Loodrecht omhoogklauteren langs boomwortels. stijl naar beneden langs lianen, het was echt geen wandeling op de veluwe. Man wat een gruwelijke tocht. Ik ben op een gegeven moment weggegeleden en heb nu een dikke enkel en dikke heup. Geen Jungle meer voor mij. Ik ga wel naar de dierentuin als ik dieren wil zien.
Heel moe zijn we naar een restaurant gereden en ik was bijna te moe om te eten. Helemaal toen ik zag dat ze warme ananas in mijn rijst gerecht hadden gedaan. Nu ben ik meer dan 10.000 km van huis en de idioterie om warme vruchten in het eten te doen kennen ze hier dus ook. Andert heeft ze er maar uitgevist maar toch smaakte de rijst naar de ananas. Nadat we klaar waren zijn we naar de waterval gelopen. Van deze waterval zou Leonardo Di Caprio zijn gesprongen in de film The Beach. Nou als hij dat heeft gedaan dan hebben ze flink gefotoshopt want het leek er in de verste verte niet op, hoe zo blauw water, het was donker bruin! Maar dat gaf niet we hebben lekker kunnen afkoelen bij het water.
Aan het einde van de middag had de gids een leuk idee om naar de hoogste bergtop te rijden, 't was een eindje rijden maar wel de moeite waard. Nou vooruit, we zijn er toch. Nou dat eindje rijden duurde zeker een uur en toen we op de top kwamen bij het uitzichtpunt: MIST, we konden net 50 meter kijken maar de bergtop was omgeven door wolken dus niets te zien. Ik was ondertussen er gewoon giebelig van geworden. Dus toen de gids voorstelde om een andere bergtop te zoeken vond ik dat geen probleem. Uiteindelijk hebben we toch een aardig uitzicht kunnen vinden. Als het goed is komt daar ook een foto van. Het was bij een loodrechte afgrond zonder afscherming. Best gevaarlijk eigenlijk. En aangezien we niet de enigen waren vond ik het gedrang bij de rand zeer onprettig, zelfs Andert durfde niet te dicht bij de rand te fotograferen.
Zo werd deze teleurstellende dag een beetje goed gemaakt door een mooi uitzicht.
Toen moesten de lange weg terug nemen. Een andere toerist had een gps bijzicht en we hadden al 150 km gereden. Na een uur rijden kwamen we bij de ingang van het park waar de gids een afsluitend praatje hield: Jammer hoor dat we weinig dieren zagen, meestal zien we..... bla bla ,dat hoor je altijd. Ik denk dat die andere beesten gewoon uitgestorven zjn. In de souveniershop heb ik maar een kaartje gekocht van een olifant, een tijger een beer etc.
Toen moesten we nog 25km naar het hotel. Toen we halverwege waren stopten de jeeps voor ons (vanwege het donker reden we met andere jeeps in colonne) Een van de gidsen had een telefoontje gekregen dat de olifanten uit het bos waren gekomen om te eten en te drinken. Ze vroegen of we het erg vonden om terug te gaan, nee Tuurlijk Niet! Maar we zouden wel hard rijden anders zouden ze misschien weg zijn. En hoe, met een vaart van 100km per uur over de kleine bergweggetjes terug het park in met 80 over de drempels betekende dat we door de jeep heen slingerden. Zo onverantwoord gevaarlijk, niet normaal meer. Maar eigenlijk wel cool. Voor het eerst sinds die dag heb ik Andert zo zien lachen en genieten. Het kon hem niet hard genoeg gaan. Na een flinke scheurpartij vol op de rem en ja hoor, daar stond een grote olifant op straat te eten.
De gids reed er erg dicht op zodat we foto's konden maken. Het was inmiddels donker en omdat we met meerdere jeeps waren was werd er volop geflist. En dat vond de olifant op een gegeven moment niet leuk meer. Hij kwam op onze jeep aflopen met flapperende oren en de gids reed snel weg. Maar toen stonden we ineens aan de verkeerde kant van de olifant. Zonder dat we het zagen stond de rest van de kudde tussen de bomen in de berm inclusief een baby olifant. We stonden doodstil want we wisten niet wat de olifanten zouden doen. De gids vroeg ons om goed op te letten of we aangevallen zouden worden van achteren. Dat zijn nou niet echt vragen die ik wil horen.
De boze olifant kwam toen ineens heel erg snel op de auto aflopen. Omdat ik achterin zat (open jeep) zat ik er ook het dichtst bij. We riepen naar de gids dat we snel weg moesten maar die stond naast de auto. Oe olifant kwam al flapperen en boos onze kant op. En ik maar zeggen tegen Andert: hij is boos, hij is boos! Ineens bleef de olifant staan. Ik was zoooo blij. Op ongeveer 3 meter afstand stond ie stil, nog steeds flapperend met zijn oren, als hij met zijn slurf uitgehaald had dan had hij de auto geraakt. Wat een enorm beest is een olifant en al helemaal al ie snel op je afkomt. Gelukkig was de gids weer in de auto gesprongen zodat ie gas kon geven en we snel bij de olifant vandaan konden rijden. We zaten echt te zweten en te trillen. Dan is een open jeep niet zo prettig om in te zitten. Nadat de kudde weg was gelopen konden we eindelijk verder rijden.
We waren er de hele avond nog vol van en konden er eerst niet van slapen. Zo zie je maar weer zo kan een saai en beesteloos dagje in eens heel spannend worden door 1 groot beest :-)
Maar goed morgen gewoon Ankor Watt kijken. Helaas zijn die ook voorzien van veel pythons, dus ik ben benieuwd.
Groetjes
Andert en Usha
Nieuwe foto's op
www.flickr.com/photos/andert/sets